Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Ripe̓ CXXXIX.me dn̄e ab homīer mab Alo: a viror īiquo eripec me. Qui cogitauer̄tf iniquitates in corde: tota die conſtituebant pręliā. Acu̓erunth linguas ſuas ſicl̓it ſerpētes:i vene̓nū aſpidum ſub labijsk eoꝝ. Cuſtodi me dn̄e malnu peccatoris: et ab homībꝰRriniquis eripe̓ me. Qui cogi-

tauerūt ſupplantare greſſuso meos: abſcōderūt ſuꝑbi lap queū mihi. Etˣ fune̓ſ extēdeq̄rūt īflaqueū: iuxtariter ſcādarlū poſuerūt mihi. Dixi dn̄os deꝰ meꝰ es tu: rexau̓di dn̄e vot dep̄catiōis meę. Dn̄e dn̄ex virtꝰ ſalutis meę: obumbraſtiſuper caput meū in die belli.yNon tradas me domine a de̓ſiderio meo peccatori:

PſiIlmusinter malos laborās clamat: a ſOdn̄e eripe me ab hoīemalo: non ab vno: ſꝫ a toto genere maloꝝ pͥncipe ſuo diabolo/ dicit̉ in figura. Un̄/ Inimicꝰ hoc fecit: ſuꝑſeminauit cicania. Matth̓. xiij. d. Et vir dicit̉: qꝛ fortꝭ ad nocē: Un̄ ſubdit̉: b A viro iniquo eripe me. Uir iniquꝰ ē nocet. Oīs aūt mae lus nocet: Un̄ dixiſo ſet: ab hoīe malo:e qͣſi exponēs ſubiūgit:īviro īiquo volēss ſignificare oīs malꝰiniquꝰ eſt: quia ſibi velalij nocet. Alij quideꝫnocet/ vl̓ mox vt malꝰeſt/ vl̓ poſtea. Sūt em̄quidā mali qui viadent̉ iniqui: qꝛ ſūtſęui/ aſperi/ nonſequentes preſſurashominū facientes: ſedtn̄ luxurioſi/ ebrioſivoluptatibus dediti: etſi alijs nocere videant̉: ſibi tn̄ nocent. Et ita ſūt innocētes: Innocēs em̄ eſt: qui nec ſibi necalij nocet. Si qͥs tn̄ alte ꝯſideret/ etiā alijs nocet ſaltē exēplo:quia viuit tecū: ad id qd̓ agit īuitat. Poſtea ꝟo nocebit etiāoꝑe: em̄ q̨̄ habet voluptuoſe viuendo cōſumpſerit: poſtearapit alijs/ qd̓ effūdere poſſit. Ex voluptate luxuria quibꝰalijs nocere non videbat̉/ procedit quo te pūgat: Sicut ſpinęin radice ſunt lenes: ſed inde ꝓcedit quod pungit: Incidatur gradix/ eſt vn̄ ꝓcedat ſpina: ita aliqͥs voluptuoſe viuit.nulli nocere videt̉: ſed poſt rapit qd̓ effūdat. Corrigat̉ voluptas tanqͣꝫ radix: naſcet̉ rapina q̨̄ pungit velut ſpina. cQui cogitauer̄t ⁊cͣ. Qualit̓ mali ꝑſequūt̉/ exeqͥt̉. Impuit gnant em̄ bonos tribꝰ modis .ſ. lingua/ manu/ et corde. Et decorde p̨̄mittit dicens: Qui cogitauerūt. q. d. eripe me apopulo malorū: eriꝑe me hęrentē mūdo amorē. Psͣ.glutinatꝰ ē ī t̓ra venter meꝰ .i. memoria. Eſa. xlj. b. Cōfortauitfaber ęrariꝰ ꝑcutiēs malleo cudebat .ſ. idolū: dicēs glutino: bonū eſt. Faber iſte eſt diabolꝰ. Eſa. liiij. d. Creaui fabrū.Iſte dicit de glutino vel amore mundi: bonū eſt. Gen̄. xiiij. b.Quattuor reges aduerſus qͥnqꝫ pugnauer̄t: Vallis aūt ſilueſtris habebat ml̓tos puteos bitumīs. Quattuor reges ſūt pͥncipalia vitia: quę impugnāt quinqꝫ ſenſus ī mūdo: qui eſt vallis bituminis propter amorem. Gregoriꝰ. Amor rerum temporaliū eſt viſcum pennarū ſpiritualiū. Item/ eripe me ligatum per prauam cōſuetudinē. Prouerb̓. v. d. Funibus peccatorū ſuorum vnuſquiſqꝫ conſtringit̉. Prouerb̓. vij. d. Statimſequit̉ euꝫ quaſi bos ductus ad victimā: neſcit ad vincula:id ad prauam cōſuetudinē ſtultus trahat̉. De his liberat dn̄siuſtū. Sap̄. x. c. In vinculis dereliquit eum. Item / eripeme/ oppreſſum per deſperationem. Thren̄. iij. f. Lapſa eſt inlacū aīa mea. Itē/ eripe me debilē per naturaliū corruptio vulnerationē. Uulnerant̉ naturalia: quando quis peccat.Lucꝭ. x. e. Plagis impoſitis ⁊cͣ. Psͣ. Uide infirmitatē meā etanxietatem meā. Iob. vj. b. Quę eſt fortitudo mea vt ſuſtineā⁊cͣ. Item/ erip̄e me concluſum ꝓpter perplexitatē. Thren̄.iij. b. Concluſit vias meas lapidibus quadris circūędificauitme vt non egrediar. Iob. xv. c. Non credit reuerti poſſit detenebris ad lucē circūſpectans vndiqꝫ gladiū. In eodē. xvj. c.Cōcluſit me dominꝰ apud impiū manibus ⁊cͣ. Item/ eripe me retentum per diaboli poteſtatē. Lucꝭ. xj. c. Cum fortis armatus cuſtodit atrium ſuuꝫ. Item/ eripe me timidumexire ꝓpter ſatiſfactionē. Iob. xv. c. Terrebit eum tribulatio anguſtia vallabit eum. De hac ereptione/ Ezech̓. xxxvij. d.Educam vos de tribulatiōibus veſtris popule meus: et inducam vos in terrā veſtrā. Amos. iij. d. Quomō ſi eruant̉ duocrura ⁊cͣ. c Qui cogitauerūt iniquitates in corde:q. d. ab his maxime erip̄e me: qui cogitant multis machinationibꝰ nocere. Facilius em̄ vitaret̉ aperta inimicitia qͣꝫ occulta. Ille em̄ difficile vitatur qui in labijs bona portat: in cordemala occultat: quia nulla peſtis efficacior ad nocendum qͣꝫ fa-

miliaris inimicꝰ. Et hi tales: d Tota die/ cōtinue eſtituebant/ mihi­ f Pręliā .i. ſchiſmata hęreſes: ꝯͣ q̨̄ pugnarē. De cordibꝰ em̄ taliū bella ſꝑ ꝓueniūt: et ſi verba ſintpacata. Per hoc ait: tota dię/ cōtinua eoꝝ neqͥtia oſtēdit̉/ laſſata morā. Deinde qͣliter ī lingua ꝑſequant̉/ on̄dit: gAcuerūt linguasſuas .i. verba ſuę nequitię polier̄t. Addith Sicut ſerpentes. Cōgrue cōparateos ſerpētibꝰ. In ſerpente em̄ aſtutia dolus nocendi eſt: ideo.et ſerpit/ non habenspedes vt non audiatur dum venit in itinere: lenis eſt eiꝰ tractus: ſed non rectus:Sic mali ſerpunt adnocendū/ ſub lenitractu verborum habentes occultum venenum. Vnde ſubdit: i Uenenumaſpidū ſub labijs eorū ſub ſpecie boni ſuggerēdo peſſima aīę mortifera: qꝛ venenū aſpidū īſanabile ē. Deinde deꝑſecutione quę fit manu .i. opere/ ſubdit dicens: k Cuſtodi me dn̄e de manu peccatoris .i. diaboli: qui validuseſt ad nocendum: vnde princeps mundi dicit̉. Ideo iſte petitcuſtodiri ab eo: quia per multa diabolus fallit: quę iſte per ſenequit p̨̄cauere. l Et ab hominibꝰ iniquis: id eſt abris eius: per quos conat̉ qd̓ ſe nequit. m Erip̄e me:vt non noceant. Non dico in cauſis ſęculi: ſed in via domini:Unde ſubdit: n Qui cogitauerūt ſupplantare: id ēdecipere a via dei retrahere impedire oꝑa mea/ parantespctōꝝ mihi vicinas foueas. Deinde ſūt inimici oſtendit dicēs: o Abſconderūt ſuꝑbi laqueū/ vel muſcipulāmihi. Augꝰ. Breuiter totū corpus diaboli explicauit/ cumait: Suꝑbi. Inde .ſ. ex ſuꝑbia eſt/ iuſtos plęrūqꝫ ſe dicuntcum ſint iniqui. Inde eſt nolūt cōfiteri peccata. Inde etiāeſt inuident veris iuſtis. Omnis em̄ ſuperbus inuidus eſtſicut diabolus: qui īuidit homī qd̓ perdidit. Quia em̄ amiſitregnū/ hominē illuc ꝑuenire noluit non vult: et id agit nūcvt homo illuc non ꝑueniat/ vnde eiectus eſt ille. p EEt funes .i. peccata ſua quę mihi ſuadent facere: de quibꝰ Eſa. v. e. trahitis iniqͥtatē in funiculis vanitatꝭ. Peccata dicunt̉funes: qꝛ in peccatis ꝑſeuerātes/ addunt peccata peccatis: etvnde deberēt corrigi/ defēſiōe et excuſatiōe pctm̄ duplicāt ettriplicāt: et ita ꝓducit̉ funis de tortis filis. Et de talibꝰ funibus ligant̉ pedes manus: vt ī tenebras exteriores mittant̉.Hos funes extenderūt mihi in laqueū. Et vbi? Sequit̉: q Iuxta iter. Pręcepta ſūt iter: Ergo ī itinere: ſꝫ iuxͣ iter.r Dixi dn̄o deꝰ meus es tu. Hęc ē ſecūda pars: vbi dicit qd̓ auxiliū ſit cōtra p̨̄dicta mala .ſ. clamare ad dominū. Etdicit hoc ex magna fiducia: Et ſi em̄ omniū ſit deꝰ creationēꝓprie tn̄ deꝰ eſt eoꝝ eo fruunt̉. s Exaudi dn̄e vocēdep̄catiōis meę. Hic depͥmit affectū animi ſui. Sunt em̄dep̄catiōes maloꝝ ſine voce: qꝛ ex bono cordis affectuueniūt. De p̄catio ꝟo iuſtoꝝ vocē habet: qꝛ ex medulla dilectionis ꝓcedēs digna eſt auditu. Uox em̄ ꝓprie hoīm eſt animatoꝝ: ſonꝰ ꝟo cęteraꝝ rerū. Qui ꝟo p̄cat̉ deū non de deobn̄ ſentit ſonū habet vocē: qꝛ ibi vita eſt. Qui ꝟo dedeo bn̄ ſentit: eius oratio vocē habet quę ē vita dep̄catiōis.Talis dicit: t Dominę dn̄ę .i. veriſſime dn̄e: vt hoīesdn̄i ſunt emūt pecunia: tu ꝟo ſanguīe tuo. Et repetitio iſtaaffectū pie p̄catiōis oſtēdit. v Uirtꝰ ſalutis meę .i. dasvirtutē ꝑſeuerātię ſaluꝰ ſū. x Obumbraſti ſuꝑ caputmeū in die belli .i. pugno ꝯtra malos extra: legebrorū intra: obumbraſti .i. de gr̄a tua mihi feciſti vmbraculū refrigerans ab ęſtū temptationū. y tradas medn̄e pctōri .i. diabolo. zA deſiderio meo .i. vt ęſtum patiar a meipſo a meo deſiderio: quo locꝰ ſit diabolo: ſinequo nihil facit qͣntūcūqꝫ ſęuiat hoſtis. Quē em̄ deſideriū vin

Iniquꝰ et innocēs quis dicat̉Al̓. EximeAl̓. ymalignoAl̓. rīiuſto erue

Al̓. fīiuſticias

Al̓. Pbella

Al̓. mmuſcibpult Al̓. freſtesAl̓. y muſcipulas pedibus.xxxisIl̓. jfemitasAl̓.

Al̓. Cōſerua

Al̓. TNe

Al̓. tīiuſtꝭ erue

Mali īpugnātbonos tribusmodisPsͣ .43.