Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

CXI. V

a lau̓dabo dominū ī vita mea:b pſallam deo meo qͣꝫdiuꝫ fuec ro. Nōlite cōfidere in prindcipibus: neqꝫ in filijs homi in quibus non eſt ſalus.FExibit ſpiritus eiꝰ reuer tet̉ in terram ſuam: in illa die

pe̓ribūt omnēs cogitatiōesreoꝝ. Be̓atꝰ cuiꝰ deus iacobn adiu̓tor eius/ ſpēsreiꝰ in dn̄oͦͦ deo ipſius: qui fecit cęlum et terrā/ mare oīa q̨̄ in eis ſūt.r Qui cuſtodit veritatē ītſęcus: facit iudiciū īiuriāt patiē-

dicit: a Laudabo dominum in vita mea: id eſt in vita p̄ſenti. Et qua firmitate propoſiti teneat̉ ad laudādū deumindicat/ cum ſubiūgit: b Pſallam deo meo qͣꝫdiu fuero: id eſt dum vita viuam ſuper terrā laudabo dominū deūmeū. Vel ſic: Laudabo dominū in vita mea: id eſtin vita ęterna quę eſtvere vita .ſ. cum perfecte ei inhęſero. Sedn modo laudo tenuiter:quia corpus aggrauataīam: ideo hic gemo:ibi plene laudabo: qꝛtunc b Pſallamt deo meo qͣꝫdiu fuęro. Non ideo hoc dicit aliquādo ſit:quia in ęternū erit: etideo vere diu: ſed qͣꝫdiu fuero perfecte .ſ. Pſallere aūt a pſallindicitur qd̓ eſt tangere: et ad bona opera pertinet: vt ſic indicetſe laudaturū corde ore bonis oꝑbꝰ dn̄m. Per tactū bonaoꝑatio ſignificat̉.. Bonū eſt ꝯfiteri dn̄o pſallere ⁊cͣ. Notadecē q̨̄ debet facere de aīa ſua circa deū. Primo dꝫ effūdere coram domino per deuotionē. Psͣ. Hęc recordatus ſūeffudi in me animā meā. Secundo debet eam leuare ad dominum per ſpem confidentiā. Psͣ. Ad te domine leuaui animāmeā: deus meus in te confido erubeſcam. Tertio ſubijcereeam humilitatē. Psͣ. Nōne deo ſubiecta erit aīa mea? Sequit̉: Verūtamē deo ſubiecta eſto anima mea. Quarto omnētemporalē cōſolationem renuere. Psͣ. Renuit conſolari anima mea. Quinto ſoli deo per fidē viuere. Abacuk. ij. a. Iuſtꝰenim ex fide viuit. Psͣ. Anima mea illi viuet. Sexto bona deſcrutari. Psͣ. Ideo ſcrutata eſt ea anima mea. Septimo ī bonis domini demorari. Psͣ. Anima eius in bonis demorabit̉.Octauo delectari exultare. Psͣ. Anima mea exultabit in domino: lętabit̉ in ſalutari ſuo. Nono debet ipſa anima ad amplexus ſponſi anhelare: et ipſum totis viſceribus deſiderare.Psͣ. Quēadmodū deſiderat ceruus ⁊cͣ. Decimo debet qͣꝫdiuviuit laudare: vt hic: Lauda aīa mea dominū. Et ipſumbenedicere cum omnibꝰ interioribus ſuis. Psͣ. Benedic anima mea dominū/ omnia quę intra me ſunt nomini ſancto eiꝰ.Hoc ē pſalteriū decachordū: de quo ſupra dictū eſt: vt tandēſupra ſe tracta dicat: dilecta tabernacula tua ⁊cͣ. c. Nolite cōfidere in principibus. Hęc ē ſecūda pars in monet ſperādū eſſe ī hoībꝰ ſꝫ ī deo. q. d. ego laudabo: vos aūtpuſilli qui nōdum de deo ſperatis/ nolite cōfidere in princiꝑibus: qꝛ tam principes qͣꝫ homīes mēdaces ſunt in promiſſis. Psͣ. Mēdaces filij hominū ī ſtatheris. Item quia cito moriunt̉. Ecc̄i. x. b. Omnis potētatꝰ vita breuis. Itē/ quiain neceſſitate deficiunt. Deut̓. xxxij. e. Surgāt opitulent̉ vobis: in neceſſitate vos ꝓtegant. Hiere. ij. f. Ubi ſunt dij tuiquos feceras tibi? ſurgant ⁊cͣ. Item/ quia nihil poſſunt contradominū. Oſee. x. a. Non em̄ timemus dominū: quid facietrex nobis? Roma. viij .f. Si dominꝰ nobis: quis cōtra nos?Item quia cito mutant̉ ab amicitia ad inimicitiam. Numerixxiij. c. Non eſt deus quaſi homo vt mentiat̉: neqꝫ filius hominis vt mutet̉. Item/ quia fallaces ſūt. Eſaię. xxxvj. b. Ecceconfidis ſuꝑ baculum arūdineū confractum: cui ſi innixus fuerit homo/ ꝑforabit manū eius. Item/ quia ꝯfidentia hominiscōfidentiā de deo tollit. Eſa. xxx. a. Os meū interrogaſtisſperātes in fortitudine pharaonis. Tales dominꝰ adiuuat.Sequit̉: Erit vobis fortitudo pharaonis in cōfuſionē. Ideoj. Mach̓. viij. ex quo iudas machabeus poſuit fiduciā in romanis/ deuictus eſt ipſe exercitus eius. Propter hoc diciturHiere. xvij. a. Maledictus homo confidit in homīe. Noneſt ergo cōfidendum d In filijs hominū in quibus eſt ſalus: ſed in filio hominis: id eſt in chriſto: qui diciturfilius hominis: non inquātū homīs filius/ ſed dei/ confidendūeſt in eo: quoniā ipſum conſtat humani generis exiſtere ſaluatorem. e Exibit ſpiritus eius. Anima em̄ tanqͣꝫ depoſitum reddenda eſt deo a quo eſt: ſicut corpus terrę/ vnde eſt.

Sed ſunt aliqui qui hoc depoſitū reſtituere differunt: non dicunt ꝓpheta: Paratū cor meū deus. Nec parati reddererationē de quinqꝫ talētis: reddere quę ſunt dei deo. Iuſtusautē ſemper paratus eſt/ ẜm placitum repetētis: cupiens diſſolui eſſe cum chriſto. Sunt alij qui nullatenus reddere depoſitū volūt: qui mori recuſant/ dicentescum diuite Lucꝭ. xij.c. Anima mea habesmulta bona poſita ⁊cͣ.Alij depoſitum hoc īmalos vſus cōſumūt:ſicut filius prodigus:Lucꝭ. xv. c. Alij reddere depoſitū vellent:ſed qui depoſuit/ recipere renuit: quia deterioratū corruptū depoſitū īuenit/ dicēs illud/ Matth̓. xxij..c. Cuius eſt imago hęc? Et quia talis anima eſt cęſaris: iddiaboli: deus eam accipere renuit/ dicens: Reddite ergo quęſūt cęſaris cęſari. Et illud Zach̓. xj. c. Proijce eos ad ſtatuarium. Alij obligant ſe repoſcenti: non reddunt quod obligatum eſt: vt illi qui ꝓpter venialia detinentur in purgatorio?de quibus .j. Cornth̓. iij. c. Ipſe autem ſaluus erit: ſic tamenquaſi per ignem. Alij pro debito alieno obligati depoſitumreddere non poſſunt: vt illi qui ſuſcipiunt curas animarū: dequibus Prouerb̓. xx. c. Tolle veſtimentū eius qui fideiuſſorextitit alieni: pro extraneis aufer pignus ab eo. Alij ſtatimreddūt accępto chirographo: ſicut fecit gabelus: de quo habetur Tobię. j. c. qui debebat decem talenta tobię ſub chirographo. Gabelus interp̄tat̉ vallis deo feſtinans .i. hūilis: quiad deum feſtinat reddit depoſitum ſuum .ſ. animam: quę eſtdrachma decē talenta ſignificata: Hāc chriſtus ſub chirographo cōmiſſā repetit. Exibit/ ſpiritus: id eſt aīa decorpore ſubito qn̄ vult vel ſcit. f Et exeute ſpū reuertetur/ caro in terram ſuam: vn̄ cępit initiū. g. In illadię .ſ. mortis: h Peribunt: id eſt fruſtrabunt̉: i Omnes cogitationes eorū: quę ī diuerſos ambitꝰ ſęculi tendebāt. k Beatus cuius deus ⁊cͣ. Hęc eſt tertia parsvbi docet omne ſpem in deo ponēdam. Et notandū ſupraremotis noxijs docet hic quid ſalutis eſt .ſ. in quo ſperandumſit. Et quaſi quis quęreret: in quo ergo eſſet ſperandū: reſpōdit: In domino: quia/ beatus eſt/ cuius deus eſt: angelus vel homo: ſed l¶Deus iacob: id eſt qui ſperat ī illoqui fuit deus iacob. Ipſe dico m Adiutor eius/ iacob:id eſt adiutor huius veri iacob: ſicut fuit adiutor illius actualis iacob. Ipſiꝰ iacob ſic fuit adiutor/ vt de iacob faceret iſrl̓:qui iam videret adiutoriū/ fieret iſrael .i. videret deū eſt eiꝰadiutorium. Sic/ ſi hic non vides ſed habes adiutorem deū:eris tandem de iacob iſrael: et videbis deū ceſſabit omnisgemitꝰ dolor. Dic̄ ergo: Beatus eſt ille/ cuiꝰ deus eſtdeꝰ iacob adiutor eiꝰ: id ē huiꝰ veri iacob: ſic̄ illiꝰ actualis.Cur ē beatꝰ? Quia n Spes eius eſt in domino deoipſius. Et qꝛ etiā cultoribus dęmonū ſpes eſt ī deo ſuo: determinat in quo debet ſpes poni/ dicēs: o Qui fecit ⁊cͣ.quaſi in quo domino deo? In illo fecit: p Cęlū et terram/ mare .i. in chriſto. Et hoc vſqꝫ ad finem pſalmi oſtēditdeſcribendo per opera. Nam etſi ſint dij multi domini:nobis tamē vnus eſt deus: ex quo omnia. Et eſt hęc laus aboperibus: quia etſi eius ſubſtātiā: tamē actus eius aliquatenus noſtra capit noticia: de quibꝰ ſubdit̉: q Et omniafecit/ quę in eis ſunt .ſ. in cęlo in t̓ra/ mari: et ita de te curat int̓ aliā. Omīa dicit: ne quē aliū putes creatorē/ vel .i. etiāminutiſſimarum rerum. Et pręter cętera hoc addit ad nosꝑtinēs: Ipſe eſt/ r Qui cuſtodit veritatē: hic eſt chriſtus: eſt veritas: quia oīs mendax. His verbis et amandum prędicat timendū. Cuſtodit veritatē: quia s Facit iudiciū his qui patiunt̉/ iniuriam. Qd̓ enim iure quispatitur/ non eſt iniuria. Aliud eſt enim pāti iniuriam: aliud pati ſupplicium. Iniuriam enim patimur iniuſte: ſuppliciū iuſte.

Psͣ. 107.Phil̓. 1. d.

Al̓. reius

Al̓. rſumAl̓. Pprincipeset in filios

Al̓. Fillius indn̄m deū

Al̓. Exiet

Al̓. reternūfacientem23. q. 4. c.infidelesal̓. faccipiētibꝰ

ſPsͣ. 91.Officia aīePsͣ .41.

Psͣ .24.

Psͣ. 76.

Dsͣ. 21.Psͣ .118.Psͣ .24.Psͣ. .34.

Psͣ .41.

Psͣ. 102.

Psͣ .143.Psͣ. 83. 5

Psͣ. 61. eſt confidē in homībusˡ

1. Corꝭ. 8. b.

Psͣ. .115.

Aīa tāqͣꝫ depoſitū reddēda eſtdeo: ſed diuerſi diuerſimodereddunt eam