Iudicum Ca. XXIPrologus auctoris
tu: Quid faciemus reliquisqui nō accęperunt vxores?Oēs in beniamin fęminę cōciderūt: ⁊ magna nobis cura īgentiqꝫ ſtudio ꝓuidendūeſt/ ne vna tribꝰ deleat̉ ex iſrael: Filias em̄ noſtras eis daa re nō poſſumꝰ ꝯſtricti iuramēto et maledictiōe qͣ diximus: maledictꝰ qͥ dederit defiliabꝰ ſuis vxorē beniamin.Cęperūtqꝫ cōſiliū atqꝫ dixerūt: Ecce ſolennitas dn̄i eſtin ſilo āniuerſaria/ q̨̄ ſita eſtbad ſeptētrionē vrbis bethel:ad orientalē plagā vię q̨̄ debethel tendit ad ſichima: etad meridiē oppidi lebona:Pręceperūtqꝫ filijs beniamin atqꝫ dixerūt: Ite ⁊ latitate in vineis: Cūqꝫ videritꝭc filias ſilo ad ducēdos chod ros ex more ꝓcedere: exiterepēte de vineis: ⁊ rapite exeis ſinguli vxores ſingulas:et ꝑgite in terrā beniamin.Cūqꝫ venerint patres earūac fratres/ ⁊ aduerſū vos q̄ri cęperint/ atqꝫ iurgari: dicemus eis: Miſeremini eorū:e Non em̄ rapuerūt eas iurebellantiū atqꝫ victoꝝ: ſꝫ rogantibꝰ vt acciperēt ⁊ nō defdiſtꝭ: et ā veſtra ꝑte peccatūeſt. Fecer̄tqꝫ filij beniamingͦ vt ſibi fuerat īperatū: ⁊ iuxtanunerū ſuū rapuerūt ſibi dehis q̨̄ ducebāt choros vxores ſingulas: abierūtqꝫ ī poſh ſeſſionē ſuā ędificāteſ vrbes⁊ habitantes ī eis. Filij qͦꝫiſrl̓ reuerſi ſunt ꝑ tribus ⁊ familiaſ ī tabernacula ſua. Indiebus illis nō erat rex ī iſrl̓:ſꝫ vnuſquiſqꝫ quod ſibi rectūvidebatur hoc faciebat.¶ Explicit liber Iudicū.
a CConſtricti iuramento: Forte illicito. b ¶ Ad ſeptentrionalegam .ſ.Filias ſilo. .i. prellas d̓ ſilo. d ¶ Exite repente. Simileconſiliū dedit romulitibus ſuis de ſabnis. e ¶ Iure bellantiū .i. nō ex hoſtili maliuolentia hoc fecerūt: ſed ex amore.f ¶ A veſtra partpeccatū eſt .i. vobiſimputandū eſt/ ſi ſuntraptę: qꝛ petentibusillis/ vxores dare noiſtis: ⁊ ideo peccatūeſt a parte veſtra. Ul̓vt dicit Ioſephus:peccatum fuit a parteeorum: quia nō ſeruauerunt filias ſuas neirent ad choreas. Snūquid peieraueruntmaiores natu/ qͥ hocconſiliū dederūt beniamitis? Uidet̉ ꝙ ſicquia oēs iurauerūt nedarēt filias ſuas vxoreſbēiamitꝭ: etiā illi ⁊ſilo hoc iurauerunt.Sol̓. Non peierauerūt: qꝛ ipſi filias ſuas ſeruauerūt ne irētad choreas: et ita defiliabus eoꝝ qui dederunt hoc conſiliū/ nula fuit rapta a beniamitis: ⁊ qͥlibet iurauerat de filia ſua tm̄ ⁊ nōde alia. g ¶ Iux.numerū ſuū. .ſcētaſEdificates vrbes: qꝛ priores deſtruxerant filiiſrael. i¶Non eratrex: Quia ſi tunc fuiſſet rex hoc nō fuiſſetfactum. Et quia hęclauſula poſita eſt Sͣ.xvij. c. et. xviij. a. vbagit̉ d̓ idolo miche: videt̉ ꝙ circa idē tēpusvtraqꝫ hiſtoria cōtigerit .ſ. poſt mortē ioſue⁊ an̄ othoniel/ ẜm Ioſephū: Sed ẜm aliospoſtnem.¶ Explicit expoſitio di
Igonis ⁊cͣ. Cardinalis: in poſtillam ſuper librumRuth: Prologus.Reuis in volatilibus apis: Eccͣj .xj. a. ettamen magnus exoritur fructus totiuseccleſię: ignis pabulum .ſ. cęra: et vulnerum medicina: ſcꝫ mel: Sic liber Ruthmodicus eſt foris in littera: ſed intꝰ magna ſpirituſ ponderoſitate refertus. Sicutem̄ in nuce modica ſub teſta aſpera/ nucleus continet̉ ſuauis: in fauo mellis/ dulcor: in malogranato/ medicinale granū: Sic in hac modica hiſtoria: chriſti ⁊ eocleſię latitāt ſacramēta. Scriptus eſt em̄ liber iſte ſicut ⁊ alijintus ⁊ forꝭ. Foris habet litterā occidentē: ſed intus ſpiritūviuificātē. Habet baſim hiſtoricā: colūnā ſuꝑ baſim allegoricā: epiſtiliū ſuꝑ colūnā tropologicā. Hęc hiſtoria meritoſuperiori ꝯnectit̉: qꝛ tꝑe vnius iudicꝭ .ſ. hooc/ qͥ ⁊ abeſſan dictus eſt/ facta eſſe cōijcit̉. Ruth ſiquidē ẜm hebręos/ fuit filia eglon regꝭ moab: quē īterfecit aioth. sͣ. Iudicꝭ. iij. c. Hācduxit booę/ ſicut ſequēs naͣrratio declarat. Sed ẜm hoc videtur ꝙ hiſtoria iſta debuiſſet interſeri in medio libri iudicū⁊ nō poſtponi. Cōſtat em̄ ꝙ abeſſan fuit nonus iudex: Poſtiepte em̄ īmediate ordinat̉: Iudicꝭ. xij. c. Ideo dic̄ magiſterin hiſtorijs/ ꝙ poſt ſanſonē fuit iudex heli: qͥ tn̄ nō iudex ſedſacerdos/ a digniori denominatus eſt. In diebus eius factaeſt fames in terra: ꝓpter quā elimelech cū vxore ſua noemi⁊ duobus filijs ſuis/ maalon ⁊ chelion/ fugit in regionē moabitidē/ vt ibi paſcerent̉: Ubi alter filioꝝ duxit ruth vxorē: cuiuſ hiſtoria narrat̉ ī hoc libro. Et ſic patet ꝙ ꝯgrue iſte liberpoſt Iudicū ordinat̉/ et ante Regū: qꝛ in hoc libro oſtendit̉quō boo genuit obeth ex ruth/ qui fuit pater ieſſe/ qui genuit dauid regē: de quo liber Regū ꝓ maiori parte cōtexitur.Merito igit̉ liber iſte mediꝰ inter Regū ⁊ Iudicū ordinat̉:qꝛ cōmuniſ terminꝰ/ ad quē quaſi ad punctu diuerſę hiſtorięcopulant̉: Tn̄ ẜm hebręos liber iſte nō eſt liber vnus ꝑ ſe: ſꝫdeciſio quędā libri Iudicū. Quare aūt potius cū libro Iudicū ordinet̉ liber iſte qͣꝫ cū libro Regū: manifeſta eſt ratio:qꝛ nō in tꝑe vniꝰ regis: ſed in tꝑe vnius iudicis/ facta hęc hiſtoria: vt d̓r in littera. Sed iterū quęret aliquis: cū liber iſtehiſtoriā booę ⁊ ruthęqualit̓ narrare intēdat: quare nō boopotiꝰ qͣꝫ ruth inſcribat̉. Sol̓. Hoc ideo factum eſt/ vt maior⁊ eminentior chriſti gratia monſtret̉. Ruth em̄ vt dicit Hieronymꝰ: eſt vna illaꝝ quattuor mulieꝝ peccatricum: quarūnomina in chriſti generatione ponunt̉: Matth̓. j. Quattuorem̄ peccatriceſ ibi tantūmodo nominantur: Thamar raabruth/ ⁊ berſabee. Intendit igitur auctor principalit̓ oſtendere quō de ruth natus eſt obeth: de quo ieſſe/ pater dauid: dequo chriſtus: ⁊ ita de ruth chriſtus. Un̄ Eſa. xvij. a. Emitte agnum dn̄e dominatorē terrę/ de petra deſerti .i. de ruthꝰgentili ⁊ deſerta a deo: Ad montē filię ſion .i. ad eccleſiam.Ex his quę dicta ſunt patet materia tā litteralis qͣꝫ ſpūalishuiꝰ libri. Patet etiā intentio auctoriſ quę ſemꝑ circa materiā ꝟſat̉. Quis aūt fuerit auctor nō expͥmit̉: Un̄ relinquit̉ ꝙidē fuerit auctor iſtiꝰ libri ⁊ Iudicū ⁊ Regū .ſ. Ezechias: qͥet Parabolas ſalomonis copulauit in vnū. Patet vtilitas:Patet ⁊ titulus. Modus agendi talis eſt: Primo oſtendit̉qualiter elimelech/ cū vxore noemi ⁊ duobus filijs peregrinatus eſt in moabitidē regionē: Qualiter eo mortuo filijeius duxerūt vxores ibidē. Qualiter ipſis filijs mortuis ſine prole: noemi cum altera nuru ſua .ſ. ruth/ reuerſa eſt interrā ſuā. Secundo oſtendit̉ quomodo booc ruth duxit vxorem / altero propinquiore cedenti iuri ſuo. In fine recapitulatur generatio patrum a phares filio iudę vſqꝫ ad dauid:de quo ſequens liber agit in quo librorum cōtinuatio declaratur. Iſtum librum expoſuit Rabanus.
C
Ezech̓. 2. d.
.a.