Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

Sacerdotes eiꝰ īdu̓ā ſalutari: ēt ſctī eiꝰ ēxultatiōe exultagbūt. Illūc ꝓducā cornu dauid: pa̓raui lucernā chriſtōx meo. Inimicos eiꝰ īduā ꝯfu

g ſiōe: ſuꝑ ip̄m autē refflorebit ſctīficatio mea. Cāticumgraduum. CXXXIIe. Ice qͣꝫ bonum qͣꝫ iocūdū hītare frēſ ī vnū.

et ecce ad caput eiꝰ ſuccinericiꝰ panis ſit cinere .i. de pctō memoria qͣſi farina aqͣ lachrymarū. Un̄ Psͣ. Cinereꝫtanqͣꝫ panē māducabā. Itē. Fuerūt lachrymę meę panesdie ac nocte. Scd̓s ē panis doctrinę: De Eccͣj. xv. a. Cibauit illū pane vitę ītellectꝰ. Mat. iiij. a. ī ſolo pane viuit: ſꝫ ī ꝟbo qd̓ ꝓcedit ore dei. Tertiꝰ ēpaniſ euchariſtię: Dequo Ioh̓. vj. e. Paniſquem ego dabo/ caromea ē. Itē eodē. vj. e.Ego ſū panis viuꝰ cęlo deſcēdi. Quartus ē paniſ gr̄ę: DeLucꝭ. xj. a. Panem nr̄m qͦtidianū da nob̓ hodie. Quintꝰ eſtpaniſ glorię: De Lucꝭ. xiiij. d. Btūs māducabit panē inregno dei. Hiſ panibꝰ ſaturāt̉ pauꝑes ſpū. Un̄.. Edēt pauperes et ſaturabūt̉ ⁊cͣ. Eſa. lxv. b. Serui mei comedēt et voscorꝑa ſua offerūt deo hoſtiā viuā/ ſctāꝫ/ et deo placētē: Ro.xij. a. b Induā ſalutari .i. chriſto: ẜm illud/ Gal̓. iij. d.Quicūqꝫ ī chriſto baptizati eſtꝭ: chriſtū induiſtꝭ. Ro. xiij. d.Induimī dn̄ꝫ ieſum chriſtū. Chriſtū aūt īdui eſt eiꝰ v̓tutibꝰac moribꝰ adornari. Uel a Sacerdotes eiꝰ .i. p̨̄latoseccl̓ię ſacra dātes .i. ſacramēta gratꝭ mīſtrāteſ. b Induaſalutari .i. pęnitētia finali vl̓ charitate: q̨̄ ſola meret̉ ſalutē.Eſa. lxj. d. Induit me dn̄ſ veſtimētꝭ ſalutꝭ: indumēto iuſticię circūdedit me. c Et ſct̄ī eius .i. baptiſmo ſctīficati:d Exultatiōe exuitabūt .i. iugit̓: vel duplicit̓ .ſ. interiꝰexteriꝰ: vel in p̨̄ſenti ī futuro: vel duobꝰ .ſ. ſtola corꝑiset ſtola aīę: vel pro euaſiōe mali adeptiōe boni. ij. Paral̓. vj. g. Sacerdotes tui dn̄e deꝰ induant̉ ſalutē: ſctī tuitent̉. Eſa. lj. d. Qui redempti ſūt a dn̄o reuertent̉ veniēt inſion laudātes: lęticia ſempit̓na ſuꝑ capita eoꝝ: gaudiūticiā tenebūt fugiet dolor gemitꝰ. Idem eodeꝫ. xxxv. d.e Illuc .i. ad viduā pauꝑes ſacerdotes ſctōſ: f Producā .i. extēdā/ dic̄ deꝰ pr̄: g Cornu dauid .i. gl̓ię chriſti ſublimitatē: id eſt illis dabo eadem gloriā dignitatē quādedi filio meo. Et ideo ꝯtingit: quia/ h Paraui/ in eislucernā chriſto meo .i. ipſos feci lucernaꝫ filio meo .i. recęptaculū gl̓ię eiꝰ. Lucerna enī ꝓprie ē vas vbi lumē ponit̉:Idē eſt ac ſi dicat: ideo ad tanta celſitudinē veniēt: qꝛ erūtvaſa in qͥbꝰ lucebit chriſtꝰ ipſi attribuētes qͥcqͥd boni habebūt. Uel ſic: e Illuc .i. in ſion .i. eccleſiaꝫ: f Produ cornu dauid .i. eccl̓ię dabo fortitudinē chriſti: vt ſic̄ cor carnē excedit: ſic fortitudo eccleſię excedat fortitudinē carnalē. Eſa. xl. g. Qui ſperant in dn̄o mutabunt fortitudinem.Lucꝭ.. g. Erexit nob̓ cornu ſalutꝭ ī domo dauid. Illa autēi ꝓductio in ꝑte facta fuit iohānē baptiſtaꝫ: p̨̄ceſſit chriſtūnaſcēdo/ p̨̄dicādo/ baptizādo/ moriēdo: ſicut pręco iudicem: aūt ſic̄ vox v̓bū: aut ſic̄ ſeruꝰ dn̄m: aut ſic̄ lucerna portat̉ anteregē. Un̄ ſubdit: h Paraui: p̨̄deſtinādo/ ſctīficādo/ docēdo/ ꝯſeruādo/ regēdo: i Lucernā .i. iohānē baptiſtā: De Ioh̓. v. f. Ipſe erat lucerna ardēs lucens. k Chriſtomeo .i. vt chriſtꝰ hoībꝰ īnoteſceret. Iob. xxxviij. d.qͥd ꝓducꝭ luciferū in tꝑe ſuo? Malach̓. iij. a. Ecce ego mittoangelū meū p̨̄ꝑabit viā ante faciē meā. Et debeat intelligi de iohāne: patet illud qd̓ dn̄s dic̄/ Mat. xj. b. Hic ēſcpͥtū ē: Ecce ego mitto āgelū meū an̄ faciē tuā p̨̄ꝑabit viātuā an̄ te. Inde ē ī ꝓfeſtꝭ diebꝰ vnꝰ cęreꝰ accēſus defert̉ an̄euāgeliū: Hic ē enī iohānes: ſolꝰ p̨̄ceſſit pͥmū aduētū chriſti. In feſtꝭ ꝟo diebꝰ p̨̄cedūt duo cęrei: qꝛ ſecūdū aduētū p̨̄cedent enoch helias: Apocl. xj. a. Ita ſublimabo eccl̓iaꝫ: ſedl Inimicos eiꝰ .ſ. eccleſię vl̓ chriſti: hos .ſ. ſūt filij eccleſię: qꝛ eſt mecū ꝯͣ me ē: ꝯgregat mecū/ diſꝑgit:Mat. xij. c. m Induā ꝯfuſiōe ęt̓na. Iob. viij. d. Quioderūt te indueni ꝯfuſiōe. Hiere. xx. c. Cōfundent̉ vęhemēt̓qꝛ intellexerūt opprobriū ſempit̓nū: qd̓ nunqͣꝫ delebitur.Erit aūt duplex ꝯfuſio reproboꝝ. Vna ī iudicio ī exprobratiōe miſcd̓ię quā fecerūt. Mat. xxv. d. Eſuriui dediſtꝭ

mihi māducare. Altera ī ſnīę ꝓlatiōe. Eodē. Ite maledicti īignē ęt̓nū. Un̄ Psͣ. Induat̉ ſic̄ diploide ꝯfuſiōe ſua. Hiere.xvij. c. Induc ſuꝑ eos diē afflictiōis/ duplici ꝯtritiōe ꝯtereeos. n Suꝑ ipſū aūt .i. chriſtū integrū: o Efflore.bit .i. apparent̓ florebit. p Sctīficatio mea .i. effectꝰ ſctīficatiōis meę .ſ. gloriaintus ī aīa/ exteriꝰ īcorꝑe ꝯfirmata. Uelni Suꝑ ipſū .i. chriſtū caput: o Efflorebit .i. efficacit̉ excellenter florebit: pꝰ Sctīficatio mea .i.ptās ſctīficādi: qm̄ ſos chriſtꝰ ſctīficauit ſanguinē ſuū eccleſiā. Eph̓. v. e. Ehridilexit eccleſiā ſeipſū tradidit ea vt illā ſctīficaret. Ioh̓.vij. c. Ego eis ſctīfico meip̄m/ vt ſint ſctīficati in veritate.Cce qͣꝫ bonū. Hic ē deci/ Expo. Psͣ. CXXXIImuſqͣrtꝰ gradꝰ .ſ. frat̓na charitas: q̨̄ frēs fac̄ habitareī vnū: vn̄ ſeqͥtur bn̄dictio vita ęt̓na. Et ē pſalmusſcd̓s atomꝰ vt dic̄ Glo. i. īdiuiſus: ꝓpt̓ ſui breuitatē: ꝓpt̓materię vnitatē/ q̨̄ variat̉: qꝛ nec ꝑſona nec modꝰ loquēdi mutat̉: qꝛ charitas diuiſionē recipit. Titulꝰ. Cāticūgraduū: vt.. Intētio monet ad ꝯcordiā vnanimē habitationē. Recte aūt ſeqͥt̉ iſte pſalmꝰ p̨̄cedētē: qꝛ ibi actū eſt deędificatiōe domꝰ dn̄i: q̨̄ ꝑficit̉ charitate de agit̉. Propheta vel ī ꝓpria ꝑſona vel viri iuſti loquēs de fratrū cohabitatiōe exultāſ ait: q Ecce/ aggratulatiue/ admiratiue/ demōſtratiue: r Ꝙxͣ bonū .i. qͣꝫ vtile: s Et qͣꝫ iocūdū .i. qͣꝫdelectabile ē: tHabitare frēſ ī vnū .i. ꝯcordit̓/ diſpoſitꝭtn̄ decent̓ diuerſis officijs ſinguloꝝ qd̓ impedit vnitatē: ſꝫfac̄ ſicut ī vno corꝑe diuerſa mēbra/ ſingula retinēt officia: nec minꝰ ē corpus vnū. j. Corꝭ. x. d. Unꝰ panis vnū corpusmulti ſumꝰ. Roma. xij. b. Sic̄ in vno corꝑe multa mēbra habemꝰ: oīa aūt eundē habēt actū: ita multi vnū corpꝰ ſumꝰī chriſto: ſinguli aūt alter alteriꝰ mēbra. Hęc vnitas/ vt dicitAugꝰ oībus ꝯuenit chriſtianis: in vnū debēt habitarete fide .i. hr̄e vnā mētē vnā fidē: Iuxta illud Actꝭ. iiij. f.Multitudinis credētium erat cor vnū aīa vna. Phil̓. ij. a.Implete gaudiū meū vt idē ſapiatꝭ/ eandē charitatē habentes: vnanimeſ idip̄m ſentiēteſ. Augꝰ. Proprie ꝯuenit monaſterijs frībꝰ in vnū cohabitātibꝰ: corde ſꝫ etiā corpore: taliſ cohabitatio qn̄ ꝯcors ē in bono valde vtilis ēet delectabilis. Un̄ Sen̄. Nullius rei ſine ꝯſortio iocūda eſtpoſſeſſio. Primo qͥdē placet deo hoībus. Eccͣj .xxv. a. Intribꝰ placitū eſt ſpiritui meo: q̨̄ ſūt ꝓbata corā deo hoībꝰ:Cōcordia fratꝝ: amor ꝓxīoꝝ: vir mulier bn̄ ſibi ꝯſentiētes. dic̄ apl̓s Eph̓. iiij. a. Solliciti ſeruare vnitatē ſpūs ī vinculo pacꝭ. Eſt aūt multiplex vnitas. Prima ē vnitas carnalis. Gen̄. ij. d. Erūt duo ī carne vna. Scd̓a/ vnitas natural̓: in ſymbolo athanaſij. Aīa rōnal̓ caro vnus ē. Tertiamētal̓: de Actꝭ. iiij. f. Multitudinis credētiū erat cor vnūaīa vna. Quarta moral̓: Psͣ. Deꝰ inhītare fac̄ vniꝰ moris ī domo. Quīta ſpūal̓. j. Corꝭ. vj. d. Qui adhęret deo vnꝰſpūs ē. Sexta ꝑſonal̓: de q̨̄ in ſymbolo eodē: Deꝰ vnꝰ ēchriſtꝰ. Septīa eēntial̓. Ioh̓. x. ſ. Ego pr̄ vnū ſumꝰ. j. Ioh̓.v. b. Et hi tres vnū ſūt. Octaua ē ſocial̓ ſiue local̓ ſiue corꝑaliſ: et hac agit̉ ẜm vnā expoſitionē. Et hꝫ multas vtilitateſ. Prima ē ꝯͣ caſū ſuffultio. Eccͣs. iiij. c. Meliꝰ ē duosſimul qͣꝫ vnū: habēt enī emolimētū ſocietatꝭ ſuę: ſi vnꝰ ceciderit .i. ad caſū impulſus fuerit/ ab altero fulciet̉. Scd̓a ē a caſureleuatio. Eodē ꝯtinue. ſoli: qꝛ ceciderit hꝫ ſb̓leuantem ſe Tertia ē mutua cōmotio ſeu ꝓuocatio ad bonū. Ibidem: Et ſi dormierīt duo ſimul fouebunt̉ mutuo: vnꝰ quo calefiet? q. d. nullo. Quarta ē reſiſtēdi fortitudo. Ibide. Etſi qͥſpiā pręualuerit .i. p̨̄ualere voluerit ꝯͣ vnū: duo reſiſtet ei.Prouerb̓. xviij. c. Frater iuuat̉ a fratre: qͣſi ciuitas firma.Dicit̉ Iudicꝭ. xviij. g. de lais. Percuſſerūt eos: ſcilicet viroſlais in ore gladij vrbēqꝫ incendio tradiderūt: nullo penitꝰ ferente p̨̄ſidiū: eo procul habitarent a ſidone: et nullo hominum haberent quicqͣꝫ ſocietatis. Lais interpretatur leo.Unde licet homo

Psͣ. 101.Psͣ .41.

Psͣ .108.

40. diſ. c. 1.

Al̓ fnorebit

Al̓ Ibi ſuſcitabo

Psͣ. 21.

Multiplexvnitas

Iohānes baptiſta preceſſit chriſtum qͣdruplicit̓

Psͣ. .67.

Multiplex vnitatis vtilita

Duplex confuſio reproboꝝ