Pſalmus
hominisˣ quia reputas eū.a Homo vanitati ſimilis fabctus eſt: diēs eius ſicut vmcbra prętereūt. Domine in-dclina cęlos tuos ⁊ deſcende: tange montes et fumiſꝫ ga̓būt. Fulgura coruſcationē ⁊ diſſipabis eoſ: ēmitteſagittas tuas ⁊ conturbabis
R eos. Emitte̓ manū tuam de8 alto: feripe̓ me et libera meq̇ de aquis multis: ⁊ de mar̄ nu filiorum alienorū. Quorum os locutum eſt vanitas tem: ⁊ dēxtera eoꝝ dexterat iniqͥtatis. Deus canticū novuū cantabo tibi: ī pſalterioxj decachordo pſallam tibi.
a ¶ Homo vanitati ſimilis factus eſt. Homo em̄ quipͥus veritati ſil̓is: poſtea peccādo factꝰ eſt ſil̓is vanitati: ⁊ tn̄īnotuiſti ei. Vanū ē qd̓ de ſua ſubſtātia cadēs vaneſcit: vt fumus ⁊ vmbra: ita ⁊ ipſe hō tabeſcit: Un̄ ſb̓dit: b¶ Dies eiꝰ.i. vita eiꝰ momētanea: ſicut vmbra prętereūt: q̨̄ videt̉quidē/ ſꝫ nō habet firmitatē manendi. cDn̄e inclina celoſ. Hoc pͥus ex per-ſona dauid p̄cantis ꝓincarnatiōe verbi accipit̉: qui hic iā aperitqd̓ ſupra dixit: Innotuiſti ei. Tūc innotuit deus homini: qn̄ incarnatus apparuit. q.d. talis ꝑ ſe eſt homo:ſed vt ꝑ te reformes:O dn̄e īclina celos tuoſ ⁊ deſcēde ad nos: qꝛ hęc niſi īclinata deitate/ fieri n̄ poterāt. Inclinati ſūt cęli: qn̄ ⁊ honor ſuꝑnoꝝ ad hominē deſcēdit/ ⁊ forma dei formam ſerui ſuſcępit. Eſa. lxiiij. a.Utinā dirūperes cęlos ⁊ deſcenderes. Un̄ ſicut vas qn̄ inclinat̉/ effundit̉ qd̓ intus eſt: Sic cęli quodāmō inclinati ſūt:qꝛ fuderūt qd̓ in eis erat optimū .ſ. chriſtū. Un̄ cantat eccleſia: Hodie melliflui facti ſūt cęli. Ro. viij. f. Pro nobis oībus tradidit illū: quō nō etiā cū illo oīa nobis donauit? Un̄tēpus gratię vocat̉ tēpus plenitudinis: Gal̓. iiij. a. Psͣ. Afacie dn̄i mota eſt terra: quaſi nō potēs ſuſtinere pondus beneficioꝝ. Vel cęlos .i. cęleſtē naturā. Sicut camelus inclinat ſe ad recipiendū onus: ſic cęli inclinati ſūt ad recipiendūnos. Vel Inclina cęlos .i. angelos: qͥ dicunt̉ cęli. Iob.xv. b. Cęli nō ſūt mūdi in ꝯſpectu eiꝰ. Vel ex ꝑſona eccleſiępōt hͦ dici: Humilis em̄ dauid plenꝰ gr̄a .i. corpus chriſti qd̓eſt eccl̓ia/ p̨̄ſumēs de deo pugnās h̓ īuocat adiutoriū dei/ dicens: In lucta ſumus: ſed vt nō deficiamus: Inclina celos .i. cōtemꝑa hoībus apl̓os: vt humiles dicāt alijs excellentiā tuā: Et ꝑ eos d ¶ Deſcēde in noticiā alioꝝ. Et e¶ Tange de tua gr̄a: f ¶ Potes .i. ſuꝑbos: g Et ſumigabūt .i. fatebunt̉ pctā ꝑ cōpunctionē ⁊ lachrymaꝝ effuſionē. Gregꝰ. Magnus fumus/ magni hoſpitꝭ eſt nūcius. Cōtra eos aūt qͥ ꝯſpirauerūt ꝯtra te: h ¶ Fulgura: vel coruſca .i. clarifica: vel mica fulmine/ coruſcationē .i.crebreſce miracl̓is ⁊ ſoluet̉ ꝯſpiratio eoꝝ: qꝛ crebris miraculis territi/ nihil audebūt. i ¶ Et diſſiꝑabis eos: ab inuicē: Hoc eſt bellū chriſti ꝯtra diabolū. k ¶ EEmitte ſagittas tuas .i. verba tua: Verbū em̄ dei ſagittę cōparat̉. Supra. Sagittę tuę acutę. l ¶ Et ꝯturbabis eos ad pęnitētiā. Delnde ꝓph̓a aduentū chriſti p̨̄cat̉/ ⁊ ad patrē verba cōuertit/ dicēs: Vt hęc fiant/ m ¶ Emitte manuū tuam .i.chriſtū: n ¶ De alto: vbi cū patre eſt/ vt induat carnem:p ¶ Et libera me de aquis ml̓tꝭ. Aqͥs voluptatū. Psͣ.Intrauerūt aquę vſqꝫ ad aīam meā. Itē aquis ꝑſecutionū.Psͣ. Trāſiuimus ꝑ ignē ⁊ aquā. Itē tribulationum. Can̄.viij. c. Aquę multę nō potuer̄t extinguere charitatē. Ul̓ deſecūdo aduētu agit ex ꝑſona eccl̓ię. q. d. Fac ita modo: ī fineaūt m ¶ Emitte manū tuā de alto .i. chriſtū de cęlo adiudiciū: qꝛ in voce archangeli deſcendet de cęlo. Dicat ergoeccleſia vel quilibet iuſtus: Emitte manū tuā et eriꝑerne. Pro cuius declaratiōe notādū/ ꝙ eſt manꝰ ml̓tiplex .ſ.ti manus diaboli: manus hoīs: ⁊ manus dei. Manus diabolitria facit. Primo affligit tꝑaliter. Iob. j. c. Uide ne mittasin eū manū tuā. Secundo pulſat ſpiritualiter. Psͣ. Erue aframea ⁊cͣ. Tertio torquet ęternaliter. Psͣ. Eripe me de manu inimicoꝝ meoꝝ. Secūda/ eſt manꝰ hoīs: Quę eſt triplex.ſ. ocioſa: operoſa et affectuoſa. Prima in ocio delectat̉: Secūda bonū oꝑat̉: Tertia eleuat̉. De pͥma/ Prouerb̓. xxvj. c.Abſcōdit piger manū ſuā ſb̓ aſcella: ⁊ laborat ſi ad os ſuumeas ꝯuerterit. De ſcd̓a/ Eccͣs. ix. c. Qd̓cūqꝫ pōt facere manꝰtua ⁊cͣ. Et Prouerb̓. vltꝭ. c. Manū ſuā miſit ad fortia. De
tertia/ Psͣ. Expandi manus meas ad te. Tertia eſt manus ⁊dei/ potēs ad tria .ſ. ad beneficiū: ad ſuppliciū: ⁊ ad pręmiū.Primo ad bn̄ficiū impertiendū triplex .ſ. gr̄ę: miſcd̓ię ⁊ iuſticię. Triplicē em̄ gr̄aꝫ impertit̉ manꝰ iſta. Primo diabolūeijcit de corde. Iob. xxvj. d. Obſtetricāte manu eius / eductꝰeſt coluber tortuoſus.Itē ꝓtegit in aduerſitate. Eſa. xlix. a. Subvmbra manus ſuę ꝓtexit me. Psͣ. Subvmbra manuū tuarūꝓtege me. Itē ad ſuauitatē adducit. Iob.v. a. Percutit/ et manus eiꝰ ſanabūt. Bn̄ficiū miſericordię eſttriplex ab iſta manu. ⁊Primo hominē tenetne cadat ī tēptationē:deducit ambulantē ne erret in via iuſticię: ſuſcipit ꝑ vnitatēvt teneat ſoliū gl̓ię. De pͥmis duobꝰ/ Psͣ. Illuc manus tuadeducet me: ⁊ tenebit me dextera tua. De tertio Psͣ. Suſcipe ſeruū tuū in bonū. Bn̄ficiū iuſticię ab iſta manu eſt triplex. Primo aīam pęnitentē ingrauidat. Can̄. v. b. Dilectꝰmeus miſit manū ſua ꝑ foramē: ⁊ venter meꝰ intremuit ad tactū eius. Secūdo ad ꝯtēplationē eleuat. Ezech̓. iij. d. Spiritus dn̄i eleuauit me ⁊ manus dei erat mec̓ū ꝯfortans me.Tertio viſitat ꝑ ꝯſolationē: ⁊ exaltat viſitando. j. Pet̓. v. b.Hūiliamī ſb̓ potēti manu dei. Et pꝰ: Vt vos exaltet ī die viſitatiōis. Secūdo manꝰ dei eſt potēs ad ſuppliciū. De qͦ dr̄:Et ſuꝑ tribulātes eos miſiſſē manū meā. Hęc manꝰ aliqn̄ tā / Psͣ.git iuſtum vt ꝓbet. Iob. xix. c. Manus dn̄i tetigit me. Aliqn̄ increpat pigrū vt exerceat̉. Psͣ. A fortitudine manº tuę Psͣ.3ego defeci in increpatiōibus. Aliqn̄ grauat iniquū vt reuocet̉. Psͣ. Qm̄ die ac nocte grauata eſt ſuꝑ me manꝰ tua. Ali/ Psͣ.qn̄ ꝑcutit diabolū vt ampliꝰ cruciet̉. Iob. xxvj. d. Prudētiaeius ꝑcuſſit ſuꝑbū. Tertio manus dei eſt potēs ad p̨̄mium:Et hoc ad tria. Primo amplectit̉ in ſtatu fruitiōis. Can̄. ij.b. Lęua eius ſub capite meo ⁊cͣ. Secūdo bn̄dicit in ſtatu remuneratiōis generalis. Psͣ. Aperꝭ tu manū tuā ⁊cͣ. Tertioexaltat in tꝑe viſitatiōis .i. in tꝑe iudicij: qꝛ tūc viſitabit dn̄shierl̓m in lucernis: Sopho. j. c. Dicit gͦ deo: m ¶ Emittemanū tuā/ ſic potentē: Et o ¶ Eriꝑ̄e me et libera mede aqͥs multꝭ .i. de ppl̓is intus ⁊ foris oppugnātibus. Hęſūt aquę ꝯtradictiōis: a qͥbus eruit dn̄s ſuos .ſ. q ¶ De manu filioꝝ alienoꝝ .i. dęmonū ⁊ maloꝝ hoīm: qͥ filij alienimentiti ſūt deo. r ¶ Quoꝝ os locutū eſt vanitatē: videlicet vanū amore terrenoꝝ mūdanis hoībus ſuggerēdo.g ¶ Et dextera eoꝝ dextera iniqͥtatꝭ: qꝛ ad mundi vanitatē impellūt hoīes multis modis. Quid gͦ tu inter eos invaſe paſtorali habēs qͥnqꝫ lapides agiſ? quomō inter eos tehabes? Ecce quomō: O t ¶ Deus canticū nouū ⁊c̄.Scd̓a pars: vbi qͣſi ille quē p̄cabat̉ victor ⁊ liberator iā venerit/ ei ſe cantate in nouo ⁊ vet̓i teſtamēto ꝓmittit: ⁊ ꝑ eū p̄cat̉ liberari ab his qͥ putāt beatitudinē in terrenis. Un̄ dic̄:Deꝰ canticū nouū cantabo tibi .i. noui hoīs .ſ. cāticūnoui teſtamēti: canticū de noua gr̄a: Strepitꝰ em̄ aquaꝝ nōfacit me obmuteſcere. v ¶ In pſalterio decachordo.Hoc alio noīe ſignificat legē: quā ꝑ qͥnqꝫ lapides ſignari diximus. Et eſt ſenſus: In pſalterio decachordo .i. in lege decē p̨̄cęptoꝝ: x ¶ Pſallā tibi: quia plenitudo legis eſtcharitas: qͥ qͥ caret/ pſalteriū portare pōt/ pſallere nō poteſt:Laus em̄ de deo decē chordas habere debet .ſ. ꝙ ſit vera.Iob. xiij. b. Deꝰ nō indiget vr̄o mendacio. Oportuna. Psͣ.Septies in die ⁊cͣ. Idē: Media nocte ⁊cͣ. Intēta. Ecc̄j. vij.b. Ne iteres verbū in oratione. Sapida. Psͣ. Pſallite ſapienter. Deuota. Prouer. xvj. a. Pōderator ſpirituū eſt dn̄ſ.Deuotio em̄ dat pondꝰ or̄oni. Humilis. Eccͣj. vij. b. Humilia valde ſpm̄ tuū. Frequēs. Eſa. xxiij. d. Bn̄ cāta: frequētacanticū. Specioſa: hoc eſt ſine remorſu. Ecc̄j xv. c. Nō eſtſpecioſa laus
U8. 142.
Al̓. rqm̄eſtimasDe pe. diſ.2. c. fi.
Al̓. jexUl̓. ⁊ eximeme ⁊ erueHPsͣ. 15.
Al̓. CoruſcaAl̓. ⁊diſꝑges
Al̓. ī decēchordaꝝ
Psͣ .138.Psͣ .118.
Psͣ .113.
Psͣ .144.
Psͣ. .44.
Psͣ. 68.Psͣ. 65.
De triplici manū ⁊ eaꝝ multiplici effectu
Ro. 13. c.
Psͣ. 21.Psͣ. .30.
Laus d̓ deo dicē chordas hibere debetPsͣ .118.Psͣ. 46