Pſalmus

a Daleth. Generatio et geb neratio laudabunt oꝑa tua:? ⁊ pōtentiā tuaꝫ ꝓnūciābūt.e He. Magnificentiā glorisf ſanctitatis tuę loquent̉: ⁊ migrabilia tua narrabūt. Uau.h Et virtu̓temt terribiliū tuorūdicent: ⁊ magnitudinē tuamkrnarrabūt. Saen. Mēmo-

riā abūdantię ſuauitatis tuęfeructabūt: ⁊ iuſticia tua exmultabūt. Heth. Mſerator⁊ miẜicors dn̄ſ: tpatiēſ ⁊ mulh̓ tū miſericors. Teth. Suauis dn̄ſ vniuerſis: ⁊ miẜationes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. Ioth.s Cōfie̓ant̉ tibi dn̄e omīa oꝑatua: et ſctī tui bn̄dicantꝭ tibi.

a Generatio et generatio ⁊cͣ. Hęc ē ſecūda pars: vbi ꝓmittit laudē dei noue modis. Nouē em̄ ſunt materia laudis .ſ.oꝑa potētia/ magnificētia/ ſanctitas/ mirabilia virtꝰ terribiliū/magnitudo/ memoria ⁊ iuſticia: ex qͥbꝰ tanqͣꝫ ex locis ⁊ ſeminibus trahit̉ om̄is laus: ad quem modū oīa argumēta de paucitate locorum ſumunt̉.Dicit ergo/ Generatio et generatio: ideſt omnis generatio.ā Repetitio em̄ dicētisī infinitū miſit animūcogitātis. Uel duę generatiōeſ hac repetition notant̉ .ſ. generaX tio/ qua ī p̨̄ſenti naſcūtur filij dei: et generattio futura/ qua filij reſurrectionis erunt: deqͣ/ Matth̓. xix. d. Inregeneratiōe cum ſederit filius homīs ⁊cͣ. b ¶ Laudabuntopera tua: quę licet intueri vt tu lauderis qui talia operaris.Primꝰ locus laudis. Si enim in magnitudine deficimus/ velde operibus laudemus operantē/ de ꝯditis conditorē/ de creaturis creatorem. c ¶ Et potentiā tuā. Hic eſt ſecūdus locus laudis. q. d. laudabunt oꝑa tua: Et in illis laudandis: dPronūciabūt potentiā tuā: Nō em̄ oꝑa laudāt niſi ꝟtute operātis annūciēt. Sed qͥdā eloquētes laudāt creaturā/ obliti creatoris: ſancti ꝟo laudatores ſi oꝑa amant ⁊ laudāt magisoperantē/ et ꝓpt̓ hęc illū amāt. Si em̄ ī rebꝰ factis ſentit̉ aliquaſpecies vel aliqua vtilitas/ vel virtus: laudat̉ magis in illo quifecit. Quid em̄ pulchrius eſt eo qui om̄ia fecit? Quid vtilius:Quid potētius? Lauda ergo facturā propter facientē. Sed ſiopera laudas ⁊ te qui es opus dei laudas: Et occurrit illudProuer .xxvij. a. Nō te laudet os tuū ne arrogans videaris:Sed nō eſt arrogantia: quia deum ī te/ nō te laudas. e Magnificentiā glorię. Tertius locus laudis: et ſequit̉ quartus .ſ. f ¶ Sanctitatis tue loquent̉. Alij em̄ magnificētiā maieſtatis tuę: ⁊ ſanctitatē tuam loquent̉. g ¶ Et mirabilia tua narrabunt (Quintꝰ locus laudio) quę qͦtidie in eccleſia oꝑaris. h ¶ Et virtutē terribiliū tuorum dicent.Sextus locus laudis. Uirtutē em̄ terribiliū dicent de impiorū punitione: i Et magnitudinē tuā narrabunt (Septimꝰ locꝰ) de iuſtorū liberatione: qꝛ non tantūmodo blandit̉:ſed etiā minat̉. Si enim nō minaret̉ nulla eſſet correctio: ſi nōblandiret̉/ nulla eſſet exhortatio. Eſt em̄ amabilis et terribilis.Dicent ergo virtutē diſciplinātis ⁊ puniētis/ ſi p̨̄dicant regnūęternū/ non tacēt ignē ęternū. k Męmoriā abūdantięſuauitatis tuę eructabūt foris qͥ intꝰ pleni ſūt. Octauuslocus laudis. Memoriā aūt abūdantię ſuauitatꝭ dicit: qꝛ deꝰnō eſt oblitꝰ nos oblitos eū: ⁊ nō oblitꝰ facit nos reminiſci ſui.Ipſe enim ꝑ abundantē ſuauitatē ſuam pͥus memor noſtri eſtnos vocando/ gratia ſua nos p̨̄ueniendo: inde nos eius memores eſſe debemꝰ eructādo memoriā ſuauitatis ſuę. Nota ꝙ nōdicit/ manducabūt: ſed eructabūt: Manducat enim qui diſcit:eructat autem qui docet: hoc tamē eructat/ quod māducauit.Hęc ergo memoria: quia valde dulcis eſt/ manducanda eſt eteructanda. Hanc ſuauitatē qui ſentiūt eructāt: Primo alijs loquēdo. Iob. xxxij. d. En vēter meꝰ qͣſi muſtū abſqꝫ ſpiraculo:qd̓ lagunculas nouas dirumpit. Act̉. iiij. d. Nō poſſimus quęvidimꝰ ⁊ audiuimꝰ nō loqui. Ibidē. ij. a. Repleti ſūt oēs ſpūſancto ⁊ cęperūt loqͥ. Itē in lachrymas ꝓrumpēdo. Psͣ. Flabit ſpūs eiꝰ ⁊ fluent aquę. Et alibi: Suꝑ flumīa babylonis ⁊cͣ.Iudicꝭ. jͣ. b. de axa/ quę petijt terrā irriguā aquis: q̨̄ interp̄tat̉furibunda: et ſignificat animā quę qn̄ recordat̉ cęleſtis patrięflet. Item in riſum exteriorē ꝓrumpendo. Gen̄. xxj. a. Riſumfecit mihi dominꝰ. Iob. v. d. In vaſtitate ⁊ fame ridebis. Un̄inter omnia animalia/ homo riſibilis eſt: quia proprium eſt eiſentire dulcedinem dei. Item in cantum. Hiere. xxx. d. Egrediet̉ ex eis laus. Eſa. xlij. b. De vertice montiū clamabunt: etponent domino gloriā. De hoc cantu/ Eſa. xxx. g. Canticum

erit vobis ſicut vox ſanctificatę ſolēnitatis et lęticia cordis.Item ī ſaltū exteriorem/ in geſtum corporis. ij. Regꝭ. vj. c.Dauid ſaltabat ante arcam. Item ī luſum exteriorem. Hieremię. xxxj. a. Egredieris ī choro ludentium. Vnde beatusUincentius martyr poſuit ſe quaſi ī chorea/ quādo dominapparuit ei in carcere.Itē in ſptendorē vultus: ſicut fuit in beatoStephano. Actꝭ. vj.d. Uider̄t vultū eiusqͣſi vultum angeli. Etde moyſe/ Exo. xxxiiij. d. Quia facies eiꝰapparuit ſplendida exꝯſortio ſermonis dn̄i:hoc eſt eructare memoriā abūdantię ſuauitatis dei. Et notanter dicit/ memoriā: qꝛin p̨̄ſenti non habemꝰ ꝑfectā ſuauitatē. Eſa. xxvj. b. Dn̄e memoriale tuū in deſiderio eſt aīę. Thren̄. iij. c. Memoria memor ero ⁊cͣ. Et Oſee vlti. c. Memoriale eiꝰ ſicut vinū libani.Sequit̉ nonꝰ locꝰ laudis. ¶ Et iuſticia tua exultabūt:qͣ .ſ. ſolꝰ iuſtꝰ punis malos ⁊ corrigis bonos. Iob. vj. b. Hęcſit mihi cōſolatio: vt affligēs me dolore nō parcat. Itē qꝛ iuſticia ē malagma et emplaſtrū vulneribꝰ pctī. Eſa. xxxviij. d.Cataplaſmauerūt maſſā de ficis ſuꝑ vulnꝰ eiꝰ. Itē qꝛ iuſticiaeſt ſolutio debitorū: Et de iniuſto dr̄ ꝑ cōtrariū in Psͣ. Mutuabit̉ peccator ⁊ non ſoluet. Item quia ꝑ iuſticiā hō interiorrenouatur. ij. Corinth̓. iiij. d. Licet is qui foris eſt noſter hō⁊cͣ. Item/ quia iuſticia facit accelerare. Lucꝭ. xiiij. e. Compelle intrare. Item/ quia augmentū eſt cōſolationis. Psͣ. Scd̓mmultitudinē dolorum mēorū. m ¶ Miſerator ⁊ miſericors dominus. Hęc eſt tertia pars: in qua latius explicatquę breuiter ꝓpoſuit. q. d. merito in his laudabunt: quia dominus eſt/ miſerator/ effectu: et miſericors/ natura. Partes laudis ponūt̉ hic q̨̄ ſuperiꝰ poſitę ſūt: ſꝫ nō ſingulę poſſūtexplicari plene. Quis em̄ oꝑa vel potentiā eius plene explicaret? Et ſicut ſupra: ita ⁊ hic ab operibus incipit: vt miſerator dicat̉/ dū effectu cadētes reſtituit. n ¶ Miſęricorsnatura etiam dum creat: Et ipſe eſt/ o ¶ Patiens. Hocſumit̉ de ſecūdo loco laudis: ſcilicet de potētia: quam hic laudat: non ꝙ terras ſuſpendit ⁊ maria coercuit ⁊ ſtellis cęlū depixint ⁊cͣ. ſed quia tolerat peccatores vt conuertantur. Uelita: vt miſerator ⁊ miſericors/ pro eodem accipiat̉. q. d.hęc p̨̄dicta laudent ⁊ annūcient: ⁊ ꝙ de his laudant ⁊ exultāttu deus feciſti: merita illoꝝ dona tua ſūt q̨̄ ꝑ miſericordiā eisp̨̄ſtant̉: Nā/ dn̄s eſt/ miſerator ⁊ miſericors his quibusiam veniā dedit/ ꝑ qd̓ laudāt ⁊ exultāt. Et eſt/ patiēs his .ſ.quibꝰ nōdū dedit: ſed expectat vt det. Repetit de miſericordia: p. Et multū miſericors: et generalit̓. q Suauisdn̄s vniuerſis .ſ. bonis ⁊ malis: ſꝫ maxīe guſtātibꝰ ſe. Hocde magnificētia ſumit̉: qꝛ nil magnificētiꝰ eſt qͣꝫ ſuaue eſſe guſtantibꝰ ⁊ miſercordiā oībꝰ oꝑibꝰ ſuis impēdere. rEEEt miſeratiōes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ: qꝛ ipſe eſt qͥ facit ſolē ſuū oririſuꝑ bonos ⁊ malos: Matth̓. v. g. Suꝑ hoc q̨̄ ſtiunculā mouetAugꝰ. quō dicit miſeratiōes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ: cū em̄ dicit:Itē in ignē ęternū qͥ ꝑatus ē diabolo ⁊cͣ. hoc nō miſeratio eiꝰſed ſeueritas eiꝰ. Miſeratio eiꝰ reddita eſt oꝑbꝰ eiꝰ: ſeueritaseiꝰ nō eſt in oꝑa ſua: ſed in oꝑa tua. Fecit te bonū/ ⁊ vitio tuofactꝰ es malꝰ. Deniqꝫ ſi tollas oꝑa tua/ ⁊ nō ī te remaneat niſiopus eiꝰ nō te dimittet miſeratio eiꝰ. Si aūt nō dimittis oꝑatua/ erit ſeueritas eius in oꝑa tua ⁊ in opera eius. s ¶ Cōfiteant̉ tibi dn̄e oīa oꝑa tua .i. laudet te om̄e qd̓ eſt/ vel ꝑ ſevel ꝑ rōnales creaturas: ſicut ea q̨̄ nō habēt ſenſum laudandiq̨̄ ſunt materia laudis: qꝛ dū inqͥris inuenis magnā vim ī eisq̄ a deo t ¶ Et ſancti tui .i. angeli ⁊ homīes in cōfeſſiōe operū tuorū inſpiciētes: v ¶ Bęnedicat tibi. Hoc de ſanctitate ſumit̉. Ipſa enim eſt ſanctitas dei .i. hoc exigit ſanctitasdei: vt ei ſancti cōfiteant̉. Et quid confiteant̉ ⁊ laudēt/ ſubdit:ni-

Al̓. PlaudabitAl̓. ℟tutē tuāannūciabunt

al̓. ⁊ eruetuabi

al̓. Nlōganinis

Al̓. jomnibꝰAl. rin

Al̓. Imetuēdoꝝ

Al̓. renarrabū.

Al̓. rte

Psͣ. .36.

Psͣ. .93.

Memoria diuine ſuauitatistructat̉ multipliciter

Martō̓. 251.

Psͣ. 147.Psͣ. 136.