Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

EXI.

s Diſſipata ſt̄ oſſa nr̄arſe̓cꝰ īc fernū/ ⁊qꝛ ad te dn̄e dn̄e ocl̓id mei: ī te ſꝑauitn̄ auferaſ aīaꝫē meā. Cuſtodi me aflaq̄o quef ſtatuerūt mihi: ⁊r a ſcādalisſꝫ roꝑātiū iniqͥtatē. Cadēt īrrei tiaculo eiꝰ pctōre̓s: ſingulakriter ſū ego donec trāſeā. Intellectꝰ dauid eſſet

a Diſſipata ſūt oſſa nr̄a .i. corꝑa teſtiū chriſti ſt̓ diſſipata.i. ex diſſipatiōe oſſiū nr̄oꝝ ſūma vtilitas venit. Et ē ꝯgruaparatio. Craſſitudo em̄ t̓rę ē ꝯtēptibil̓: tn̄ t̓ra īde accipit pinguedinē: ita ex eo ꝯtēnit̉ mundꝰ/ accipit ſeges eccl̓ię pinguedinēnr̄i/ et feracius pullulat: Cōtēptibilia em̄ mundi elegit deꝰ. bSecꝰ infernū .i. velle ꝓfūdoꝝ .i. volūtate eoꝝ ſt̓ īfer. .i. ſt̓ ꝓfūdi ī vitijſ. Ul̓ Secꝰ īfernū: ī īferno: qꝛ etſi cōiſorte moriūt̉: tn̄ deſcēdūt ī īfernū vt mali: ſꝫ vita ęt̓na dat̉ ill̓.a Diſſipata ſūt oſſa nr̄a ſecꝰ ī infernū. Hoc p̄t legi alit̓de religioſiſ. Religioſi em̄ debēt oſſa: qꝛ oſſa ſentiūt: ſicclauſtrales debēt inſenſibiles īueniri qͣꝫtū ad gl̓iaꝫ ꝯtumeliā.Un̄ btūs Bern̄. legit̉ p̨̄cępiſſe cuidā nouitio vt vna die malediceret oſſibꝰ/ alia bn̄diceret: ī fine āni q̨̄ſiuit: quid rn̄derūt tibiQui dixit: nihil. Cui btūs Bern̄. Nec tu aliqͥd rn̄deas maledicētibꝰ. dr̄. j. Corꝭ. iiij. c. Maledicimur bn̄dicimꝰ: ꝑſecutionē patimur ſuſtinemꝰ. Oſſa diaboli/ ſt̓ mali: cōꝑant̉ fiſtuliſęris/ q̨̄ tactę reſonāt: ſic ip̄i pulſati ꝯtumelijs rn̄dēt. Un̄ Iob.xl. b. Oſſa eiꝰ qͣſi fiſtulę ęrꝭ. Oſſa abſcōdūt̉ ī ſepulchriſ: ſic ip̄iī clauſtrꝭ. Un̄ qn̄ clauſtralis videt̉ extra clauſtrū/ deberet cātari: Requiē ęt̓nā. Per ſe exeāt/ nec educi debēt ſine. Un̄ ſepulchri violator ē/ oſſa trahit ſepulchro: ſic clauſtrales declauſtro ſine. Educi tn̄ pn̄t ex: qn̄ .ſ. vocat eos neceſſitascharitatꝭ. Un̄ notāt̉ oſſa dētiū: q̨̄ apparēt niſi riſū. Riſusaūt charitatē notat: q̨̄ ſola dꝫ vt ꝓdeāt. Gen̄. xxiiij. g. Exiit iſaac vt exercitaret̉ ī agro. Ager mūdꝰ. De his dētibꝰ Can̄.iiij. a. Oētes tui ſic̄ gregeſ tōſaꝝ/ q̨̄ aſcēder̄t de lauacro. Gregetonſaꝝ/ ſūt ꝯgregatio religioſoꝝ: qui tonſi ſūt ꝓprij renūciationē: loti/ ꝯuerſatiōis mūdiciā. Qn̄ dētes ordinati ſūt decētiāhabēt: ſic ordinis obſeruātia decet clauſtrales. Oētes īordinati īdecētes ſt̓: dicūt̉ ſuꝑdētes ſigͣnt ſuꝑbos frēs. Sil̓r raritaſdētiū īdecēs ē: ī monaſterio raritas fratrū. Thren̄. iij. b.fregit ad nūeꝝ dētes meos. Qd̓ fit/ qn̄ ē debitꝰ nūerꝰ fratrūī eccl̓ia Oſſa qͣꝫdiu ſt̓ carnibꝰ debēt extrahi de ſepulchroꝓpt̓ fetorē. Un̄ martha noluit frēꝫ ſuū reuelari ne feteret dicēsIoh̓ xj. e. Dn̄e qͣtriduanꝰ ē fetet. Sꝫ ſi tātū iacuerīt ī ſepulchro aruerint ꝯſūptę ſt̓ carneſ fetorꝭ nihil habēt oſſa .ſ.tūc extrahi pn̄t: Sic clauſtrales ex pn̄t educi: qn̄ carnal̓ affectus penitꝰ ī eis eſt abſorptꝰ: Sic̄ dr̄ Deut̓. xxxiij. a. Qui dixitpr̄i ſuo mr̄i ſuę neſcio vos fr̄ibꝰ ſuis ignoro illos. In lazaronodū factū erat: Un̄ notat illos ī qͥbꝰ carnal̓ affectꝰ nōdū deletꝰ eſt exeūt ad mūdū. Tn̄ vocāte dn̄o lazarꝰ exiuit: qꝛ plurimi tales de licētia abbatū ꝓdeūt. Lazare inqͣt dn̄s veni foras:Si alit̓ exire ſolēt: tūc ē ꝑiculū: Un̄ dn̄s fleuit mortuū ſꝫſuſcitādū. Qn̄ oſſa arida ſūt ē timēdū de fetore: Sic tales vocari pn̄t qͣſi ſuſcitari ad dignitates aruer̄t. Quibusdr̄ Ezech̓ .xxxvij. b. Oſſa arida audite ꝟbū dn̄i: Ecce ego īmit ī vob̓ ſpm̄ viuetꝭ. Et qꝛ qn̄qꝫ ꝯtingit exeūteſ ad mūdū appropinqͣntes mūdo clauſtrales/ vt illos ī ciuitatibꝰ oppidisſūt/ corrūpi curꝭ diſſipari: recte dr̄: Diſſipata ſūt oſſa nr̄aſecꝰ ī infernū. Et notandū multipliciter dicitur infernus:Mudꝰ: qm̄ ſic̄ īfernꝰ plenꝰ ē igne: ita mūdꝰ ꝯcupīaꝝ carbōibꝰ.Et ſic̄ vna domꝰ ex ꝓpinqͥtate alt̓iꝰ accēdit̉: ita. Un̄ cōq̄rit̉/dicēſ: Uita mea īferno appropinqͣuit. Psͣ. Cadēt ſuꝑ eos carbones. Horaciꝰ. tua res agit̉ ꝑies ꝓximꝰ ardet. ProLuxuria. Pro / (uer. vj. d. Nūqͥd p̄t abſcōdere ignē ī ſinu ſuoꝫuer. ij. d. Inclinata ē ad mortē domꝰ eiꝰ: ad īferos ſemitę illius. Et. v. a. Pedes eiꝰ deſcēdūt ad mortē/ ad īferos greſſꝰeiꝰ penetrāt. Et. xxx. c. Tria ſt̓ īſatiabilia: qͣrtū qd̓ nūqͣꝫ dic̄ſufficit. Infernꝰ os vuluę .i. cupiditas luxuria: t̓ra q̨̄ ſatiat̉ aqͣ .i. guloſitas q̨̄ ſatiat̉ delitijſ: ignis nūqͣꝫ dic̄ ſufficit.Gula. Un̄ diuite epulone dr̄ Luc̄. xvj .ſ. ſepultꝰ ē ī īferno.Suꝑbia. Eſa. v. d. Propterea dilatauit īfernꝰ aīaꝫ ſuā/ aꝑuitos ſuū abſqꝫ vllo t̓mino: deſcēdēt ſb̓limes eiꝰ gl̓ioſiqꝫ eiꝰ adOīs pctōr. Un̄ Prouer. j. b. Deglutiamꝰ fruſtra ſic̄ (.īfernꝰ viuētē. Et ī figura dr̄ Gen̄. l. d. ioſeph fr̄ibꝰ ſuis dixit: Aſportate oſſa mea vobiſcū de loco iſto .i. de ęgypto. Et Heb̓. xj. d. dr̄: Fide ioſeph moriēs mādauit de oſſibꝰ ſuiſ.Quid ē oſſa ioſeph tolli ęgypto/ niſi clauſtrales tolli dedo? Ergo ꝑmittatꝭ ea ibi remanere: ne dicatꝭ: Diſſipataſūt oſſa nr̄a ſecꝰ īfernū. Sꝫ ad expoſitionē pͥorē reuertamur. c Quia ad te dn̄e dn̄ę ocl̓i mei. Dicta fragilitatehoīs/ ad diuina remedia confugit. q. d. hęc p̨̄dicta ſt̓ ī nob̓: ſꝫ o

dn̄e/ d auferas .i. auferri ſinas a bonis tuis/ aīaꝫmeā: ſi corpꝰ ꝑimit̉. Hoc petit: qꝛ ſciebat ml̓tos aduerſis cedere. auferas: qꝛ ocl̓i mei/ ſūt/ ad te dn̄e:ad minas ꝑſecutoꝝ. Noui em̄ qͥd me paſſꝰ ſis qͥd ꝓmiſerꝭ: ſecure ſꝑaui ī te: Et auferaſ aīaꝫ meā/ a bonistuis: ſꝫ ſpes mea ſꝑſitī te: ocl̓i mei/ ſꝑ adte ītēdāt: em̄ pe­ Ztit iſte ꝯͣ qd̓ ſctī vo­ 7lūt .ſ. de ſęcl̓o eripi et chriſto. e Cuſtodi me. q. d. dicone auferas aīaꝫ: ſꝫ po­ 8tiꝰ/ cuſtodi me a laqueo .i. a decęptiōequē mali ſtatuerūtmihi: Eſca em̄ ducitad laqueum. f Et aſcādalis oꝑantiūīiqͥtatē .i. a manifeſtꝭ ꝑturbatiōibꝰ iniqͦꝝ. Per laq̄os ſcāgala/ totiꝰ mūdi mala breuit̓ notat. Laquei em̄ ſt̓ blādi nexꝰ decipere volētiū carnis deſideria. Si hos diabolꝰ ꝓficit:nitit̉ ſcādal̓ q̨̄ īiqͦs mouet. Eſt aūt ſcādalū dictū vl̓ factū minus rectū p̨̄bēs occaſionē ruinę alt̓i. Seqͥt̉: g CCadēt ⁊cͣ.q. d. me cuſtodi: ſꝫ pctōres ruētes de vitio ī vitiū: cadēt inretiacl̓o eiꝰ .ſ. īiqͥtatꝭ. Apta ꝟba cōꝑatiōi ponit: qͣſi qͣdācircūitiōe pctōꝝ claudūt̉/ de vitio ī vitiū ruūt. iſtꝭ talibꝰ vult cōbinari: Un̄ addit̉: i Singularit̓ ſū. q. d. illicadēt: ſꝫ ego ſingl̓arit̓: vl̓ ſingl̓arꝭ ſū: qꝛ peſſimis ambulat/ neqꝫ ꝯſēſū eis hꝫ. Singl̓arit ſū/ dico/ k Donecvt viator/ trāſeā/ viā huiꝰ mūdi: quā īoffēſo greſſu trāſit: qꝛnulla voluptate capit̉. Ul̓ alit̓ ab illo loco e Cuſtodi me.Et dic̄ ſtatuētes laqueū/ ꝑſecutores manifeſtos: oꝑantes aūtiniqͥtatē/ ꝯſētiētes ill̓: timore ꝑſecutiōis deficiūt. Et ē: Neauferaſ aīaꝫ meā: ſꝫ potiꝰ/ cuſtodi me a laq̄o/ ꝑſecutionis/ quē ſtatuer̄t mihi. Hoc faciūt ꝑſecutores: eſcā vitęhuiꝰ qͣſi ī muſcipl̓a ponūt. Si amat auiſ hāc eſcā/ cadit ī muſcipulā: qꝛ timore mortꝭ ꝑſecutioni ſuccūbit. f Et cuſtodime / a ſcādal̓ oꝑantiū iniqͥtatē .i. a ſcādalo eoꝝ ill̓ ꝯſentiēdo labūt̉: ita iniqͥtatē oꝑant̉. Hoc de eis dr̄ ꝯſenſer̄till̓ apoſtatarūt. Ex vtriſqꝫ vult iſte cuſtodiri: a terrētibꝰ alapſiſ. Ac ſi diceret: cuſtodi me a ꝑſecutoribꝰ t̓rēt: a lapſis territi ſūt: vt nec illos timeā nec iſtos imiter. Et alijꝑant̉ iniqͥtatē: ſꝫ etiā ipſi pͥmi .ſ. apl̓i hęrētes oriciꝰ defecer̄t.Et ē g ¶adēt ī retiaculo eiꝰ .ſ. iniqͥtatꝭ/ h ctōres .i. apl̓i: vſqꝫeo fuer̄t pctōres: vt ſic amarēt vitā iſtā vt p̨̄ponerēt ęternę: qꝛ nōdū ī eis factū erat qd̓ ī alio pſalmodr̄: Ego ꝯfirmaui colūnas eiꝰ. Deinde ex ꝑſona capitꝭ ſb̓dēſ:i Singularit ⁊cͣ. Nec mutat̉ vox/ ꝓpt̓ vnitatē capitiscorꝑis. q. d. qͣre ē .ſ. defecer̄t: qꝛ ſingularit̓/ vel ſingularꝭ ſū ego .i. qꝛ ſolꝰ ſū ī tꝑe paſſiōis: qꝛ nullꝰ eo vl̓ an̄ noīe eiꝰ paſſꝰ eſt: apl̓i defecerūt: et in cruce pendēs vnūſolū latronē comedit. Singularꝭ ſum/ dico k Donectrāſeā/ de mūdo ad pr̄eꝫ: Tūc ꝯfirmabo colūnas: qꝛ ī reſurrectiōe chriſti didicer̄t timere mortē. Singularit̓ ſumego donec trāſeā: ꝟo trāſiero ml̓tiplicabor. Hoc eſt illud idē qd̓ ī euāgelio Ioh̓. xij. d. ait: Niſi granū frumēti cadēs ī terrā mortuū fuerit/ ipſū ſolū manet: ſi aūt mortuū fuerit/ ml̓tū fructū afferet. Et iteꝝ: exaltatꝰ fuero a terra/ oīatrahā ad me. Ergo ſolꝰ erat an̄qͣꝫ eſſet mortificatꝰ a t̓ra exaltatꝰ: ꝓpterea nōdū habebāt apl̓i tales vires. Accępturi erātvires ſeq̄ndi/ habebāt vires p̨̄tedēdi: Nemo em̄ an̄ chriſtū occidit̉ ꝓpt̓ chriſtū .i. ꝓpt̓ ꝯfeſſionē noīs chriſti: ne noīechriſti moriēdo an̄cederet chriſtū. Etſi em̄ ml̓ti ꝓph̓ę an̄ chriſtū paſſi ſt̓: tn̄ ideo moriebant̉/ qꝛ p̨̄nūciabūt chriſtū: ſꝫ qꝛpctīs hoīm reſiſtebāt: Et habēt̉ qͥdā eoꝝ īter martyres. Necetiā ioh̓es: maior ſurrexit īter natos ml̓ieꝝ/ chriſti teſtimonio occiſꝰ ē: ſꝫ herodiſ adulterio. Pro lege ꝟo ꝟitatꝭ mortuꝰ ē: iuſticia martyr fuit noīe chriſti: ſic alij ātiqͥ.Propͥe tn̄ martyres dicūt̉ ꝯfeſſiōe noīs chriſti patiunt̉.Oce mea ⁊cͣ. Titulꝰ huiꝰ Expoſi. Psͣ. CXLI.(Ipſalmi eſt: Intellectꝰ dauid eſſet in ſpelunca:

i. Corꝭ. 1. d.

e religioſis

Al̓. riuxtaAl̓. rqm̄Al̓. rneAl̓. ymuſcipula qͦu

Rsͣ. 74.

Psͣ. 87.ds. 139Horaciꝰ. li.1. Ex

Ioh̓ .12. c.

infernꝰdiciti

Matth̓. 11. b.