Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

CXI. VII

bēnedixit filijs tuis ī te̓. Quicpōſuit fines tuos pacē: adiIpe frumētiſſatiat te. Qui emitf titr eloquiū ſuū t̓rę: ī velocit̉g curritꝭ ſermo eius. Qui datniu̓ē ſicut lanā: nebulā ſicutcinerē ſꝑgit. MMittit cryſtalF luꝫ ſuāt ſicut buccellas: antefaciē frigoris eiꝰ qͥs ſuſtīebit?

Item ſalutē ꝓmittendo vltionem de inimicis. Eſa. xxxv. b.Cōfortamini nolite timere: ecce deꝰ noſter veniet et ſaluabitnos. Tertio confortat dn̄s in adeptione virtutū. Et hoc quadrupliciter .ſ. dando gratiā fructificatiōis in oꝑibus. Numerixiij. b. Cōfortamini afferte de fructibꝰ terrę vobiſcū. Itē gratiam cognoſcendi ſpiritualia. Ecc̄s. vij. c.Sapiētia cōfortauit ſapientē ſuꝑ decē pͥncipes ciuitatis. Item gratiā deſiderandiinſpiciendo. Daniel̓. x. d. Noli timere virs deſideriorū: pax tibi confortare eſto robuſtus. Item gratiā flēdi/ os rogādi dan do. Oſee. xij. a. In fortitudine ſua directꝰeſt: īualuit cōtra angelū ꝯfortatus eſt:ū fleuit rogauit eum. Quarto ꝯfortat doſt minꝰ in expugnatiōe dęmonū temptationū. Et hoc quadrupliciter .ſ. ſalutē ꝓmittendo. Zach̓. x. b. Cōfortabo domū iuda:t domū ioſeph ſaluabo. Item animoſita p̨̄bēdo. Eſa. x. g. Cōfortamini/ dies eſtadhuc vt in nobe ſtetur. Itē fortitudinē p̨̄ſtando. Naum. ij. a.Cōtemplare viā: cōforta lumbos: robora virtutē valde. Triatangit neceſſaria ſuſtinēti p̨̄lium. Sapiētia pugnādi: ꝓpter qd̓dicit: Cōtēplare viā. Animoſitas cordis: ibi: Cōforta lūbos.Fortitudo corporis: ibi: Robora virtutē. Itē confortat armaminiſtrādo. Eph̓. vj. b. Cōfortamini in dn̄o in potentia virtutis eius/ induite armaturā dei. Sic igitur cōfortatos ī viacōfortare dicit̉ dn̄s in patria: quia cōfortatos declarat certificat vltra inde ad pręlia non ꝓfecturos. O ter quaterqꝫ beatiqui ſecure laudāt: qꝛ nemo exit vnde doleāt: nemo intrat quētimeāt: qꝛ exit inde amicus: nec intrat illuc alienꝰ: ſicutī via. a. Bn̄dixit filijs tuis/ quos olim peperiſti: b Inte/ foris ꝑegrinant̉: Vel ẜm aliā litterā: Bn̄dixit filiostuos in te bn̄dictiōe glorię ęt̓nę. dixit/ in te: qꝛ nunqͣꝫ abilla hierl̓m exire poterūt: in ęt̓no munere cōſecrant̉. c. Quipoſuit fines tuos pacē ꝑfectā. Quicqͥd em̄ intus eſt/ pacefruit̉: extra ē gehēna. Et in pace illa ē ſaturitas nulla indigētia: Ideo ſubdit: d EEt adiꝑe frumēti ſatiat te .i. panede cęlo deſcēdit: qui carne clauſus in mūdo/ ſola fide eſt cognitus. Tunc aūt videbimus ſicut eſt: et illa erit ꝑfecta ſaturitas/ſecuritas/ pax. Ipſe ē verus panis: qui nos hic corporis ſuiꝑticipatione reficit: quēadmodū ibi ſatiabit: quos toto lumineſuę deitatꝭ impleuerit. Reuera ſecura pax īuiolata trāquillitas: quādo indigentia nobiſcū vlla non litigat: nec aliquē laſſitudo defatigat: non frigus cōtriſtat: non eſuries grauat: ettera quę hic noſtrę imbecillitati bellum ſemper infligunt. Ibiautem corporis et aīę talis eſt ſocietas: vt nulla inter ſe aduerſitate diſcordēt: ſed ſibi vtraqꝫ glorioſa volūtate ꝯſentiāt. Eſtenim pax ẜm Augꝭ. ſecuritas mentis/ trāquillitas animi/ ſimplicitas cordis amoris vinculum/ cōſortiū charitatis. Nec adhęreditatē chriſti poterit ꝑuenire: teſtamētū pacꝭ noluit obſeruare. e Qui emittit ⁊cͣ. Hęc eſt ſecūda ꝑs: vbi ſubdit q̨̄munera hic dant̉ electis: q̨̄ veritas futuri poſſit agnoſci. q. d.hęc p̨̄dicta erūt in patria. Sed qͥd interim in ꝑegrinatiōe dat?Ecce ipſe eſt inquit qui emittit eloquiū ſuū terrę .i. ver aſſumpta carne vt in terra cognoſcat̉. Aliter em̄ leuaremur ad adipem frumēti ſatiantē/ niſi mitteret verbū terrę quagrauamur et impedimur a reditu. In terra em̄ vbi laboramꝰfeſſi languidi pigri frigidi .ſ. in heremo non deſerit: ſed mannapluit: quia emittit eloquiū ⁊cͣ. f Uelociter currit ſermoeius: quia cito impleuit mundū cognitione veritatis: Nameuangelium breui tempore fuit publicatum vbiqꝫ in tota terra habitabili viuēte adhuc petro apoſtolo: quia vt ſupra dictūeſt: In omnē terram exiuit ſonus eorum ⁊cͣ. Et nota aitvelox: ſed velociter. Velox em̄ fit aliquid velocitate qua plusvel minus ꝑticipat: ſicut ꝑticipatiōe caloris aliquid dicit̉ calidum: ꝑticipatiōe frigoris frigidū. Eſt auteꝫ aliquid alio magis vel minus velox vel calidū: quāto .ſ. velocitate vel caloremagis vel minꝰ participat: Sicut calore quo calent cętera/ nihil eſt calidius: ita velocitate qua cętera dicunt̉ velocia/ nihileſt velocius. Sicut ergo de aliquo diceret̉: calet vſqꝫ in calorē:

id eſt adeo calet ipſe calor poteſt dici: ſic de verbo dicit̉ cucurrit vſqꝫ ī velocitatē .i. adeo vt ſit ipſ̓a velocitas: qd̓ tamēquādam ſimilitudinē dicit̉. Qd̓ em̄ velox eſt/ ſicut equus velangelus vel ventus/ alicubi eſt/ non vbiqꝫ: Uelocitas aūt ipſavbiqꝫ ē eſt in parte/ nuſqͣꝫ artat̉: quę modo eſt ī eqͥs velin ventis: ſed in alijs infinitis et eiſdē tempoꝝ pūctis vbiqꝫ terrarū diffundit̉. Hocaūt pertinet ad verbū dei .ſ. eſſe in parte: ſed vbiqꝫ eſſe ſe ipſū. Hęc eſt ſapiētiadei quę ī libro ſapientię legit̉: Attingit a fine vſqꝫ ad finē fortiter: non tn̄ motu localiſed īmobilitate: tāqͣꝫ ſi moles aliqua ſaxeaimpleat locū aliquē/ dicit̉ attingit a fineeiuſdem loci vſqꝫ ad finem: tamē alterūnon deſerat alterū occupando. habetergo motū illud verbū ſapientia illa: ſolida eſt vbiqꝫ eſt. Sed de ſapiētię ſpiritu dicit̉ in libro ſapientię: Actus mobilis/certus/ incoinqͥnatus: ſed hoc facit ipſa velocitas ſapientia dicit̉ actꝰ mobilis: vt hoc deſerat/ iliudtangat: ſed vt vbiqꝫ ſemper ſit nuſqͣꝫ incluſa teneat̉. Sed qͥsſufficit iſta cogitare? Vtiqꝫ nullꝰ: Eſt tn̄ ſpes ad capiēdū ver: quia prędeſtinauit nos deus: Et hoc eſt ait: g Quidat niuem ſicut lanam. Oſtendit hic qͥd faciet aduētuschriſti. Sicut em̄ nix ſurſum gelat in ima decidit: ſic refrigeſcēte charitate/ decidit hūana natura ī t̓ras pigro corporeīuoluta vt nix facta ē. Sꝫ in hac niue ſūt p̨̄deſtinati ſūt velut lana: de qͥbꝰ .ſ. aliqͥd facturꝰ eſt. Lana em̄ ē materia veſtꝭ: his ſpū adhuc frigidis p̨̄deſtinatꝭ fit tunica chriſti ſine macula ruga: Un̄ merito veſt ꝭchriſti ī mōte reſplēduit ſic̄ nix:quia de hac niue fit veſtis chriſti. Qui dat .i. facit/ h Ni: id eſt cōgelatos: i Sicut lanā / eſt materia veſtis.Eſt ergo ſenſus/ deus facit per verbū ſuū p̨̄deſtinatos peccatores ſibi veſtem ad ornandā eccleſiā ad calefaciēdos frigidos: De qͥbꝰ dn̄s dicebat ad Iob. xxxviij. c. Nūqͥd ingreſſus es theſauros niuis? Theſaurus dei erat vas electionis:prius nix: deinde lana totum mūdum calefaciens verborumſuorum flāma ſuccenſum. k Nebulam ſicut cineremſpargit: id ē febuloſos obſcuros peccatores ꝑ̨̄deſtinatostamē/ ſpargit: id eſt reſoluit in cinerem pęnitentię. Cinere em̄capita aſpergebant pęnitētes. Qui enim adhuc in nebula iacet ignorātię/ veritatem ſpeculari non valens/ caput aſpergatcinere ⁊cͣ. Cilicio pęnitentię induat̉: quia tolerabilius deo eſtvt quis in infirmitate humiliter pęniteat: qͣꝫ elatiōe alta comprehendat: ẜm Gregoriū. xviij. moral̓. Nebula enim qꝛ diſſolubilis eſt/ obſcura/ humida et frigida: peccatum ſignificatobſcurū frigidum: tamē diſſolubile pęnitentiā. Mittit cryſtallū ſuā ſic̄ buccellas. Qd̓ dictū eſt de niue inlanam: et de nebula in cinerem: dicit̉ de cryſtallo in buccellas.Per cryſtallum frigidam duram/ obſtinatos dicit: de quibꝰtn̄ alios paſcit. Et eſt ſenſus: Mittit: id eſt facit: m Cryſtallū: id eſt obſtinatos quos ꝑ̨̄deſtinauit: n Sicut huccellas: id eſt ſicut fruſta panis: quę alios paſcunt verbo deiquod prius impugnabant. Vnde dicit apoſtolus: Multivnus panis ſumus in chriſto. Omnes ergo vnus panis ſunt:ſinguli ꝟo fruſta ſunt. Cryſtallus erat paulus obſtinatus ſpirans minarum cędis: ſicut nix facile reſolubilis. Soluto cōuerſo magiſtro ſuo gamaliele/ adhuc in duritia perſeuerans/ perſecutus eccleſiam dei: obnitēs veritati: clamans aduerſus euangeliū: qui tamē poſtea factus eſt panis paſcenshoſpitale eccleſię dei/ niue/ nebula et cryſtallo ſolutis a deo:Ideo ſequit̉: o Ante faciem frigoris eius quis ſuſtinebit? q. d. Si deus non ſoluerit niuem/ nebulam/ et cryſtallū: quis ſuſtinebit vim frigoris eius ſcilicꝫ dei? Non faciat illud frigus: ſed quia fieri ſinit: quia deſerit peccatorem:non vocat/ non aperit ſenſum/ non infundit gratiā: Quale eſtillud: Indurauit cor pharaōnis. Niſi ergo ſoluat: nullus ſuſtinebit. De hoc frigore dicit apoſtolis. Quis me liberabit de corpore mortis huius? Ac ſi diceret: frigeſco in obſcuris iaceo: nullus ſoluit niſi gratia dei. Ideo ſubditur:Emittet verbū ſuum

Al̓. ffilios tuoſ

Sap̄. 8. a.

Sap̄. 7. c.

Matth̓. 17. a.

Ioh̓. 6. e.

a. Ioh̓ 3. a.

1. Corꝭ. 10. d.Actꝭ. 9. a.

Psͣ .18.

Exo. 10. 4.Ro. 7. d.