Pſalmus

Tunc reple̓tū eſt gaudio osd̓ nr̄m ⁊ lingua nr̄a exultatiotͦ ne. Tunc dicent īter gētes:gͦ magnificauit dn̄s facere cū

eis. Magnificauit dn̄s fan cere noͣbiſcū: fācti ſumusr lęntātes. Conuerte dn̄e captiouitatē nr̄aꝫ: ſic̄ torrēs in au-

ſine offenſione lętari: ⁊ nō inuenirem niſi in te dn̄e. Et Boecius. Nullus adeo cōpoſitę fęlicitatis eſt/ qui non cū aliquaparte ſui ſtatus rixet̉. De hmōi cōuerſione dr̄ Amos. ix. d.Cōuertā captiuitatē ppl̓i mei iſrael. Oſee. vj. d. Inda ponemeſſē tibi: cū ꝯuertero captiuitatē ppl̓i mei. Seqͥt̉: a Tūc.i. in illa ⁊ ex illa ꝯuerſione: b ¶ Repletūeſt gaudio: nō vanō/ ſꝫ vero: nō carnali/ ſꝫ ſpūali: c ¶Osnoſtrū: cordis .ſ. noncorporis: De quo. sͣ.Aꝑi os tuū et īpleboillud. Et Matth̓. xv. b. Quę ꝓcedūt de ore/ de corde exeūt/⁊ ea coinqͥnant hoīeꝫ. Conſtat ꝙ nō intelligit de ore corꝑis:quia ſi nomino furtū vel adulteriū/ vel aliud huiuſmodi: nōideo immundus ſum: ſed dū cogito ⁊ corde tracto talia/ etiāſi ſileo voce: immundus ſum. Vnde ibidē quaſi exponendoſubiūgit: De corde em̄ exeūt malę cogitationes ⁊cͣ. ⁊ hęc ſūtque coinquinant hominē. Igitur os cordis eſt vbi concipitur gaudiū: qd̓ poſtea linguę officio promitur: Vnde ſb̓dit:d Et lingua noſtra exultatione: impleta eſt ſupple.Matth̓ xij. c. Ex abundantia cordis os loquit̉. Iob. viij.d. Deus nō proijciet ſimplicē: nec porriget manū malignis/donec impleat̉ riſu os tuū/ ⁊ labia tua iubilo. Gregꝰ. Sicutex gaudio cordis ſequitur gaudiū oris: ſic ex triſticia cordisſequit̉ triſticia oris. Nam ex fonte ſereno/ riuulus clarus: etex fonte turbato riuulus turbidus emanat. Et nota ꝙ eſt riſus carnalis ⁊ eſt riſus ſpiritualis. Carnalis triplex .ſ. vanuſfictus/ manifeſtus. Uanus eſt: qui de re inepta oritur: vt qn̄aliquis cadit in lutū: vel quando ſimia ludit: vl̓ huiuſmodi.De quo Eccͣs. ij. a. Riſum reputaui errorē ⁊ gaudio dixi:quid fruſtra deciperiſ? Fictus eſt: qui tm̄ in labijs fit/ ⁊ nō excorde procedit: qualē habent amici ficti/ qui om̄ibus applaudāt ⁊ amplexant̉ brachijs: cor autē dolos machinatur. Dequo Eccͣj. xiij. a. loquēs de diuite dicit: Si neceſſarius ei fueris/ ſupplantabit te: ⁊ ſubridēs ſpem dabit/ narrans tibi bona/ et dicet: qͥd opus eſt tibi: et confundet te in cibis ſuis donec te exinaniat bis vl̓ ter: ⁊ in nouiſſimis deridebit te. Prouerb̓ .xxvj. c. Sicut noxius eſt qui mittit lanceas ⁊ ſagittasin mortē: ita vir qui fraudulenter nocet amico ſuo: ⁊ cū fuerit deprehenſus/ dicit: ludēs feci. Manifeſtus eſt: qui ſit cūcachinno: De quo Eccͣj. xxj. c. Fatuus in riſu inaltat vocem ſuā. Iob. xxix. d. Si quando ridebā ad eos/ non credebant: ⁊ lux vultus mei nō cadebat in terra. Seneca. Dentestui ſint ſine ſole: riſus ſine cachinno: inceſſus ſine tumultū:manus ſine deſidia. Riſus ſpūalis ſimilit̓ triplex .ſ. verus/occultus/ manifeſtus. Verus eſt: qui ꝓcedit de ꝯſcientia bona. ij. Corꝭ. j. c. Gloria noſtra hęc eſt/ teſtimoniū cōſcientięnr̄ę. Prouerb̓. xiiij. b. Cor qd̓ nouit amaritudinē animę ſuęin gaudio eius nō miſcebit̉ extraneus. Occultus eſt/ qui corde tenet̉. Eſa. xxiiij. c. Audiuimus gloriā iuſti/ ⁊ dixi: ſecretūmeū mihi: ſecretum meū mihi. Eſa. lviij. c. Replebit dominus ſplendoribus animā tuā: ⁊ oſſa tua liberabit. Ioh̓. xvj.ē. Iterū veniā ad vos: ⁊ gaudebit cor veſtrū. Manifeſtꝰ nōdebet haberi hic vel modo: ſed in futuro. Ecc̄s. iij. a. Tempus flendi ⁊ tp̄s ridendi. Lucꝭ. vj. d. Beati qui nunc fletis:qm̄ ridebitis. Prouer. vltꝭ. d. Ridebit in die nouiſſimo. Sequit̉: e ¶ Tūc .ſ. poſt ꝯuerſionē/ ⁊ nō an̄: f ¶ Dicēt/ conuerſi p̨̄ gaudio: g ¶ Inter gentes: nōdū ꝯuerſas: vt cōuertant̉. Apocꝭ. vltꝭ. d. Qui audit/ dicat veni. O ſee. j. d. Inloco vbi dicet̉ eis: nō ppl̓us meus vos: dicet̉ eis: filij dei viuentꝭ. Zach̓. viij. d. In die illa apprehēdēt fimbrias viri iudęi/ dicēteſ: ibimꝰ vobiſcū. Ul̓ f ¶ Dicēt īter gētes .i. aliqͥde gentibꝰ/ nōdū ꝯuerſi/ admirādo ⁊ ꝯgaudēdo: h Magnificauit dn̄s facere cū eis .ſ. ꝯuerſis pctā dimittēdo:virtutes ꝯferendo: in filios adoptādo: miracula ꝑ eos oꝑando: gloriā ꝓmittēdo. Ro. viij. f. Quos p̨̄deſtinauit hos ⁊ vocauit: ⁊ qͦs vocauit hos ⁊ iuſtificauit: ⁊ qͦs iuſtificauit hos ⁊magnificauit. Iudith. xiij. d. In om̄i gēte/ q̨̄ audierit nomē

tuū magnificabit̉ ſuꝑ te deus iſ rael. Et eſt firmū teſtimoniūab aduerſarijs. Deūt̓. xxxij. e. Nō eſt deꝰ noſter vt deꝰ eorū: ⁊ inimici noſtri ſūt iudices. Ita dicent de alijs: ⁊ etiā deſeipſis poſt ꝯuerſionē ſuā/ dicent: i ¶ Magnificauit .i.magna fecit: k ¶ Dominus: cui ſubeſt poſſe cum vult.l ¶ Nobiſcū .i. nobiſipſis coꝑantibꝰ: iuxͣillud Augꝭ. Qui creauit te ſine te: nō iuſtificat te ſine te. j. Corꝭ.iij. b. Dei adiutoresſumꝰ. Illa aūt q̨̄ fecitdn̄s cū pctōribꝰ ꝯuerſis/ ſūt pctōꝝ remiſſio: ꝟtutū collatio: ꝑiculoꝝ euaſio: crebreviſitatiōes ⁊ ꝯſolationes ⁊ illuminatiōes. Et de his nobisfactis: m ¶ Facti ſumus lętātes. Nō dicit/ lętati ſumꝰ:ſed facti ſumꝰ lętātes: qꝛ qͥ facit bn̄ficiū/ facit ⁊ gaudiū:et qͥ eos liberat/ eoſdē lętificat. Tob̓. xij. b. Benedicite deūceli: ⁊ corā om̄ibꝰ viuentibꝰ ꝯfitemī illi: qꝛ fecit nobiſcū miſericordiā ſuā. Inter oīa magna q̨̄ fecit nobiſcū dn̄ſ vn̄ letādūeſt/ fuit ꝑmagnū/ ꝙ fecit ſe deū hoīeꝫ: matrē ſuā virginē: mētē humanā ſuꝑ his credibilē. Un̄. sͣ. Cātate dn̄o canticū nouum: qꝛ mirabilia fecit. Iohel̓. ij. e. Noli timere terra .i. eccleſia vel beata virgo: ſed exulta ⁊ lętare: qm̄ magnificauitdn̄s vt faceret. Hoc magnū oſtēdit/ Eſa. vij. c. Ecce virgoꝯcipiet ⁊ pariet filiū: ⁊ vocabit̉ nomē eiꝰ emanuel .i. nobiſcūdeꝰ .i. in natura noſtra deus. Hęc eſt cauſa maxima gaudijnoſtri. Eſa. lxj. d. Gaudēs gaudebo in dn̄o: ⁊ exultabit aīamea in deo meo. Can̄. j. a. Introduxit me rex ī cellaria ſua (dicit eccl̓ia) exultabimus ⁊ lętabimur in te. Seqͥt̉: n ¶ Cōuerte dn̄e ⁊cͣ. Secūda pars: in qͣ orat ꝯuerſionē captiuitatis ꝓph̓a in ꝑſona generalis iuſti: Et de qͣ iam quaſi factagaudens laudauerat: nūc quaſi futurā orat: quia qd̓ factumerat in dei pręſciētia/ futurū erat in reꝝ exiſtentia: vel in parte facta erat/ in parte futura. De facta gaudebat: pro futuraorabat. Vel certe ꝓ tota ꝯuerſione orat: vt qd̓ nōdū factū ēfiat: ⁊ qd̓ factū ē ipſe qͥ fecit cuſtodiat. Quia vt dicit Gregꝰ:Cito bonū amittit̉ niſi a largiēte cuſtodiat̉. Dicit gͦ iuſtus:n ¶ Conuerte dn̄e captiuitatē noſtrā .i. illos qͥ de nobis adhuc captiui tenent̉ ſub diabolo ⁊ ſub pctō: a qͣ captiuitate nemo poteſt liberare niſi ſolus deꝰ. Et hoc īnuit̉ ꝑ ipſūmodū loquēdi: Sic̄ infirmꝰ qͥ nō poteſt ſe iuuare nec videt qͥiuuare poſſit niſi ſolus medicꝰ/ dic̄ ei: Cōuerte me bone medice: qꝛ nō poſſū me mouere/ tu ſolꝰ potes. Eſa. xlix. g. Nūqͥd tollet̉ a forti p̨̄da: aut qd̓ captū fuerit a robuſto/ ſaluū eſſepoterit? Quia hęc dicit dn̄s: ęquidē ⁊ captiuitas a forti tollet̉: ⁊ qd̓ ablatū fuerit a robuſto ſaluabit̉. In hanc captiuitatē ponit ſe homo qui gratis ſe vēdit diabolo: ⁊ dn̄s ſola gr̄aſua eū liberat. Eſa. lij. a. Hęc dicit dn̄s: gratꝭ vęnūdati eſt/ ⁊ſine argēto redimemī: Nō tn̄ ſine p̄cio. Dictū modū cōuerſiōis quē deſiderat on̄dit/ dicēs: o ¶ Sic̄ torrēs/ cōuertit̉ī auſtro: ſic conuerte nos. Et eſt ſatis congrua ſimilitudo:Nā ſicut aquilo ventus frigidus aquas ligat ne currāt ſedſtant ꝯgelatę in glaciē: auſtro ꝟo qͥ eſt ventus calidus/ flāteſoluit̉ glacies: ⁊ ſic fluunt ⁊ currūt aquę magno īpetu: Sicdiabolus qui ꝑ aquilonē ſignificat̉ ſuggerēdo peccata ligat̉ad modū glaciei mētes hoīm/ ne currāt ad patriā: ſed ſpirituſancto flante/ qui per auſtrū deſignat̉/ liqueſcūt mentes priꝰcongelatę: ⁊ cū magno impetu currūt ad patriā. Et hoc eſtqd̓ dicit̉ Eccͣj. iij. b. Sicut in ſereno glacies ſoluent̉ peccata tua. Ideo dicit ſponſa Can̄. iiij. d. Surge aquilo et veniauſter: perfla hortū meum et fluent aromata illiꝰ. Eodē. v̓.b. Anima mea liquefacta eſt: vt locutus eſt dilectuſ .i. filius:qui loquit̉ gratiam inſpirando. Psͣ. Emittet verbū ſuumdeus pater .i. filium: ⁊ liquefaciet ea .i. corda prius gelata:flabit ſpiritus eius ⁊ fluent aquę. Eſa. lx. a. Tunc videbis ⁊afflues ⁊ mirabitur: ⁊ dilatabit̉ cor tuū: qn̄ cōuerſa fuerit adte multitudo maris .i. peccatoꝝ. Poſt conuerſionē debentinſiſtere conuerſi bonis operibus: vt ſic poſſint redimere tepus amiſſum: et promereri gaudiū ęternū: Ideo ſequitur:ſeminant.

Al̓. riocūdati

Psͣ.80.

Psͣ .57.

Eſt riſus carnalis ⁊ ſpūalisRiſus carnalis triplex

Riſus ſpūaltriplex

Psͣ .147.