CXXXI

g tde̓ fructu ventris tui ponāc ſuper ſedem tuam. Si cux ſtodierint filij tui tēſtamētūſꝫ meū: et teſtimonia meā he̓ch quę docebo eoſ. Et filij e̓oꝝvſqꝫ ī ſęculū: ſēdebūt ſuꝑ ſe-

n dē tuā. Qm̄ elegit dn̄s ſio̓n:n̄ relegit eā ī habitationē ſibi.S Hęc reqͥes mea ī ſęculū ſęculi: hic hītābo qm̄ relegi eā.Uidu̓ā eiꝰ bn̄dicēs be̓nedi­ vę cā: pauꝑeſ eiꝰ ſaturabo pāibꝰ.

a ¶ De fructu vētris tui ponā ſuꝑ ſedē tuā .i. ex te naſcet̉ qͥ erit rex ſuꝑ iſrl̓ .ſ. chriſtꝰ. De qͦ. ij. Regꝭ. vij. b. Suſcitabo ſemē tuū poſt te qd̓ egrediet̉ d̓ vtero tuo ⁊ firmabo regnūeiꝰ. Eſa. ix. b. Puer natꝰ ē nob̓ ⁊ filiꝰ datꝰ ē nob̓: et factꝰ ē pͥncipatꝰ eiꝰ ſuꝑ humerū eiꝰ: ⁊ vocabit̉ nomē eiꝰ admirabil̓ ꝯſiliariꝰ/ deꝰ foatꝭ/ pr̄ futuri ſęcl̓i/ pͥncepſ pacꝭ:multiplicabit̉ eiuſ imperiū: ⁊ pacꝭ nō erit finis: ſuꝑ ſoliū dauid etſuꝑ regnū eiꝰ ſedebit:vt ꝯfirmet illud ⁊ corroboret illud ī iudicioet iuſticia amodo etvſqꝫ in ſempiternum.iij. Regꝭ. ij. g. Thronꝰ dauid erit ſtabil̓ corā dn̄o ī ſempit̓nū.Et nota ꝙ dicit: De fructu vētris/ ⁊ nō femoris: per hocſiqͥdē notat̉ ꝙ d̓ fęmīa tm̄ natꝰ ē chriſtꝰ/ ad quā vir n̄ acceſſit.Un̄. sͣ. Terra nr̄a dabit fructum ſuū. Ideo btā ꝟ̓go d̓r apis.Eccͣj. xj. a. Breuis ī volatilibꝰ apis: q̨̄ d̓ ſe tm̄ generat/ vt dic̄Augꝰ. in. iij. li. d̓ mirabilibꝰ ſcpͥturę diuinę. Ob hͦ etiā chriſtd̓r ꝟmis: qꝛ de ſola terra naſcit̉: vt d̓r ibidē. Un̄ patet ꝙ nō d̓ſalomone intelligit̉ hͦ: qui nō tm̄ de fęmīa natꝰ eſt: ⁊ cuiꝰ regnū non fuit ſempiternū.a ¶ De fructu vētrꝭ tui .i. aliqͦs labore tuo mihi genitos infide: Iuxta illud Iaco. j. c. Volūtarie nos genuit ꝟ̓bo ꝟitatꝭſuę: vel ī cruce potiꝰ parturiuit. Eſa. lx. a. Filij tui delōge veniēt ⁊cͣ. b ¶ Ponā ſuꝑ ſedē tuā .i. faciā p̨̄latos ⁊ doctoreseccl̓ię: qd̓ ꝟificatū fuit ī apl̓is. Un̄ d̓r. sͣ. Pro pr̄ibꝰ tuis natiſūt tibi filij: ꝯſtituēs eos pͥncipes ſuꝑ oēm terrā.a ¶De fructu vētris tui .i. aliqͣ de oꝑibꝰ tuis: b ¶ Ponāſuꝑ ſedē tuā .i. te ꝓpt̓ illa mecū in iudicio ⁊ ī regno ſedere faciā. Tale opꝰ ē vīcere mūdū ⁊ relinq̄re. Apocꝭ. iij. d. Qui vicerit dabo ei ſedere in throno meo mecū: ſic̄ ego vici ⁊ ſedeocū pr̄e meo ī throno eiꝰ. Iō aūt dic̄: d̓ fructu/ ⁊ n̄ fructū ponā: qꝛ nec oēs vocati ad regnū ꝑueniunt: Iuxta illud/ Mat.xx. b. Multi ſūt vocati: pauci ꝟo electi. Itē nec oīa oꝑa deoſūt accępta. Un̄ Gregꝰ. Aliqn̄ ſordet ī ocul̓ iudicꝭ qd̓ fulget īoculis faciētꝭ. c. ¶ Si cuſtodierīt ⁊cͣ. q. d. nō ſolū apl̓os ꝑte genitos o tu chriſte faciā doctores ⁊ p̨̄latos eccl̓ię vel ī iudicio tecū ſedere: īmo etiā filios filioꝝ: ⁊ filios filioꝝ vſqꝫ ī ſęculū. Et hͦ ē: c ¶ Si cuſtodierīt filij tui .i. apl̓i ⁊ cęteri primo vocati: e ¶ Teſtamētū meū .ſ. vetꝰ: f¶ Et teſtioniamea .i. p̨̄cępta euāgelica. g Hęc q̨̄ docebo eos/ ꝑ moyſen et ꝑ te o chriſte: qꝛ lex ꝑ moyſen data ē: gr̄a ⁊ ꝟitas ꝑ ieſūchriſtū facta ē: Ioh̓. j. b. h. ¶ Et filij eoꝝ .i. ſeqͣces ſeu imitatores vl̓ auditores eoꝝ/ ſupple ſi cuſtodierint hͨ: i ¶ Uſqꝫ ī ſęculū .i. qͣꝫdiu durat hͦ ſęculū: k ¶ Sedebūt ſuꝑ ſede tua.i. doctores eccl̓ię erūt. Uel Uſqꝫ ī ſęculū ſedebūt ſuꝑſedē tuā .i. ſine fine regnabūt/ vel ī fine tecū iudicabūt. Sap.iij. b. Iudicabūt iuſti natiōeſ ⁊ dn̄abunt̉ ppl̓iſ ⁊ regnabit dn̄illoꝝ ī ꝑpetuū. Uel ſic: c¶ Si cuſtodierint. q. d. nō ſolumde fructu ventris tui/ O tu dauid: ponam ſuper ſedē tuā .i. nō ſolū chriſtū doctorē eccl̓ię vel iudicē aut regē faciā: īmo oēs filioſ eiꝰ ⁊ filios filioꝝ ſucceſſiue futuros. Et hͦ ē.c. ¶ Si cuſtodierīt/ corde credēdo/ ⁊ oꝑe exhibēdo. d Filijtui/ ⁊ filij eoꝝ/ futuri: vſqꝫ in ſęculū/ teſtamentū meū⁊ teſtimoniā mea hęc quę docebo eos: Ipſi omnesk SSędēbūt ſuꝑ ſedē tua .i. doctores vel iudices vel reges erūt. iij. Regꝭ. iij. c. Si ābulauerꝭ ī vijs meis: ⁊ cuſtodieris p̨̄cępta mea ⁊ mādata mea/ ſic̄ ambulauit pr̄ tuꝰ: lōgos faciā dieſ tuos ī ꝯſpectu meo. Vel ſi ꝑ dauid ītelligat̉ vir iuſtꝰ:tūc ꝑ filios eiꝰ accipiunt̉ cogitatiōes ſeu mētꝭ ꝯcęptiōeſ: perfilios filioꝝ/ oꝑa q̨̄ ex illis qͦdāmodo generant̉. Et eſt ſenſus:c Si cuſtodierit filij tui .i. mētꝭ ꝯcęptiōes: h. ¶ Et filijeoꝝ .i. oꝑatiōes ex illis ꝓueniētes. e ¶ Teſtamentū meu.i. baptiſmale pactū vel penitētiale ꝓmiſſū vel clericale velregulare votū: f ¶ Et teſtionia mea .i. p̨̄cępta ſeu monitavel ꝯſilia vel exēpla: q̨̄ oīa teſtificant̉ ꝓ faciētibꝰ vel ꝯͣ nō facientes. g Hęc inqua/ quę docebo eoſ nō quę ipſi īuenerūt: hoc eſt/ ſi ꝯͣ pactū vel p̨̄cęptū meū nō fecerint: i Uſqꝫ ī

ſęculū ſedebūt ſuꝑ ſedē tuā .i. te regnare vl̓ iudicare cūdn̄o faciēt. Itē ſic: c Si cuſtodierīt filij tui teſtamentū meū ⁊ teſtīonia mea .i. ſi oꝑa tua nō diſſipauerīt ea .i.ſi talia fuerint cū qͥbꝰ māſerit teſtamētum meum ⁊ teſtimonia mea .i. lex vetꝰ ⁊ noua: vel pax ⁊ oꝑa: gMHęc gͦdocebo eoſ. SupͣBtūſ quē tu erudierꝭdn̄e ⁊ de lege tua docuerꝭ eū. Pax ē teſtamētū dn̄i. Ioh̓. xiiij. dPacē relinqͦ vob̓: pacē meā do vob̓. Oꝑaſūt teſtīonia eiꝰ. Ioh̓.x. e. Oꝑa q̨̄ ego facioip̄a teſtīoniū ꝑhibēt d̓me. h¶ Et tūc/ filij eoꝝ .i. merces opeꝝ: i Uſqꝫ ī ſęculū.i. ī ęt̓nū: k Sedebūt ſuꝑ ſedē tuā .i. qͥetē ęt̓naꝫ tuę cōſciētię p̨̄ſtabūt. lQm̄ elegit. q. d. h̓ ꝓmiſit dn̄ſ gratꝭ n̄ ꝓmeritꝭ: qm̄ elegit dn̄s ſola gratia nullo merito pręcedēte:m ¶ Sion .i. eccleſiā ꝑ ſpeculū in ęnigmate videntē. Ad qͥd?n ¶ Elegit̉ eā in habitationē .i. vt habitaret ibi. j. Corꝭ.iij. c. Teplū dei eſtꝭ ⁊ ſpūs dei habitat ī vob̓. Apocꝭ. xxj. a.Ecce tab̓naculū dei cū hoībꝰ ⁊ habitabit cū eis. Eſt aūt triplex electio qͣ dn̄s elegit eccl̓iā. Prima ē electio p̨̄deſtīatiōiſ.Eph̓. j. a. Elegit nos ī chriſto an̄ mūdi ꝯſtitutionē. Scd̓a iuſtificatiōis. Ioh̓. xv. c. Nō vos me elegiſtꝭ ſꝫ ego elegi vos.Tertia gl̓ificatiōis. Mat. xiij .ſ. Eleger̄t bonos ī vaſa ſua.Mat. xx. b. Multi ſūt vocati pauci ꝟo electi. Glo. ad regnū.o Hęc reqͥeſ. Verba ſūt dn̄i: qͥ ſic eccl̓iā amat vt dicat ſe reqͥeſcere ī ea: ſi tn̄ ip̄a reqͥeſcit ī illo. q. d. vtiqꝫ elegit dn̄s ſiondicēs: Hęc reqͥeſ mea .i. locꝰ reqͥei meę ē in eccl̓ia: quā reqͥem̄ p̨̄ꝑat dn̄o ꝟtuteſ: maxīe aūt hūilitas/ pietaſ/ et pax/ ⁊ prudētia. De pͦ Eſa. lxvj. a. Suꝑ quē reqͥeſcet ſpūs meꝰ niſi ſuꝑhumilē ⁊ ꝯtritū ſpū? De ſcd̓o/ Eſa xxviij. c. Hęc reqͥes meareficite laſſū. De tertio/ Psͣ. In pace factꝰ ē locꝰ eiꝰ. Et iteꝝIn pace ī idip̄m dormiā ⁊ reqͥeſcā. De qͣrto/ Prouer. xiiij. dIn corde prudētꝭ reqͥeſcit ſapīa. Et ne putaret̉ ꝙ ad tp̄ſ hr̄etdn̄s reqͥem ī eccl̓ia ⁊ nō ſꝑ: Iō addit: p ¶ In ſęculū ſęcl̓i:id ē in futuro ⁊ ī pn̄ti ſeu ī ęt̓nū. Mat. vltꝭ. d. Ecce ego vobiſcū ſū oībꝰ diebꝰ vſqꝫ ad ꝯſūmationē ſęculi. qi HHic habitabo/ ī pn̄ti ꝑ fidē. Eph̓. iij. d. Dico hītare chriſtū ꝑ fidē incordibꝰ vr̄iſ. T ach̓. ij. d. Applicabūt̉ gētes multę ad dn̄ꝫ ī dieilla ⁊ erūt mͥ ī ppl̓m ⁊ hītabo ī medio tui. In futuro ꝑ ſpēꝫ q̨̄ſuccedet fidei. Et hęc habitatio erit ꝯtinua ⁊ ꝑpetua ⁊ qͥeta.Ezech̓. vltꝭ. d. Nomē ciuitatꝭ ex illa die dn̄ſ ibidē. Eſa. lxij. bTerra tua nō vocabit̉ āpliꝰ deſolata: ſꝫ vocabit̉ volūtas meaī ea: ⁊ t̓ra tua inhītabit̉: qꝛ cōplacuit dn̄o ī te hītare .ſ. hītabitenī iuuenis cū ꝟgīe ⁊ hītabūt ī te filij tui. r ¶ Qm̄ ēlegi eā.q. d. hͨ hītatio mea nō erit ex meritꝭ eiꝰ: ſꝫ ex gr̄a mea ꝗ̄ datipſi eccl̓ię bn̄dictionē. Un̄ ſeqͥt̉: s ¶ Uiduā eiꝰ .i. illā aīaꝫ q̨̄marito ātiqͦ .ſ. mūdo vl̓ carnali ſenſu penitꝰ viduata ē/ ⁊ a mūdano auxilio ⁊ ꝯſilio deſtituta: t ¶ Bn̄dicēſ bn̄dictiōe gr̄ęī pn̄ti: v ¶ Bn̄dica/ bn̄dictiōe gl̓ię ī futuro. De pͥma bn̄dictiōe d̓r Prouer. x. c. Bn̄dictio dn̄i diuites fac̄. De ſecundaEph̓. jͣ. a. Bn̄dixit nos oī bn̄dictiōe ſpūali ī cęleſtibꝰ. Mat.xxv. c. Uenite bn̄dicte pr̄iſ mei ⁊cͣ. Ul̓ viduā dic̄ aīaꝫ quālibet fidelē: q̨̄ a marito ſuo .i. chriſto ē dū h̓ viuit corꝑalit̓ viduata: cui tn̄ ſeruat fidē ꝯiugalē: qꝛ ſperat ip̄m aliqn̄ reuerſurū eteā ſecū in domo ſua ducturū. Prouer. vij. c. Nō eſt vir ī domo ſua: abijt via lōgiſſima: ſacrulū pecunię ſecū tulit: ī die plenę lunę reuerſurꝰ ⁊cͣ. O ſee. iij. b. Dies multos expectab̓ me: n̄fornicaberꝭ ⁊ nō erꝭ cū viro. De hac vidua d̓r Eccͣj. xxxv. c.Nō deſpiciet dn̄s p̄ces pupilli: nec viduā ſi effūdat loq̄lā gemitꝰ. Iob. xxiiij. d. Pauit ſterilē .i. carnē ⁊ viduę .i. aīę nō bn̄fec̄. j. Timoth̓. v. a. Quę vere deſolata ē ⁊ vidua ſperet ī deū.Seqͥt̉: x ¶ Pauꝑes eiꝰ .i. eccl̓ię: qͥ ſūt vere pauꝑes: n̄ de ſuiſmeritꝭ p̨̄ſumētes ſꝫ iugit̓ defectꝰ ſuos ꝯſiderātes ī ſola dei miſericordia ſpē ſuā ponūt. Hos/ y SSaturabo dic̄ dn̄ſ panibꝰ/ tribꝰ .i. fide/ ſpe charitate replebo. De qͥbꝰ Lucꝭ. xj. a.Amice cōmoda mͥ tres panes. Vel qͥnqꝫ panibꝰ: qͦrū pͥmuseſt panis pęnitentię: De qͦ. iij. Regꝭ. xix. a. Reſpexit helias:et ecce ad caput eius

cX

Al̓r ex

PPsͣ .93.Al̓ ⁊ preelegit

Al̓ ⁊ preelegi

Psͣ .84.

Triplex electioqͣ elegit dn̄s

da̓

Psͣ. .44.

X

P gͣ. 75.Psͣ .4.

Quīqꝫ panibꝰſatiat dn̄s