Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCXLI

in ſpelunca: Oro. CXLI.Oce̓ mea ad domiv num clamaui: voce mea ad dn̄m dep̄caS tus ſū. Effūdo ī ꝯſpectu eiꝰor̄onē meā: tribulationem meātan̄ ipſū ꝓnūcio. In deficiēdo ex me ſpm̄ meū: tukcogͦuiſti ſemitas meas. Inn via hac qͣrambulabā: abſcōnderunt laqueū mihi. Con ſiderabā ad dexterā vide̓: erat cogͦſceret me.Perijt fuga a me: eſtē reqͥrat aīaꝫ meā. Clamauiad te dn̄e/ dixi tu eſ ſpeſ mea:portio mea ī terra viuētiū.y Intēde̓ˡ addep̄cationē meā:z qꝛ humiliatꝰ ſū nimis. Libe̓ra me a perſequentibus me:a⁊qꝛ confortati ſūt ſuper me.

oratio. Hoc ẜm hiſtoriā quę habet̉. j. Regꝭ. xxij. a. qn̄ dauidfugiēs ſaulē/ latuit ī ſpelūca: de tn̄ agit̉: ſꝫ de ſignificato.Dauid em̄ ſigͣt chriſtū: Spelūca/ carnē vl̓ ſęcl̓m/ vl̓ ſepulchrū.Dauid ī ſpelūca: chriſtꝰ mēbris ī ſęcl̓o/ vl̓ ī carne vel ī ſpelunca eſt. Intellectꝰ dauid .i. totiꝰ chriſti ⁊cͣ. Intētio monetnos orare. Modꝰ. Biꝑtitꝰ ē pſalmꝰ. Primo ponit̉ or̄o ꝯͣ mala. Scd̓o agit de fine maloꝝ: ibi: Clamaui. In ꝑſona totiuschriſti qͣſi de ſpelūca ad deū clamātꝭ/ ait: a Uocę mea .i. īteriori: ſtrepitu labioꝝ: ad dn̄m clamaui. Deinde qd̓ dixerat exponit/ ſb̓dēs: b Uoce mea ad dn̄m dep̄catꝰ ſū.Qd̓ em̄ dixit/ clamaui: dicit/ deprecatus ſū. Qd̓ adiūxit: qꝛ clamāt ad dn̄m etiā blaſphemant. Ac ſi diceret: Clamor meꝰ dep̄catio ē murmur/ blaſphemia. Et repetit voce mea: ad maiorē affectꝰ exp̄ſſionē. Et qͥd adhuc? c Effūdo toto conatu copioſe/ vt puꝝ fontē: e Oronē meafactā: d In ꝯſpectu eiꝰ .i. vbi videt deꝰ .ſ. ī abſcōdito ꝯſcīęvbi ſolꝰ videt̉ ille reddet: Ibi effūde p̄cē tuā. Si hoīes reddūt/ an̄ eos effūde: ſi ꝟo redditurꝰ eſt deꝰ/ in occulto ora: ſic̄ p̨̄cipit in euagelio: Tu aūt orauerꝭ/ ītra ī cubiculū tuū ⁊cͣ.Et tribulationē meā .i. or̄onē q̨̄ fit in tribulatiōe: g Ar̄ipſū ꝓnūcio .i. ītus ī ꝯſcīa vel ī īnocētia ſecurꝰ in occulto ad dirigo. Et facio dic̄ eccl̓ia: h In deficiēdo ex me ſꝑiritū meū .i. ex me virtꝰ deficit: Qd̓ fit/ ne de viribꝰ ſuisſumat/ ne ꝟtutē quā hꝫ ſibi arroget: ſciat aliꝰ ī eo oꝑat̉: ẜmillud Matth̓. x. c. em̄ vos eſtꝭ loqͥmini ⁊cͣ. Si tuꝰ ſpūsdeficit/ loqͥt̉ ī te ſpūs dei. Et qꝛ ꝓpt̓ v̓bū putarēt audiētesdeiectū addit: i Et tu cognouiſti ſemitas meas/ iuſticię p̨̄ceptoꝝ dei/ qͥs illi vidēt. q. d. ſi illi putāt me deiectū qꝛſpūs meꝰ defecit: tu me ſtātē vides cuiꝰ ſpūs me viuificat. k In via hac ābulabā .i. ī chriſto ē via: m Abſconderūt laqueū mihi: ẜm rei veritatē: ſed qͣꝫtū ad opinio ſuā: qꝛ ī via ponere ītendūt: ſꝫ exͣ viā ponūt: vt hęretici. Psͣ.Iuxta iter ſcādalū poſuer̄t mihi. Chriſtꝰ em̄ ē via: ſinit eoſlaqueū ponere ī via/ vt ſit nob̓ qua eamꝰ: ſinit tn̄ ponere iuxtaviā/ ne a via declinemꝰ. Vel via dr̄ charitaſ. Et nota pluralit̓dic̄/ ſemitas: et ſingl̓arit̓/ via: qꝛ ml̓tę ſūt vię vna. Ml̓tę:qꝛ ml̓ta ſt̓ ꝑ̨̄cępta. Vna: qꝛ oīa ad vnū .i. ad charitatē redigūt̉.In via/ hac .i. ī charitate q̨̄ ī me oīa tolerat: Qua abulabā/ te patiēdo: m Abſcoder̄t laqueū/ ꝑſecutoreſ: vl̓ẜm opinionē ſuā: vl̓ ſb̓ ſpecie boni diabolꝰ abſcōdit nob̓ laq̄oſ.Iob. xviij. b. Abſcōdita ē ī via pedica eiꝰ: decipl̓a iuxͣ ſemitā.Hypocriſis ī via ꝯtinētię. Matth̓. xxv. a. Quinqꝫ ꝟ̓gines ⁊cͣ.Cōtra qd̓ Eph̓. vltꝭ. c. Succincti lūbos vr̄os in veritate.Inanis gl̓ię ī via maceratiōis carnis. Eſa. vij. b. Caput ſyriędamaſcꝰ. Syria/ excelſa interpretat̉: Damaſcꝰ/ ſaccus cilicij.Seueritatꝭ/ ī via iuſti­ Matth̓. vj. c. Tu aūt ieiunas ⁊cͣ.cię. Eccͣs. vij. c. Noli multū iuſtꝰ. Ibi Glo. Sūmū ius ſūma īiuria ē. Prouer. iij. a. Miſcd̓ia ꝟitas te deſerant.Falſę pietatꝭ/ ī via miſcd̓ię. Eccͣj. xij. b. Altiſſimꝰ odio hꝫ pctōProdigalitatꝭ ī via largitatis: (res: īpijs reddet vindictā.qͣꝫtū ad duo: qꝛ attēdit cui dat/ aut qꝛ nimiſ dat. DeEccͣj. xij. a. Si bn̄fecerꝭ/ ſcito cui bn̄fecerꝭ. De ſcd̓o. .ij. Corꝭ.viij. c. vt alijs ſit remiſſio vobis aūt tribl̓atio: ſꝫ ex ęqualitate vt veſtra abundātia illoꝝ inopiā ſuppleat.Carnalis affectiōis/ in via charitatꝭ. ij. Machab̓. j. d. exemplūīde habet̉: vbi d̓r ī trāſmigratiōe ī ꝑſidē/ ſacerdotes abſcōderūt ignē altarꝭ ī puteo: pꝰ reuerſionē a babylone nepotesſacerdotū īuenerūt ibi niſi aquā craſſā: qd̓ fit/ charitasPręſūptiōiſ ī via ſpei: deſꝑa­ (degenerat ī carnalē affectū.tiōiſ ī via timorꝭ. Deut̓. xxiiij. b. accipies loco pignorisFurorꝭ/ ī via c̨eli. Prouer. vj. d. Zelꝰ furor (alterā molā ⁊cͣ.viri ꝑcet ī die vīdictę. Furor dic̄: qꝛ celꝰ degenerat ī furorē.Pręcipitatiōis/ ī via audacię. Eſa. xvj. b. Arrogātia eiꝰ plꝰfortitudo eiꝰ. Ubi Glo. Pręcipitata audacia plꝰ audet qͣꝫ poſſit. Exēplū de aſaele. ij. Regꝰ. ij. f. īterfectꝰ fuit ab abnerAſtutię/ ī via prudētię. Hiere. x. c. Stultꝰ factꝰ ē ( fugabat.oīſ a ſapīa ſua. Eſa. xlvij. d. Defeciſti ī ml̓titudīe ꝯſilij tui.Pigritię/ ī via ꝯſilij. Soph̓. ij. d. Vox cātātꝭ ī feneſtra: coruꝰ inſuꝑlimīari. Coruꝰ dic̄ cras/ cras: ſic piger. Suꝑlimīare/ ē.Obſtinatiōis/ ī via ꝯſtātię. Ezech̓. xj. f. Auferā cor lapideū. ⁊cͣCurioſe ꝑſcrutatōiſſī via ſapīę. Prouer. xxiij. a. Noli laborare

vt diterꝭ/ ſꝫ prudētię tuę pone modū: ne erigas oculos tuosad opeſ ⁊cͣ. Et. xxv. d. Qui ſcrutator ē maieſtatꝭ/ opprimet̉ agl̓ia. Ecc̄ͣs. vij. c. plꝰ ſapias qͣꝫ neceſſe ē/ ne obſtupeſcas.Seqͥt̉: n Cōſiderabā ad dexterā. q. d. ego illis vndiqꝫfremētibꝰ crebris exultatiōibꝰ exprobrātibꝰ: ego ꝯtēnēsſentia: ꝯſiderabā .i.reſpicieba o Addexterā .i. ad ęterna:p Et videbā ipſādexterā/ quā mali nonvidebant: Qui em̄ indexterā attendit/ videt: qui ꝟo ſiniſtrā attendit/ excęcat̉. Ideoqꝫ mali ſiniſtrā attendentes/ dexterā vident: ſed excęcantur.Hoc eſt qd̓ ſequitur:q Et erat quicognoſceret me. i.attenderet ad me reſpiciēs illa bona quęſūt ī dextera. r Perijt fuga a me. q. d.perſecutores intenderunt mihi laqueū ſedtn̄ fugi: immo perijt fuga a me. Aduobus perijt fuga .ſ.a concluſo/ vel a forti.Concluſus em̄ fugere valet: fortꝭ vult.Et duplex eſt fuga:Una quę fit corpore:quā dn̄s permittit dicēs: Si vos perſecuti fuerint in vna ciuitate/ fugite in aliam. Altera/ q̨̄ fit animo: quā dn̄s in euangelio vituperat/ dicens: Mercēnarius autē qui eſt paſtor/ vidit lupū venientē et fugit. Talis quidem fuga ab iſtoperijt: ideoqꝫ ait: Perijt fuga a me. i. fugi. Ab illo em̄perijt fuga/ fugit. Quaſi circūcluſū ſe dicit: qꝛ ſic̄ circūcluſus fugit corpore/ qꝛ poteſt: ita iſte fugit mente:qꝛ vult. Perijt ergo ab illo fuga: qꝛ nūqͣꝫ fugit animo/ licet corpore aliqn̄. Sequit̉: s Et eſt/ de illis ꝑſequētibus: t Qui reqͥrat anima meā: non dico ad perſequendū ſed ad imitandū. Quęrit̉ em̄ anima duobꝰ modis:aut a perſecutoribꝰ/ aut a dilectoribꝰ: ſicut fuga perijt duobus modis: a capto a forti. v Clamaui ad te dn̄e.Hęc eſt ſecūda pars: vbi agit̉ de fine maloꝝ. q. d. ꝓpt̓ clamaui ad te: ideo oīa tolero: qꝛ tu es/ x Portio mea:hic: ſed in terra viuentiū: vbi ſeipſū vidēdū dabit. Cōſiderabā ad dexterā ⁊cͣ. Allegorice poteſt exponi de ꝑſona chriſti ī paſſione dicentꝭ ſic: Cōſiderabā addexterā: in paſſione a diſcipulis derelictꝰ: p Et vide/ ſi eſſent ibi apl̓i mei: q Et erat cognoſceretme. Apl̓i em̄ ſtabāt ad dexterā vt ſolebāt: qꝛ carnali timore diſperſi erāt. Sed ego ꝑſtiti: Un̄ r Perijt fugaa me .i. fugi nec mēte nec corpore: s Et eſt requirat animā meā: qꝛ nulla ei ꝯſolatio data eſt: ſꝫ ſolꝰ adpaſſionē relictꝰ ē. Psͣ. Suſtinui ſimul ꝯſolaret̉/ īueni. v Clamaui ad te ⁊cͣ. qꝛ tu eſ portio mea ī terraviuētiū. Humilit̓ dic̄ cōit̓: ſolū portio/ ſꝫ tota terraviuētiū ſua ē. y. Intēde ad dep̄cationē meā: qꝛ humiliatꝰ ſū nimis. Hoc dr̄ ex ꝑſona totiꝰ chriſti: humiliatus eſt nimiſ: ītus īuiſibilit̓: extra a ꝑſecutoribꝰ viſibilit̓. Libera me a ꝑſequētibꝰ me: dęmonibꝰ qͣꝫ miniſtris ſuis: vt corpus ruat ſed aīa. Ad hoc em̄ diabolꝰ filios diffidētię agit ꝑſecutionē corꝑis: vt intus fiat ruina cordis. Si cadēte corꝑe ſtat aīa/ muſcipula ē cōminuta: Et neceſſe ē vt me liberes: a Quia ꝯfortati ſt̄ ſuꝑ me. Creuit em̄ numerꝰ ꝑſequētiū: abūdat iniqͥtas: frigeſcit charitas.Deinde ex ꝑſona eccl̓ię loq̄ns/ exponit vn̄ ſit liberādꝰ/ dicēſ:Educ de cuſtodia

Partittopſalmi

Al̓. ran̄ p̄ci

Matrb̓. 6.8

Al. ſī ꝯſpecutlꝰ annūculo. deficit ameſpūs meusAl̓. fīgreAll̓ij.

Al̓. forationēAl̓. Erue

Psͣ .139.

Al̓. ⁊qm̄ corroboratiDuplex fuga:et a duobꝰ peritMatth̓. 10. c.

Ioh̓ .10. b.

Allegoriceī ꝑſona chriſi

Diaboleabſcōditlaqueū

Psͣ .58.

Matih̓. 24. l.