C XXV
ſꝫ ſtro. Qui ſemināt in lachrye mis: in rexultatione metent.
a ſtOf. ſeri. It LL3e mis: intexultatione metent.
a ¶ Qui ſemināt/ oꝑa bona: b ¶ In lachrymis .i. ī hacvita lachrymoſa: Un̄ ⁊ vallis lachrymaꝝ appellat̉: c ¶ Inexultatiōe mētēt/ fructū ęternę beatitudinis: quē colligētex operibus bonis. Matth̓. v. a. Beati qui lugent: qm̄ ipſicōſolabunt̉. Eſa. lxj. a. Dabo coronā ꝓ cinere: oleū gaudijꝓ luctu: palliū laudis pro ſpiritu męroris. Sunt aule multi qui ſeminant: NāDeusSeminat aūt deꝰ ꝟtuDiabolus teſ ⁊ dona ī t̓ra cordis6 Malꝰ (humani. Matth̓. xiij.Bonꝰ cͣ. Sil̓e factū ē regnūcęloꝝ hoī qͥ ſeminauit bonū ſemē ī agro ſuo. De hoc ſeminecolligit̉ fruges bonoꝝ operū. Un̄ Vrbanꝰ papa: Dn̄e pat̓ſeminator caſti ꝯſilij/ ſuſcipe ſeminū fructꝰ qͦs in cecilia ſeminaſti. Itē ſeminat iuſtos hoīes in mūdo. Eſa. j. c. Niſi dn̄sreliquiſſet nobis ſemen. Glo. i. apl̓os: quaſi ſodoma fuiſſemus. Itē ſeminat verbū doctrinę. Lucꝭ. viij. a. Exijt qͥ ſeminat ſeminare ſemen ſuū. Itē ſeminauit filiū in vtero v̓ginis.Ioh̓ .xij. d. Niſi granū frumēti cadēs in terra mortuū fuerit: ipſū ſolum manet. Gen̄. xxij. d. In ſemine tuo bn̄dicent̉oēs gētes. Et apl̓us exponit qͣle ſit hoc ſemē Gal̓. iij. c. dicēs: Abraę dictę ſūt ꝓmiſſiōes ⁊ ſemini eiꝰ: nō dicit ⁊ ſeminibus qͣſi in multꝭ ſed qͣſi in vno: ⁊ ſemini tuo qͥ eſt chriſtus.De hoc ſemine collecta eſt oīs ſeges iuſtoꝝ. Diabolꝰ ꝟo ſeminat iniqͣs ſuggeſtiōes vn̄ creſcit ſeges vitioꝝ ⁊ ꝯcupiſcētiarū malaꝝ. Matth̓. xiij. c. Cū dormirēt hoīes venit inimicus hō ⁊ ſuꝑſeminauit cicania in medio tritici. Itē ſeminatmalus hō oꝑa carnis/ vn̄ ꝓuenit ſeges corruptiōis. Gal̓. vj.b. Quę ſeminauerit hō hęc ⁊ metet: qm̄ ſi ſeminat in carnede carne metet corruptionē. Itē ſeminat hō bonꝰ oꝑa iuſticię. Oſee. x. d. Seminate vobis in iuſticia/ ⁊ metite in ore miſericordię. Iacob̓. iij. d. Fructꝰ iuſticię in pace ſeminat̉. Itēſeminat oꝑa miſcd̓ię. Ecc̄s. xj. c. Mane ſemina ſemē tuū ⁊cͣ.Itē ſeminat ſemīa doctrīę. Eſa. xxxij. d. Btī qͥ ſeminatꝭ ſuꝑoēs aqͣs īnectēteſ pedē bouiſ ⁊ aſini .i. ꝯiūgētes ī fide iudęos⁊ gētiles. Eodē. xxvij. b. Qui egrediēt̉ īpetu a iacob .i. a ſctōiacobo: īplebūt faciē orbis ſemīe. Et dr̄ bonꝰ hō ſeminare ꝑſil̓itudinē: Nā ſicut ille qͥ ſeminat eligit bonū ſemē vt illd̓ ſeminet: ſic bonꝰ hō eligit bona ꝟba q̨̄ p̨̄dicet: bona oꝑa q̨̄ faciat: bona dona q̨̄ tribuat. Gen̄. xliij. c. Sumite de optimist̓rę fructibꝰ ī vaſis vr̄is: ⁊ deferte viro munera. Prouer. iij.b. Honora dn̄m d̓ tua ſubſtātia: ⁊ d̓ pͥmitijs oīm frugū tuarū .i. de melioribꝰ bonis tuiſ. Gal̓. vj. b. Quę ſeminauerit hōhęc ⁊ metet .i. ſi bona ſeminat bona metet: ſi mala ſeminat.mala metet. Un̄ ibidē ſequit̉: Qm̄ qͥ ſeminat ī carne ſua. .i. qͥfacit oꝑa carnis/ de carne metet corruptionē: et qͥ ſeminat inſpū .i. qͥ facit oꝑa ſpūs/ de ſpū metet vitā ęternā: bonū aūt faciētes nō deficiamꝰ ⁊cͣ. Eſa. iij. b. Dicite iuſto/ qm̄ bn̄: qm̄ fructū adinuētionū ſuarū comedet: Uę īpio in malū/ retributioem̄ manuū eiꝰ fiet ei. Itē qͥ ſeminat nō ſeminat alienū ſemēſed ſuū: alioquin fructꝰ non erit ſuus. Eccͣs. xj. a. Mitte panē tuū ſuꝑ trāſeūtes aqͣs .i. tuū da pauꝑibꝰ/ nō alienū. Eccͣj.xxxiiij. c. Dona iniqͦꝝ nō ꝓbat altiſſimꝰ. Itē qͥ ſeminat eligit terrā in quā ſeminet: ſil̓r bonꝰ hō ꝯſiderat cui p̨̄dicat autcui elemoſynā donat. Eccͣj .xij. a. Da bono: ⁊ ne receꝑiſ pctōrē: bn̄fac hūili/ ⁊ ne dederꝭ īpio. Luc̄. xiiij. c. Cū facꝭ prādiūaut cęnā/ noli vocare amicos tuos neqꝫ frēs tuos neqꝫ cognatos neqꝫ vicinos diuiteſ: ne forte ip̄i reinuitēt te ⁊ fiat tibi retributio: Sꝫ cū facꝭ ꝯuiuiū/ voca pauꝑeſ debileſ/ claudoſ cęcos/ ⁊ btūs eris: qꝛ nō pn̄t retribuere tibi: retribuet̉ em̄ in reſurrectiōe iuſtoꝝ. Itē qͥ ſeminat/ manu plena ſeminat: ſic bonus hō abundant̉ dat. Tob̓. iiij. b. Si ml̓tū tibi fuerit/ abundanter tribue. Itē qͥ ſeminat/ hilariter ſeminat: ſic bonus hōhilariter dat. Eccͣj .xxxv. b. In om̄i dato hilarē fac vultū tuum. ij. Corꝭ. ix. b. Nō ex triſticia neqꝫ ex neceſſitate: hilaremem̄ datorē diligit deꝰ. Itē qͥ ſeminat ī pluribꝰ locꝭ diſꝑgit ſemē: ſic bonus hō pluribꝰ debet dare. Psͣ. Diꝑſit dedit pauperibꝰ. Itē qͥ ſeminat/ abſcōdit ſemē ꝓpt̓ aues: ſic bonus hōabſcōdit bona q̨̄ fac̄ / ꝓpt̓ inanē gl̓iaꝫ. Matth̓. vj. a. Cū facꝭelemoſynā noli an̄ te tuba canere: ſicut hypocritę faciūt ī ſy
nagogis ⁊ in vicis/ vt honorificent̉ ab hoībus: amē dico vobis/ recęperūt mercedē ſuā: Te aūt faciēte elemoſynā/ neſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dext̉a tua/ vt ſit elemoſyna tua in abſcōdito: ⁊ pater tuus qͥ videt ī abſcōdito reddet tibi. De hisqͥ nō abſcōdūt ſemina dicit̉ Hiere. xij. c. Seminauerūt triticū ⁊ ſpinas meſſuer̄t. Itē qͥ ſeminat/ nōcolligit ſtatim: ſꝫ expectat vſqꝫ ī auguſtū:ſic bonꝰ hō expectat vſqꝫ in futurū. Psͣ.Labores manuū tuarū quia māducabis⁊cͣ. Itē: De fructu operū tuorū ſatiabit̉in futuro/ terra .i. aīa tua. Iacob̓. v. b. Ecce agricola expectat p̄cioſū fructū terrę/ patient̉ ferēs donecaccipiat tēporaneū ⁊ ſerotinū: patientes eſtote ⁊ vos ⁊ ꝯfirmate corda vr̄a/ qm̄ aduētꝰ dn̄i appropinqͣbit. Itē qͥ ſeminatẜm quātitatē ſeminis recipit d̓ frugibꝰ: ſic bonꝰ hō. ij. Corꝭ.ix. b. Qui parce ſeminat/ parce ⁊ metet: ⁊ qͥ ſeminat in bn̄dictiōibꝰ .i. large: de bn̄dictiōibꝰ ⁊ metet .i. large recipiet vnuſqͥſqꝫ ꝓut deſtinauit ī corde ſuo. Itē qͥ ſeminat/ ꝓ vno granocentū recipit: ſic bonꝰ hō ꝓ vno centū. Gen̄. xxvj. c. Seminauit iſaac ī terra illa: ⁊ in ip̄o anno īuenit cētuplū. Matth̓.xix. d. Om̄is qͥ reliquerit domū aūt agros ꝓpt̓ nomē meum:centuplū accipiet ⁊cͣ. Multo fortius qͥ dederit ꝓpt̓ nomē eiꝰpauperibus. Itē qͥ ſeminat/ pͥmo remouet ſpinaſ: ſic bonushō mundat primo ꝯſcientiā ſuā a peccatis/ ne ꝑdat bona q̨̄facit. Hiere. iiij. a. Nouate vobis nouale: ⁊ nolite ſerere ſuꝑſpinas. Itē qui ſeminat/ pluuiā vel rorē deſiderat: ſic bonushomo gratiam. Iob. xxxvij. b. Frumentū deſiderat nubes.Eſa. xxx. e. Dabit̉ ſemini tuo pluuia vbicūqꝫ ſeminauerꝭ interra: ⁊ panis frugū terrę erit vberrimus ⁊ pinguis. Itē quiſeminat/ ꝓpt̓ ventū nō dimittit ſeminare: ſic bonus homo nōdimittit bona facere ꝓpter verba ſtultorū. Ecc̄s. xj. b. Quiobſeruat ventū nō ſeminat: ⁊ qui ꝯſiderat nubes nūqꝫ metet.Et nota ꝙ dicit/ b ¶ In lachrymis/ pluralit̓. Nā qͥnqꝫ ſūtgenera lachrymarū. Et primę quidē ſunt lachrymę ꝓ incōlatu p̨̄ſentis miſerię: ⁊ hę potant animā ſitientē. Pͣsͣ. Potūdabis nobis in lachrymis in menſura. Secundę ſūt ꝓ ſtulticia culpę ꝓprię. Hę lauant hominē a macula peccati. Psͣ.Lauabo per ſingulas noctes lectū meū lachrymis ⁊cͣ. Hiere. iiij. d. Laua a malicia cor tuū hierl̓m/ vt ſalua fias. Tertię ſunt ꝓ timore gehennę/ Hę refrigerāt animā ab ardorecōcupiſcentię. Psͣ. Eripuit animā meā a morte: oculos meos a lachrymis: pedes meos a lapſu. Quartę ſunt pro deſiderio patrię. Hę fęcundant animā ſterilē. Psͣ. Suꝑ flumina babylonis illic ſedimus ⁊ fleuimus. dū recordaremur tuiſion. Psͣ. Fuerunt mihi lachrymę meę panes die ac nocte.Quītę ſūt ꝓ miſerijs ꝓxīoꝝ. Hę īpinguāt aīaꝫ: et charitatis pinguedinē exterius demonſtrāt. Hiere. ix. a. Quis dabit capiti meo aquā ⁊ oculis meis fontē lachrymarū. vt plorē die ac nocte interfectos filię populi mei. Hęc quinqꝫ genera lachrymarū/ ſunt quinqꝫ porticus probaticę piſcinę hieruſalē: vbi hoſtię lauabant̉: Ioh̓. v. a. Habent aūt hę lachryme effectus quinqꝫ. Primo quidē cogūt deū dare qd̓ petit̉.Tob̓. iij. a. Tūc tobiaſ īgemuit/ ⁊ cępit orare cū lachrymiſ.Ibi Glo. Oratio deū lenit: lachryma cogit. Hęc vngit: illapūgit. Eſa. xxxviij. a. Audiui orationē tuā ⁊ vidi lachrymaſtuas: ecce ego adijciā diebus tuis quindecim annos. q. d. qꝛfleuiſti/ faciā qd̓ petiſti. Secūdo tenebras fugant ab aīa: vtclarius videat in cōtēplatione. Un̄ Gregꝰ ſuꝑ Iob: Menslachrymis baptizata/ in ꝯtēplatiōe videt limpidiꝰ. Et ideoſignificāt̉ ꝑ natatoria ſiloe: vbi cęcꝰ viſū recępit: Ioh̓. ix. b.Tertio ſacrificiū bonoꝝ operū impinguāt. Un̄ Psͣ. Memor ſit om̄is ſacrificij tui: ⁊ holocauſtū tuū pingue fiat. Gregoriꝰ ſuꝑ Ezech̓. Holocauſtū aridū eſt bonū opus qd̓ orationis lachrymę nō infundunt. Quarto diabolū fugāt ⁊ cōtriſtant. Psͣ. Contribulaſti capita draconū in aquis. Exo.xv. b. Flauit ſpiritus tuus ⁊ operuit eos mare: ſubmerſi ſūtquaſi plumbū in aquis vęhementibus. Quinto ignem inferni extingūt. Ecc̄j. iij. d. Ignē ardētē extinguit aqua. Iſidorus. Magna virtus lachrymę: eodē momēto deū flectit:oculos rigat: cor abluit: ⁊ gehēnę ignē extinguit. Sequitur:
Seminat
P3. 127.Al̓. rgaudioPPsͣ. .103.
Diabolus
Palus ho-
onus hom
Quīqꝫ generelachrymarūPsͣ. 79.
ꝯditiōe boninatoris
Psͣ. 6.
Psͣ .114.
Psͣ .136.
Psͣ .41.
De effectibuslachrymarū
Psͣ .19.
Psͣ. 73.
Psͣ. 111.