Pſalmus

zSicut ablactatuſ eſtr ſu̓perc matrem ſuam: ita retributiod int anima mea. Speret iſratel in domino: ex hoc nunc

et vſqꝫ in ſęculum. Canticum graduum.¶Emeto dn̄e dauid:¶ CXXXI

yqͥ ſingularit̓ vult videri. Cōtra qͦs d̓r .j. Corꝭ. iiij. b. Quid habes qd̓ nō accępiſti? Si aūt accępiſti: qͥd gloriarꝭ qͣſi nō accęperꝭ? Seqͥt̉: a Sic̄ ablactatꝰ. q. d. ſic̄ hūilit̓ ſenſi/ ⁊ aīaꝫmeā nō exaltaui/ ſic̄ ablactatꝰ .i. puer a lacte mr̄is d̓ nouo ſeꝑatuſ īcūbit adhuc ſuꝑ mr̄eꝫ ſuā/ q̨̄rēſ adhuc lacte eiꝰ refici: et tn̄non cibatur lacte/ ſꝫ cibo meliore ⁊ honorabiliore: c ¶ Itaẜm hunc modum: ſit retributio in anima mea: qꝛ cum ſehumiliat circa mīma eleuat̉ ad maiora: et plꝰ dat̉ ei qͣꝫ ſperetUel ſic vt ad p̨̄cedēs referat̉ ꝯſtructio: hͦ modo. Si nō humilit̓ ſentiebā: ſꝫ ecōtra exaltaui aīam meaꝫ: a ELcut ablactatꝰ .i. acte ſeparatus/ erit/ bSuꝑ matrē ſuā. .i.indiges adhuc lactaria mr̄e/ ꝓpt̓ infantiamlanguet et perit ſuꝑple: c ¶ Ita retributio in aīa mea .i. abaīa mea pereat. Ul̓ planiꝰ. a ¶Sicut ablactatꝰ .i. d̓ nouoa lacte ſeꝑatꝰ: b ¶ Suꝑ matrē ſuā/ ſtat/ q̨̄rēs lac/ ⁊ n̄ dat̉ ei:c Ita retributio fiat in aīa mea: id cū quęſierit nō det̉ei/ſſi eam exaltaui. Vel ſic/ a ¶ Sicut ablactatꝰ ſuꝑ matrē .i. a mr̄e ſua cū gaudio ducit̉ ad mēſaꝫ pr̄is: vt iſaac Gen̄.xxj. a. c ¶ Ita retributio ī anima mea fiat: vt pꝰ qͣꝫ fuerita lacte tꝑalis iocūditatꝭ ſeꝑata: cū gaudio ducat̉ ad menſamęternę iocūditatꝭ. Et nota ꝙ ē mater: a cuiꝰ lacte bonū eſt citoſeparari/ ⁊ nunqͣꝫ lacte ipſiꝰ potari .ſ. adulator. Un̄ Prouerb̓..j. b. Fili: ſi te lactauerint pctōres ne acqͥeſcas eis: Quia laciſtud venenoſum ē: ⁊ qͥ potat̉ ex illo morit̉. Un̄ Thren̄. iiij. a.Lamię nudauerūt māmā: lactauerūt catulos ſuoſ. Lamię dicunt̉ qͣſi lanię. Hę ſunt adulatores: qͥ adulādo laniāt vnitateꝫvirtutis. Iob. iij. b. Quare non in vulua mortuus ſum: egreſſus ex vtero nō ſtatī perij? Quare exceptus genubꝰ? Cur lactatus vberibus? Iſto lacte fere omnes magnates potanturcopioſiſſime: quia volunt ſibi dici placentia licet falſa: et ideoomnes miniſtri eorum adulatores ſunt. Prouerb̓. xxix. b.Princeps qui libēter audit verba mendacij omēs miniſtroshabet impios. Iſtis nutricibꝰ maledictꝭ imp̄cat̉/ Oſee. ix. c.Da eis dn̄e. Quid dab̓ eis? Da eis vuluā ſine liberꝭ ⁊ vberaarentia. Vuluam ſine liberis vt non poſſint parere. Uberaarentia: vt etiam qd̓ pariūt non poſſint nutrire. Propt̓ hocdicitur Gen̄. xxj. a. ꝙ abraam fecit grande conuiuiū cum iſaac fuit ablactatus. Iſaac enim ablactat̉: cum homo a mundigaudio ſeparatur: dicēs cum ꝓpheta: Renuit ꝯſolari animamea. Et cum ſalomone: Eccͣs. ij. a. Riſum reputaui errorem/et gaudio dixi: Quid fruſtra deciperis? Sunt auteꝫ qͥ nunqͣꝫvolunt ablactari: etiam ſenes. De quibus Eſa. lxv. d. Nonerit ibi ampliꝰ infās dieꝝ: ⁊ ſenex qͥ nō impleat dies ſuos: qm̄puer centū annoꝝ moriet̉ ⁊ pctōr cētū annoꝝ maledictꝰ erit.Itē eſt alia mater ſiue nutrix: a cuiꝰ vberibꝰ nunqͣꝫ ablactaridebet hō donec veniat ad mēſam pr̄is .ſ. chriſtꝰ vel p̨̄dicator.Cuiꝰ vbera/ ſunt duo teſtamenta: lac eruditio. Un̄. .j. Pet̓. ij.a. Quaſi mō geniti infantes rationabiles ⁊ ſine dolo lac ꝯcupiſcite. De hac nutrice d̓r Exo. ij. b. Vis vt vocē tibi mulierē hebręā nō ęgyptiacā: quę nutrire poſſit infātulū? Si qͥſ abhac nutrice ſeꝑat̉: ꝯfuſiōe replebit̉. Un̄. ij. Regꝭ. iiij. b. d̓r/ ꝙfiliꝰ ſaul cecidit a nutrice ⁊ claudꝰ ē effectꝰ vtroqꝫ pede: ⁊ miphiboſeth appellatꝰ ē: qd̓ interp̄tat̉ os ꝯfuſū. Et ē lac multiAdulationis. Prouerb̓. j. b. Si te lactaue/ (plex.rint peccatores/ ne acquieſcas eis. Et. xvj. d. Uiriniquus ſacrat amicum ſuum.¶ Abundantię temporalis. Exo. iij. b. Educam vosin terram quę fluit lacte ⁊ melle.Aſ lac ¶ Carnalis voluptatis. Thren̄. iiij. a. Lamię nudauerunt māmam: lactauerunt catulos ſuos.Simplicis doctinę: vt hic. Et. j. Corꝭ. iij. a. Lacdedi vobis potum non eſcam.Diuinę conſolationis. Oſee. ij. c. Lactabo eam etducam eam in ſolitudinem.

¶ Speret ⁊cͣ. Secunda pars: vbi ponitur concluſio pſalvbi exēplo ſuo alios īuitat vir iuſtꝰ aſcēdēs/ ſperare ī do1o. Vnde dicit: Speret iſrael: id populus chriſtianus.In dn̄o/ et non in alio. j. Machab̓. ij. g. Cogitate pererationē ⁊ generationē: quoniam omnes qui ſperāt in eūinfirmant̉. Eccͣj. ij. b. Qui timetis deum ſperate in illumoblectationē veniet vobis miſericordia. Et. jͣ. Reſpicitenatiōes hominū: ⁊ ſcitote: qm̄ nullꝰ ſꝑauit in dn̄o ⁊ confueſt: f ¶ Ex hoc nunc ⁊ vſqꝫ in ſęculum: id eſt in oīnpore quouſqꝫ .ſ. veniat ad ęternitatem: vbi non erit ſpesIres. ¶ Expoſitio Pſalmi. CXXXIEmēto domīe dauid.Hic eſt tertidecimꝰ gradus .ſ. ſolitudo ędificandi doiū dei. Et recte ponitur iſte gradꝰ poſt duos pręcedentes: Nāin illis ędificauit ſeipſū vir iuſtꝰ aſcēdēs per pęnitentiā ⁊ humilitatem/ de quibus agitur ibi: Hic autē intendit alios ędificare. Et primo debet homo ſeipſum ędificare: id eſt in ędificio dei ponere: ⁊ poſtea alios. Unde. j. Timoth̓. iiij. d. Attēde tibi ⁊ doctrinę: inſta in illis: hoc enim faciēs ⁊ teipſum ſaluum facies: ⁊ eos qͥ te audiūt. Ecc̄ͣs. ij. a. Magnificaui opera mea: ędificaui mihi domos. De hoc dicit beatꝰ Bern̄. adeugeniū. Omnes de fonte pectoris tui publice bibunt: ⁊ tu ſolus ſeorſum ſitiens ſtabis? Sed maledictus qui partē ſuā facit deteriorē: quid ille qui penitꝰ ſe reddit experte? Sane deriuantur aquę tuę in platęis: homineſ ⁊ iumenta ⁊ pecora bibūt ex eis: quin ⁊ camelis pueri abraę potū tribuis. Ergo inr cęteros bibe ⁊ tu de fonte putei tui. Alienꝰ inquit non bibat ex eo: nūquid tu alienꝰ cui n̄ alienꝰ ſi tibi es? Deniqꝫ: Quiſibi nequā cui bonꝰ? Patet igit̉ ordo pſalmi. Titulꝰ qͥ. sͣ. Intētio monet ad ędificationē domꝰ dei. Modꝰ. Tripertitꝰ eſtꝰpſalmus. Primo precatur vir iuſtus vt voluntatem ſuam d̓ędificando domū deo impleat dn̄ſ. Secundo oſtendit domūędificatam et vbi ſit ędificata: ibi: Ecce audiuimus. Tertio dicit promiſſiones dei factas ędificatę ſion: ibi. Iurauitominus. Dicit ergo: g ¶ Memento ⁊cͣ. Et loquiturpropheta in perſona totius chriſti: id eſt in perſona capitiset corporis: ſicut dicit Glo. quę ſatis confuſa ⁊ obſcura eſt:Sed vt planior ſit expoſitio: Primo exponemus d̓ chriſto:cundo de viro iuſto: vterqꝫ enim per dauid deſignatur: ſit dicemus infra. Propheta igitur in perſona chriſti ad pa­ 7em loquenſ cui omnia attribuit dicit: g ¶ Memento: idſt memorem te eſſe oſtēdito h ¶ Dn̄e pater: qui omnia po t.s. i PDauid/ ſpiritualis .i. chriſti: Qui per eum ſignifica­ uioir triplici ratione. Primo ratione dignitatis: dauid enī fuit triex hieruſalem: et chriſtꝰ rex ē eccleſię. Vnde. sͣ. in Psͣ. Tu Pes ipſe rex meus ⁊ deus meus qui mandas ſalutes iacob.Secundo ratione humilitatis¶ Hemento ⁊cͣ. Moralit̓ de viro iuſto. Dicit ergo ꝓpheta in perſona viri iuſti. Hemēto dn̄e dauid: id eſt viri iuſti manufortꝭ ⁊ aſpectu deſiderabilis. Manu fortꝭ/ beneoperando: aſpectu deſiderabilis/ honeſte conuerſando. Uelnanufortis in actiua: aſpectu deſiderabilis in contemplatia. Notādū aūt ꝙ fortitudo manus iuſtorum in quattuor coſtit. Primo in magnoꝝ ⁊ difficiliū operū executione: Dei0. sͣ. Poſuiſti vt arcum ęreum brachia mea. Scd̓o in fortentiōe/ vt nullatenꝰ dimittat bonū qd̓ incępit. Iob .xxvij.Donec deficiam non recedam ab innocentia mea: iuſtificanem meam quam cępi tenere non deſeram. Cantꝭ. iij. b.enui eū ⁊ nō dimitta. Tertio in forti luctatiōe. Gen̄. xxxij.Si contra deum fortis fuiſti/ luctando ſcilicet mecum/ dicitzelus: quanto magꝭ cōtra homines pręualebist? Et de iudicitur Deut̓. xxxiij. a. Manus eius pugnabūt pro eo.uarto in vinculoꝝ ruptione: ſicut legitur Iudicꝭ. xvj. b.ſanſone: Rupit inquit vincula/ ſicut ſi quis rumpat filumnibus neruiceis: per qͦs

Al̓fQuēad-modum quiAl̓ flacteiiAl̓ raīam meā

.

Qui alios inſtruere vult ſe pͥſimo inſtruat

De duplici mr̄e

Ecc̄j. 14. a.

Partitiopſalmi

Eſa. 30. c.

Psͣ .118.

Moraliter

Fortitudonus iuſtoꝝſtit in quatiusPsͣ. 17.

C2105 L

X ſign