PſalmusCXXIIII
Lāqͣus ꝯtritꝰ ē: ⁊ noͣſtlib̓atiſumꝰ. Adiutoriū nr̄m ī noīe̓ē dn̄i: qͥ fecit cęlū ⁊ terrā.¶ Cāticū graduū. CXXIIII
Ui ꝯfidūt in dn̄o ſic̄gq mōs ſid̓n: nō cōmoh uebit̉ ī ęt̓nū/ qͥ t habitat ī hierl̓m. Mōtēs ī circū-
lusItē debet nidificare in petra .i. in dn̄i paſſione morari. Can̄.ij. d. Veni coluiba mea in foraminibꝰ petrę: in cauerna macerię. Psͣ. Petra refugiū herinacijs. Eſt autē multiplex laqueuſ. Primus eſt corꝑalis. Psͣ. In laqueo humiliabit eū:inclinabit ſe ⁊ cadet/ cū dn̄atus fuerit pauperū. Secūdꝰ/ malū exemplū. Oſee. v.a. Attendite domusiſrl̓ ⁊ domus regis auſcultate: qꝛ vobiſcū iudiciū eſt: qm̄ laqueusfacti eſtis ſpeculatiōi:⁊ ſic̄ ręte expanſū ſuꝑthabor. Eſa. xlij. d.Laqueus iuuenū om̄es: ⁊ ī domibus carcerū abſcōditi ſūt.Tertius eſt ſpecies mulieris. Ecc̄s. vij. d. Inueni amariorēmorte mulierē: q̨̄ laqueꝰ venatoꝝ eſt/ ⁊ ſagena cor eius: vincula ſunt manus eius: qͥ placet deo effugiet illam: qui autempeccator eſt/ capiet̉ ab illa. Quartuſ eſt decor creaturarum.Sap̄. xiiij. b. Creaturę dei in odiū factę ſūt ⁊ in temptationē animę hoīm/ ⁊ ī muſcipulā pedibus inſipiētiū. Psͣ. Parauerūt laqueos pedibus meis: ⁊ incuruauerūt animā meā.Quintꝰ eſt carnis voluptas. Iob. xviij. b. Tenebit̉ plantaeius laqueo .i. finis vitę: ⁊ exardeſcet ꝯtra eū ſitis. Seneca.Nō aliter reſpicio corpus meū qͣꝫ aliquod vinculū libertatimeę circūdatū. Sextus eſt dignitatū ambitio. Psͣ. In viaqͣ ambulabā/ abſconderūt ſuꝑbi laqueū mihi. Iob. xviij. b.Abſcondita eſt in terra pedica eius: ⁊ decipula illiꝰ ſuꝑ ſemitas. Septimus eſt occulta dęmonū ſuggeſtio. Prouerb̓. j.b. Abſcondamus tendiculas ꝯtra inſontē. Et. jͣ. Fruſtra aūtiacit̉ ręte ante oculos pennatoꝝ. Octauꝰ/ eſt verboꝝ fallaciaſeu decęptio. Psͣ. Narrauerūt vt abſconderēt laqueos: dixerūt/ quis videbit eos? Nonus eſt hypocriſis ſeu ſimulatio. Iſto laqueo capiunt̉ p̨̄bendę ⁊ dignitates: ⁊ decipiunt̉p̨̄lati. Eccͣj. ix. d. In medio laqueoꝝ gradieris: ⁊ ſuꝑ dolentiū arma ambulabis. a Laqus ꝯtritus eſt. Nō dicitruptus: ſed/ cōtritus/ vt ferreꝰ: in qͦ fortitudo ꝑſecutionis etvirtus liberantis oſtendit̉. b ¶ Et nos: in qͥbus eſt deꝰ:liberati ſumus. Ne aūt ſibi viderentur aſcribere laqueorū cōtritionē ⁊ ſuā liberationē qͣſi ingrati ⁊ elati: ſubdit: oſtēdens a qͦ fuerit laqueoꝝ ꝯtritio ⁊ ipſoꝝ liberatio .ſ. a deo: qͥ liberat ſperātes in ſe: Iuxta illud Ecc̄j. ij. b. Reſpicite filij nationes hoīm: ⁊ ſcitote qm̄ nullus ſperauit in dn̄o ⁊ ꝯfuſus ē.Dicit gͦ: c ¶ Adiutoriū nr̄m: ad laqueoꝝ ꝯtritionē ⁊ noſtrā liberationē: d ¶ In noīe dn̄i .i. ī virtute dn̄i nominabili: ē vel fuit/ e ¶ Qui fecit cęlū ⁊ terrā: etiā ꝯtinētia: ⁊ideo nemo reſiſtere poteſt ei. Iob. ix. a. Quis reſtitit deo etpacē habuit? Deūt̓. iiij. c. Vos tulit dn̄s ⁊ eduxit de fornaceferrea ęgypti. Prouerb̓. xxj. d. Nō eſt ſapiētia/ nō eſt prudētia/ nō eſt ꝯſiliū ꝯtra dn̄m. ¶ Expoſitio Psͣ. CXXIIII.Ui ꝯfidūt. In p̨̄cedenti pſalmo vir iuſtꝰ aſcēdensq Iꝑ gradus cantici/ ſeu ꝑ cantica graduū/ attribuit dn̄oſuā liberationē: qͥ ſola miſcd̓ia ſua liberauit eū ab oībus aduerſis q̨̄ ipſius īpediebāt aſcenſū. Liberatꝰ aūt oſtēdit in hoc pſalmo totā fiduciā eſſe ponendā in dn̄o: qͥ ſꝑ liberat ſperantes in eo: Un̄ ſextꝰ gradus eſt/ firmiter in dn̄o ꝯfidere ⁊ īmobiliter. Titulus: Canticū graduū .i. lęticia iūcta ꝯfidentię. Intentio/ monet ꝯfidere in ſolo dn̄o. Moduſ.Biꝑtitus eſt pſalmꝰ. Primo oſtendit ꝯfidentes in dn̄o nonpoſſe moueri more montis. Scd̓o rectis corde futurā ꝓſperitatē precat̉/ ⁊ nō rectis corde futurā vindictam p̨̄dicit: ibi:Benefac̄. Oſtendens igit̉ ꝯfidentes in dn̄o nō poſſe moueri: ait f ¶ Qui confidunt in dn̄o .i. ex toto corde fidūt: nō ſupple cōmouebūt̉: g ¶ Sic̄ mōs ſiō nō cōmouebit̉ in ęternū. q. d. qͥ ꝯfidunt in dn̄o/ nō poſſūt moueria bono: ſic̄ nec mōs ſion pōt moueri a loco ſuo. Nec poteſtintelligi ad litterā mons ſion: qꝛ in fine ſęculi mouebit̉: Un̄debet intelligi ſpiritualiter .i. chriſtus in qͦ eſt fundata eccl̓ia:ſicut dicit̉ Eſa. ij. a. Erit in nouiſſimis diebꝰ pręparatꝰ mōsdomus dn̄i in vertice montiū: ⁊ eleuabit̉ ſuper colles. ItemMatth̓. v. b. Nō poteſt abſcondi ciuitas ſuꝑ montē poſita.
Et reuera qui in hoc monte vere confidit/ nō poteſt moueri: Ideo dicit̉ Hiere. xvij. b. Bn̄dictus vir qͥ ꝯfidit in dn̄o:erit dn̄s fiducia eiꝰ: ⁊ erit qͣſi lignū qd̓ trāſplantat̉ ſuꝑ aqͣs:ad humorē mittit radices ſuas/ ⁊ nō timebit cum veneritis: ⁊ erit foliū eius viride/ ⁊ in tꝑe ſiccitatis nō erit ſolliciū: neqꝫ aliqn̄ deſinetcere fructū. Eccͣj .xj.Confide in deo: etane in loco tuo. Etſignat̉ ratio. jͣ. eo/ē. xxxij. d. vbi dicit̉.Qui cōfidit in illo nōminorabit̉. Ideo diſe Ioh̓. xvj. g. Confidite/ ego vici mūdū. Deinde oſtēqui ſūt illi qͥ ꝯfidunt ⁊ qͥ nō mouebunt̉ ſicut mōs nō motur: h ¶ Qui habitat/ vel habitant: alia littera: ineruſalē: nō litteralē: qꝛ ciues ſępe captiuati ſūt: ſed ſpiriillē: De qͣ dicit̉ Gal̓. iiij. d. Illa q̨̄ ſurſum eſt hierl̓m liberaq̨̄ eſt mater noſtra. Qui in illa habitāt iā ꝑ fruitionē: nulmodo moueri poſſūt: qꝛ ꝯfirmati ſunt: Qui ꝟo habitanti ꝑ fidē ⁊ ſpem ⁊ deſideriū ⁊ ꝯtēplationē: vix moueri poſīt: Sicut apl̓s qͥ dicebat Phil̓. iij. d. Cōuerſatio noſtra incęlis eſt. Ideo alibi dicit. Certus ſum qꝛ neqꝫ mors neqꝫ vita neqꝫ creatura alia poterit nos ſeꝑare a charitate dei: quęſt in chriſto ieſu. Sūt aūt qͥdā qͥ nō in dn̄o ſed in ꝟtute ſuafidūt: ⁊ hi faciliter mouēt̉/ vt paſſer. De qͥbus dicit̉ ī Psͣ.Qui confidunt in virtute ſua ⁊ in multitudine diuitiaꝝ gloriant̉ ⁊cͣ. Sūt ⁊ alij qͥ ꝯfidunt in diuitijs: ⁊ hi cito corruuntDe quibus dicit̉ Prouerb̓. xj. d. Qui ꝯfidit in diuitijs/ corruet. Alij confidūt in parentibꝰ: ⁊ hi maledicti ſunt. Hiere.xvij. a. Maledictus qui confidit in homine: ⁊ ponit carnembrachiū ſuū. Alij confidunt in principibus ſuis: ⁊ his nō eſtſalus. Qd̓ oſtendit Psͣ. dicens: Nolite confidere in principibus: in filijs hominū in quibus nō eſt ſalus. Alij in ꝓmiſſionibus hominū: ⁊ hi frequenter fallunt̉: De quibꝰ Hiere.vij. a. Nolite confidere in verbis mendacij/ dicētes: templūdn̄i/ tēplū dn̄i/ tēplū dn̄i eſt. Sequit̉: i¶ Montes ⁊cͣ.Hic deſcribit qualis eſt illa hieruſalē/ cuiꝰ habitatores moeri nō poſſunt. Et hoc ideo eſt: Quia/ montes .i. angeliphetę apl̓i/ martyres ꝯfeſſores/ ⁊ cęteri ſctī: ſunt/ k Inircūitu eius: quaſi murus defenſionis. Sancti em̄ eccleīmuniunt ⁊ defendūt ſuis doctrinis/ exemplis/ miraculis/ationibus. De his montibus dicit̉. sͣ. Fundamenta eiꝰ inontibꝰ ſanctis. Et iterū. Leuaui oculos meos in montes.t dicunt̉ ſancti montes. Primo/ qꝛ ſūt immobiles. Un̄. sͣ.uſticia tua ſicut montes dei. Secūdo/ qꝛ primo recipiuntlios ſolis: ⁊ inde deſcendit ad valles. Vnde. sͣ. Suſcipiantintes pacem populo. Tertio/ ꝓpter eminentiā vitę ⁊ ſciēEſa. xl. b. Super montē excelſum aſcende tu qui euanlizas ſion. Item ſunt montes/ virtutes. Gen̄. xxij. a. dixitn̄s abraę: Tolle filiū tuū vnigenitū quē diligꝭ iſaac: ⁊ offes illū mihi in holocauſtū ſuper vnū montiū quē monſtraero tibi. Abraam/ eſt vir iuſtus: filius eius bonum opus:quod offerri debet domino/ nō alij: et hoc ſuper vnum montiū .i. ſuꝑ vnam virtutū .ſ. humilitatem. Qui mons recte dicitur moria .i. viſio: quia humilitas facit deū videre/ ⁊ videri a deo: Iuxta illud Lucꝭ. j. e. Reſpexit humilitatem ancillę ſuę. Item ſunt montes/ duo teſtamenta: De quibus Psͣ.Inter mediū montium pertranſibunt aquę. Et Zach̓. vj. a.Ecce quattuor quadrigę egredientes de medio duorū montium: et montes montes ęrei. Et de iſtis montibus poteſtītelligi: montes/ virtutum et teſtamentorum: in circuieius .i. eccleſię/ quaſi muri munientes et ꝓtegētes ⁊ deantes eā. Sūt ⁊ alij montes .ſ. dęmones: De qͥbus diciPsͣ. Tranſferent̉ montes in cor marꝭ. Item ſuperbi hones dicunt̉ montes. Eſa. lxiiij. a. Vtina dirūperes cęloseſcenderes: a facie tua montes defluerēt. Itē diuites dint̉ montes. ij. Regꝭ. j. d. Montes gelbōe/ nec ros nec plula veniant ſuper vos. Gelboe em̄ interpretat̉ aceruus arenarum vel pluuiarum. Et hi omnes in circūitu hierl̓m ſuntimpugnantes vndiqꝫ
Psͣ. .103.LaqueusmultiplexPsͣ .9.
Al̓. Muſcipula cōtrita eſtAl̓. feruti
Al̓. zhabitātꝰ
Psͣ. §6.
Ro. 8. g.
Psͣ .141.
Sūt qͥdā quiiſua ꝟtute et niī dn̄o cōniPsͣ .48.
Psͣ. .63.
Psͣ. .145.
Sancti dicūt̉montes
1 Psͣ. .86.Psͣ. 120Psͣ. 35.
Partitiopſalmi
Psͣ. .103
Alij mōtesPsͣ .45.