Canticū graduū.a d ¶ Eprofū ¶ CXXIXb ¶ diſ clamaui ad te doS mine: domine exaudi voceꝫē meā. Fiant aures tuę intendentes: in vocē dep̄catiōisg meę. Si iniqͥtates obſerua-
uerꝭ dn̄e̓: dn̄e qͥs ſuſtinebit?Quia apud te ꝓpitiatio ē:e̓t ꝓpt̓ legem tua ſuſtinui teo dn̄e. Suſtinuit aīa mea ī verpͥ bo eiꝰ: ſꝑauit aīa mea īdn̄o.q Arcuſtodia matutina vſqꝫę ad noctē: ſpēret iſrl̓ in dn̄o̓.
PſalmusEprofundis ⁊cͣ. ¶ Expoſi. Pſalmi. CXXIXd ¶ Hic eſt vodecimꝰ gradus .ſ. pęnitētialis ſupplicatio:Qui recte poſt p̨̄dictos gradꝰ ponit̉: qꝛ nec deū timēſ nec mala patiēs ꝓpt̓ deū/ dignꝰ ē oīno gr̄a vel gloria dei:qꝛ in toto corꝑe chriſti nullꝰ eſt ſine pctō. Un̄. j. Ioh̓. j. d. Sidixerimꝰ qm̄ pctm̄ nōhabemꝰ: ip̄i nos ſeducimꝰ ⁊ ꝟitas ī nob̓ nōeſt. Eccͣs. vij. c. Noneſt hō iuſtꝰ in terra qͥfaciat bonū ⁊ nō peccet. Iob. xv. b. ẜm ſeptuagīta. Nemo mūcꝫ dus a ſordibꝰ/ etiā infans: cuiꝰ vita vniusdiei ē ſuper terrā. Iōſolū vnū eſt remediū.ſcꝫ humilit̓ ſupplicare. Un̄ Iob. ix. b. Quātꝰ ſū ego vt rn̄deāei: et loqͣr ꝟbis meiſ cū eo? Qui etiā ſi habuero quippiā iuſtūnō rn̄debo: ſed meū iudicē dep̄cabor. Eſt aūt iſte pſalmꝰ ſextꝰint̓ pſalmos pęnitētiales/ et vndecimꝰ int̓ graduales: in qͦ notat̉ ꝙ quantūcunqꝫ ſit hō ꝑfectꝰ qd̓ notat ſenariꝰ: tn̄ debet ſereputare pctōrē qd̓ notat vndenariꝰ ⁊ facere pęnitētiā. Titulus: Canticū graduū .i. lęticia de aſcēſu ad deū eſt h̓. Intentio monet ad pęnitētiā. Modus. Biꝑtitꝰ ē pſalmꝰ. In pͥma ꝑte ponit̉ pęnitētꝭ deuota or̄o. In ſecūda on̄dit̉ lęta ꝯcluſio cū certitudīe venię: ibi: Speret iſrl̓ in dn̄o. Pęnitensigit̉ volēs aſcēdere ꝯſiderās infirmitatē ſuā ⁊ miſerię ꝓfunditatē in qͣ eſt: clamat ad deū qͥ ſolus poteſt liberare eū dicens:a ¶ De profūdiſ clamaui corde: vt moyſes: Exo. xiiij. d.Et ſuſanna: Dan̄. xiij. e. Ore: vt dauid: Voce mea ad dn̄mclamaui. Oꝑe: vt ſodomitę: Gen̄. xviij. c. Clamor ſodomorū venit ad me. Clamādū ē aūt ꝓpt̓ timorē naufragij. Mat.xiiij. d. Petrꝰ cum cępiſſet mergi clamauit dicēs: Dn̄e ſaluūme fac. Item ꝓpter ignē pctī. Iohel̓. j. d. Ad te dn̄e clamabo: qꝛ ignis comedit ſpecioſa deſerti. Itē ꝓpt̓ violentiā morbi. Un̄ Eſa. xxxviij. c. Sicut pullus hirūdinis ſic clamabodicit rex infirmus. Itē ꝓpt̓ vehemētiā doloris. Eſa. xxvj. c.Sicut q̨̄ ꝯcępit cū appropinquerit ad partū dolenſ clamat indoloribꝰ ſuis: ſic facti ſumꝰ. Itē ꝓpter deſideriū ſalutꝭ proximi. Ioh̓. vij. f. In nouiſſimo die magno feſtiuitatꝭ ſtabat ieſus ⁊ clamabat dicēs: Si qͥs ſitit veniat ad me ⁊ bibat. Et nofū tandū eſt ꝙ dicit: de ꝓfūdis/ pluralit̓: qꝛ multiplex ē ꝓfunla dū: de qͦ clamādū eſt. Primū eſt ꝓfundū malicię: De quo īPsͣ. Infixꝰ ſū in limo ꝓfūdi ⁊ nō ē ſub̓a. Itē eſt ꝓfūdū ꝑfidię: De qͦ Psͣ. Neqꝫ abſorbeat me ꝓfūdū neqꝫ vrgeat ſuꝑme puteꝰ os ſuū. De hiſ duobꝰ ſimul dr Prouer. xviij. a. Impiꝰ cū venerit ī ꝓfūdū ⁊cͣ. Tertiū ē ꝓfūdū igͦrātię. Exo. xv.a. Deſcēderūt in ꝓfūdū qͣſi lapis. Quartū ē ꝓfūdū miſerię.De qͥ Psͣ. Libera me d̓ aqͥs multꝭ: ⁊ d̓ ꝓfūdis aqͣrū. Ionę.ij. b. Proieciſti me ī ꝓfundū in cor maris. De his quattuorꝓfundis clamādū eſt ad dn̄m/ vt liberet: ſicut apl̓s. Roma.vij. d. Infęlix ego hō: qͥs me liberabit d̓ corꝑe mortꝭ huiꝰ ⁊cͣ.Ionę. ij. b. De vētre inferi clamaui: ⁊ exaudiſti vocē meam.Quintū eſt ꝓfundū cordis. Hiere. xvij. b. Profundū eſt corhoīs ⁊ inſcrutabile. Sextū eſt ꝓfundū humilitatꝭ: De quoEph̓. iij. d. In charitate radicati ⁊ fūdati vt poſſitꝭ cōprehēdere cū oībꝰ ſctīs q̨̄ ſit latitudo/ lōgitudo ſublimitaſ/ et ꝓfundū. De his ꝓfundis clamādū eſt ad dn̄m/ vt exaudiat. Eccͣj.xxxv. d. Or̄o humiliātꝭ ſe nubes penetrabit. Septimū eſt ꝓfundū gehennę: De qͦ Eſa. vij. o. Pete tibi ſignū a dn̄o deotuo in ꝓfundū inferni. De hͦ nō eſt clamādū: quia in infernonulla ē redēptio. Octauū eſt ꝓfundū diuinę iuſticię ⁊ clęmentię: De qͦ Psͣ. Nimis ꝓfundę factę ſūt cogitatiōes tuę. Abhͦ ꝓfūdo clamādū ē: Un̄ ſequit̉: b. ¶ Ad te dn̄e/ et nō ad alium: qꝛ tu ſolus potes liberare clamātes: Iō oro/ c ¶ Dn̄eexaudi .i. ad exitū audi: d ¶ Uocē mea/ ꝓ me ęditā vel ame ꝓ alijs ęditā. Daniel̓. ix. d. Exaudi dn̄e or̄onē ſerui tui.e ¶ Fiant aures tuę ⁊cͣ. id eſt miſcd̓ia ⁊ clęmentia tua intendat dep̄cationi meę: vt .ſ. relaxet mihi peccat a mea. Et ne
ceſſariū eſt vt pctā dimittas: Quia f ¶ Si iniqͥtates/ meas g Obſeruauerꝭ .i. ad vindicādū ſeruauerꝭ. h Dn̄eiuſte. ¶ Dn̄e bone: k¶ Quis ſuſtinebit/ vindicta iuſticię? q. d. nulluſ poterit ſuſtinere. Ecc̄ꝭ. xvj. c. Oꝑa iuſticie eiꝰquis annūciabit: aut quis ſuſtinebit? Malach̓. iij. a. Quispoterit cogitare diemaduētꝰ eiꝰ: aut qͥs ſtabit ad vidēdum eum?Iob .xxvj. d. Cū vixparuā ſtillā ẜmōis eiꝰaudierimꝰ: qͥs poterittonitruū magnitudīseiꝰ ītueri? Amos. vij.c. Nō poterit t̓ra ſuſtinere vniuerſos ẜmōeſeiꝰ. Et lꝫ nullꝰ poſſitſuſtinere: tn̄ nō deſpero dic̄ iuſtꝰ: ¶ Quia apud te ꝓpitiatio ē/ vt apud fontem riuulus .i. miſcd̓ia ꝓpitiās. Ecc̄j. xvij. d. Ꝙ magna miſericordia dei: ⁊ ꝓpitiatio illiꝰ ꝯuertētibꝰ ad ſe. Iohel̓. ij. c. Cōuertimī ad dn̄ꝫ deū vr̄m: qm̄ benignꝰ ⁊ miſericors ē/ patiens⁊ multę miſcd̓ię ⁊ pręſtabilis ſuper malicia. Vel Apud teꝓpitiatio ē .i. ſacrificiū ꝓpitiatiōis .i. qͦ oblato deꝰ pr̄ ꝓpitiatur pctōribꝰ .i. ſanguīe chriſti fuſo ꝓ pctōribꝰ delent̉ peccata eoꝝ. j. Ioh̓. j. c. Sāguis ieſu chriſti filij eius emūdat nosab oī pctō. Eodē. ij. a. Ip̄e ē ꝓpitiatio ꝓ pctīs nr̄is: nō pronr̄is tm̄: ſꝫ etiā ꝓ totiꝰ mūdi. Hoc ē ꝓpitiatoriū in qͦ duo cherubin ꝟſis vultibꝰ ſe reſpiciūt .i. iuſticia ⁊ miſcd̓ia dei. Miſericordia ſiqͥdē volebat totū ꝯdonare: iuſticia volebat totumpunire: ſꝫ ibi īuenit miſcd̓ia qd̓ q̨̄rebat: ⁊ iuſticia qd̓ volebat:unitū ē ſufficiētiſſime ſiue iuſtiſſime pctm̄ adę ꝑ mortē chriſti: et dimiſſū eſt pctm̄ adę miſericordiſſime ꝑ morteꝫ chriſti.Sequit̉: m ¶ Et ꝓpt̓ legē tuā: q̨̄ viuificat ⁊ pctā ꝯdonatvt dic̄ Augꝰ. n ¶ Suſtinui te dn̄e/ flagellātē ⁊ p̨̄mia differentē/ expectāſ miſcd̓iā liberātē ⁊ iuſticiā retribuentē. Un̄. sͣ.Expectās expectaui dn̄ꝫ ⁊ intēdit mihi. Hęc lex ē charitas:De qͣ Hierē. xxxj .ſ. Dabo legē meā in viſceribus eoꝝ. Gal̓.vj. a. Alter alteriꝰ onera portate: et ſic adimplebitꝭ legē chriſti. Et qͣſi quęreret aliqͥs: Si veꝝ eſt ꝙ ſuſtinuit dn̄m ꝓpt̓ letē ſuā: Reſpōdet: vtiqꝫ: o ¶ Suſtinuit aīa mea ī verbo eius .i. in ꝓmiſſo eius: qd̓ regnū ꝓmittit poſt veniaꝫ: vtdicit Augꝰ: qd̓ nunqͣꝫ fallit: quia verū eſt. p ¶ Sperauitaīa mea ī dn̄o qͥ liberat ⁊ ꝯdonat ⁊ coronat. Eſa xxvj. b.Dn̄e ſuſtinuimꝰ te: nomē tuū ⁊ memoriale tuum in deſiderioaīę. Et qͣꝫdiu ſꝑauit? q AA cuſtodia matutina vſqꝫ adnoctē .i. a puericia quādo pͥmo incipit ſe homo cuſtodire etratione vigere vſqꝫ ad mortē. Supͣ. Dn̄s cuſtodiat introitūtuū ⁊ exitū tuū. Alit̓ nō ꝓdeſt ſꝑare ī dn̄o niſi ꝯtinue ſperet:Qui enī ꝑſeuerauerit vſqꝫ ad mortē: hic ſaluꝰ erit: ⁊ nō aliꝰ:Matth̓. xxiiij. b. Iō pręcipit dn̄s Leuitꝭ. j. b. vt caput etcauda hoſtię ſimul dn̄o offerant̉. Itē Sꝑauit aīa mea indn̄o a cuſtodia/ vel vigilia: alia lr̄a: matutina vſqꝫad noctē .i. a pͥma infuſiōe gr̄ę vſqꝫ ad caſū culpę. Hoc tꝑevalet ſpes: tꝑe ꝟo pctī nō eſt vera ſpes: ſꝫ potiꝰ p̨̄ſūptio. Nāſpes ē certa expectatio futurę btītudīſ ex gr̄a ⁊ meritꝭ ꝓueniens. Et nota ātiqͥ noctē diſtinguebāt in qͣttuor vigilias. Primā vocabāt cōticiniū: ſecūdā intempeſtū: tertiam gallicantū: quartā an̄lucanū. De his etiā d̓r Mar. xiij. d. Uigilate:neſcitꝭ enī qn̄ dn̄s domꝰ veniat: ſero/ an media nocte/ an gallicantū/ an mane. Primā cuſtodiā ſiue vigiliā faciebāt omēs.Secūdā adoleſcētes: tertiā iuuenes: quartā ſenes. Ergo a pͥma vſqꝫ ad vltimā ſperādū eſt in dn̄o. Et hͦ ē qd̓ dic̄ h̓: Acuſtodia matutina ⁊cͣ. Seqͥt̉: r ¶ Speret iſrael. Secūda pars: vbi ponit̉ lęta ꝯcluſio vbi pęnitēs d̓ ſe ſecurꝰ p̨̄dicat̉alijs vt ſemper ſperent in dn̄o. q. d. ſicut aīa mea ſperauit ſꝑin dn̄o: ſimiliter/ ſperet iſrael: id eſt omīs populus chriſtianus fide videns deum s ¶ In domino non in alio: quiabn̄dictꝰ qͥ ꝯfidit in dn̄o: maiedictꝰ aūt qͥ ꝯfidit ī hoīe. Hiere.xvij. a. O diu ſperet? Repetēdū eſt: a cuſtodia matutinavſqꝫ ad noctē: vt. sͣ. Sꝫ quō audebat ſperare ī dn̄o? Bn̄:
AlIAm̄
De pe. diſ. i. c.voluiſſent ī fi.
Al̓r. orationeꝫſerui tui
Al̓r verbū tuūAl̓ rdn̄m.Al̓xvigilia
Partitiopſalmi
Exo. 25. b.
Psͣ .3.
Psͣ .3.Clamandū ē addeum ꝓpt̓ qͥnqꝫ
Psͣ. 35.
Multiplex ꝓfūdum de quo clamandum eſtPsͣ. .68.Psͣ. .68.
Psͣ. 120.
Psͣ .143.P sͣ. 68.
Quid ſit ſpe?
Psͣ .91.