Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a herbam: ſeruituti hominū.Qu̓i dat iumētꝭ eſcam ipſo: pu̓llis coruorū inuocāftibus. Non in ffortitudīes cqui volūtatē habebit: nēqꝫ ī tibijs viri bn̄placitū erit ei.iBeneplacitū ē dn̄o ſuꝑ ti-

kmētes: et in teis qui ſperātſuꝑ miſericordia eius. All̓a aggei zacharię.lAuda i(CXLVII.hie̓rl̓m dominū: lau̓ijda deū tuū ſion. Qm̄oꝯfoͣrtauit ſeraſ portaꝝ tuaꝝ:

ſeruiētibus/ tranſitoria alimēta largiunt̉. a Herbā ſeruituti hominū .i. p̨̄dicatoribꝰ qui homībus ſeruiūt. Vn̄ apl̓usait: Nos autē ſeruos veſtros ieſum chriſtū. Hi ſemināt ſpiritualia recipiūt ab excelſis ſęculi fęnū herbā .i. tēporalia.xOīa em̄ quę dant̉ eccleſię a diuitibꝰ/ fęnū ſunt. Nota tamēeſt multiplex fęnum .ſ.a ſciuię carnalis. Eſa.xl. b. Oīs caro fęnū.Itē īpietatꝭ puniēdę.Zach̓. xij. b. In die ilſa ponam duces iudaſicut caminū ignis inlignis: ſic̄ facē ignisin fęno. Itē trāſitorięt iuuētutꝭ. Ecc̄i. xiiij. c.Oīs caro ſicut fenumveteraſcet. Psͣ. Tāqͣꝫfęnū velociter areſcent. Itē bonę oꝑationis. Prouer .xxvij. d.Aperta ſunt prata apparuerūt herbę virētes: et collecta ſuntx fęna de mōtibꝰ. Itē tꝑalis ꝓſperitatꝭ: vt hic. Eſt etiā ml̓tipleherba .ſ. multiplicatio parētelę. Iob. v. d. Progenies tua qͣſiherba terrę. Item vanitatis mūdanę. Iob. xl. c. Huic mōtesherbas ferūt. Et loquit̉ de diabolo: cui mōtes .i. ſuperbi ferūtherbas mūdanę vanitatis. Itē defectionis quotidianę. Psͣ.Mane ſicut herba trāſeat. Itē gratię. Iob. vj. a. Nūquid rugiet onager cum habuerit herbam? Item glorię. Eſa. vlt̓. d.Uidebitis gaudebit cor veſtrū. Itē ſuſtentiōis hūanę: vt.b Qui dat iumētis .i. ſimplicibꝰ eccleſię: qui ſunt gregesdn̄i: c Eſca diuini verbi: qꝛ eos paſcit deus homīes: quiaccipiūt fęnū .i. p̨̄dicatores: qꝛ largiunt̉ eis ſpūalia/ a quibusmetunt carnalia. d Et pullis coruorū .i. filijs gentiliū.Corui ſunt gentiles nigri pctīs. Et vere patres noſtri coruifuerūt: qꝛ idolatrę. Nos pulli coruorū ſumꝰ: qꝛ de coruis .i.gentilibꝰ peccato idolatrię nigris venimꝰ. e Inuocātibꝰęum .i. deſiderātibus poſt ꝯuerſionē/ dei verbo ſatiari. DicitIſidorꝰ corui miniſtrāt cibū pullis ſuis donec vidēt eoſnigreſcere plumis: qꝛ tūc recognoſcūt eos tanqͣꝫ ſuos. Sed anteqͣꝫ habeant plumas nigras nutriunt̉ rore cęli: et ſic dicunt̉ adeo nutriri. Per hoc aūt dicit inuocātibꝰ: ē intelligēdū iſta īuocatio fiat aliquā recognitionē ī pullis exiſtētem: ſed qꝛ vnaquęqꝫ res appetitū naturalē tendit ad ſuā perfectionē: Sic ergo dicunt̉ inuocare deū/ a quo recipit̉ oīs perfectio omne bonū. Sed myſtice exponēdo bn̄ deus dat eſcāſuę doctrinę nobis fidelibus/ filijs coruoꝝ .i. gentiliū. Coruusem̄ .i. gentilis inuocat: ſed nobis pullis colētibꝰ inuocātibꝰ dat eſcā. f in fortitudine equi. Poſtqͣꝫ dauidnarrauit illa quę fecit domnꝰ: cōſequēter oſtēdit quę poſſunt eidiſplicere/ dicēs: in fortitudine/ vel in potetatu eqͥvolūtatē habebit. Equus ad ſuperbiā plęrūqꝫ ponit̉ indicandā. Un̄.. Fallax equus ad ſalutē ⁊cͣ. ī fortitudine/equi .i. ī ſuꝑbia ꝯtumaciū ⁊cͣ. q. d. deꝰ paſcit iumenta pullos:ſed habet volūtatē .i. beneplacitū in ſuꝑbis/ in equo ſignificatis ꝓpter erectam ceruicem. g Neqꝫ in tibijs viri .i. incōpoſito habitu hoīs p̨̄ſumptuoſi audacis: h Bn̄placi erit ei .i. in eiꝰ inceſſu elato/ ī tibijs ſignificato. Vel ẜm aliālitterā: In tabernaculis viri .ſ. in cōuenticulis hęreticoꝝbn̄placitū erit ei: Sed i Beneplacitū eſt dn̄o ſuꝑtimētes eum/ timore filiali. q. d. ſuꝑbi hęretici incōpoſiti placēt deo. Sed timēt deū/ k Et ſperāt ſuꝑ miſericordia eius: fugiētes ab irato ad placatū: Iudas em̄ timuit:ſed ſperauit ī miſericordia eiꝰ: ideo deſperatꝰ cucurrit ad laqueū. Timori ſpem cōiurxit: qꝛ valet timor ſine ſpe venię:nec ſpes ſine p̨̄cedenti timore: aliter em̄ p̨̄ſumptio eſſet. Timorautē dn̄i habet annexā iuſticiā bonorū operū: et ſpes eſt expectatio futurę beatitudinis p̨̄cedentibus meritis gratia. Quiautē timent dominū inquirūt quę beneplacita ſunt illi: cuſtodiūt mandata eius: Ecc̄i. ij. d. Psͣ. Beatus vir timet dn̄m:in mādatis eius volet nimis. Huiuſmodi timētibꝰ beneplacitū eſt domino: hmōi ſunt qui ſperant ſuꝑ miſericordia eiꝰ.Unde Lucꝭ. j. e. Miſericordia eius a ꝓgenie in ꝓgenies ti-

mētibus eum. Psͣ. Miſericordia dn̄i ab ęterno vſqꝫ in ęter ſuꝑ timētes eum: iuſticia illiꝰ in filijs filioꝝ his ſeruātteſtamentū eiꝰ. Hi ergo ſperēt: quia ſperare poſſunt: in quibꝰbene cōplacet ſibi dn̄s noſter qui regnat in ſęcula ſęculoꝝ. Expoſitio Psͣ. CXLVII.Auda hieruſalem doAminū. Titulus: Alleluia agge cacharię: qui in babylonia ꝓphetauerūtreparationē hieruſalē:quę vt hieremias prędixit poſt. lxx. annosfacta eſt: in intellexerunt ſpiritualē inſtitutionem cęleſtis hieruſalē: eamqꝫ ſub figura illius p̨̄dixerūt ea dominū laudauerūt: quę poſt. lxx. annos .i. poſt volubilitatē totius temporisqd̓ ſeptē diebus agit̉ perficiēda eſt: ea hic ꝓpheta laudatdominū: ſicut p̨̄dicti pphetę ſub figura laudauerūt. Et eſtſenſus tituli: Hic eſt/ Alleluia .i. laus dei. Laus dico/ aggei zacharię .i. de reparatiōe cęleſtis hieruſalē/ quam illip̨̄dixerūt: poſtea deū laudauerūt. Et facit pſalmꝰ iſte in nobis amorē futurę hieruſalē: quā multiplicit̓ cōmendat totuſqꝫhic pſalmꝰ potentiā dei p̨̄dicat. Intētio monet ad laudandū.Modus. Bipertitus eſt. Primo dicit bona futurę hieruſalē.Secūdo dicit quę bona hic dant̉ ſanctis: ibi: Qui ęmittit.In captiuitate ergo huiꝰ ſęculi adhuc cōſtitutus ꝓpheta/ videns beatū populū ęternę hieruſalē p̨̄miſſo gaudio ſpei antegaudiū ſpeciei: quaſi cōiungēs cor/ et ſi corpꝰ angelis/ dic̄:m ¶O hierl̓m/ cęleſtis iaꝫ ſecura Lauda dn̄m: ſolūeſt negociū tuū. Hoc dicit ꝓph̓a: vt modo exultemꝰ ī ſpe: deſideremꝰ ipſā audimꝰ ſic laudātē: n Lauda deūtuū ſion. Eadem eſt ſion et hierl̓m. Hieruſalē viſio pacis.Sion ſpeculatio vel cōtemplatio. Et viſio pacis ē cōtemplatio chriſti: qui eſt pax noſtra. o Quoniā cōfortauit ſeras portarū tuarum: tm̄ poſuit ſeras/ claudendo: ſicutdictū eſt poſt receptionē illorum ciuium/ excluſis fatuis virginibus: Clauſa eſt ianua: Matth̓ .xxv. a. Deꝰ em̄ confortat ſeras portarū illis qui in p̨̄ſenti vita cōfortati ſunt ab eo. Confortat em̄ deus ſeruos ſuos multipliciter. Primo in conflictuvitioꝝ. Secūdo in ſuſtinētia tribulationū. Tertio in adeptio.ne virtutū. Quarto in expugnatiōe temptationū dęmonū.Primo ergo cōfortat in cōflictu vitiorum. Et hoc quattuormodis/ cōtra quattuor. Primo cōtra luxuriā dando cingulūcaſtitatis. Eſa. xxij. f. Induam illum tunica tua: cingulo tuocōfortabo eum. Et hoc eſt cingulum illud caſtitatis: de quoIudith. xv. d. Tu gloria hieruſalē. Et poſt: Eo virilit̓ ęgiſti confortatū eſt cor tuum. Item ꝯfortat cōtra iram: hocgratiā patientię cōferendo. Hāc habebat qui dicebat/ Phil̓.iiij. c. Omnia poſſum in eo qui me cōfortat. Psͣ. Confortet̉cor tuū ſuſtine dominū .ſ. patientiā. Item cōfortat cōtraaccidiam .ſ. virilitatem īmittendo. Ezech̓. xxx. g. Confortabobrachia regis babylonis. Eſa xxxv. b. Cōfortate manus diſſolutas. ij. Paral̓. xv. b. Vos autē cōfortabimini et diſſoluent̉ manus veſtrę. Item cōtra ſuperbiā hūilitatis gratiamdando. Prouerb̓. xxx. a. Viſio quā locutus eſt vir cum quodeus erat: et qui deo ſecum morante confortatus/ ait: Stultiſſimus ſum virorū. Secūdo cōfortat dominus in ſuſtinētiatribulationū. Naum. j. b. Bonus dominꝰ cōfortans in tribulatione. Et hoc quadrupliciter .ſ. gratiā patiēdi cōferendo.ij. Timoth̓. ij. a. Fili confortare in gratia. Et. j. Timoth̓. j. c.Gratias ago ei qui me cōfortauit. Et loquit̉ de cōfortationegratię. Item cōſolationē īmittēdo. Gen̄. xviij. a. Ponā buccellam panis coram vobis vt confortet̉ cor veſtrū. Buccellapanis/ eſt chriſtꝰ qui nobiſcū eſt in tribulatiōe vt cōfortet̉ cornoſtrū. Aggei. ij. a. Cōfortare oīs ppl̓s t̓rę: qꝛ ego vobiſcū ſudicit dominꝰ. Item liberādo. ij. Timoth̓. iiij. c. Deus aſtititmihi ꝯfortauit me. Et poſt: Et liberatus ſum de ore leonis.mn ſalutē ꝓmittēdo

Psͣ. 102.

2. Corꝭ. 4. b.

Fenū ml̓tiplex

Al̓. Et datpecoribus

Al̓. rhis Al̓. rin.

Al̓. PpotētatyAl̓. rn̄ec in tabernaculis viri beneſentietAl̓. IBn̄ſentiet.dn̄s in timētibꝰ

Al̓. cōfirmauit vectes

Al̓. Collauat̓

Multiplexherba

Psͣ .89.

Partitiopſalmi

Myſtice

Cōfortat disſeruos ſuosmultipliciter

Psͣ .32.

Psͣ .26.

Matth̓. 27. a.

Psͣ. .111.