Druckschrift 
1 (1498)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.I

a cęperūt ⁊ dicere: Tecū ꝑgimus ad populū tuū. Quiba illa rn̄dit: Reuertimini filięmeę. Cur venitis mecū? Nua vltra habeo filios in vteromeo: vt viros ex me ſperareb poſſitꝭ? Re̓uertimi filię meęc ⁊ abite: Iā em̄ ſenectute ꝯfecta ſū: nec apta vinculo cond iugali. Etiam ſi poſſim hactͦ nocte ꝯciꝑe ⁊ parere filios ſieos expectare velitis donecfcreſcāt ⁊ ānos īpleāt pubers tatꝭ an̄ eritꝭ vetule qͣꝫ nubāhͦtis. Noͣlite q̨̄ſo filię meę facere hoc: qꝛ vr̄a anguſtia mei magis p̄mit: ⁊ ęgreſſa eſt manus dn̄i contra me. Eleuataigit̉ voce rurſū flere cęper̄t.Orpha oſculata eſt ſocrumkac reuerſa eſt: ruth adhęſitl ſocrui ſuę. Cui dixit noemi:in En r̄uerſa ē cognata tua adn ppl̓m ſuū ⁊ ad deos ſuoſ vade cū ea. Quę rn̄dit: Ne aduerſeris mihi vt relinquā ten ⁊ abeā. Quocūqꝫ em̄ ꝑrexeris ꝑgā: vbi morata fueris/o et ego ꝑiter morabor. Po-

p pulus tuꝰ/ pōpulꝰ meꝰ: ⁊ deꝰq̄ tuus/ deꝰ meꝰ. Quę te terrāmoriētē ſuſcęꝑit ī ea moriaribiqꝫ locū accipiā ſepulturę.r̄ Hęc mihi faciat deus: ⁊ hęcaddat/ ſi n̄ ſola mors me ⁊ teſeꝑauerit. Uidēſ gͦ noemi ꝙs obſtināto ruth aīo decreuiſſet ſecū ꝑgere: aduerſari noluit nec vltra ad ſuos reditūt ꝑſuadere. Profectęqꝫ ſūt ſiv mul/ ⁊ venerūt in bethleem.Quibꝰ vrbē ingreſſis/ veloxx apud cūctos famā ꝑcrebrūit: dicebātqꝫ mulieres: Hęcyeſt illa noemi. Quibus ait:z Ne vo̓cetis me noemi: id eſtpulchrā: ſed vocate me mara: hͦ ē amarā: qꝛ amaritudine valde repleuit me oīpoa tēs. Egreſſa ſū plena: et vacuam reduxit me dn̄s. Curigit̉ vocatis me noemi/ quāhūiliauit dn̄s ⁊ afflixit oīpotēs? Uenit gͦ noemi cuꝫ ruthmoabitide nuru ſua de terraperegrinatiōis ſuę: ac reuerb ſa eſt ī bethleem/ quādo primum hordea metabantur.

aiſan vtero meo. Q. d. ſenex ſū ⁊ muliebra iā defecerūt inae: nec decętero poſſū concipere filios quos poſſitis haberearos vt ſuſcitēt ſemē fratribꝰ ſuis mortuis. Un̄ patet ꝙ apd̓noabitas ſeruabat̉ lex de ſuſcitādo ſemine: de qua dictum eſtSeutꝭ. xxv. b. f Pubertatꝭ. Pubertas ⁊ ꝯſenſus exigitur ī ꝯtractu matrimonij. Attēdit̉ aūt pubertas ī viro circa qͣrtūdecimū annū: ī fęmīa cica duodecimū. g. Ꝙnubatis: id ē eis nibere poſſitis. h¶ Nōlite quęſo: ſupple venire. i Et egreſſāeſt: ſcilicet d̓ loco ſuo:id ē de miſericordia aciuſticiā/ qua me puniuit ī morte viri ⁊ filiorū. Sil̓e Eſa xxvj. d̓Egrediet̉ dn̄s de loceſancto ſuo vt viſitet iniqͥtatē habitatoris terrę contra eum. SSocrui ſuę: ſcilinoemi matri viri ſui.m Cognata tuaEx hoc patꝫ ꝙ orphah nō erāt ſororeſn Uade cū ea. Uiletur ꝙ peccauerit nobat ruthemi: qꝛ cōſvt remaneret in idolatria. Forte temptandohoc dixit vt videret ſihaberet firmū animū:qꝛ vt dicit̉. ij. Pet̓. ij. d̓Melius eſt viā veritatis nō agͦſcere: qͣꝫ poſtagnitā retrorſū ꝯuerti.Ul̓ ꝑmiſſio fuit/ nō cōſiliū vel imperiū: quianō poterat eaꝫ cogereUel myſtice ꝑ noēmītelligit̉ ſynagoga ibi/ q̨̄ retrahit a fide qͦs pōt: ita dicit Rabanus. r ęc mihi f. d. Imp̄catio ē. s. Obſtinato aīo:id ē ꝯfirmato in bono ꝓpoſito. t Profectęqꝫ ſūt: id ēꝓficiſci cęperūt. v Et venerūt ī bethleē: Anticipatioeſt. x Fama ꝑcrebruit: ꝙ veniſſet noemi. y¶ Hęc eſtilla noemi. Interrogatiue vel remiſſiue pōt legi. a Plena .i. virū ⁊ filios habēs. Cōtrariū legit̉ de iacob Gen̄. xxxij.c. In baculo meo trāſiui iordanē iſtū: ⁊ nūc cū duabꝰ turmisregredior.iucerna eiꝰ ſuꝑ caput meū: ⁊ ad lumē eiꝰ ambulabā ī tenebrꝭ:Ite Thren̄. iiij. a. Quō obſcuratū eſt auꝝ: mutatus eſt coloroptimus/ diſpſi ſūt lapides ſanctuarij in capite omniū platęarū. a Tecū ꝑgimus. Orpha ⁊ ruth ſignificāt eccleſiasprochiales: q̨̄ q̄rūt a noemi qͣſi matre eccleſię viros: id eſt bonos p̄latos. Sed qͥd reſpōdet noemi? a Reuertimi ⁊cͣ.Nū vltra habeo filios ex vtero meo? Q. d. nō habeoin capitulo aliquē dignū ⁊ idoneū regimī aīarū. c Senectute cōfecta ſū ⁊cͣ. Sic cōquerit̉ eccl̓ia: Pauci em̄ eccl̓icopulant̉ vt viri: ſed potiꝰ vt leones: Nō em̄ in ea q̨̄rūt ꝓlēſed delectationē: nō quęrūt fructū/ ſꝫ datū: Licet ecōtrario dicat Apl̓s Phil̓. iiij. d. Nō q̨̄ro datū ſed reqͥro fructū in rōneveſtra. d. Etiā ſi poſſem ⁊c̄. ęritis vetulę. Propt̓ pieros qͥ ꝑ̄ficiūt̉ eccleſijs/ qͥ an̄qͣꝫ creſcāt: vetulę ſūt eccl̓ię/ ⁊ ſenedute ꝯfectę. Et ſteriles manēt ſemꝑ niſi qꝛ cū hęreticꝭ ac certe cū dęmōībꝰ fornicant̉. Et hoc ſignificatū fuit Gen̄. xxxviij.b. vbi dicit iudas ad thamar nurū ſuā: Eſto vidua donec creſcat ſela filiꝰ meꝰ. Sed nolēs thamar tā diu expectare aſſūpto

habitu meretricio fornicata ē: Sic hodie eccl̓ię multę ſpūalit̓fornicant̉/ eo ꝙ dicūt ep̄i: Eſto vidua donec creſcat ſela nepotulus meꝰ: ⁊ interim ip̄e ꝑcipit fructꝰ de eccleſijs. De talibusep̄is ꝯquerit̉ Iob. xxj. a. Quare īpij viuūt/ ſb̓limati ſūt ꝯfortatiqꝫ diuitijs? Semē eoꝝ ꝑmanet corā ip̄is .ſ. ꝓpīquoꝝ turba ⁊ nepotū. e Nocte ꝯciꝑe. Bn̄ dicit:qꝛ tales nō audēt palāpueroſ p̨̄ficere ſꝫ occulte: qꝛ qͥ male agit/ oditlucē ⁊cͣ. Io. iij. c. Hocē qd̓ legit̉ Gen̄. xix. gͦ.ꝙ loth nocte gēuit moab ⁊ āmon. Loth/ declinās interp̄tat̉. Hic ēp̨̄latꝰ declinās a bono:h̓ gignit moab ⁊ āmō:id ē ꝑ̨̄ficit fratres ⁊ conſanguineos. Ammō īterp̄tat̉ filiꝰ ppl̓i mei:Ecce ꝯſanguinei. Moab ꝟo ex pr̄e: Ecce fratres. Tales hodie p̨̄ficiūt ep̄i/ ⁊ paucos alios. Sꝫ qn̄? Certe ī nocte poſiti: Peccāt em̄hͦ faciendo. Un̄ ⁊ ionathas: id eſt donū colūbę/ ſcꝫ ſpūſſanctus redarguit ſichimitaſ: Iudicꝭ. ix. b. eo ꝙ pręfecerāt ſibi abimelech fratrem ſuū rōne carnalisparētelę/ dicēs: Cōſtituiſtis regē abimelechfiliū ancillę ſuꝑ habitatores ſichem eo ꝙ frat̉veſter ſit. Micheę. iij.c. Audite hoc pͥncipesdomꝰ iacob et iudicesdomꝰ iſrl̓: qͥ abominamini iudiciū: ⁊ oīa recta ꝑuertit: qͥ ędificatꝭſiō ī ſāguinibꝰ. Al̓r dauid .i. bonꝰ p̨̄latꝰ. Psͣ. Nō ꝯgregabo inquit ꝯuēticula eoꝝ de ſanguinibꝰ ⁊cͣ. Cōuēticula dicit: qꝛ qͥdāep̄i qͣſi greges in domibꝰ ſuis habent nepotulos. Iob. xxj. b.Egrediūt̉ qͣſi greges ꝑuuli eoꝝ: ⁊ īfantes eoꝝ exultāt luſibꝰ.De hͦ admirat̉ Eſa. lxvj. c. Quis audiuit vnqͣꝫ tale: ⁊ qͥs vidithuic ſil̓e? Nūqͥd parturiet terra in die vna/ aut pariet̉ gēs ſimul: qꝛ ꝑturiuit ⁊ peꝑit ſiō filios ſuos? a Uel: Nū habeo ⁊cͣ. Allegorice: vox ē ſynagogę veritate ꝯfitētꝭ: ⁊ ſuꝑuenientē culpā non tacentis: quę a viro .i. dauid relicta: ⁊ filijs:id ē regibꝰ ⁊ pͥncipibꝰ priuata: ſterilis eſt ⁊ infirma ad generādos ſpūales filios poſt aduentū chriſti. a FFilios: in chriſtū credituros. b Reuertimini: ad obſeruantiā legalem.m Reuerſa ē: ad cerimōias/ vl̓ errorē idolatrię. k Ruthadhęſit. Hę duę credētes ſignificāt: quoꝝ qͥdā poſt̓ baptiſmū ad pctā redeūt: alij in gr̄a ꝑſeuerāt. n Quocūqꝫ ꝑrexerꝭ. Sic eccl̓ia de gētibꝰ ꝓfitet̉ ſe iturā qͦ caro chriſti aſcēdit: ⁊ ꝓ noīe eiꝰ vult pati cū ppl̓o ſanctorū. Un̄ Eſa. vlt. ẜmaliā litterā: Lętamini gētes cū plębe eiꝰ. o Ppl̓s tuꝰ: permerita. p Ppl̓s meꝰ: adiuuāte gr̄a ſola vocatione gratuita. q Terra: viuētiū. qMorientē: corꝑaliter. vEt venerūt in b. Noemi: id eſt p̄mitiua eccl̓ia ducit ruth:id ē eccl̓iam de gētibꝰ: ī bethleē: id ē ad fidē chriſti: ⁊ ſociauiteā booę qͥ īterp̄tat̉ fortꝭ: id ē chriſto qͥ diripuit fortit̉ vaſa fortis/ ⁊ ſpolia eiꝰ diſtribuit: Lucꝭ. xj. c. Matth̓. xij. c. Mar. iij.d. z Ne vocetis. In p̄ſſurꝭ mūdi poſita/ p̨̄ſentia gaudianō amat: ſꝫ futurā gl̓iaꝫ q̨̄rit. Cantꝭ. j. b. Nigra ſū ſꝫ formoſa.Ul̓ ſynagoga ꝑ ſe vitate ꝯfitet̉: vt sͣ. b QQn̄ primū h. ⁊cͣ.Meſſis hor.

K

egꝭ. 15. e.

Psͣ .15.

Allegorice.

ſtice.