Ripe̓ ¶ CXXXIX.me dn̄e ab homīer mab Alo: a viror īiquo eripec me. Qui cogitauer̄tf iniquitates in corde: tota die conſtituebant pręliā. Acu̓erunth linguas ſuas ſicl̓it ſerpētes:i vene̓nū aſpidum ſub labijsk eoꝝ. Cuſtodi me dn̄e d̓ malnu peccatoris: et ab homībꝰRriniquis eripe̓ me. Qui cogi-
tauerūt ſupplantare greſſuso meos: abſcōderūt ſuꝑbi lap queū mihi. Etˣ fune̓ſ extēdeq̄rūt īflaqueū: iuxtariter ſcādarlū poſuerūt mihi. Dixi dn̄os deꝰ meꝰ es tu: rexau̓di dn̄e vot cē dep̄catiōis meę. Dn̄e dn̄ex virtꝰ ſalutis meę: obumbraſtiſuper caput meū in die belli.yNon tradas me domine azº de̓ſiderio meo peccatori:
PſiIlmusinter malos laborās clamat: a ſOdn̄e eripe me ab hoīemalo: non ab vno: ſꝫ a toto genere maloꝝ cū pͥncipe ſuo diabolo/ qͥ ⁊ hō dicit̉ in figura. Un̄/ Inimicꝰ hō hoc fecit: qͥ ſuꝑſeminauit cicania. Matth̓. xiij. d. Et vir dicit̉: qꝛ fortꝭ ad nocēdū: Un̄ ſubdit̉: b ¶ A viro iniquo eripe me. Uir iniquꝰ ēqͥ nocet. Oīs aūt mae lus nocet: Un̄ cū dixiſo ſet: ab hoīe malo:e qͣſi exponēs ſubiūgit:īviro īiquo volēss ſignificare ꝙ oīs malꝰiniquꝰ eſt: quia ſibi velalij nocet. Alij quideꝫnocet/ vl̓ mox vt malꝰeſt/ vl̓ poſtea. Sūt em̄quidā mali qui nō viadent̉ iniqui: qꝛ nō ſūtſęui/ nō aſperi/ non ꝑſequentes ⁊ preſſurashominū facientes: ſedtn̄ luxurioſi/ ebrioſivoluptatibus dediti: qͥ etſi alijs nocere nō videant̉: ſibi tn̄ nocent. Et ita nō ſūt innocētes: Innocēs em̄ eſt: qui nec ſibi necalij nocet. Si qͥs tn̄ alte ꝯſideret/ etiā alijs nocet ſaltē exēplo:quia viuit tecū: ⁊ ad id qd̓ agit īuitat. Poſtea ꝟo nocebit etiāoꝑe: Cū em̄ q̨̄ habet voluptuoſe viuendo cōſumpſerit: poſtearapit alijs/ qd̓ effūdere poſſit. Ex voluptate gͦ ⁊ luxuria quibꝰalijs nocere non videbat̉/ procedit quo te pūgat: Sicut ſpinęin radice ſunt lenes: ſed inde ꝓcedit quod pungit: Incidatur gradix/ ⁊ nō eſt vn̄ ꝓcedat ſpina: ita dū aliqͥs voluptuoſe viuit.nulli nocere videt̉: ſed poſt rapit qd̓ effūdat. Corrigat̉ gͦ voluptas tanqͣꝫ radix: ⁊ nō naſcet̉ rapina q̨̄ pungit velut ſpina. cQui cogitauer̄t ⁊cͣ. Qualit̓ mali ꝑſequūt̉/ exeqͥt̉. Impuit gnant em̄ bonos tribꝰ modis .ſ. lingua/ manu/ et corde. Et decorde p̨̄mittit dicens: Qui cogitauerūt. q. d. eripe me apopulo malorū: eriꝑe me hęrentē mūdo ꝑ amorē. Psͣ. Cōglutinatꝰ ē ī t̓ra venter meꝰ .i. memoria. Eſa. xlj. b. Cōfortauitfaber ęrariꝰ ꝑcutiēs malleo eū qͥ cudebat .ſ. idolū: dicēs glutino: bonū eſt. Faber iſte eſt diabolꝰ. Eſa. liiij. d. Creaui fabrū.Iſte dicit de glutino vel amore mundi: bonū eſt. Gen̄. xiiij. b.Quattuor reges aduerſus qͥnqꝫ pugnauer̄t: Vallis aūt ſilueſtris habebat ml̓tos puteos bitumīs. Quattuor reges ſūt pͥncipalia vitia: quę impugnāt quinqꝫ ſenſus ī mūdo: qui eſt vallis bituminis propter amorem. Gregoriꝰ. Amor rerum temporaliū eſt viſcum pennarū ſpiritualiū. Item/ eripe me ligatum per prauam cōſuetudinē. Prouerb̓. v. d. Funibus peccatorū ſuorum vnuſquiſqꝫ conſtringit̉. Prouerb̓. vij. d. Statimſequit̉ euꝫ quaſi bos ductus ad victimā: ⁊ neſcit ꝙ ad vincula:id ad prauam cōſuetudinē ſtultus trahat̉. De his liberat dn̄siuſtū. Sap̄. x. c. In vinculis nō dereliquit eum. Item / eripeme/ oppreſſum per deſperationem. Thren̄. iij. f. Lapſa eſt inlacū aīa mea. Itē/ eripe me debilē per naturaliū corruptionē ⁊ vulnerationē. Uulnerant̉ naturalia: quando quis peccat.Lucꝭ. x. e. Plagis impoſitis ⁊cͣ. Psͣ. Uide infirmitatē meā etanxietatem meā. Iob. vj. b. Quę eſt fortitudo mea vt ſuſtineā⁊cͣ. Item/ erip̄e me concluſum ꝓpter perplexitatē. Thren̄.iij. b. Concluſit vias meas lapidibus quadris circūędificauitme vt non egrediar. Iob. xv. c. Non credit ꝙ reuerti poſſit detenebris ad lucē circūſpectans vndiqꝫ gladiū. In eodē. xvj. c.Cōcluſit me dominꝰ apud impiū ⁊ manibus ⁊cͣ. Item/ ⁊ eripe me retentum per diaboli poteſtatē. Lucꝭ. xj. c. Cum fortis armatus cuſtodit atrium ſuuꝫ. Item/ eripe me timidumexire ꝓpter ſatiſfactionē. Iob. xv. c. Terrebit eum tribulatio⁊ anguſtia vallabit eum. De hac ereptione/ Ezech̓. xxxvij. d.Educam vos de tribulatiōibus veſtris popule meus: et inducam vos in terrā veſtrā. Amos. iij. d. Quomō ſi eruant̉ duocrura ⁊cͣ. c ¶ Qui cogitauerūt iniquitates in corde:q. d. ab his maxime erip̄e me: qui cogitant multis machinationibꝰ nocere. Facilius em̄ vitaret̉ aperta inimicitia qͣꝫ occulta. Ille em̄ difficile vitatur qui in labijs bona portat: in cordemala occultat: quia nulla peſtis efficacior ad nocendum qͣꝫ fa-
miliaris inimicꝰ. Et hi tales: d ¶ Tota die/ cōtinue e Cōſtituebant/ mihi f ¶ Pręliā .i. ſchiſmata ⁊ hęreſes: ꝯͣ q̨̄ pugnarē. De cordibꝰ em̄ taliū bella ſꝑ ꝓueniūt: et ſi verba ſintpacata. Per hoc ꝙ ait: tota dię/ cōtinua eoꝝ neqͥtia oſtēdit̉/nō laſſata ꝑ morā. Deinde qͣliter ī lingua ꝑſequant̉/ on̄dit: gAcuerūt linguasſuas .i. verba ſuę nequitię polier̄t. Addith ¶ Sicut ſerpentes. Cōgrue cōparat ⁊eos ſerpētibꝰ. In ſerpente em̄ aſtutia ⁊ dolus nocendi eſt: ideo.et ſerpit/ non habenspedes vt non audiatur dum venit in itinere: lenis eſt eiꝰ tractus: ſed non rectus:Sic mali ſerpunt adnocendū/ ſub leni cōtractu verborum habentes occultum venenum. Vnde ſubdit: i ¶ Uenenumaſpidū ſub labijs eorū ſub ſpecie boni ſuggerēdo peſſima ⁊ aīę mortifera: qꝛ venenū aſpidū īſanabile ē. Deinde deꝑſecutione quę fit manu .i. opere/ ſubdit dicens: k ¶ Cuſtodi me dn̄e de manu peccatoris .i. diaboli: qui validuseſt ad nocendum: vnde princeps mundi dicit̉. Ideo iſte petitcuſtodiri ab eo: quia per multa diabolus fallit: quę iſte per ſenequit p̨̄cauere. l Et ab hominibꝰ iniquis: id eſt a mēbris eius: per quos conat̉ qd̓ ꝑ ſe nequit. m ¶ Erip̄e me:vt non noceant. Non dico in cauſis ſęculi: ſed in via domini:Unde ſubdit: n ¶ Qui cogitauerūt ſupplantare: id ēdecipere ⁊ a via dei retrahere ⁊ impedire oꝑa mea/ parantespctōꝝ mihi vicinas foueas. Deinde qͥ ſūt inimici oſtendit dicēs: o ¶ Abſconderūt ſuꝑbi laqueū/ vel muſcipulāmihi. Augꝰ. Breuiter totū corpus diaboli explicauit/ cumait: Suꝑbi. Inde .ſ. ex ſuꝑbia eſt/ ꝙ ⁊ iuſtos plęrūqꝫ ſe dicuntcum ſint iniqui. Inde eſt ꝙ nolūt cōfiteri peccata. Inde etiāeſt ꝙ inuident veris iuſtis. Omnis em̄ ſuperbus inuidus eſtſicut diabolus: qui īuidit homī qd̓ perdidit. Quia em̄ amiſitregnū/ hominē illuc ꝑuenire noluit ⁊ non vult: et id agit nūcvt homo illuc non ꝑueniat/ vnde eiectus eſt ille. p EEt funes .i. peccata ſua quę mihi ſuadent facere: de quibꝰ Eſa. v. e.Uę qͥ trahitis iniqͥtatē in funiculis vanitatꝭ. Peccata dicunt̉funes: qꝛ in peccatis ꝑſeuerātes/ addunt peccata peccatis: etvnde deberēt corrigi/ defēſiōe et excuſatiōe pctm̄ duplicāt ettriplicāt: et ita ꝓducit̉ funis de tortis filis. Et de talibꝰ funibus ligant̉ pedes ⁊ manus: vt ī tenebras exteriores mittant̉.Hos funes extenderūt mihi in laqueū. Et vbi? Sequit̉: q¶ Iuxta iter. Pręcepta ſūt iter: Ergo nō ī itinere: ſꝫ iuxͣ iter.r ¶ Dixi dn̄o deꝰ meus es tu. Hęc ē ſecūda pars: vbi dicit qd̓ auxiliū ſit cōtra p̨̄dicta mala .ſ. clamare ad dominū. Etdicit hoc ex magna fiducia: Et ſi em̄ omniū ſit deꝰ ꝑ creationēꝓprie tn̄ deꝰ eſt eoꝝ qͥ eo fruunt̉. s ¶ Exaudi dn̄e vocēdep̄catiōis meę. Hic depͥmit affectū animi ſui. Sunt em̄dep̄catiōes maloꝝ ſine voce: qꝛ ex bono cordis affectu nō ꝓueniūt. De p̄catio ꝟo iuſtoꝝ vocē habet: qꝛ ex medulla dilectionis ꝓcedēs digna eſt auditu. Uox em̄ ꝓprie hoīm eſt ⁊ animatoꝝ: ſonꝰ ꝟo cęteraꝝ rerū. Qui ꝟo p̄cat̉ deū ⁊ non de deobn̄ ſentit ſonū habet ⁊ nō vocē: qꝛ ibi vita nō eſt. Qui ꝟo dedeo bn̄ ſentit: eius oratio vocē habet quę ē vita dep̄catiōis.Talis dicit: t ¶ Dominę dn̄ę .i. veriſſime dn̄e: nō vt hoīesdn̄i ſunt qͥ emūt pecunia: tu ꝟo ſanguīe tuo. Et repetitio iſtaaffectū pie p̄catiōis oſtēdit. v ¶ Uirtꝰ ſalutis meę .i. qͥ dasvirtutē ꝑſeuerātię qͣ ſaluꝰ ſū. x Obumbraſti ſuꝑ caputmeū in die belli .i. dū pugno ꝯtra malos extra: ⁊ ꝯ lege mēbrorū intra: obumbraſti .i. de gr̄a tua mihi feciſti vmbraculū refrigerans ab ęſtū temptationū. y ¶ Nō tradas medn̄e pctōri .i. diabolo. zA deſiderio meo .i. vt ęſtumnō patiar a meipſo a meo deſiderio: quo locꝰ ſit diabolo: ſinequo nihil facit qͣntūcūqꝫ ſęuiat hoſtis. Quē em̄ deſideriū vin
Iniquꝰ et innocēs quis dicat̉Al̓. EximeAl̓. ymalignoAl̓. rīiuſto erue
Al̓. fīiuſticias
Al̓. Pbella
Al̓. mmuſcibpult Al̓. freſtesAl̓. y muſcipulas pedibus.xxxisIl̓. jfemitasAl̓.
Al̓. ¶ Cōſerua
Al̓. TNe
Al̓. tīiuſtꝭ erue
Mali īpugnātbonos tribusmodisPsͣ .43.