Pſalmus
gͦ tibus: dāt eſcā e̓ſurientibus.c Dn̄s ſoluit cōpeditos: dn̄sfillumīat cęcos. Dn̄s erigiteliſos: dd̓minꝰ diligit iuſtos.¶ Dn̄ſ cuſtoditˣ aduenas: ſpupillū ⁊ viduā ſuſcipiet: ⁊ viaſf pctōꝝ diſperdet. Regnabitin dn̄s in ſęcula/ deus tuꝰ ſion:
n in gene̓ratiōe ⁊ generationē.¶ Alleluia. CXLVI.gͦAu̓date dn̄m quoniābonus eſt pſalmꝰ: deonoſtro ſit iocunda der̄ coraqꝫ laudatio. Ędificanss hieruſalē dominus: diſpertſiones iſrael congregabit.
0pt95facitAl̓. f ꝓſelytosAl̓. torphanūAl̓. xviaAl̓. Pext̓mīabitAl̓. reternū
a ¶ Pat eſcā vtrāqꝫ corporalē ⁊ ſpūalē/ b Eſuriētibꝰ: deqͥbꝰ dicit̉/ Matth̓. v. a Beati qui eſuriūt iuſticiā. Hęc duo .ſ.facere iudiciū ⁊ dare eſcam ad iuſticiam ꝑtinēt. Chriſtus enimiuſtus iudex vindicat patientes ꝓpter nomē ſuum: et dat eſcādiligentibus ſe. c ¶ Dominꝰ ſoluit cōpeditos mortalicorpore. Hos ſoluit/ex mortalibus faciensīmortales. Ul̓/ cōꝑeditos/ culpis: dominus ſoluit/ a peccatis. Et d ¶ Dominus illumīat/ ſapiētia. e ¶Cęcos ignorantia .i. eos qͥ cęci ſūtit facit ſapiētes. Hęc adabundantiā ſuauitatisꝑtinēt. Seqͥt̉/ fDDominꝰ erigit eliſos.Eliſos per ſuperbiā: erigit ꝑ humilitatē. Quos em̄ diaboluselidit/ dominꝰ erigit. ¶ Dominꝰ diligit iuſtos per gratiinfuſionē. Et qꝛ diligit ideo facit iudiciū eis iniuriā patiētibꝰ.Qui ſunt iuſti? Et quō diligit? Ecce iuſti ſunt puꝑilli ⁊ viduę.Hos diligit cuſtodiēdo: Et hoc ē qd̓ ait: h ¶ Dominꝰ cuſtodit aduenas .ſ. qui dicūt: Nō habemꝰ hic manentē ciuitatem. i¶ Pupillū ⁊ viduam ſuſcipiet .i. omni opere ⁊auxilio deſtitutos in hͦ ſęculo/ vt ſperent in deū. Et etiaꝫ qͥ habēt terrena ſed nō in eis cōfidunt: pupilli ⁊ viduę dei ſūt: Nāẜm quēdam modū/ om̄es orphani ſumꝰ abſente patre noſtronō mortuo: ad quē clamamꝰ: Pater noſter qui es in cęlis. Velꝑ aduenas intelligit̉ eccleſia gentiū. Omīs em̄ eccleſia gentiūaduenticia eſt ad patres: quoꝝ non carne ſed imitando eſt filia.Pupulli ſunt omnes fideles in hac ꝑegrinatiōe/ quibꝰ abſenseſt pater: Et om̄is fidelis anima eſt vidua/ ſpōſo abſente qͣꝫdiuſponſus abeſt: vnde magis patrem et ſponſum deſiderant: Ethos omnes deus ꝓtegit/ non viſus: ſed deſideratus. Et ipſek ¶ Dīſperdet viā/ vl̓ vias/ latas/ peccatoꝝ: qͥ hic noſtrāartā viā irrident: quoꝝ via extermīata eſt. Nobis quid reſtatUtiqꝫ regnū dei: de qͦ ſupponit: l ¶ Regnabit dominus.in ſanctis ſuis in ſęcula. Hoc de magnificētia ſumitur. Regnabit dominꝰ in nobis: quādo corda noſtra erūt in eo firma:qd̓ nō modo eſt. Quis dominus? m ¶ Deus tuus o ſion:q. d. ad te pertinet o eccleſia: quia tu es regnū eius nō babylonia. Deinde ꝙ dixerat/ in ſęcula/ exponit/ n ¶ In generatione et generationē .i. ſemper. Uel ꝑ ſion intelligi poteſtanima cōtemplatiua: Nam ſion interp̄tat̉ ſpecula: in qua dn̄sregnat in p̨̄ſenti per gratiā: ⁊ regnabit in futuro per gloriā. Ethoc eſt/ in generatiōe/ p̨̄ſenti: ⁊ generationē/ futurā: dūmodo: vt inquit Hieronymꝰ: ſimus reges: et imperemus corpori nr̄o: ⁊ ſūbijciamꝰ illud ſpiritui noſtro: ⁊ cor noſtrū ſit ī manū dn̄i noſtri ieſu chriſti/ qui eſt bn̄dictꝰ ī ſęcula ſęculoꝝ.Audatę dominū ¶ Expo. Psͣ. CXLVI.quoniā bonus eſt pſalmꝰ. Titulus. Alleluia.¶ Sępe expoſitus eſt: quia laudare deū ſignificat. Hicergo iterū agit de laude dei: vbi ꝓpheta monet laudare colligentē iſrael. Intentio monet ad laudem dei. Modus. Bipertitus eſt pſalmus. Primo oſtēdit quos colligat ⁊ quomnō. Secūdo poſt p̨̄dicta qͣſi adhuc hęſitantes ⁊ dubios increpat/ oſtēdens vnde poſſint laudare deū .ſ. ſi fuerint humiles: ibi: Pręcinitę. Omnes ergo tam maiores qͣꝫ minores ad laudē inuitans/ ait: o ¶ Laudate dominū. Hoc dicit̉ omnibꝰ gentibus. Et quaſi quęreremus: quare laudabimus? Laudis cauſāattulit: p. ¶ Quoniā bonus eſt pſalmus. Hęc eſt totamerces laudantiū. q. d. ideo laudate/ qm̄ bonū ē laudare. Ip̄aem̄ laus dei eſt noſtra beatitudo. Et notandū eſt ꝙ non dixit:quoniā bona eſt laus: ſed vt laudis modum exprimeret dixit:Quoniā bonꝰ eſt pſalmꝰ. Ipſe em̄ pſalmꝰ eſt laus dei: q̨̄fit nō ſola voce: ſed in organo manibꝰ voci cōcordantibꝰ: ꝑ qd̓ſignificat̉ ꝙ voci debēt oꝑa ꝯſonare: qͦꝝ laus ceſſare nō debetetiā vocis laude intermiſſa. Semꝑ ergo laudat/ qui ſemꝑ beneoꝑat̉: qui ꝟo male agit/ blaſphemat. Hęc laus ꝑficiet̉ ī ęterna
gl̓ia ad quā ꝑuenturi mō exerceamur ī hac laude bonoꝝ operū. Bonꝰ eſt gͦ pſalmnꝰ: qꝛ bona eſt laus dei. In laude nāqꝫdei ipſe actꝰ eſt merces q̨̄ ⁊ in futuro erit. Et qꝛ bonꝰ pſalmꝰ:ideo q¶ Deo noſtro ſit iocūda decoraqꝫ laudatio:qd̓ vtiqꝫ eſt: ſi eſt et decora .i. vitę moribus ſpecioſa. Iocūdaem̄ ē deo q̨̄ ē ſpecioſa:qd̓ nō ē ī ore pctōꝝ: qͥbonę cantilenę malisobſtrepunt moribus.Ecc̄i. xv. c. Non ē ſpecioſa laus ī ore peccatoris. Nota hic ꝙ per.pſalmodiā ⁊ ꝑ laudemdei aīa pͥmo reficit̉ etpaſcit̉. Ecc̄i. xlix. a. Inoīore qͣſi melīdulcabit̉ ꝓmemoria eiꝰ. Hoc dic̄ code ioſia. Laus em̄ deiē qͣſi ſpecies aromatica ī ore. Psͣ. Ꝙ dulcia faucibꝰ meis eloquia tua. Secūdo a tędio releuat̉. Psͣ. Cantabiles mihi erātiuſtificatiōes tuę in loco ꝑegrinatiōis meę: Sicut viatores tędio affecti cantant. Tertio fit iocūdior. j. Regꝭ. ij. a. Exultauit cor meū in dn̄o ⁊cͣ. Quarto minus grauat̉. Daniel̓. iij. e.Tres pueri poſiti in fornace dn̄o decantantes non vrebant̉.Quīto ad diligēdū deū inflāmat̉. ij. Machab̓. jͣ. e. Ionathainhoāte: et alijs reſpōdētibꝰ ignis accēſus ē. Sexto a pctō retrahit̉. Eſa. xlviij. b. Infrenabo te laude mea ne intereaſ. Septimo ſpōſū recuꝑat: ſic̄ auis parē ſuū recuꝑat cātādo. Cātꝭ.ij. d. Sonet vox tua ī auribꝰ meiſ. Octauo mitigat̉ a tēptatione. j. Regꝭ. xvj. d. de ſaul: cuiꝰ vexatio ꝑ cantū ſiue ſonū minuebat̉. Inde fabuloſe dictū ē ꝙ orpheus lyra ſonādo ⁊ cātumirifico vxorē ab īferis īfernales furias mitigādo reuocauit.Et ſuꝑ illud Nūeri. xxij. a. Miſit gͦ nūcios ad balaā ⁊cͣ. dicitOrigen̄. In qͥbuſdā plꝰ valere ꝟba qͣꝫ oꝑa. Qd̓ em̄ exercitusneqͥt efficere/ hͦ ꝟbis efficit̉. Et. jͣ. Ꝙ ſi magi pharaōis virtute verborum malorum mutauerūt virgas in ſerꝑētes: multomagis hoc facit verbum bonorū. r ¶ Edificans hieruſalem dominꝰ. q. d. ideo laudādus eſt deus: quia ędificat hicruſalem ſpiritualē .ſ. cęleſtem eccleſiā. Quā ſic ędificat: quiacōgregat s ¶ Diſperſiōes iſrael: id eſt fideles diſꝑſos detoto mūdo collectos ad regnū. Vel hierl̓m .i. generalē eccleſiā: cuiꝰ ꝑs triūphat in cęlis: vbi ciues ſunt angeli: ⁊ ꝑs militatī terris quę ꝑegrinat̉ a dn̄o. Sed reſpexit deus ꝑegrinationēnoſtrā: et diſꝑſos in chriſto collegit: quē pat̓ miſit ad captiuitatē noſtrā redimendā p̄cio ſanguinis. q. d. dicis vt laudemꝰdeū: et qͥs eſt deꝰ noſter? Reſpōdet: Dn̄s ędificans hieruſalē/ de viuis lapidibꝰ ruinā angelicā reparans. Et ipſet ¶ Cōgregabit/ in vna fide ⁊ charitate: s ¶ Diſperſiōesiſrael: id eſt fideles olim diſperſos. Dn̄s em̄ ędificat eccleſiam ſiue fidelem animā multipliciter. Primo extrahit eamde lapidicina: id eſt de maſſa aliorū. Eſa. lj. a. Attēdite ad petram vnde exciſi eſtis. De iſta ſeparatiōe. Ecc̄i. xlvij. a. Surrexit nathā qͣſi adeps ſeparatus a carne. Secūdo excutit̉ tribulatiōbus et dolat̉ malleis ęgritudinū et ꝑſecutionū. Oſee.vj. b. Propter hoc dolaui in ꝓphetis ⁊cͣ. Tertio politur doctrinis ⁊ ſculpit̉ virtutibꝰ. iij. Regꝭ. v. d. Pręcepit rex vt tollerēt lapides et dolauerūt eos cementarij ſalomonis. Quarto ponunt̉ in ędificio ſpirituali: quādo diuerſis officijs mancipant̉. Eph̓. iiij. c. Dedit quoſdam apoſtolos alios ꝓphetas ⁊cͣ. Ibi ſunt duodecim diuiſiones miniſtrantiū. Quintoligantur bitumine charitatis inſeparabiliter. Dicit̉ enim ꝙlapides ſiue ligna bitumine aſphalti coniuncta ſeparari nonpoſſunt: ſed potius frangunt̉: ſanguis tn̄ menſtruus bitumenhoc diuidit: ſic vniti deo per charitatem corpus propriū potius in fruſta diuidi patiuntur qͣꝫ a chriſto lapide/ cui vnitiſunt ſeparari poſſint: ſicut dicebat apoſtolus/ Roma. viij. gͦ.Certus ſū ꝙ nihil poterit me ſeparare a charitate dei q̨̄ eſt inchriſto ieſu. Solū autē peccatū mortale in ſanguine mēſtruoſignificatū: hoc poteſt glutinū ſeparare quo dominꝰ diſperſos cōgregauit. Et quomodo eos cōgreget/ declarat dicens:Qui ſanat cōtritos corde
At. TapiciēsfacitAy. ⁊ ꝓſelytosAl̓. torphanūAl̓. xviaAl̓. rext̓mī abit
DDe fructu etvtilitateyſalmodieAl. flaus
Rsͣ. 115.Ibidem
Heb̓. 13. c.
Matth̓. 6. b.
3Qualiter dn̄sedificat eccl̓iaꝫſiue aīaꝫ fidelēadinſtar edificij materialis
Partitiopſalmi