EXI.
s Diſſipata ſt̄ oſſa nr̄arſe̓cꝰ īc fernū/ ⁊qꝛ ad te dn̄e dn̄e ocl̓id mei: ī te ſꝑauitn̄ auferaſ aīaꝫē meā. Cuſtodi me aflaq̄o quef ſtatuerūt mihi: ⁊r a ſcādalisſꝫ roꝑātiū iniqͥtatē. Cadēt īrrei tiaculo eiꝰ pctōre̓s: ſingulakriter ſū ego donec trāſeā.¶ Intellectꝰ dauid cū eſſet
a ¶ Diſſipata ſūt oſſa nr̄a .i. corꝑa teſtiū chriſti ſt̓ diſſipata.i. ex diſſipatiōe oſſiū nr̄oꝝ ſūma vtilitas venit. Et ē ꝯgrua cōparatio. Craſſitudo em̄ t̓rę ē ꝯtēptibil̓: tn̄ t̓ra īde accipit pinguedinē: ita ex eo ꝙ ꝯtēnit̉ mundꝰ/ accipit ſeges eccl̓ię pinguedinēnr̄i/ et feracius pullulat: Cōtēptibilia em̄ mundi elegit deꝰ. bSecꝰ infernū .i. ꝓ velle ꝓfūdoꝝ .i. ꝓ volūtate eoꝝ qͥ ſt̓ īfernū. .i. qͥ ſt̓ ꝓfūdi ī vitijſ. Ul̓ Secꝰ īfernū: nō ī īferno: qꝛ etſi cōiſorte moriūt̉: nō tn̄ deſcēdūt ī īfernū vt mali: ſꝫ vita ęt̓na dat̉ ill̓.a ¶ Diſſipata ſūt oſſa nr̄a ſecꝰ ī infernū. Hoc p̄t legi alit̓de religioſiſ. Religioſi em̄ debēt eē oſſa: qꝛ oſſa nō ſentiūt: ſic ⁊clauſtrales debēt inſenſibiles īueniri qͣꝫtū ad gl̓iaꝫ ⁊ ꝯtumeliā.Un̄ btūs Bern̄. legit̉ p̨̄cępiſſe cuidā nouitio vt vna die malediceret oſſibꝰ/ alia bn̄diceret: ⁊ ī fine āni q̨̄ſiuit: quid rn̄derūt tibiQui dixit: nihil. Cui btūs Bern̄. Nec tu aliqͥd rn̄deas maledicētibꝰ. Iō dr̄. j. Corꝭ. iiij. c. Maledicimur ⁊ bn̄dicimꝰ: ꝑſecutionē patimur ⁊ ſuſtinemꝰ. Oſſa diaboli/ ſt̓ mali: qͥ cōꝑant̉ fiſtuliſęris/ q̨̄ tactę reſonāt: ſic ⁊ ip̄i pulſati ꝯtumelijs rn̄dēt. Un̄ Iob.xl. b. Oſſa eiꝰ qͣſi fiſtulę ęrꝭ. Oſſa abſcōdūt̉ ī ſepulchriſ: ſic ⁊ ip̄iī clauſtrꝭ. Un̄ qn̄ clauſtralis videt̉ extra clauſtrū/ deberet cātari: Requiē ęt̓nā. Per ſe n̄ exeāt/ nec educi debēt ſine cā. Un̄ ſepulchri violator ē/ qͥ oſſa trahit d̓ ſepulchro: ſic qͥ clauſtrales declauſtro ſine cā. Educi tn̄ pn̄t ex cā: qn̄ .ſ. vocat eos neceſſitascharitatꝭ. Un̄ notāt̉ ꝑ oſſa dētiū: q̨̄ nō apparēt niſi ꝑ riſū. Riſusaūt charitatē notat: q̨̄ ſola dꝫ eē cā vt ꝓdeāt. Gen̄. xxiiij. g. Exiit iſaac vt exercitaret̉ ī agro. Ager mūdꝰ. De his dētibꝰ Can̄.iiij. a. Oētes tui ſic̄ gregeſ tōſaꝝ/ q̨̄ aſcēder̄t de lauacro. Gregetonſaꝝ/ ſūt ꝯgregatio religioſoꝝ: qui tonſi ſūt ꝑ ꝓprij renūciationē: loti/ ꝑ ꝯuerſatiōis mūdiciā. Qn̄ dētes ordinati ſūt decētiāhabēt: ſic ordinis obſeruātia decet clauſtrales. Oētes īordinati īdecētes ſt̓: qͥ dicūt̉ ſuꝑdētes ⁊ ſigͣnt ſuꝑbos frēs. Sil̓r raritaſdētiū īdecēs ē: ⁊ ī monaſterio raritas fratrū. Thren̄. iij. b. Cōfregit ad nūeꝝ dētes meos. Qd̓ fit/ qn̄ nō ē debitꝰ nūerꝰ fratrūī eccl̓ia Oſſa qͣꝫdiu ſt̓ cū carnibꝰ nō debēt extrahi de ſepulchroꝓpt̓ fetorē. Un̄ martha noluit frēꝫ ſuū reuelari ne feteret dicēsIoh̓ xj. e. Dn̄e qͣtriduanꝰ ē iā fetet. Sꝫ ſi tātū iacuerīt ī ſepulchro ꝙ aruerint ⁊ ꝯſūptę ſt̓ carneſ ⁊ iā fetorꝭ nihil habēt oſſa .ſ.tūc extrahi pn̄t: Sic clauſtrales ex cā pn̄t educi: qn̄ carnal̓ affectus penitꝰ ī eis eſt abſorptꝰ: Sic̄ dr̄ Deut̓. xxxiij. a. Qui dixitpr̄i ſuo ⁊ mr̄i ſuę neſcio vos ⁊ fr̄ibꝰ ſuis ignoro illos. In lazaronodū hͦ factū erat: Un̄ notat illos ī qͥbꝰ carnal̓ affectꝰ nōdū deletꝰ eſt ⁊ exeūt ad mūdū. Tn̄ vocāte dn̄o lazarꝰ exiuit: qꝛ plurimi tales de licētia abbatū ꝓdeūt. Lazare inqͣt dn̄s veni foras:Si alit̓ exire ſolēt: ⁊ tūc ē ꝑiculū: Un̄ dn̄s nō fleuit mortuū ſꝫſuſcitādū. Qn̄ gͦ oſſa arida ſūt nō ē timēdū de fetore: Sic ⁊ tales vocari pn̄t ⁊ qͣſi ſuſcitari ad dignitates qͥ iā aruer̄t. Quibusdr̄ Ezech̓ .xxxvij. b. Oſſa arida audite ꝟbū dn̄i: Ecce ego īmittā ī vob̓ ſpm̄ ⁊ viuetꝭ. Et qꝛ qn̄qꝫ ꝯtingit exeūteſ ad mūdū ⁊ appropinqͣntes mūdo clauſtrales/ vt illos qͥ ī ciuitatibꝰ ⁊ oppidisſūt/ corrūpi ⁊ curꝭ diſſipari: recte dr̄: Diſſipata ſūt oſſa nr̄aſecꝰ ī infernū. Et notandū ꝙ multipliciter dicitur infernus:Mudꝰ: qm̄ ſic̄ īfernꝰ plenꝰ ē igne: ita mūdꝰ ꝯcupīaꝝ carbōibꝰ.Et ſic̄ vna domꝰ ex ꝓpinqͥtate alt̓iꝰ accēdit̉: ita ⁊ h̓. Un̄ cōq̄rit̉/dicēſ: Uita mea īferno appropinqͣuit. Psͣ. Cadēt ſuꝑ eos carbones. Horaciꝰ. Nā tua res agit̉ ꝑies dū ꝓximꝰ ardet. ProLuxuria. Pro / (uer. vj. d. Nūqͥd p̄t abſcōdere ignē ī ſinu ſuoꝫuer. ij. d. Inclinata ē ad mortē domꝰ eiꝰ: ⁊ ad īferos ſemitę illius. Et. v. a. Pedes eiꝰ deſcēdūt ad mortē/ ⁊ ad īferos greſſꝰeiꝰ penetrāt. Et. xxx. c. Tria ſt̓ īſatiabilia: ⁊ qͣrtū qd̓ nūqͣꝫ dic̄ſufficit. Infernꝰ ⁊ os vuluę .i. cupiditas ⁊ luxuria: t̓ra q̨̄ n̄ ſatiat̉ aqͣ .i. guloſitas q̨̄ n̄ ſatiat̉ delitijſ: ignis qͥ nūqͣꝫ dic̄ ſufficit.Gula. Un̄ d̓ diuite epulone dr̄ Luc̄. xvj .ſ. ꝙ ſepultꝰ ē ī īferno.Suꝑbia. Eſa. v. d. Propterea dilatauit īfernꝰ aīaꝫ ſuā/ ⁊ aꝑuitos ſuū abſqꝫ vllo t̓mino: ⁊ deſcēdēt ſb̓limes eiꝰ gl̓ioſiqꝫ eiꝰ adOīs pctōr. Un̄ Prouer. j. b. Deglutiamꝰ eū fruſtra ſic̄ (eū.īfernꝰ viuētē. Et iō ī figura dr̄ Gen̄. l. d. ꝙ ioſeph fr̄ibꝰ ſuis dixit: Aſportate oſſa mea vobiſcū de loco iſto .i. de ęgypto. Etiō Heb̓. xj. d. dr̄: Fide ioſeph moriēs mādauit de oſſibꝰ ſuiſ.Quid ē oſſa ioſeph tolli d̓ ęgypto/ niſi clauſtrales tolli de mūdo? Ergo nō ꝑmittatꝭ ea ibi remanere: ne dicatꝭ: Diſſipataſūt oſſa nr̄a ſecꝰ īfernū. Sꝫ ad expoſitionē pͥorē reuertamur. c ¶ Quia ad te dn̄e dn̄ę ocl̓i mei. Dicta fragilitatehoīs/ ad diuina remedia confugit. q. d. hęc p̨̄dicta ſt̓ ī nob̓: ſꝫ o
dn̄e/ d ¶ Nō auferas .i. nō auferri ſinas a bonis tuis/ aīaꝫmeā: ⁊ ſi corpꝰ ꝑimit̉. Hoc iō petit: qꝛ ſciebat ml̓tos aduerſis cedere. Iō nō auferas: qꝛ ocl̓i mei/ ſūt/ ad te dn̄e: nōad minas ꝑſecutoꝝ. Noui em̄ qͥd ꝓ me paſſꝰ ſis qͥd ꝓmiſerꝭ:⁊ ꝑ hͦ ſecure ſꝑaui ī te: Et iō nō auferaſ aīaꝫ meā/ a bonistuis: ſꝫ ſpes mea ſꝑſitī te: ⁊ ocl̓i mei/ ſꝑ adte ītēdāt: Nō em̄ pe Ztit iſte ꝯͣ hͦ qd̓ ſctī vo 7lūt .ſ. de ſęcl̓o eripi et ⁊eē cū chriſto. e ¶ Cuſtodi me. q. d. dico ꝰne auferas aīaꝫ: ſꝫ po 8tiꝰ/ cuſtodi me a laqueo .i. a decęptiōequē mali ſtatuerūtmihi: Eſca em̄ ducitad laqueum. f ¶ Et aſcādalis oꝑantiūīiqͥtatē .i. a manifeſtꝭ ꝑturbatiōibꝰ iniqͦꝝ. Per laq̄os ⁊ ſcāgala/ totiꝰ mūdi mala breuit̓ notat. Laquei em̄ ſt̓ blādi nexꝰ decipere volētiū ⁊ carnis deſideria. Si ꝑ hos diabolꝰ nō ꝓficit:nitit̉ ſcādal̓ q̨̄ ꝑ īiqͦs mouet. Eſt aūt ſcādalū dictū vl̓ factū minus rectū p̨̄bēs occaſionē ruinę alt̓i. Seqͥt̉: g ¶ CCadēt ⁊cͣ.q. d. me cuſtodi: ſꝫ pctōres ruētes de vitio ī vitiū: cadēt inretiacl̓o eiꝰ .ſ. īiqͥtatꝭ. Apta ꝟba cōꝑatiōi ponit: nā qͣſi qͣdācircūitiōe pctōꝝ claudūt̉/ dū de vitio ī vitiū ruūt. Cū iſtꝭ talibꝰ n̄ vult cōbinari: Un̄ addit̉: i ¶ Singularit̓ ſū. q. d. illicadēt: ſꝫ ego ſingl̓arit̓: vl̓ ſingl̓arꝭ ſū: qꝛ cū peſſimis n̄ ambulat/ neqꝫ ꝯſēſū cū eis hꝫ. Singl̓arit ſū/ dico/ k Donecvt viator/ trāſeā/ viā huiꝰ mūdi: quā īoffēſo greſſu trāſit: qꝛnulla voluptate capit̉. Ul̓ alit̓ ab illo loco e ¶ Cuſtodi me.Et dic̄ ſtatuētes laqueū/ ꝑſecutores manifeſtos: oꝑantes aūtiniqͥtatē/ ꝯſētiētes ill̓: qͥ timore ꝑſecutiōis deficiūt. Et hͦ ē: Neauferaſ aīaꝫ meā: ſꝫ potiꝰ/ cuſtodi me a laq̄o/ ꝑſecutionis/ quē ſtatuer̄t mihi. Hoc faciūt ꝑſecutores: qͥ eſcā vitęhuiꝰ qͣſi ī muſcipl̓a ponūt. Si amat auiſ hāc eſcā/ cadit ī muſcipulā: qꝛ timore mortꝭ ꝑſecutioni ſuccūbit. f ¶ Et cuſtodime / a ſcādal̓ oꝑantiū iniqͥtatē .i. a ſcādalo eoꝝ qͥ ill̓ ꝯſentiēdo labūt̉: ⁊ ita iniqͥtatē oꝑant̉. Hoc gͦ de eis dr̄ qͥ ꝯſenſer̄till̓ qͥ apoſtatarūt. Ex vtriſqꝫ vult iſte cuſtodiri: a terrētibꝰ ⁊ alapſiſ. Ac ſi diceret: cuſtodi me a ꝑſecutoribꝰ qͥ t̓rēt: ⁊ a lapſisqͥ territi ſūt: vt nec illos timeā nec iſtos imiter. Et nō mō alijꝑant̉ iniqͥtatē: ſꝫ etiā ipſi pͥmi .ſ. apl̓i hęrētes oriciꝰ defecer̄t.Et hͦ ē g ¶adēt ī retiaculo eiꝰ .ſ. iniqͥtatꝭ/ h ¶ ctōres .i. apl̓i: qͥ vſqꝫeo fuer̄t pctōres: vt ſic amarēt vitā iſtā vteā p̨̄ponerēt ęternę: qꝛ nōdū ī eis factū erat qd̓ ī alio pſalmodr̄: Ego ꝯfirmaui colūnas eiꝰ. Deinde ex ꝑſona capitꝭ ſb̓dēſ:i ¶ Singularit ⁊cͣ. Nec mutat̉ vox/ ꝓpt̓ vnitatē capitis ⁊corꝑis. q. d. qͣre ē hͦ .ſ. ꝙ defecer̄t: qꝛ ſingularit̓/ vel ſingularꝭ ſū ego .i. qꝛ ſolꝰ ſū ī tꝑe paſſiōis: qꝛ nullꝰ cū eo vl̓ an̄ eūꝑ noīe eiꝰ paſſꝰ eſt: ⁊ apl̓i defecerūt: et in cruce pendēs vnūſolū latronē comedit. Singularꝭ ſum/ dico k Donectrāſeā/ de mūdo ad pr̄eꝫ: Tūc ꝯfirmabo colūnas: qꝛ ī reſurrectiōe chriſti didicer̄t nō timere mortē. Singularit̓ ſumego donec trāſeā: cū ꝟo trāſiero ml̓tiplicabor. Hoc eſt illud idē qd̓ ī euāgelio Ioh̓. xij. d. ait: Niſi granū frumēti cadēs ī terrā mortuū fuerit/ ipſū ſolū manet: ſi aūt mortuū fuerit/ ml̓tū fructū afferet. Et iteꝝ: Cū exaltatꝰ fuero a terra/ oīatrahā ad me. Ergo ſolꝰ erat an̄qͣꝫ eſſet mortificatꝰ ⁊ a t̓ra exaltatꝰ: ꝓpterea nōdū habebāt apl̓i tales vires. Accępturi erātvires ſeq̄ndi/ qͥ nō habebāt vires p̨̄tedēdi: Nemo em̄ an̄ chriſtū occidit̉ ꝓpt̓ chriſtū .i. ꝓpt̓ ꝯfeſſionē noīs chriſti: ne ꝓ noīechriſti moriēdo an̄cederet chriſtū. Etſi em̄ ml̓ti ꝓph̓ę an̄ chriſtū paſſi ſt̓: nō tn̄ ideo moriebant̉/ qꝛ p̨̄nūciabūt chriſtū: ſꝫ qꝛpctīs hoīm reſiſtebāt: Et habēt̉ qͥdā eoꝝ īter martyres. Necetiā ioh̓es: qͦ maior n̄ ſurrexit īter natos ml̓ieꝝ/ ꝓ chriſti teſtimonio occiſꝰ ē: ſꝫ ꝓ herodiſ adulterio. Pro lege ꝟo ꝟitatꝭ mortuꝰ ē: ⁊ ꝓ iuſticia martyr fuit nō ꝓ noīe chriſti: ſic ⁊ alij ātiqͥ.Propͥe tn̄ martyres dicūt̉ qͥ ꝓ ꝯfeſſiōe noīs chriſti patiunt̉.Oce mea ⁊cͣ. Titulꝰ huiꝰ ¶ Expoſi. Psͣ. CXLI.(Ipſalmi eſt: Intellectꝰ dauid cū eſſet in ſpelunca:
i. Corꝭ. 1. d.
e religioſis
Al̓. riuxtaAl̓. rqm̄Al̓. rneAl̓. ymuſcipula qͦu
Rsͣ. 74.
Psͣ. 87.ds. 139Horaciꝰ. li.1. Ex
Ioh̓ .12. c.
Nā infernꝰdiciti
Matth̓. 11. b.