Pſalmus
a Mōtēs ⁊ om̄s colles: lignab fructifera ⁊ om̄s cedri. Be̓S ſtię ⁊ vniuerſa pecora: ſerpēē tes ⁊ volucres pennatę. Rēges t̓rę et oēs ppl̓i: pͥncipe̓s⁊ oēs il̓idices trę. Iuueneset v̓ginesˣ ſenes cū iunioribꝰk laudēt nomē dn̄i: qꝛ ēxaltatūleſt nomē eiꝰ ſoliꝰ. Cōfeſſio eiꝰinſuꝑ cęlū et terrā: ⁊ rexaltauitcornu pōpuli ſui. Hymnu̓sh̓ omībꝰ ſanctꝭ eiꝰ: ⁊filijs iſrael
rrppl̓o appropinquāti ſibi.Alleluia. CXLIX.5Antāte dn̄o canticūcnouū: Nlaus eius ī eccleſia ſanctorū. Lęte̓t̉vxiſrl̓ in eo qͥ fec̄ eū: etꝭ filię ſionIexultētꝭ in rege ſuo. Laudētnomen eius in choro: in tymſ pano ⁊ pſalte̓rio pſallant ei.c Quia beneplacitū eſt dod mino in populo ſuo: et rexaltabit manſuetos in ſalutem.
a ¶ Pōtes ⁊ oēs colles: ligna fructifera ⁊ oēs cedri.Hoc clarū eſt ad litterā. b ¶ Beſtię maiores: c Et vniuerſa pecora minoros: d¶ Serpetes ⁊ volucres pennatę: patet. e ¶ Reges terrę/ tanqͣꝫ maiores: f Et om̄sppl̓i regibus ſubiecti. ¶ Principes/ qͥ dn̄ant̉ ſub regibus.h¶ Et oēs iudicesa regibꝰ ⁊ pͥncipibꝰ inſtituti ad cās det̓minādas. i ¶ Iuuenes⁊ virgines ⁊c̄. .i. oīsętas ⁊ ſexꝰ: k Quiaexaltatū eſt nomēeiꝰ ſoliꝰ: qꝛ illi omnegenu flectitur: cęleſtiūes terreſtriū ⁊ infernoꝝ.Oīa illū ꝯfitent̉: oīmpulchritudo vox eorūeſt. Ideo dicit AugꝰAttēde cęlū/ pulchrūeſt: attēde t̓rā pulchraeſt iip̄e fecit ipſe regitipſius nutu gubernat̉.Cū vides hͨ et gaudeſattolleris ī artificē: ⁊ īuiſibilia eiꝰ ꝑ ea q̨̄ facta ſūt intellecta cōtueris. ¶ Cōfeſſio ēiꝰ ſuꝑ cęlū ⁊ t̓ra: ac ſi dicat laus ei fiatab hītantibꝰ ī cęlo ⁊ ī t̓ra: qꝛ ꝑ ipſū facta ſt̓ oīa. i Et exaltauit .i. exaltabit/ n ¶ Cornu .i. dignitatē videlicꝫ ꝟtutē/ ⁊ ptātē:o¶ Ppl̓i ſui .ſ. fidelis: qͥ h̓ hūiliat̉ ⁊ affligit̉ ⁊ ꝑſecutiōes patit̉.Hmōi em̄ ppl̓i exaltabit̉ virtꝰ ⁊ ptās ī die iudicij: vbi oīs gl̓iaeius manifeſtabit̉. Dico exaltabit cornu ppl̓i ſui: vn̄ mōfit piHymnꝰ omnibꝰ ſanctis eius .i. ſancti eius laudētdeū ꝓ omībꝰ bn̄ficijs ſuis. Adiecit/ q Filijs iſrl̓: vt on̄datquibꝰ ſanctis hymnꝰ ille p̨̄ſtet̉ .ſ. filijs iſrl̓: qui ꝑ fidē vidēt deū⁊ mādatoꝝ obediētia ſibi appropinquāt: Un̄ ſubdit: r ¶ Populo appropinquāti ſibi. Longe em̄ a deo ſunt qͥ iuſſaeius nō implēt. sͣ. Longe a peccatoribꝰ ſalus. Eſt aūt hymnꝰlaus dei cū cantico. Hūc ergo mō dicāt ſancti: poſtea ęternūhymnū cum dn̄o accepturi qui tam miranda creauit.Antate dn̄o canticū ¶ Expo. Psͣ. CXLIX.c nouū. Titulus. Alleluia. vt. sͣ. In p̨̄cedēti pſalmoꝓpheta monuit omēs creaturas ad laudandū deū/ eoꝙ ab ipſo creatę ſunt: hic ꝓpriꝰ et ſpecialibus inuitat populū iſrl̓ ad nouū canticū pro nouitate ſibi facta: quę eſt mirabilior oꝑatio dei .ſ. ſanctificatio iſrl̓: q̨̄ de veteri facta ē noua. Intentio monet ad laudē. Modus. Bipertitꝰ eſt pſalmꝰ. Primomonet laudare regē multis modis: qꝛ eis beniuolꝰ ⁊ bn̄ficꝰ eſt.Secūdo agit de gaudijs et poteſtate ſanctorū: ibi: Exultabūt. Ait ergo: s. ¶ Cantate dn̄o canticū nouū: de myſterio redēptiōis: de ꝓmiſſione hęreditatis. Qui vult hͦ nouūcanticū cantare diligat ęterna: ⁊ fiat nouꝰ ſpū mētis ſuę. Hocem̄ canticū eſt de ęternis. Nā vetus hō canticū vetꝰ cantat deterrenis: Nouū cāticū eſt pacis ⁊ charitatis et diuinę laudis:qd̓ cantat nouus hō de ſpūalibus. Quiſqͥs em̄ ſequit̉ veteremanimoſitatē nō nouā charitatē: nouū canticū nō cantat. Deinde determīat vbi ⁊ a quibus debeat cantari/ dicēs: t ¶Lauseius in eccl̓ia ſanctoꝝ. Hęc em̄ laus non vbiqꝫ/ vel a quibuſcūqꝫ cantanda eſt: ſed in eccleſia catholica ⁊ a ſanctis quiſūt iſrael vidētes deū ꝑ fidei verę cognitionē. Vbi notandū ꝙcirca laudē diuinā aliqui cantant canticū vetus/ ⁊ aliqui nouū:aliqui ſilent/ alij blaſphemant/ alij inſaniunt/ alij flent: ſoli filijiſrael cantāt. Aliqui igit̉ ſilent a laude dei / vt īfideles: de quibꝰPsͣ. Os habēt ⁊ non loquent̉. Et hoc eſt ꝓpter ignorantiā:de qua ſequit̉: Oculos habēt ⁊ nō videbūt. Amos. vj. c. Tace ⁊ nō recorderis noīs dn̄i. Aliqͥ blaſphemāt dn̄m: vt hęreticipraua docendo ⁊ p̨̄dicando: et mali chriſtiani ignominioſa dedeo dicendo: qui acerrime puniēdi ſūt. Unde dicit̉ Leuitꝭ. xxiiij. c. Educ blaſphemū extra caſtra .ſ. eccleſię: ⁊ lapidet eū vniuerſus populus: ſiue chriſtianus malus ſit/ ſiue hęreticꝰ. Aliqͥinſaniunt et vlulant: vt clerici ad gloriam cantantes. Psͣ. Nonreſpexit ad vanitates ⁊ inſanias falſas. Amos. v. f. Aufer a me
tumultum carminum tuorum: ⁊ cantica lyrę tuę non exaudiā.Flent aliqui: quia non poſſunt complere voluntatē ſuā malam. Ezech̓. viij .ſ. Ecce mulieres plangentes adonidem .ſ.amatorem veneris. Alij flent ex deſperatiōe: vt eſau qui noninuenit locum pęnitentię/ qͣꝫuis cum lachrymis quęſijſſet eā:Ad heb̓. xij. d. Alijflent propter peccataſua et deſiderium patrię. Psͣ. Super flumina babylonis illicſedimus et fleuimus.Cantant aliqui ꝑ pacatam conſcientiam.Eſa. xxiij. d. Erit tyroquaſi canticū meretricis: Quę multū gaudet reuerſa ad virumſuū: ſic aīa ꝯuerſa addn̄m/ q̨̄ fuit ī pctō. Fi-lij aūt iſrl̓ cantare debent in domino. Psͣ.Exultate iuſti ī domino. Item de domino.Psͣ. In te: id eſt de te/ cantatio mea ſemꝑ. Item ꝓ domino:non ꝓ lucro temporali: vt clerici/ ſimiles hiſtrionibꝰ: qͥ cantātꝓ precio. Malach̓. j. c. Quis eſt in vobis qui claudat oſtiamea ⁊ altaria mea incendat gratuito? Itē dn̄o: id eſt ad honorē domini: quęrēdo quę ſunt eius. Phil̓. ij. c. Omnes quęſua ſūt quęrūt. Tales inuitat ꝓpheta: qui .ſ. ſūt iſrael. Vndeſequit̉: v. ¶ Lętetur iſrael in eo qui fecit eū ⁊cͣ. Idē ſūtiſrael ⁊ filię ſion: ac ſi dicat: omnis ppl̓us chriſtianus vtriuſqꝫſexus vel omnes animę fideles: iſti y. Exultent in regeſuo .i. in chriſto: qui vt rex pugnauit ꝓ nobis/ de cruce diabolum vincens: ⁊ vt ſacerdos ſe ꝓ nobis obtulit/ nihil in hoībꝰinueniēs qd̓ ꝓ eis offerat. x FFilię/ ergo/ ſion .i. aīę fideles/exultent. Dicunt̉ em̄ aīę filię ſion: quia cōcipiunt̉ ī cathecumino. Gen̄. xxv. c. Dedit dominꝰ concęptū rebecę. Item viuunt in baptiſmo. Ezech̓. xlvij. b. Omnia ad quę venerit torrens/ baptiſmi .ſ. viuent. Item nutriunt̉ ſacramēto. Psͣ. Panem angelorū māducauit homo. Item erudiunt̉ p̨̄dicatiōe.Eccͣi. vij. c. Filij tibi ſunt/ erudi illos. Item roborant̉ exercitatione bonorū. Ecc̄i. xxx. b. Tunde latera eius. Item ſunttimidę. Ecc̄i .xxvij. a. Si nō in timore domini tenueris te inſtanter: cito ſubuertet̉ domus tua. Itē reputare debent ſe fragiles ⁊ infirmę ad malū. ij. Corinth̓. xij. c. Cum infirmor tūcfortior ſum. Itē ſunt officioſę. Psͣ. Seruite dn̄o ⁊cͣ. Itē ſūtverecūdę. Cōtra qd̓ dr̄ Hiere. iij. b. Frōs mulieris meretricis ⁊cͣ. Sequit̉: z Laudent nomē eius in choro. i. incōcordia morum: vel in ſocietate fidelium charitate cōcordi.a ¶ In tympano .i. carnis mortificatiōe. Pelles em̄ anteqͣꝫtympanis aptent̉/ mortificant̉ ⁊ extendunt̉: et ſic faciendū eſtde corꝑe noſtro: vt accęptā laudē reddat deo: alit̓ reprobat̉.Un̄ Paulꝰ vt bn̄ laudaret deū in tympano de ſeipſo ait: Caſtigo corpus meū ⁊cͣ. b ¶ In pſalterio qd̓ manibꝰ pulſat̉ .i.in bona operatiōe. Auguſtinꝰ. In tympano coriū extendit̉: inpſalterio chordę extendunt̉: in vtroqꝫ organo caro crucifigit̉.In tympano ergo ⁊ pſalterio .i. ī ſpūali operatiōe/ pſallantei. Et rationem ſubdit: c ¶Quia beneplacitū eſt dn̄o.In prima rerū cōditiōe dicit̉ ꝙ oīa placuerūt deo: qui tn̄ pęnituiſſe poſtea dicit̉: et homīe pęnitentiā agente nunc dicit̉/ ꝙbeneplacitū eſt dn̄o in ppl̓o ſuo: qui .ſ. pęnitentiā ęgit.Uel pōt intelligi tiLaus ī eccleſia ſanctoꝝ .i. in ſuꝑnahierl̓m: vbi exultabūt/ x. Filię ſion ī rege ſuo/ chriſto/ facie ad faciē viſo. Et laudabūt/ z Nome eiꝰ ī choro/ ꝑfectęcharitatis. a In tympano ⁊ pſalterio ī p̨̄ſenti vita pulſato. Et tunc c ¶ Bn̄placitū/ erit/ dn̄o in eis: qꝛ erūt ęqͣlesangelis. Ideo ſequit̉: d Et exaltabit māſuetos in ſalutem/ vitę ęternę: quę nunqͣꝫ deficiet. Dicunt̉ aūt hic māſuetipotiſſime illi qui dulciter ſuſtinent oppreſſiōes malorū: qui iniudicio futuro ⁊ in illa ęterna patria erūt exaltati. Un̄ ſubdit:Exultabūt ſancti
Al̓. Ippl̓i apopinqͣntesPsͣ .136.2
Al̓. foīaAl̓. Freptiliaet volatiliapennata
Al̓. flaudatio
Al̓. y ſeniores
Al̓. ffilijAl̓. yſuꝑ regem ſuū
Al̓. rin celoet in terraAl̓. rexaltabitAl̓. ffilij
Al̓. τQm̄ benefacit dn̄s.Al̓. fexaltauit
Psͣ. .70.
Psͣ .118.
Aīe fideles ilcunt̉ filie ſionꝓpter multaPsͣ. 77.
Partitiopſalmiſ
Psͣ. 2.
11. Corꝭ 9.d.
Multi diuerſimode ſe habētcirca laudē dei
Psͣ .113.
prā. jv.