Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

CXXVIII

at ꝓlongauerūt iniqͥtatē ſuā.? Dn̄s iuſtus ꝯcidet ceruicesē pctōꝝ: ꝯfundant̉ ēt ꝯuertāftur retrorſū oēs oderūt ſi on. Fiant ſicut fęnū tectoꝝ:h qu̓od pͥuſ qͣꝫ euellat̉: exaru-

kit. De imple̓uit manūnn ſuā mētet: ſinū ſuū man nipuloſ colliget. Et dixe̓runtꝭ qui pręteribāt benedioctio dn̄i ſuper vos: bēnediximus vobis ī nomine dn̄i.

aureos. De his vaſis dicit̉ Ecc̄j .xxvij. a. Uaſa figuli ꝓbatfornax: hoīes iuſtoſ tēptatio tribulatiōis. Seqͥt̉: a Prolōgauer̄t iniqͥtatē ſuā. q. d. tm̄ ſępe: īmo diu expugnauerūt me dic̄ iuſtꝰ: eſt/ multę diutinę ſunt eoꝝ impugnatiōes: Sic̄ enī reſtꝭ vel funis ꝓlōgat̉ qn̄ vna alij adiūgit̉: ſicipſi pctōres iniqͥtatēaddūt iniqͥtati: hoc ēiniquę cogitatiōi iniquū ꝯſenſum: iniqͦſenſui/ iniquū opꝰ: iniquo operi iniquā conſuetudinē: iniquę conſuetudini iniquā neceſſitateꝫ: deinde ſequit̉vel iniqͣ palliatio qd̓ ēhypocriſis: vel iniqͣ excuſatio vl̓ iniqͣ defenſio/ vl̓ iniqͣ gloria.tio/ quā ſequit̉ impęnitētia ſeu deſꝑatio: quę eſt īmediata addamnationē ęt̓naꝫ. De his dicit̉ Eſa. j. b. Suꝑ ꝑcutiā vosvltra addētes p̨̄uaricationē? Omne caput languidū et cormęrēs: a planta pedis vſqꝫ ad vticē eſt ī eo ſanitas. Oſeeiiij. a. Maledictū mēdaciū homicidiū furtū adulterium inūdauerūt: ſanguis ſanguinē tetigit .i. pctm̄ pctō addi eſt. Sic adā pctō comeſtionis addidit pctm̄ excuſationis:Gen̄. iij. c. Mulier inqͥt quā dediſti ſociā dedit comedi. Hypocritę pctō iniquę intētiōis malę actionis adduntpctm̄ ſimulatiōis. Hęretici pctō infidelitatꝭ addūt pctm̄ defenſionis: Et ſic multi ꝓlōgāt iniqͥtatē ſuā. Uel ſic/ a Prolongauerunt iniquitatem ſuam/ dicit iuſtus: id eſtcul a me elongauerunt eam: quia quanto plus mali ꝑſequunt̉iuſtum: tanto amplius ab eo elongatur iniquitas eorum/patienter ſuſtinet verbera ſapienter reſpondet ad verba.b Dn̄s iuſtꝰ ⁊cͣ. Scd̓a pars: vbi oſtēdit̉ pęna ꝑſequētiū.q. d. vir iuſtꝰ: ita expugnauer̄t me pctōres: ſed faciēt ſꝑ:nec impune: Quia/ dn̄s iuſtꝰ/ habet poſſe velle. Poſſe: quia dn̄ſ. Velle: qꝛ iuſtꝰ. c Cōcidet ceruices peccatoꝝ .i. ceruicoſos pctōres deſtruet. Iob. xiij. b. Memoria vr̄a cōparabit̉ cineri redigent̉ in lutū ceruices vr̄ę. Inceruice enī ſuꝑbia notat̉: vt dicit Glo. Un̄ Iob. xv. c. Cucurrit aduerſus deū extēto collo pingui ceruice armatꝰ ē. Sedquāto altiꝰ aſcēdit: tāto ꝓfundiꝰ deſcēdit. Unde Iob. xx. a.Si aſcēderit in cęlū ſuꝑbia eiꝰ/ caput eiꝰ nubes tetigerit: qͣſiſterqͥliniū ī fine ꝑdet̉. Hieronymꝰ. Nihil magꝭ diſplicet deoqͣꝫ ceruix erecta poſt pctm̄. Sed ne oīno pereāt pctōres/ viriuſtꝰ orat vt ad pęnitētiā ꝯuertant̉/ dicēs: d Cōfundantur bona ꝯfuſiōe: q̨̄ adducit gr̄aꝫ gloriā: vt d̓r Eccͣj. iiij. c.e Et ꝯuertant̉ retrorſum/ a via ſua mala ad viā iuſticię: f Oēs oderūt ſion .i. eccleſiā fide deū ſpeculātē/vel ī ſpecula exiſtētē. Vel mala ꝯfuſiōe pōt exponi. Et tūc orādo/ ſꝫ p̨̄dicēdo volūtatē ſuā volūtati diuinę ꝯformando dicit: d Cōfundant̉/ ęt̓na ꝯfuſiōe q̨̄ nunqͣꝫ delebitur.e Et ꝯuertant̉ retrorſum .i. inefficaces impotētes appareāt: f Dēs oderūt ſion .i. ex odio ꝑſecuti ſūt finaliter eccleſiā. Hiere. xvij. c. Cōfūdant̉ qui me ꝑſequunt̉ꝯfūdar ego. Eodē. xx. c. Qui ꝑſequūt̉ me cadēt īfirmi erūt.g Fiāt ſicut fęnū tectoꝝ: qd̓ cito orit̉ cito morit̉: cuiuviror parū durat: ſic gloria ſuꝑboꝝ paꝝ durabit. Eſa. xxvii.a. coronę ſuꝑbię ebrijs ep̄hraim flori decidēti. Eodemxl. b. Oīs caro fęnū: oīs gloria eiꝰ qͣſi flos agri. Iob. viij.b. Nunqͥd virere pōt ſcirpus ſine humore: creſcere carectūſine aqͣ? adhuc ſit ī flore nec carpat̉ manu: an̄ oēs herbaſareſcit: ſic vię hoīm obliuiſcunt̉ deū. Et qꝛ ſuꝑbi freq̄nt̉̓ deijciunt̉ ī ꝯfuſionē opprobriū: an̄qͣꝫ vita tollāt̉: ſubdit:h Qd̓ priꝰ qͣꝫ euellat̉ exaruit .i. qͣꝫcito cępit creſcere:cito cępit areſcere: quāto citiꝰ creſcit: tāto citiꝰ areſcit: etviret ex vna ꝑte areſcit ex alia: ſic gl̓ia ſuꝑboꝝ ſtatī vt incipitdeſinit: florēt ī vno areſcūt ī alio. Un̄.. ſicut fęnū:dies eiꝰ tanqͣꝫ flos agri. j. Pet̓ .j. Oīs caro fęnū: oīs gloriaeiꝰ tanqͣꝫ flos fęni: exaruit fęnū flos eiꝰ decidit. De feno .i. mal̓ et aridis ab humore gratię: k ¶Nō impleuit..i. implebit: MManū ſuā metet: ſinū ſuū ma-

nipulos colliget .i. angeli meſſores: in fine ęięania .i. malos colligabūt per faſciculos ad cōburendū: triticū autē congregabūt in horreū dn̄i .i. bonos in cęlum: vt dicit̉ Matth̓.xiij. d. Ipſi de malis impugnāt bonos non implebūt ma: vel ſinū ſuum .i. non colligēt ex eis aliquā bonam operationem vel cogitationem remuneratiōedignam. Uel ip̄e chriſtus metet agrumdi quē ſemīauit bonoſemīe: vt d̓r Mat. xiij.d. Un̄ Apocꝭ. xiiij.d. Miſit qui ſedebatſuper nubem falcē ſuam ī terram demeſſuit. Et idē m Panipulos colliget: id ē bonos ẜmordinem ſuū in gloria collocabit. Eſa. xvij. a. Erit ſicut congregans in meſſe qd̓ reſtiterit: brachium eius ſpicas leget:id eſt pauperes paruulos qui per ſpicas deſignant̉. Magni enī partes vulpium: id eſt dęmonū/ erunt. Vnde Micheęvij. a. mihi quia factus ſum ſicut qui colligit in autum /no racemos vindemię. Dn̄s ergo de ſuperbis non implebitmanū ſuam/ neqꝫ ſinum ſuū: id eſt nec inter minores nec intermaiores ſanctos computabit eos. Loquitur enī dauid ad ſimilitudinē alicuiꝰ qui res chariores in ſinu ſuo abſcondit: minus charaſ in manu portat. Ad hunc modū de minoribꝰ dn̄simplebit manū ſuam/ de maioribꝰ ſinū. Sed ſuperbi nec inmanu inter minores nec in ſinu inter maiores recipient̉. Ubiergo? Ibi erūt vbi nullus ordo ſed ſempit̓nꝰ horror inhabitat: Iob. x. d. De bonis ꝟo dn̄s implebit manum ſinum.Unde Eſa. xl. c. Sicut paſtor gregem ſuum paſcet/ in via .ſ.triplici paſtu .ſ. doctrinę/ pęnitentię/ euchariſtię: in brachioſuo congregabit agnos: id eſt minores: in ſinu ſuo leuabittas: id eſt maiores: ipſe portabit vtroſqꝫ. Deinde oſtenditpheta qui ſunt illi qui non colligent̉ a dn̄o: qui per fęnum deſignantur: illi ſcilicet qui prophetaꝝ apoſtoloꝝ prędicationem non recęperūt: ideo eorū benedictionē habere meruerunt. Et hoc eſt qd̓ ſequitur: n Et non dixeruntpręteribant: ſcilicet prophetę apoſtoli eorū ſequaces:qui per mundū currentes ad patriaꝫ tranſierunt tranſeunt:non muſitantes in terra: Benedictio domini ſupervos. Et iterum non dixerunt eis: o Benediximusvobis in nomine domini: Hoc eſt/ prophetę apoſtoli illis non prędicauerūt: nec dederunt ſuam benedictionem.Mos fuit apud hebręoſ: vt viatores bn̄dicerēt omnibꝰ operantibus: hic autē econtrario dicit̉: quia illis ſuperbis inaniter operantibꝰ/ nulla benedictio datur aut dabitur. Boni ꝟooperatores replebunt̉ benedictionibꝰ. Deūt̓. xxxiij. b. Bn̄dictio illius qui apparuit in rubo veniat ſuper caput ioſeph.Eccͣj .xxxvij. d. Uir ſapiens implebit̉ benedictionibꝰ. Et nota eſt duplex dei bn̄dictio .ſ. benedictio ſiniſtrę benedictio dextrę. Benedictio ſiniſtrę eſt bonoꝝ temꝑalium multiplicatio: ſic benedixit dn̄s laban propter iacob. De hac bn̄dictione dicitur Gen̄. xxvij. .ſ. De pinguedine terrę de rorecęli erit benedictio tua. Iob vltꝭ. c. Benedixit dn̄s nouiſſimis iob .i. in fine multiplicauit eum bonis multis. Benedictio dextrę eſt collatio glorię. Matth̓. xxv. c. Venite benedicti patris mei ⁊cͣ. Psͣ. Benedixit filijs tuis in te. Item infuſio gratię. Psͣ. Benedictionē dabit legiſlator. Et iterū: Benedicat nos deꝰ deꝰ noſter. Itē bonoꝝ operū multiplicatio.Gen̄. xxij. c. Benedicam tibi multiplicabo ſemen tuū. Hominis ꝟo benedictio ſimiliter duplex eſt. Una reſpectu dei:ſcilicet gratiarūactio. Tob̓. xij. b. Benedicite deum cęli. Itēoīs boni aſcriptio. Dan̄. iij. f. Bn̄dicite ſerui dn̄i dn̄o. Itembona de ipſo dicta. Psͣ. Benedicam dn̄m in omni tempore:id eſt bona de ipſo dicam. Alia eſt reſpectu hominis .ſ. bonioptatio. Sic benedixit iſaac filium ſuū iacob: id eſt bona optauit ei. Gen̄. xxvij. d. Itē boni vel veri p̨̄dictio. Sic iacob filijs ſuis benedixit: Gen̄. xlix. Item bona datio. Sic dauid anabal petijt benedictionē. j. Regꝭ. xxv.z De profundis clamaui

longe fecet iniuſticiārauertantur

Al̓Non replebitAl̓rmeſſorAl̓ ttranſeūtes viam

lredificiorūAlrareſcitſ

Al̓rareſcitſ

Psͣ. .62.

Benedictiodei duplex

Psͣ. .147.Psͣ .83.Psͣ. 66.Bn̄dictio hoduplex

Psͣ. 33.

Psͣ. 102.