¶ XXXI

nu armata: vt dic̄ btūs Bern̄. ſꝫ cruci affixa: nō equo reſidēs ſꝫ ī cruce pendēſ. Itē manufortꝭ ē modoſuos fortit̉ cuſtodiēdo ſiue tenēdo. Iob. x. b. Cū ſit nemo qͥ d̓manu tua poſſit eruere. Itē manufortꝭ erit ī iudicio: qm̄ fortit̉ ꝑcutiet inimicos ſuos in poſteriora. Un̄. sͣ. Tanqͣꝫ vas figuli ꝯfringes eoſ. Propter hoc dicitur Heb̓. x. ſ. Horrendūeſt incidere in manus dei viuentis. Iob. xiij. c. Manū tuamlonge fac a me: ⁊ formido tua non me terreat. Item aſpectudeſiderabilis fuit chriſtus: ad litteram: ſpecioſus ⁊ gratioſusin ꝯuerſatione ⁊ allocutione: ſed magꝭ in reſurrectiōe/ adhucin pulchritudine animę: ſed permaxime in diuinitate. Vndedicit iacob Gen̄. xxxij. g. Vidi dominū facie ad faciē ⁊ ſaluafacta ē anima mea. Et ideo etiā moyſes orabat/ Exo. xxxiij.c. Si inueni inquit gratiam in conſpectu tuo: oſtende mihi faciem tuam vt ſciam te. Psͣ. Oſtende faciem tuam: et ſaluierimus. a ¶ Et omnis manſuetudinis eius/ memento .ſ. id eſt ipſius memorem te eſſe oſtende proptter meritum māſuetudinis eius. Ad litteram enim chriſtus manſuetus fuit: quia nec irritauit: nec irritatus fuit. Eſa. xlij. a. Nonclamabit nec accipiet perſonam: neqꝫ audietur foris vox eiꝰ:calamū quaſſatum non conteret ⁊ linū fumigans non extinguet: in veritate educet iudiciū: nō erit triſtis neqꝫ turbulētꝰ.Hiere. xj. d. Ego quaſi agnus manſuetꝰ qui portatur ad victimam. Et dicit/ omnis: quia neqꝫ cōtumelijs verboꝝ/ neqꝫmoleſtijs verberum/ neqꝫ iniurijſ rerum irritatus fuit. De pͥmo dicitur in Psͣ. Qui inquirebāt mala mihi locuti ſunt vanitates: ⁊ dolos tota die meditabant̉: Ego aūt tanqͣꝫ ſurdusnon audiebā: ⁊ ſicut mutꝰ nō aperiēs os ſuū: Et factꝰ ſū ſicuthō nō audiēs: et nō habēs in ore ſuo redargutiōes. De ſecūdo dicit Eſa. liij. c. Sicut ouis corā tondēte ſe obmuteſcet.De tertio d̓r Eſa. l. c. Corpꝰ meū dedi ꝑcutiētibꝰ ⁊ genas meas vellētibꝰ. j. Pet̓. ij. d. Cū malediceret̉ nō maledicebat: cūpateret̉ nō cōmīabat̉: tradidit aūt iudicāti ſe iuiuſte. Seqͥt̉:Sicut iurauit. q. d.ſignificant̉ ſeptem funes qui ligant hominē ⁊ tenent hominēquaſi ligatum ī mundo vel in peccato. Primus eſt amor ſui.Secūdus eſt amor mūdi. Tertiuſ amor parentum. Quartꝰambitio honoꝝ. Quintuſ praua conſuetudo. Sextus/ ſtultapromiſſio. Septimꝰ/ pręſumptio. Primus ligat hominē allegando infirmitatē ſeu fragilitatē naturę aut complexiōis. Dicit enī: Tu es fragilis: ⁊ non poteris ſuſtinere vel conſūmareqd̓ proponis inchoare ⁊ eris cōfuſus: et dicet̉ tibi: Ecce homo qui cępit ędificare ⁊ non potuit conſūmare: Lucꝭ. xiiij .f.Sic allegat ⁊ ligat prudentia carniſ aduocatus amoris proprij. Sed mentit̉ iniquitas ſibi: quia plus poteſt homo qͣꝫ dicat prudentia carnis. Secundus ligat allegando vtilitatē ſeuneceſſitatē. Dicit enī: Tu es multum vtilis ⁊ neceſſariꝰ mūdo: tu facis multas elemoſynas ⁊ multa bona/ quę non faceres in religione. Sed et in hͦ mentit̉ iniquitas ſibi: quia noncharitas ſed cupiditas allegat hoc. Tertius ligat allegandopietatem ⁊ crudelitatem. Dicit enim: Pium eſt iuuare ſuos:et crudelitas eſt relinquere inconſultos: ſicut dicitur. j. Timoth̓. v. a. Si quis ſuorū ⁊ maxime domeſticoꝝ curam nonhabet: fidē negauit/ et ē infideli deterior. Et in hͦ ſimilit̓ mentitur iniquitas ſibi: quia non pietas: ſed carnalitas loquiturhoc. Quartus ligat allegando cōmunem vtilitatē. Dicit enī:Si tu eſſes epiſcopus vel archidiaconus vel decanus vel aliquid huiꝰ: tu faceres multa bona: tu enim dares illud/ ⁊ conſtitueres iſtud. Et in hoc reuera mentit̉ iniquitas ſibi: ambitionis enim eſt allegatio non charitatis. Quintus ligat allegando impoſſibilitatē. Dicit enī: Nullo modo poſſes hͦ facere: quia cōſueuiſti comedere delicata ⁊ varia ⁊ frequent̓/ dormirę multum/ iacere ī culcitra/ vti lineiſ: nō poſſes mutare cō-

ſuetudinem: Conſuetudo enim altera natura eſt. Nec poteritęthiops mutare pellem ſuam: Hiere. xiij. d. Et in hoc vtiqꝫmentitur iniquitas ſibi. Sextus ligat allegando emendationem. Dicit enim: Tu emendabis te: ⁊ adhuc poteris faceremulta bona ſiue in clauſtro ſiue in ſęculo. Et in hoc ſimilitermentitur iniquitas ſibi: quia qui non eſthodie: cras minꝰ aptꝰ erit. Et Ecc̄j. xxix.etudinis eius.c. Repromiſſio nequiſſima: multos ꝑdidit diligentes. Septimus ligat allegādobonitatē ſeu ſecuritatē ſtatuſ. Dicit enī: Tu es in bono ſtatu:et in ſatꝭ ſecuro: bn̄ potes ſic ſaluari: ⁊ forte nō faceres tot bona ī religiōe. Et in hͦ ſimilit̓ mētit̉ iniqͥtas ſibi: quia nemo invia ſecurus. Primū funem facile rumpit: qui attendit illudMatth̓. xvj. d. Qui voluerit animam ſuam ſaluam facere/ ꝑdet eam. Et Ioh̓. xij. d. Qui odit animam ſuam in hoc mundo: in vitam ęternaꝫ cuſtodit eam. Secundū ſoluit ⁊ tertiumqui audit qd̓ dicitur Matth̓. xix. d. Omniſ qui reliquerit domū aut fratres aut ſorores aut patrem aut matrē aut vxoreꝫaut filios aut agros propter nomen meum: centuplum accipiet et vitam ęternam poſſidebit. Quartum cito ſolueret quibene attenderet illud Matth̓. xvj. d. Quid prodeſt hominiſi vniuerſum mundum lucretur: animę vero ſuę detrimentūpatiatur? Quintum ſoluit qui attendit quod dicit apoſtolusPhil̓. iiij. c. Omnia poſſum in eo qui me confortat. Sextum ſoluit qui audit illud Eccͣj. v. b. Nō tardes ꝯuerti ad dominum: ⁊ ne differas de die in diem: ſubito enim veniet ira illius. Septimum ſoluit illud Eccͣj xxxvij. a. O pręſumptionequiſſima/ vnde creata es ⁊cͣ. q. d. vnde eſt ꝙ pręſumit homo de ſe aut de ſtatu ſuo? Hos ſeptem funes rumpunt ſeptem circūitus: quos fecit ioſue circa hiericho: vt legitur Ioſue. vij. b. Primus circūitus eſt conſideratio ſui: ⁊ rumpiturprimus funis: ſcilicet amor ſui: Ex ignorātia enī eſt ꝙ homonimis diligit ſe. Secundus circūituſ eſt conſideratio mundi:et rumpitur ſecundus funis: quia qui cognoſceret mundumnon amaret ipſum. Naum. iij. b. Qui viderit te reſiliet a te.Tertius circūitus eſt conſideratio infidelitatis parentū: quāqui bene aduerteret nō amaret eos. Hiere. ix. b. Unuſquiſqꝫa proximo ſuo ſe cuſtodiat: et in fratre ſuo non habeat fiduciam: quia omnis frater ſupplantans ſupplantabit: ⁊ omnis amicus fraudulent̓ incedet. Quartꝰ circūitꝰ eſt ꝯſideratio periculoꝝ/ quę ſunt ī dignitatibꝰ: quę ſi quis cognoſceret/ p̨̄latiōesmīme ambiret. Nume. xxv. a. Tolle cunctos pͥncipes populi ⁊ ſuſpēde eos ꝯͣ ſolē in patibuliſ. Ibi dicit Origen. Hęc pericula hoīes ſi attēderēt/ pͥncipatꝰ nō ambirēt. Quāto ī locoſuperiore p̨̄latus conſtituit̉: tanto in periculo maiore verſat̉.Quintꝰ circūitus eſt ꝯſideratio diuinę miſericordię/ quę ſemper iuuat ꝯfidentes in eum. Psͣ. Iacta cogitatū tuū in dn̄oet ipſe te enutriet: ⁊ non dabit in ęternum fluctuationē iuſto.Augꝰ. Proijce te in deum: non eſt ita crudelis: vt ſe ſubtrahat ⁊ te cadere ꝑmittat. Sextus circūitꝰ eſt ꝯſideratio breuitatis vitę humanę ⁊ incertitudo: quā qui attendit/ nihil in futurū ſibi ꝓmittit. Eccͣs. ix. c. Neſcit hō finē ſuū. Iob. xxxij.d. Neſcio qͣꝫdiu ſubſiſtā: et ſi poſt modicum tollat me factormeus. Septimꝰ circūitꝰ eſt ꝯſideratio ꝓprię infirmitatꝭ: quāqͥ cognoſcit nihil de ſe pręſumit. Michęę. vj. d. Humiliatiotua in medio tui. Sic rumpit hō funes ⁊ fit dauid .i. manufortis. Et tūc pōt dicere vere: Memēto dn̄e dauid: vteū iuues. Et oīs māſuetudiniſ eiꝰ: vt ꝓpt̓ hāc iuuēs. Dauid enī māſuete ſuſtinuit ꝑſecutionē ſaulis: quē etiā in ſpelunca ſibi traditū noluit int̓ficers: īmo illū regē ⁊ ſe canem ⁊ pulicem appellauit. j. Regꝭ. xxiiij. c. Itē ſuſtinuit deſpectionē ⁊vilificationē ſemei. ij. Regꝭ. xvj. b. Et vxoris ſuę michol. ij.Regꝭ. vj. d. Nec illi vel illi voluit rn̄dere: immo abiſai ⁊ ioab volētibꝰ occidere illum/ dixit: dimittite/ vt maledicat mihi:dn̄s enī pręcępit ei vt malediceret dauid: et quis eſt qui audeat dicere: quare ſic fecerit? Itē ſuſtinuit exhęredationē a filioſuo. ij. Regꝭ. xv. Et ideo poſtea reſtitutꝰ eſt ī regnū. Iō d̓rsͣ. Māſueti hęreditabūt terrā ⁊ delectabunt̉ in multitudineacis. Talis manſuetudo facit deū memore ſui. Un̄ Iob. qͥſuſtinuit manſuete damna rerum/ verbera corꝑis ꝯuitia amicorum ⁊ vxoris: reddidit deꝰ in duplum: vt patet Iob. vltꝭ.b 5 X Sicut iurauit dn̄o

egorice

Psͣ .2.

Psͣ. 79.

māſuetudichriſti

Psͣ. 37.

joraliter Vptem ligantenent homin quaſi ligan in mundo

Psͣ. 54.

ā .36.