Pſalmus
a Educens nubes ab extrebmo terrę: fulgura in pluuicam fecit. Quir producit vē-
tos de thēſauris ſuis: quiꝑcuſſit primogenita ęgyptiab homine vſqꝫ ad pecus.
Predicatoresdicunt̉ nubesꝓpter multaAt. SnſcitāsAl.7. .
a ¶ Educens. Ad litteram ſecreta naturę dicit deū facere:quaſi deꝰ fecit quęcūqꝫ voluit. Ipſe dico educens nubesab extremo .i. ab imo/ terrę: bf Fulgura in pluuiamfecit .i. conuertit. Sed qꝛ hęc plana ſunt iuxta litterā: ideo ſpiritualiter exponemꝰ. Per nubes igit̉ intelligunt̉ p̨̄dicatores:qꝛ pluūt doctrinis/ tonant minis/ coruſcantmiraculis vel operibꝰmiris/ eleuant̉ a terravolāt ꝑ aera/ temꝑantardorem ſolis. De primo/ Eſa. xlv. b. Rorate cęli deſuꝑ ⁊ nubes pluant iuſtū. Eodem. v. b. Mādabo nubibus ne pluant ſuꝑ eam imbrē p̨̄dicationis. De ſecūdo/ Ecc̄ixliij. b. In magnitudine ſua poſuit nubes: ⁊ cōfracti ſunt lapides grādinis. Et poſtea: Uox tonitrui eius verberauit terrā.De tertio. sͣ. Illuxerūt coruſcatiōes tuę orbi terrę. Item alibi: Illuminās tu mirabiliter a montibꝰ ęternis. Matth̓. v. b.Vos eſtꝭ lux mūdi. Iob. xxxvij. b. Nubes ſpargūt lumē ſuū:luſtrant mundū ꝑ circūitum quocūqꝫ eas volūtas gubernantis direxerit. De quarto. Psͣ. Dij fortes terrę vęhemēter eleuati ſunt. Glo. id eſt apl̓i fortes: quos neqꝫ mors neqꝫ vita potuit a charitate dei ſeꝑare. Eleuati ſunt vehemēter doctrina etmiraculis. De quīto/ Eſa. lx. b. Qui ſunt iſti qͥ vt nubes volāt.Eccͣi. xliij. b. Aperti ſūt theſauri: ⁊ euolauerūt nebulę ſic̄ aues.De ſexto/ Prouer. iij. Sapiētia illiꝰ eruperūt abyſſi: ⁊ nubesrore cōcreſcunt. Ecc̄i. xj. c. Si repletę fuerint nubes/ imbremeffundent ſuper terrā quo refrigerat̉ ęſtus. Per fulgura accipiunt̉ cōminatiōes: per pluuiā cōſolationes. De nubibus veniūt fulgura: qꝛ de p̨̄dicatoribꝰ exeunt cōminationes: quas nenimis terreāt/ dn̄s cōuertit in pluuiā cōſolationū. Eduxit igit̉dn̄s/ nubes ab extremo terre: qꝛ de vilibꝰ ⁊ idiotꝭ fec̄ p̨̄dicatores. jͣ. Corꝭ. j. d. Infirma mūdi elegit deꝰ. b Et fulgura in pluuiā fecit: qꝛ cōminationes in cōſolatiōes cōuertit.Tob̓. iij. d. Poſt tempeſtatē tranquillū facit. Gregꝰ. Si fulgura cōminationis dn̄s emittit/ ſtatim pluuiā cōſolationis effundit. Hiere. x. c. Eleuat nebulas ab extremitatibꝰ terrę fulgurain pluuiā facit/ ⁊ educit ventū de theſauris ſuis. Per ventū p̨̄dicationē ītellige: Vnde hic ſequit̉: c¶ Qui ꝓducit ventos .i. p̨̄dicationē: d ¶ De theſauris ſuis .i. de occultis etp̄cioſis ſcpͥturę ſacrę libris. Iob. xxviij. c. De occultis trahit̉ſapiētia. Neſcit̉ vnde ventus veniat aut quo vadat: ſic de p̨̄dicatione neſcit̉ qͥs mīſtret aūt quē effectū habeat. Ioh̓. iij. a.Vocē eius audis/ ⁊ neſcis vnde veniat/ aut quo vadat. Itemvento flante ventilat̉ area .i. granū a palea ſeparat̉: ſic in p̨̄dicatione boni a malis ſeꝑant̉. Matth̓. iij. c. Permūdabit aream ſuam ⁊ congregabit triticū in horreū ſuū ⁊cͣ. Item quattuor ſunt venti / orientalis ⁊ occidentalis auſtralis ⁊ aquilonaris. Exech̓ .xxxvij. c. A quattuor ventis veni ſpiritꝰ ⁊ inſufflaſuꝑ interfectos iſtos ⁊ reuiuiſcāt: Sic quattuor genera p̨̄dicatiōis .ſ. increꝑatoriū cōtra pctā: cōminatoriū circa ſupplicia:īſtructoriū circa fidē ⁊ mores: exhortatoriū ad ꝓfectū de bonō in meliꝰ. Alit̓ ꝑ terrā intelligit̉ peccatrix aīa: Extrema terręſūt enormia peccata aīę: quę ſic dicūt̉: Primo ꝓpter erubeſcētiā. Ro. vj. d. Quē fructū habuiſtis in illis in quibus nūc erubeſcitis? Eph̓. v. c. Quę in occulto fiūt ab illis/ turpe eſt etiamdicere. Secūdo/ ꝓpt̓ ignominiā. Ro. j. c. Tradidit illos deꝰ inpaſſiōes ignominię. Tertio: qꝛ faciūt animā brutis inferiorē.Cātꝭ. j. c. Si ignoras te o pulchra int̓ mulieres egredere ⁊ abipoſt veſtigia gregū. Hiere. ij. g. Ꝙ vilis facta es nimis iterāsvias tuas. Per nubes ītelligit̉ cōfuſio mētis: q̨̄ qͦdāmō mentēipſā obnubilat. Igit̉ ab extremis t̓rę nubes educunt̉: qn̄ ex cōſideratiōe enormiū pctōꝝ peccatrices aīę ꝯfūdunt̉. iij. Regꝭ.xviij. g. Ecce nubecula qͣſi veſtigiū hoīs aſcendebat de mari.De mari nubes aſcēdit: qn̄ de amaritudine pctōꝝ cōfuſioniscaligo ꝓcedit. Et elegāter dicit̉ ꝙ nubes illa erat qͣſi veſtigiūhomīs: qꝛ ex gratia dei excitat̉ ꝯfuſio: ideo dicit̉ quaſi vt opꝰdei / cū oꝑe hoīs īnuat̉ adeſſe. Augꝰ. Qui creauit te ſine te nōiuſtificat te ſine te. j. Corꝭ. iij. b. Adiutores dei ſumꝰ. Sequit̉:b Fulgura in pluuiā fecit. Per fulgur intelligit̉ terror
diuinę animaduerſiōis: qua mens confuſa de peccatis cōcutit̉: et ex hoc fletꝰ doloris excutit̉. Un̄ Deutꝭ. xxxiij. d. Dancatulus leonis fluit iugiter ex baſan. Baſan interp̄tat̉ ꝯfuſio:ꝑ catulū leonis/ terror accipit̉. Hęc duo ſūt nubes ⁊ fulgura:de quibꝰ egredit̉ abūdantia lachrymaꝝ. Et hͦ eſt: fluit iugiterex baſan. Psͣ. Exitusaquaꝝ deduxerūt oculi mei: qꝛ nō cuſtodierūt legē tuā. Sequit̉:c ¶ Qui producitventos de theſauris ſuis. Per ventosintellige diuinas cōſolationes: qͣs dn̄s inſpirādo infūdit poſtcōfuſionē ⁊ timorē ⁊ dolorē peccatoꝝ. Vn̄ recte poſt nubes ⁊fulgura ⁊ pluuiā ſequunt̉ venti. Matth̓. v. a. Beati qui lugētqm̄ ipſi cōſolabunt̉. Tob̓. iij. d. Poſt tempeſtatē tranquillūfacit: ⁊ poſt lachrymationē ⁊ fletū exultationē infundit. Nonſunt aūt iſti venti aqͥlonares: ſed auſtrales calidi ⁊ hūidi: quiflatu ſuo hortū mētis floridū efficiūt. Cātꝭ. iiij. d. Surge adͥlo ⁊ veni auſter / ꝑfla hortū meū ⁊ fluēt aromata illiꝰ. Nō eratde his ventis ille ventꝰ qui quattuor angulos domus iob cōcuſſit et domū euertit. Ventꝰ refrigerat ⁊ accendit: ſic diuinacōſolatio refrigerat ęſtū cōcupiſcētię/ ⁊ accendit ignē charitatis. Hi ſūt qͣttuor venti cęli qͥ egrediunt̉ vt ſtent .i. ſtare faciātcorā dominatore vniuerſę terrę: Zach̓. vj. b. Alij venti mobiles ſunt: ſed iſti mentē quā flant ſtabiliūt ⁊ cōfirmāt. Un̄ Iobxxviij. d. Qui facit ventis pōdus. Tot aūt ſūt genera ventorū: quot ſunt diuerſitates cōſolationū. Hos ventos producitdominꝰ de theſauris ſuis .i. de ſecreta et chara bonitate ſua qͣviſitat pctōres et cōſolat̉ pęnitētes. j. Corꝭ. ij. a. Qui cōſolat̉nos ī oī tribulatiōe nr̄a. Iaco. j. c. Om̄e datū optimū: ⁊ om̄edonū ꝑfectū ⁊cͣ. Ioh̓. iij. a. Spiritꝰ vbi vult ſpirat. Sequit̉:e ¶ Qui ꝑcuſſit pͥmogenita ęgypti. Ad litterā tāgit ſigna ⁊ plagas qͥbꝰ dn̄s ꝑcuſſit ęgyptū in liberatiōe filioꝝ iſrl̓:vt legit̉ Exod̓. a pͥncipio vſqꝫ ad. xv. capl̓m. Qd̓ ſępe repetitſcriptura: ad indicandā potētiā dei / vt timeat̉: ⁊ nō caſu ſed exiudicio facta putent̉. Et qꝛ hęc manifeſta ſunt ẜm ſenſum hiſtoricū: ideo myſtice exponemꝰ totū. Per ęgyptū em̄ ſignificat̉ mūdus. Interp̄tat̉ em̄ cōfuſio: ⁊ oīa in mūdo ſūt cōfuſa:grana cū paleis/ vinū cū acinis/ oleū cū amurca/ agnus cumhędo/ lupꝰ cū vitulo/ mali cū bonis. Interp̄tat̉ etiaꝫ tenebrę:qꝛ mūdꝰ ita plenꝰ ē tenebris pctōꝝ ⁊ ignorātię: vt nemo videat ſtatū ſuū: nec cognoſcat iſtā cōfuſionē. Itē ī egypto facta ēopp̄ſſio iudęoꝝ: ⁊ in mūdo fit opp̄ſſio bonoꝝ. Un̄ Ioh̓. xvj.. In mūdo p̄ſſurā/ in me aūt pacē hēbitis. Itē decē plagasīmiſit dn̄s in ęgypto ad educēdos filios iſrl̓ inde .i. iuſtos demūdo. Prima plaga eſt mutatio aq̨̄ in ſanguinē: Hāc īmittitdn̄s: qn̄ delitias carnis ꝯuertit ī abomīationē. Secūda ē plaga ranaꝝ. Hāc īmittit dn̄s: qn̄ garrulitas ſenſualitatis vertit̉in tędiū: ⁊ q̨̄ pͥus qͣſi cantilena dulcis audiebat̉: nūc moleſte ettędioſe ſuſtinet̉. Tertia plaga cyniphū. Hāc īmittit dn̄s: qn̄curę ⁊ ſollicitudines mundi moleſte ferunt̉ ⁊ ꝓ poſſe fugiunt̉.Quarta ē plaga muſcaꝝ. Hāc īmittit dn̄ſ: qn̄ ꝑmittit īmūdascogitatiōes ſurgere ī mēte/ q̨̄ ꝑdūt ſuauitatē vnguēti: Eccͣs. x.a. Uel potiꝰ hāc īmittit: qn̄ damnū ⁊ ꝑiculū taliū cogitationūaduertere facit. Quīta plaga ē mortalitas pecudū. Hāc īmittit dn̄s: qn̄ mortē ad memoriā reducit. Sexta eſt plaga veſicarū. Hanc īmittit dn̄s: qn̄ faſtus ⁊ gloria mūdi diſplicere incipit. Septima eſt plaga grandinis. Hanc dn̄s īmittit: qn̄ remorſum cōſcientię tribuit: vel timorē iudicij incutit. Octauaē plaga locuſtaꝝ/ q̨̄ ſaltū habēt deciduū. Hāc dn̄s īmittit: qn̄caſus dignitatū ⁊ honoꝝ cōſiderari incipit. Nona eſt plagatenebraꝝ. Hanc dn̄s īmittit: qn̄ ignorantiā futuri ſtatꝰ vel finis attēdere facit. Decima plaga eſt mors pͥmogenitoꝝ. Hacdn̄s īmittit: qn̄ filios ⁊ filias ⁊ parētes ⁊ quęcūqꝫ amātiſſimaadimit: vl̓ qn̄ maiores ⁊ ditiores ī mūdo ꝑcutit morte vl̓ morbo vel tribulatiōe/ aut ꝑſecutiōe alia/ vel iaculo p̨̄dicatiōis ſeurep̄henſiōis/ vel extremę aīaduerſiōis. Un̄ dicit: Qui pecuſſit pͥmogenita ęgypti ab homīe vſqꝫ ad pecꝰpͥmos ⁊ potētes mūdi: a ſapiētibꝰ vſqꝫ ad idiotas/ om̄s ꝑcutitdn̄s ſine ꝑſonarū
Predicatoresdicunt̉ nubesꝓpter multaAt. Snſcitās
Psͣ. .11i.
Aſ. ⁊ educit
Osͣ. 76.Psͣ .75.
Psͣ .46.Ro. 8. g.
Iob .1.8.
Per ventū p̄dicatio intelligit̉
Myſtice dedecē plagisęgypti
Sicut quattuorſūt venti: ſic ſūtqͣttuor generapredicationis
Aliter