PſalmusCXLI
in ſpelunca: Oro. ¶ CXLI.Oce̓ mea ad domiv num clamaui: voce¶ mea ad dn̄m dep̄caS tus ſū. Effūdo ī ꝯſpectu eiꝰor̄onē meā: ⁊ tribulationemgͦ meātan̄ ipſū ꝓnūcio. In deficiēdo ex me ſpm̄ meū: ⁊ tukcogͦuiſti ſemitas meas. Inn via hac qͣrambulabā: abſcōnderunt laqueū mihi. Congͦ ſiderabā ad dexterā ⁊ vide̓qͥ bā: ⁊ nō erat qͥ cogͦſceret me.Perijt fuga a me: ⁊ nō eſtē qͥ reqͥrat aīaꝫ meā. Clamauiad te dn̄e/ dixi tu eſ ſpeſ mea:portio mea ī terra viuētiū.y Intēde̓ˡ addep̄cationē meā:z qꝛ humiliatꝰ ſū nimis. Libe̓ra me a perſequentibus me:a⁊qꝛ confortati ſūt ſuper me.
oratio. Hoc ẜm hiſtoriā quę habet̉. j. Regꝭ. xxij. a. qn̄ dauidfugiēs ſaulē/ latuit ī ſpelūca: de qͦ tn̄ h̓ nō agit̉: ſꝫ de ſignificato.Dauid em̄ ſigͣt chriſtū: Spelūca/ carnē vl̓ ſęcl̓m/ vl̓ ſepulchrū.Dauid gͦ ī ſpelūca: chriſtꝰ cū mēbris ī ſęcl̓o/ vl̓ ī carne vel ī ſpelunca eſt. Intellectꝰ dauid .i. totiꝰ chriſti ⁊cͣ. Intētio monetnos orare. Modꝰ. Biꝑtitꝰ ē pſalmꝰ. Primo ponit̉ or̄o ꝯͣ mala. Scd̓o agit de fine maloꝝ: ibi: Clamaui. In ꝑſona gͦ totiuschriſti qͣſi de ſpelūca ad deū clamātꝭ/ ait: a ¶ Uocę mea .i. īteriori: n̄ ſtrepitu labioꝝ: ad dn̄m clamaui. Deinde hͦ qd̓ dixerat exponit/ ſb̓dēs: b ¶ Uoce mea ad dn̄m dep̄catꝰ ſū.Qd̓ em̄ dixit/ clamaui: dicit/ deprecatus ſū. Qd̓ iō adiūxit: qꝛ clamāt ad dn̄m etiā qͥ blaſphemant. Ac ſi diceret: Clamor meꝰ dep̄catio ē nō murmur/ n̄ blaſphemia. Et repetit voce mea: ad maiorē affectꝰ exp̄ſſionē. Et qͥd adhuc? c ¶ Effūdo cū toto conatu copioſe/ vt puꝝ fontē: e ¶ Oronē meafactā: d ¶ In ꝯſpectu eiꝰ .i. vbi videt deꝰ .ſ. ī abſcōdito ꝯſcīęvbi ſolꝰ videt̉ ille qͥ reddet: Ibi gͦ effūde p̄cē tuā. Si hoīes reddūt/ an̄ eos effūde: ſi ꝟo redditurꝰ eſt deꝰ/ in occulto ora: ſic̄ p̨̄cipit in euagelio: Tu aūt cū orauerꝭ/ ītra ī cubiculū tuū ⁊cͣ.Et tribulationē meā .i. or̄onē q̨̄ fit in tribulatiōe: g ¶ Ar̄ipſū ꝓnūcio .i. ītus ī ꝯſcīa vel ī īnocētia ſecurꝰ in occulto adeū dirigo. Et hͦ facio dic̄ eccl̓ia: h ¶ In deficiēdo ex me ſꝑiritū meū .i. dū ex me virtꝰ deficit: Qd̓ fit/ ne de viribꝰ ſuis ꝑſumat/ ne ꝟtutē quā hꝫ ſibi arroget: ⁊ ſciat ꝙ aliꝰ ī eo oꝑat̉: ẜmillud Matth̓. x. c. Nō em̄ vos eſtꝭ qͥ loqͥmini ⁊cͣ. Si gͦ tuꝰ ſpūsdeficit/ loqͥt̉ ī te ſpūs dei. Et qꝛ ꝓpt̓ hͦ v̓bū putarēt audiētes eūdeiectū addit: i ¶ Et tu cognouiſti ſemitas meas/ iuſticię ⁊ p̨̄ceptoꝝ dei/ qͥs illi nō vidēt. q. d. ſi illi putāt me deiectū qꝛſpūs meꝰ defecit: tu me ſtātē vides cuiꝰ ſpūs me viuificat. k¶ In via hac qͣ ābulabā .i. ī chriſto qͥ ē via: m ¶ Abſconderūt laqueū mihi: nō ẜm rei veritatē: ſed qͣꝫtū ad opinionē ſuā: qꝛ ī via ponere ītendūt: ſꝫ exͣ viā ponūt: vt hęretici. Psͣ.Iuxta iter ſcādalū poſuer̄t mihi. Chriſtꝰ em̄ ē via: qͥ n̄ ſinit eoſlaqueū ponere ī via/ vt ſit nob̓ qua eamꝰ: ſinit tn̄ ponere iuxtaviā/ ne a via declinemꝰ. Vel via dr̄ charitaſ. Et nota ꝙ pluralit̓dic̄/ ſemitas: et ſingl̓arit̓/ via: qꝛ ⁊ ml̓tę ſūt vię ⁊ vna. Ml̓tę:qꝛ ml̓ta ſt̓ ꝑ̨̄cępta. Vna: qꝛ oīa ad vnū .i. ad charitatē redigūt̉.In via/ gͦ hac .i. ī charitate q̨̄ ī me oīa tolerat: ¶ Qua abulabā/ ꝓ te patiēdo: m ¶ Abſcoder̄t laqueū/ ꝑſecutoreſ: vl̓ẜm opinionē ſuā: vl̓ ſb̓ ſpecie boni diabolꝰ abſcōdit nob̓ laq̄oſ.Iob. xviij. b. Abſcōdita ē ī via pedica eiꝰ: ⁊ decipl̓a iuxͣ ſemitā.Hypocriſis ī via ꝯtinētię. Matth̓. xxv. a. Quinqꝫ ꝟ̓gines ⁊cͣ.Cōtra qd̓ Eph̓. vltꝭ. c. Succincti lūbos vr̄os in veritate.Inanis gl̓ię ī via maceratiōis carnis. Eſa. vij. b. Caput ſyriędamaſcꝰ. Syria/ excelſa interpretat̉: Damaſcꝰ/ ſaccus cilicij.Seueritatꝭ/ ī via iuſti Matth̓. vj. c. Tu aūt cū ieiunas ⁊cͣ.cię. Eccͣs. vij. c. Noli eē multū iuſtꝰ. Ibi Glo. Sūmū ius ſūma īiuria ē. Prouer. iij. a. Miſcd̓ia ⁊ ꝟitas te nō deſerant.Falſę pietatꝭ/ ī via miſcd̓ię. Eccͣj. xij. b. Altiſſimꝰ odio hꝫ pctōProdigalitatꝭ ī via largitatis: (res: ⁊ īpijs reddet vindictā.qͣꝫtū ad duo: qꝛ nō attēdit hō cui dat/ aut qꝛ nimiſ dat. De pͦEccͣj. xij. a. Si bn̄fecerꝭ/ ſcito cui bn̄fecerꝭ. De ſcd̓o. .ij. Corꝭ.viij. c. Nō vt alijs ſit remiſſio vobis aūt tribl̓atio: ſꝫ ex ęqualitate vt veſtra abundātia illoꝝ inopiā ſuppleat.Carnalis affectiōis/ in via charitatꝭ. ij. Machab̓. j. d. exemplūīde habet̉: vbi d̓r ꝙ ī trāſmigratiōe ī ꝑſidē/ ſacerdotes abſcōderūt ignē altarꝭ ī puteo: ⁊ pꝰ reuerſionē a babylone nepotesſacerdotū nō īuenerūt ibi niſi aquā craſſā: qd̓ fit/ cū charitasPręſūptiōiſ ī via ſpei: ⁊ deſꝑa (degenerat ī carnalē affectū.tiōiſ ī via timorꝭ. Deut̓. xxiiij. b. Nō accipies loco pignorisFurorꝭ/ ī via c̨eli. Prouer. vj. d. Zelꝰ ⁊ furor (alterā molā ⁊cͣ.viri n̄ ꝑcet ī die vīdictę. Furor dic̄: qꝛ celꝰ degenerat ī furorē.Pręcipitatiōis/ ī via audacię. Eſa. xvj. b. Arrogātia eiꝰ plꝰ q̄fortitudo eiꝰ. Ubi Glo. Pręcipitata audacia plꝰ audet qͣꝫ poſſit. Exēplū de aſaele. ij. Regꝰ. ij. f. qͥ īterfectꝰ fuit ab abner qͥAſtutię/ ī via prudētię. Hiere. x. c. Stultꝰ factꝰ ē (eū fugabat.oīſ hō a ſapīa ſua. Eſa. xlvij. d. Defeciſti ī ml̓titudīe ꝯſilij tui.Pigritię/ ī via ꝯſilij. Soph̓. ij. d. Vox cātātꝭ ī feneſtra: coruꝰ inſuꝑlimīari. Coruꝰ dic̄ cras/ cras: ſic piger. Suꝑlimīare/ ē rō.Obſtinatiōis/ ī via ꝯſtātię. Ezech̓. xj. f. Auferā cor lapideū. ⁊cͣCurioſe ꝑſcrutatōiſſī via ſapīę. Prouer. xxiij. a. Noli laborare
vt diterꝭ/ ſꝫ prudētię tuę pone modū: ne erigas oculos tuosad opeſ ⁊cͣ. Et. xxv. d. Qui ſcrutator ē maieſtatꝭ/ opprimet̉ agl̓ia. Ecc̄ͣs. vij. c. Nō plꝰ ſapias qͣꝫ neceſſe ē/ ne obſtupeſcas.Seqͥt̉: n ¶ Cōſiderabā ad dexterā. q. d. ego illis vndiqꝫfremētibꝰ ⁊ crebris exultatiōibꝰ exprobrātibꝰ: ego ꝯtēnēs p̄ſentia: ꝯſiderabā .i.reſpicieba o ¶ Addexterā .i. ad ęterna:p ¶ Et videbā ipſādexterā/ quā mali nonvidebant: Qui em̄ indexterā attendit/ videt: qui ꝟo ſiniſtrā attendit/ excęcat̉. Ideoqꝫ mali ſiniſtrā attendentes/ dexterā nō vident: ſed excęcantur.Hoc eſt qd̓ ſequitur:q ¶ Et nō erat quicognoſceret me. i.attenderet ad me reſpiciēs illa bona quęſūt ī dextera. r ¶ Perijt fuga a me. q. d.perſecutores intenderunt mihi laqueū ſedtn̄ nō fugi: immo perijt fuga a me. Aduobus perijt fuga .ſ.a concluſo/ vel a forti.Concluſus em̄ fugerenō valet: fortꝭ nō vult.Et duplex eſt fuga:Una quę fit corpore:quā dn̄s permittit dicēs: Si vos perſecuti fuerint in vna ciuitate/ fugite in aliam. Altera/ q̨̄ fit animo: quā dn̄s in euangelio vituperat/ dicens: Mercēnarius autē ⁊ qui nō eſt paſtor/ vidit lupū venientē et fugit. Talis quidem fuga ab iſtoperijt: ideoqꝫ ait: Perijt fuga a me. i. nō fugi. Ab illo em̄perijt fuga/ qͥ nō fugit. Quaſi circūcluſū ſe dicit: qꝛ ſic̄ circūcluſus nō fugit corpore/ qꝛ nō poteſt: ita iſte nō fugit mente:qꝛ nō vult. Perijt ergo ab illo fuga: qꝛ nūqͣꝫ fugit animo/ licet corpore aliqn̄. Sequit̉: s ¶ Et nō eſt/ de illis ꝑſequētibus: t ¶ Qui reqͥrat anima meā: non dico ad perſequendū ſed ad imitandū. Quęrit̉ em̄ anima duobꝰ modis:aut a perſecutoribꝰ/ aut a dilectoribꝰ: ſicut fuga perijt duobus modis: ⁊ a capto ⁊ a forti. v ¶ Clamaui ad te dn̄e.Hęc eſt ſecūda pars: vbi agit̉ de fine maloꝝ. q. d. ꝓpt̓ hͦ clamaui ad te: ideo oīa tolero: qꝛ tu es/ x ¶ Portio mea: nōhic: ſed in terra viuentiū: vbi ſeipſū vidēdū dabit.n¶ Cōſiderabā ad dexterā ⁊cͣ. Allegorice poteſt exponi de ꝑſona chriſti ī paſſione dicentꝭ ſic: Cōſiderabā addexterā: in paſſione a diſcipulis derelictꝰ: p ¶ Et videbā/ ſi eſſent ibi apl̓i mei: q ¶ Et nō erat qͥ cognoſceretme. Apl̓i em̄ nō ſtabāt ad dexterā vt ſolebāt: qꝛ carnali timore diſperſi erāt. Sed ego ꝑſtiti: Un̄ r ¶ Perijt fugaa me .i. nō fugi nec mēte nec corpore: s ¶ Et nō eſt qͦ requirat animā meā: qꝛ nulla ei ꝯſolatio data eſt: ſꝫ ſolꝰ adpaſſionē relictꝰ ē. Psͣ. Suſtinui qͥ ſimul ꝯſolaret̉/ ⁊ n̄ īueni.Iō v Clamaui ad te ⁊cͣ. qꝛ tu eſ portio mea ī terraviuētiū. Humilit̓ dic̄ ⁊ cōit̓: cū nō ſolū portio/ ſꝫ tota terraviuētiū ſua ē. y. Intēde ad dep̄cationē meā: qꝛ humiliatꝰ ſū nimis. Hoc dr̄ ex ꝑſona totiꝰ chriſti: qͥ humiliatus eſt nimiſ: ⁊ ītus īuiſibilit̓: ⁊ extra a ꝑſecutoribꝰ viſibilit̓.¶ Libera me a ꝑſequētibꝰ me: tā dęmonibꝰ qͣꝫ miniſtris ſuis: nō vt corpus ruat ſed aīa. Ad hoc em̄ diabolꝰ ꝑ filios diffidētię agit ꝑſecutionē corꝑis: vt intus fiat ruina cordis. Si gͦ cadēte corꝑe ſtat aīa/ muſcipula ē cōminuta: Et neceſſe ē vt me liberes: a ¶ Quia ꝯfortati ſt̄ ſuꝑ me. Creuit em̄ numerꝰ ꝑſequētiū: abūdat iniqͥtas: frigeſcit charitas.Deinde ex ꝑſona eccl̓ię loq̄ns/ exponit vn̄ ſit liberādꝰ/ dicēſ:Educ de cuſtodia
Partittopſalmi
Al̓. ran̄ eū p̄ci
Matrb̓. 6.8
Al. ſī ꝯſpecutlꝰ annūculo.Cū deficit ameſpūs meusAl̓. fīgreAll̓ij.
Al̓. forationēAl̓. Erue
Psͣ .139.
Al̓. ⁊qm̄ corroboratiDuplex fuga:et a duobꝰ peritMatth̓. 10. c.
Ioh̓ .10. b.
Allegoriceī ꝑſona chriſi
Diaboleabſcōditlaqueū
Psͣ .58.
Matih̓. 24. l.