CXLIIIII

gͦ Qui das ſalutē regibꝰ: quiFredemiſti dauid ſeruū tuū:cd̓ glādio maligno teripe me.d Et feru̓e me de manu filiorūe alienorū: quorū os locutū ēf vanitatē: ⁊ dextera eoꝝ dexgtera iniqͥtatis. Quoꝝ filij ſic̄nōuellę plātatiōes: in iuuēk tute ſua. Filię e̓oꝝ cōpoſitę:ſcircūornatę vt ſil̓itudo temſ pli. Promptuaria eoꝝ ple̓na: eructātia ex hoc īfillud.h Ou̓es eoruꝫ⁊ fętoſę abundār̄tes īfegreſſibus ſuis: bouess eorum craſſę. Non eſt ruinarmacerię neqꝫ trāſitus: neqꝫ

ẜ clamor in platęis eoꝝ. Be̓atum dixerūt populū cui hęcz ſunt: beatus populus cuiusdominus deus eius.¶ Laudatio ipſi dauid.Aleph.CXLIIII.Xaltābo te deꝰ meus56rext: ⁊ bn̄dicā momini tuo in ſeculum: ⁊ inē ſęculū ſęculi. Beth. Perſingulos dies bn̄dicaꝫ tibi:f ⁊ laudabo nomē tuū in ſęculum/ ⁊ in ſęculū ſęculi. Gig mel. Magnus dominus ⁊h laudabilisˣ nimis: et magnitudinis eius non eſt finis.

ſpecioſa laus in ore peccatoris. Psͣ. Non mortui laudabūt tedn̄e. Perſeuerans. Psͣ. Semꝑ laus eius in ore meo. Pura.Exo. xxx. d. Pręcepit dominꝰ offerri thꝰ lucidiſſimū. Et vaſatempli facta ſunt de auro puriſſimo. a ¶ Qui das ſalutēregibus. q. d. cantabo tibi qui das ſalutē regibus: id eſt mōtibus iam fumigantibus. b ¶ Qui redemiſti dauid ſeruūtuū .i. totū chriſtū/ caput et corpꝰ. c. ¶ Degladio malignonerip̄e me. Eſt enimgladiꝰ benignus: quodeꝰ loquit̉ veritatem.Matth̓. x. d. Non vete ni mittere pacē: ſꝫ gladiū. Hic eſt gladiꝰ bisacutꝰ vtroqꝫ acuminete p̨̄potēs .ſ. veteris ⁊ noia ui teſtamēti: qͦ oīs putredo a mēbris chriſtile abſcīdit̉. Malignꝰ ꝟoes gladiꝰ eſt qͦ illi loquūt̉s vanitatē. Vnde alibi:o. Lingua eorū gladiusSacutus. Quos gͦ ſuprius aqͣs dixit/ ip̄os h̓dicit gladiū. Un̄ addit: hic quod ibi dixit: d ¶ Erue me de manu filiorumalienorū. Hac repetitione reddit iniquos deteſtabiliores.e ¶ Quorū os locutum eſt vanitatē .ſ. ꝙ t̓rena ſint beatitudo. f ¶ Et dextera eorum dextera iniquitatis: qꝛtrena habet ꝓ dextera. Qd̓ ꝓbat dicens: g ¶ Quorū filij:hͦ ē dextera eoꝝ ⁊ vanitas quā loquūt̉: qꝛ filij eoꝝ/ h SSicutnouellę plātatiōes .i. pulchri ⁊ fortes. ¶ ¶ In iuuetuteſua: in qͦ notat̉ ꝓſperitas in prole tā maſculina/ qͣꝫ fęminina.Unde adhuc ſubdit̉: k¶ Filię eorū cōpoſitę .i. curioſe ſūt⁊ ornatę: ſicut imagines depictę in templis: vt arte iuuēt ſpeciem. l ¶ Promptuaria eorū ⁊cͣ. Promptuaria vulguscellaria appellat. Et hęc m ¶ Plena vino oleo ⁊ frumenton ¶ Eructātia .i. ſuꝑeffundentia. o ¶ Ex hoc in illud: Inquo tangit̉ ꝓſperitas in terrę naſcētibꝰ. Et poſtea in animalibus/ cum ſubdit: p ¶ Ques eorum fętoſę .i. fętibus plenę:hoc eſt agnis. q ¶ Abūdantes in egreſſibꝰ ſuis: quādoexeunt de ouili. r ¶ Boues eoꝝ craſſę: quę etiā ꝓ vitijsponunt̉. s ¶ Non eſt ruina ⁊c̄. .i. clauſurę murorū factoꝝſine cemento: quę claudit vineas vel hortos. In quo notaturtāta eoꝝ fęlicitas/ ꝙ ipſa maceria nō ruit qͣꝫuis ſit ſine cemēto.Unde addit: t ¶ Neqꝫ tranſitus aduerſarioꝝ. v ¶ Neqꝫclamor/ alicuiꝰ aduerſitatis: x¶ n platęis eoꝝ/ ne ſomnꝰeoꝝ importuna loquacitate rumpat̉: ſed ſilentiū ſit cum volūtquieſcere. y ¶ Bęatū dixerūt ⁊cͣ. Habētes p̨̄dicta dixerūt fęlices ⁊ beatos. Sed ego dico: z ¶ Beatus populuscuiꝰ dn̄s deus eius .i. qui ſeruiūt dn̄o fideliter ⁊ deuote.g ¶ Quorū filij ſicut ⁊c̄. Hęc poſſunt intelligi myſtice abillo loco. Et agit de erroribus malorum et hęreſibus hęreſiarcharū et peſſimis cogitationibus/ oſtendens eos eſſe hęreticos/ ſic: Quorū .ſ. prędictorū/ filij/ ſunt/ ſicut nouelleplantationes in iuuentute ſua: id eſt filij eorum ſūt ſicut nouella plantatio: qui nō de apoſtolis ſunt fundati: ſed deperuerſitate nouitatis generati: non de antiquis ritibus patrum: ſed nouis erroribus pullulauerunt. k ¶ Filię eorū .i.cogitationes vel prędicatiōes: quę non habent veram eccleſiam: ſed ſimilitudinem templi .i. eccleſię. l ¶ Promptuariaeorum .i. corda: m ¶ Plena diuerſis erroribus: n ¶ Eructantia: qꝛ de illis peſſimas eructatiōes exhalāt q̨̄ fetet ⁊ ſimplices corrūpunt. o Ex hoc in illud: qꝛ ī vno victi fugiūtad aliud inſtabiles: qꝛ nō habēt radicē veritatis. p ¶ Oueseoꝝ fętoſę: Vel ad litterā: peculiū eoꝝ fętoſū eſt ⁊ abundāscum ipſi ſint ſteriles: Vel myſtice/ Quęs .i. eorū diſcipuli fę-

toſi: quia ipſi plures in errores generant. q ¶ Abundantes in egreſſibus ſuis: nō in ingreſſibus: quia totum bonum quod habere videntur/ egreditur ab eis cito perituris.r ¶ Boues eorum craſſę: Vel ad litterā: non labore macrę: ſed ocio pingues: Uel myſtice/ Boues/ ſunt magiſtri:qui ſūt craſſi: quia terrenis affluūt. s Nōeſt ruina macerię.Maceria eſt/ quę deſolis ſaxis in hortisvel vineis fit: ſed necilla ruit illis/ adeo ꝓſperi ſunt. t ¶ Nęqꝫtranſitus neqꝫ clamor/ turbidus interrumpit quietem eorum. Vel myſtice: maceria eſt ars philoſophoꝝ: quę non poteſtin eis deſtrui vt iuſtificati tranſeant ad chriſtum. v ¶Neqꝫ clamor/ dei: qui eſt ī anguſta via/ quę duc̄ advitā: Eſt x. In platęis eorum .i. in latavia eorum quę ducitad mortē. Hęc dicuntbeatitudinem: Sed dauid et iuſtus aliter dicit .ſ. Beatuspopulus cuiꝰ dn̄s deus eiꝰ. ¶ Expo. Psͣ. CXLIIII.Xaltabo te deus meus rex. Titulus. Laudatio ipſi dauid: id eſt chriſto. Sciendū eſt ꝙde victoria quam pręcedens pſalmus triumphalis decantat quaſi teriminū omnium mundanarum rerum ſibi fecit ꝓpheta: Non em̄ poſthac aliquid dicturus eſt/ velde eccleſię perſecutione/ vel de erumnis ſęculi/ vel de pęnitētia/ vel de lamentatione pia/ vel de antichriſti elatione: ſed ſeptē hi vltimi pſalmi diuinis p̨̄conijs ⁊ cęleſti lęticia ſūt pleni:vt quaſi repulſis nubibus peccatorū/ ſerenis mētibus ad laudes dei veniat̉: ⁊ quaſi completis omnibus quibus humanaignorantia fuerat inſtruenda: nunc ad ſola p̨̄conia dei vacandum eſt. Sicut enim ſunt ſeptē pſalmi pęnitentię: ſic ⁊ ſeptemſūt pſalmi laudis qͥbꝰ in die laudandꝰ eſt deus. Vnde: Septies ī die laudem dixi tibi. Ideo ſeptem erāt lucernę in tabernaculo: ⁊ ſeptem ſunt ſpiritus gratiarū qui laudes dei concinūt:Apocꝭ. v. b. In his ergo ſeptem pſalmis ſufficiēter deus docuit quomō velit laudari: ne quis in eius laude errare poſſit.Ad hoc em̄ ſpirituſancto implet deꝰ ſanctos vt laudēt eū: Etne erremus in laudando/ iter laudis in ſcriptura cōſtituit: quivt bene laudaret̉ ab homine/ ſeipſum laudauit/ vt inueniat hōqualiter laudet eum. Specialiter ergo pſalmus iſte intitulat̉ alaude. Intētio monet ad laudē. Modꝰ. Tripertitꝰ ē pſalmꝰ.Primo propheta pręmittit infinitam laudem. Secūdo omnes ꝑfecturos dei laudem nouem modis dicit: ibi: Generatio. Tertio eadem latius explicat: ibi: Miſerator ⁊ miſericors. Propheta igitur laudans deum dicit: c ¶O rexchriſte: qui de iuda naſci debes vnde reges erāt. Et/ b¶ Demeus .ſ. creator ⁊ recreator: a ¶ Exaltabo te/ p̨̄dicando.d ¶ Et benedicā nomini tuo in ſęculū ſęculi .ſ. hic etin ęternū. Qui enim hic non incipit laudare/ in futuro mutuserit. Declarat qd̓ dixerat in ſęculū ſęculi. e ¶ Per ſingulos dies benedicā tibi .ſ. ſine intermiſſiōe in lętis ⁊ triſtibus. f ¶ Et laudabo ⁊cͣ. Qui em̄ hic qͦtidie deū laudat/ inęterno die merebit̉ laudare cōtinua exultatiōe: qꝛ ſꝑ amabūtquē ſemper videbunt: qua viſione nihil eſt delectabilius. Easergo a laude in laudem: ſicut ex virtute in virtutem. gMMagnus dominꝰ ⁊cͣ. Hic ſubuit laudis cauſā/ dicens: Magnus dominus/ in eſſentia: ideo valde eſt laudandus.h ¶ Et magnitudinis eius nō eſt finis: quia incōprehenſibilis cogitatiōe vel loco: ideo nō poteſt laus eius finiri.Ee Generatio ⁊ generatio

Psͣ .113.Psͣ .33.

al̓. FredemitAl̓. I ſuūAl̓. rerueAl̓. fexime

l. rcōſtabilit.

M. FmeusAl̓. ⁊nomē tuū

Al̓. Ite

MMatth̓. 7. b.Al̓. ⁊valde

Psͣ. .118.Exo. 25. d.

Partitiopſalmi

Syſtice