Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

C XXV

a itu eiꝰ/ dn̄s ī circūitū ppl̓ib ſui: ex hoc nūc vſqꝫ ī ſęcuI. Quia frelinquet dn̄sē virgam pctōꝝ ſuꝑ ſortē iuſꝫ ſtoꝝ: vt extēdāt iuſti adhiniqͥtatē manꝰ ſuas. Bn̄faci dn̄e: bonis et rectis corde.

Declinātes aūt īfobligationnes adducet dn̄s oꝑano tibꝰ riniqͥtatē: pax ſuꝑ iſrl̓. Cāticū graduū. CXXV.N ꝯu̓ertēdo dn̄ſ captiuitatē ſion: fāctiſumus ſicut ꝯſolati.

impuguātes vndiqꝫ: Iniqui em̄ in circūitu ambulāt. Sꝫqꝛ om̄is defenſio eſt a deo/ ſubiūgit: a Et dn̄s in circūitu ppl̓i ſui: qͣſi murus ex om̄i parte ꝓtegēs. Eſa .xxvj. a.Urbs fortitudinis noſtrę ſion: ſaluator ponet̉ in ea murusantemurale. Zach̓. ij. b. Ego ero ei ait dn̄s murus ignis incircūitū. Et ne putaret aliqͥs ſꝑ ſedad tp̄s ꝓteget dn̄s populū ſuū: ideo addit:b Ex hoc nūc etvſqꝫ in ſęcl̓m .i. ſꝑ ꝯtinue. Matth̓. vltꝭd. Ecce ego vobiſcūſū oībꝰ diebus vſqꝫ adꝯſūmationē ſęculi. Et nūqͣꝫ cōmouebūt̉:c Quia relinq̄t diu: lꝫ ad tp̄s aliqn̄ relinqͣt: d Dn̄ſꝟgā pctōꝝ: ſeu tyrannidē. Sic em̄ dr̄ virga Eſa. x. b.aſſur: ꝟga furorꝭ mei baculꝰ ip̄e ē. e Suꝑ fortē iuſtorum .i. ſuꝑ iuſtos/ ſorte electoſ: vt ſint hęreditas dn̄i. VndeEph̓. j. b. In nos ſorte vocati ſumus .i. ſola gr̄a diuina.Dan̄. xij. d. Stabis in ſorte tua ī fine dieꝝ. Eccͣj. xiiij. c. Indiuiſione ſortis da acciꝑe iuſtifica animā tuā. Et qͣrerelinquet? f Ut extendāt iuſti ad iniqͥtate manus ſuas .i. vt patient̓ humiliter pacifice ſuſtineāt tribulatiōes: intelligētes eas eſſe ad tp̄s. Forte em̄ ſi crederentiuſti tribulatiōes eſſe perpetuas deſererēt iuſticiā: murmurando impatientiā: vel ſeipſos vindicando ſuꝑbiā. Sedideo deficiūt: qꝛ ſciūt parū durabūt iſte tribulationes: merces illis erit ęterna. Et ideo dn̄s ꝑmittit eos tribulari ad tp̄s: vt maiorē mereant̉ gloriā. Eſa. liiij. b. Ad punctūin modico dereliqui te: in miſeratiōibus magnis cōgregabo te. ij. Corꝭ. iiij. d. Id qd̓ in p̨̄ſenti eſt momentaneū leuetribulationis noſtrę/ ſupra modū in ſublimitate ęternū gl̓iępondus oꝑabit̉ in nobis. Heb̓. xij. c. Om̄is quidē diſciplina in p̨̄ſenti videt̉ eſſe gaudij ſed meroris: poſtea aūt fructū pacatiſſimū exercitatis per eam reddet iuſticię. Itē ſic:c relinqͥt dn̄s virgā peccatorū ſuper ſortē iuſtorū .i. ꝑmittet hęreditate iuſtoꝝ occupari a malis: licꝫtemporalia eoꝝ aliqn̄ ꝑmittat diripi auferri ad ꝓbationēeoꝝ: vt patet ī Iob. ix. c. Terra data eſt ī manus impij. Etquare hoc facit dn̄s? f Ut extendāt iuſti: ſuꝑbiāaūt auariciā: g Ad iniquitatē manus ſuas: alienaſcꝫ ꝯcupiſcendo: aut potentiā pauꝑes opprimēdo: ſicut alijdiuites faciūt: vt dicit̉ Iacob̓. ij. b. Nōne diuites potentiā opprimūt vos: ipſi trahūt vos ad iudiciū? Aut ideoꝑmittit occupari a malis hęreditatē iuſtorū: vt ipſi hoc ſcientes f extēdant/ impatientiā: g. AAd iniqͥta manus ſuas. q. d. vt bn̄ ſuſtineant. Heb̓. x. g. Rapinābonoꝝ veſtroꝝ gaudio ſuſcępiſtis: cognoſcētes vos habere meliorē manentē ſubſtantiā: nolite itaqꝫ amittere confidentiā veſtrā: q̨̄ magnā habet remunerationē. h Bn̄fac dn̄ę. Secūda pars: vbi precat̉ bonis futurā ꝓſꝑitatē: malis futurā vindictā p̨̄dicit. Et pͥmo p̄cat̉ bonis bonū futurū. Dicit: Bn̄ fac dn̄ę .i. bona da dn̄e tꝑalia ad ſuſtētationē/ ſpūalia ad iuſtificationē/ cęleſtia ad remunerationē:i Bonis rectꝭ corde. Bonos dic̄ illos bona faciunt. Rectos corde illos: in ſuis oꝑbꝰ rectā intentionē cuſtodiūt. ij. Machab̓. j. a. Bn̄faciat vobis deus memineritteſtamenti ſui qd̓ ad abraā iſaac/ iacob locutꝰ eſt. k Declinantes aūt a recta via: boni recti incedūt: Inobligatiōes: culpę pęnę: m Adducet dn̄s: velmittēdo vel faciendo: n oꝑantibꝰ iniqͥtatē. q. d.illos declināt a recto/ puniet dn̄s ſicut illos oꝑant̉ ma: Vtrūqꝫ em̄ malū eſt/ pęna dignū .ſ. omiſſio boni/ trāſgreſſio mali. Hiere. vj. g. Om̄es iſti pͥncipes declinātes ambulātes fraudulenter/ ęs ferrū: vniuerſi corrupti ſunt. Eſa.xxxj. b. Conſurget dn̄s ꝯtra domū peſſimoꝝ: ꝯͣ auxiliumoꝑantiū iniqͥtatē. Hęc veniēt malis: Sꝫ qͥd bonis erit ꝯcludit vno verbo: o Pax ſuꝑ iſrl̓ .i. ſuꝑ bonis nūc fide vi-

dētibus deū: tandē ſpecie viſurꝭ. Suꝑ his erit pax .i. chriſtus: eſt pax nr̄a: qui fecit vtraqꝫ vnū: Eph̓. ij. c. Qui pacēęternitatis dabit ſuꝑ pacē pectorꝭ. Eſa .xxvj. c. Dn̄e dabispacē nobis. Ioh̓. xiiij. d. Pacē relinqͦ vobis: pacē meam dovobis. Eſa. xxxij. d. Sedebit ppl̓us meus in pulchritudinepacis. Ibi erit pulchra pax: qꝛ ex nullaꝑte erit turbatio. Aīaem̄ habebit pacem infra: quia caro omnino Zobediet ſpiritui. Un̄Augꝰ de ciuitate dei:Ubi voluerit ſpiritꝰſtatim erit corpus.Itē pacē ſupͣ: qꝛ aīaom̄ino erit deo obediens. Itē pacē intra: qꝛ ratio voluntas om̄ino ꝯcordabūt.Itē pacē extra: qꝛ nulla creatura nocebit ei: nihil ꝯcupiſcetqd̓ habeat. Et ita pax erit vndiqꝫ: qd̓ ē pulchritudo pacꝭ abūdātia. Un̄.. Fiat pax ī ꝟtute tua: abūdātia ī turribꝰtuis. Eſa. lxvj. d. Declinabo ſuꝑ .ſ. hierl̓m/ qͣſi flumē pacꝭ.N cōuertendo ⁊cͣ. Expoſitio Psͣ. CXXV.In p̨̄cedēti pſalmo ęgit ꝓph̓a de cōfidentia viri iuſti: ꝓpt̓ firmitatē mōti ſion cōꝑat̉: In hoc aūt pſalmoagit de conſolatione reuertentis a ſpūali captiuitate. Un̄ ſic̄ſextus gradus eſt confidentia de auxilio dei: ita ſeptimus eſtconſolatio de reuerſione ſpirituali. Titulus: Canticū graduum .i. lęticia habita de reuerſione captiuitatis/ ſuppletinetur hic. Intentio monet ad gaudiū pro ſpirituali liberatione. Modus. Biꝑtitus eſt pſalmꝰ. Primo magnitudo facti ex magnitudine gaudij on̄dit̉. Scd̓o orat illā reuerſionē: quid in ea futurum ſit oſtēdit: ibi: Conuerte domine.Materialis. Captiuitas materialis: captiUerū tn̄ ē) Spūalis. uati fuer̄t filij iſrl̓. Primo a nacaptiuitaſ) Cęleſtis. buchodonoſor. iiij. Regꝭ. xxv.Miſerabil̓. Secundo a romanis: De quaLucꝭ. xix. g. Veniēt dies in te circūdabūt te: coanguſtahūt te vndiqꝫ: ad terrā ꝓſternēt te/ filios tuos in te ſūt.Itē eſt captiuitas ſpūalis bona: qua fidē intellectꝰ captiuat̉ in obſequiū chriſti. ij. Corꝭ. x. b. In captiuitatē redigētes oēm ītellectū in obſequiū chriſti. Itē eſt captiuitas cęleſtis. Eph̓. iiij. b. Aſcendēs chriſtus in altū/ captiuā duxit captiuitatē. Itē eſt captiuitas miſerabilis: qua pctōres a diabolo captiuant̉: in ſeruitutē peſſimam redigunt̉. Eſa. v. d.Propterea captiuus ductus eſt ppl̓s meus: qꝛ habuit ſcientiā. Ro. vij. d. Uideo aliā lege in membris meis/ repugnantē legi mentis meę captiuantē me in lege peccati. Dehac liberat dn̄s ſuos. Un̄ Eſa. xlix. g. Hęc dicit dn̄s: ęquidem captiuitas a forti tollet̉: qd̓ ablatū fuerat a robſtoſaluabit̉. Et de iſta liberatione huiꝰ captiuitatꝭ agit̉ hic: Un̄in ꝑſona liberatoꝝ dicit: p In conuertēdo .i. ꝯuerteret: q Dn̄s: ſolus poteſt: r Captiuitatē ſion .i.filios ſion .i. eccl̓ię: qui captiuati fuerat vęnundati ſub peccato: s Facti ſumus/ nos liberati: t Sicut conſolati .i. vere conſolati. Hoc loco ſicut dicit ſimilitudinē: ſꝫꝟitatis expreſſionē. Sicut dicitur: Iſte facit ſicut iuſtus:in quo iuſtus non negat̉: ſed qd̓ vere eſt oſtendit̉. SimiliterIoh̓. .j. b. Quaſi vnigeniti a patre .i. vere vnigeniti. Innuit̉aūt quędā diminutio ꝯſolatiōis: per hoc dicit: ſicutſolati: ſimpliciter cōſolati: diu em̄ iuſti ſunt in hocmundo/ gemunt in re: ſed conſolant̉ in ſpe: autem tranſierit res gemitus: veniet plenū gaudium: tunc erit neceſſaria conſolatio: quia miſeria nulla erit: Sꝫ modo eſt neceſſaria modo habet̉ in ſpe. Sed ſpes quę differtur/ affligit animā: vt dicit̉ Prouerb̓. xiij. b. ideo bn̄ dic̄: s Facti ſumus ſicut ꝯſolati .i. vere ꝯſolati: ſed plene/ ꝓpt̓dubitationē/ gaudij dilationem. iij. Regꝭ. xx. b. Non gl̓iet̉accinctꝰ ęque vt diſcinctꝰ. Pręterea oīs ꝯſolatio p̨̄ſens reſperſa eſt multꝭ amaritudinibꝰ. Un̄ Augꝰ in lioro ꝯfeſſionū:Oēs iocūditates meas reſꝑſiſti dn̄e amaritudinibꝰ: vt q̨̄rerēſine offenſione lętari:

Psͣ .11.

ll. pplebis ſuee

ll̓. Hderelinq̄t

Al̓. Pſtrāgulationē1Al̓. riniuſticiā

Al̓.uerterit

. 121.

PartitiopſalmiQuadruplexcaptiuitas