Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

CXXIII

a nos. iraſceret̉ furor eoy rumtin noͣs: forſitan aqua8t a̓b ſorbuiſſet nos. Torrētēs pertranſiuit anima noſtra: forſitan ꝑtranſiſſet aīa nr̄a

i aquāª intolerabilem? Benedictus dominus dekdit nos: ī⁊ captionē dentibꝰl eoꝝ. Aīa noſtra ſicut paſſerin ferepta ē: de̓ laq̄o venātiū.

a iraſceret̉ ⁊cͣ. Duobus modis fit ꝑſecutio ꝯtra iuſtos. Primo blandit̉ lingua doloſa: q̨̄ ſagittis carbonibusvicta/ incipit poſtea aꝑte ſęuire: Et q̨̄ prius blandiebat̉ vt ſeduceret: poſtea minat̉ vt terreat. Sꝫ ſicut in pͥmo cantico dolus: ita in hoc furor dn̄m vincit̉: Un̄ ait: iraſcereturfuror eoꝝ: eſt ſineiudicio rationis/ ſicutinuidia. Un̄ Iob. v.a. Uirū ſtultū interficit iracūdia: et ꝑuulūoccidit īuidia. b Innoſ .i. ꝯtra nos innocētes/ in qͥbus deuserat. c Forſitanaqua .i. ppl̓us pctōr: d Abſorbuiſſet nos: ſicut aquamaris abſorbuit ęgyptios: Exo. xiiij. g. Dicit̉ aūt ppl̓s peccator/ aqua/ ꝓpt̓ qͣttuor. Primo: qꝛ labit̉ fluit ꝯtinue vnuspoſt aliū. Eccͣs. .. a. Generatio pręterit generatio aduenit.Secūdo: qꝛ poſt fluxū redit. ij. Regꝭ. xiiij. c. Om̄es morimur: qͣſi aquę q̨̄ reuertunt̉ dilabimur in terrā. Tertio:ꝓpt̓ copiā. Eccͣs.. d. Stultoꝝ infinitꝰ eſt numerus. Apocꝭ.xvij. d. Aquas qͣs vidiſti vbi meretrix ſedet/ ppl̓i ſūt gētes linguę. Quarto/ qꝛ deſcendunt in mare inferni. Ecc̄s. j. b.Oīa flumina intrāt in mare. Itē aquā poteſt intelligi carnalis voluptas/ q̨̄ ml̓tos abſorbet. Gen̄. xlix. a. Rubē effuſuses ſic̄ aqͣ: creſcas ⁊cͣ. Itē aqua ē diuitiaꝝ affluētia: q̨̄ multos abſorbet. Exo. j. d. Pręcępit pharao vt oēs maſcl̓i ꝓijcerēt̉ ī flumē. Psͣ. Diuitię ſi affluāt nolite cor apponere. Itēaqͣ/ tribulatio: q̨̄ ml̓tos abſorbet. Psͣ. Saluū me fac deꝰ qm̄ītrauer̄t aquę vſqꝫ ad aīam meā. Sꝫ qm̄ q̨̄libet iſtaꝝ aquaꝝcito trāſit/ licet īpetu ruat: ideo ſubiūgit̉: e Torretę .i.impetū tribulationū vl̓ temptationū inſurgentiū: f Pertranſiuit .i. ꝑfecte trāſiuit: vel deū trāſiuit: g Animanra: licet corpus obrutū fuerit ad tp̄us. Hūc torrentē primo trāſiuit dn̄s: ſic ſuis viā monſtrauit. Psͣ. De torrentein via bibet: ꝓpterea exaltabit caput. Abacuk. iij. d. Uiā feciſti in mari eqͥs tuis: in luto aquaꝝ ml̓taꝝ. Eſa. xliij. c. Hęcdicit dn̄s dedit in mari viā in aqͥs torrentibꝰ ſemitā: quieduxit qͣdrigā equū robuſtū. Itē in eodē. a. trāſierꝭ aqͣs/ tecū ero: flumina operiēt te. Hiere. xxxj. b. Adducā eos torrentes aquaꝝ in via recta inpingēt in ea:qꝛ factus ſū iſraeli pater. Hoc eſt qd̓ dicit̉ Actꝭ. xiiij. d. Permultas tribulatiōes oportet intrare in regnū dei. Quę aūtſit aqua hęc quā trāſiuit/ diffinit ſubdēs: h Forſitātranſiſſet aīa nr̄a aquā intolerabilē? Interrogatiuelegendū eſt. q. d. aīa nr̄a ꝑtranſiuit torrentē: qꝛ .ſ. dn̄s erat innob̓: forſitan ꝑtrāſiſſet etiā ſi dn̄s eſſet ī nobis: qͣſi vtiqꝫ feciſſet. Un̄ ī gręco/ loco li forſitā ponit̉ ꝙpo ara: qd̓ eſtnota dubitatiōis. Vn̄ ſenſus eſt: qρα .i. putas ne/ pertrāſiſſet aīa nr̄a aquā intolerabilē? q. d. manifeſtū eſt. Latini ponūt forſitan: ad oſtendendū periculoꝝ quātitatē/ liberi arbitrij facultatē: q̨̄ neceſſaria eſt: qꝛ ſi vultpōt ꝑire: ſi vult ſe iuuare/ gr̄a dei pōt trāſire. j. Corꝭ. iij. b.Dei adiutores ſumꝰ. Psͣ. Si diceba motꝰ ē peſ meꝰ: miſcd̓iatua dn̄e adiuuabit me. Alia lr̄a vbi nos habemꝰ: Aquā intolerabilē: hꝫ: Aquā ſine ſubſtātia. Et vocat aquā ſine ſubſtātia/ voluptatē/ vel diuitiaꝝ/ vel etiā tribulationū/ vl̓etiā peccatoꝝ abūdantiā: triplici rōne. Primo: qꝛ cito tranſeunt/ nec ſubſiſtūt. Un̄ Psͣ. Uidi impiū ſuꝑexaltatū eleuatū ſicut cedros libani: tranſiui et ecce non erat. Sap̄. v. b.Quid ꝓfuit nobis ſuꝑbia .i. dignitas ſęcl̓i/ vn̄ ſuꝑbit̉: aut diuitiaꝝ iactantia qͥd ꝯtulit nobis: tranſierūt oīa illa tāqͣꝫ vmbra/ tāqͣꝫ nūcius p̨̄currenſ tāqͣꝫ nauis q̨̄ ꝑtranſit/ aut tāqͣꝫauis q̨̄ tranſuolat in aere/ aut tanqͣꝫ ſagitta emiſſa in locū deſtinatum. Quinqꝫ ponit q̨̄ cito trāſeūt: ſecundū citius qͣꝫ: tertiū qͣꝫ ſecundū: quartū qͣꝫ tertiū: quintū qͣꝫ qͣrtū:Sic ordinat/ vt velocē tranſitū iſtoꝝ oſtendat. Scd̓a ratioeſt: qꝛ ſatiāt habentē/ ſed exinaniūt. Un̄ Oſee. iiij. c. Comedēt ſatiabunt̉. Ibi Glo. Voluptas inſatiabilis eſt:habita/ famē ſatietatē parit. Cōtra. Beati eſuriūt ſitiūt iuſticiā: qm̄ ipſi ſaturabunt̉: Matth̓. v. a. Quia iuſticia

ſubſtātia eſt ſatiat: iniqͥtas habet ſubſtantiā: ideo ventres deuorātiū vacuos relinquit. Totū eſt de Glo. Similit̓ de diuitijſ honoribꝰ: qꝛ ſatiāt. Eccͣs. v. b. Auarusīplebit̉ pecunia. Prouer. xiij. d. Iuſtꝰ comedit replet ani ſuā: venter aūt īpioꝝ inſaturabiliſ. Prouer. xxx. c. Triaſūt inſatiabilia: qͣrtūqd̓ nūqͣꝫ dicit ſufficit:infernꝰ / ſos vuluę/ terra/ et ignis .i. inuidialuxuria auaricia am­ Tbitio. Tertia ratio ē:qꝛ fidē deū verumeſſe auferūt: ſine fructu ad infernū poſſeſſores ſuos nudos deducūt. Un̄ Psͣ. Ne timuer diues factus fuerit/ ml̓tiplicata fuerit gl̓ia domꝰ eiꝰ: qm̄ īterierit ſumet oīa: neqꝫ deſcēdet eo gl̓ia eiꝰ. Hoc patetin diuite epulone: Lucꝭ. xvj. f. Et in alio diuite horrea deſtruxit/ vt maiora faceret: Lucꝭ. xij. c. Qd̓ attēdēs dauid dic̄alibi: Propt̓ qͥd irritauit īpius deū? q. d. nihil eſt illd̓. Ideodicit Eccͣs. v. c. Eſt alia infirmitas peſſima quā vidi ſub ſole: diuitię conſeruatę in malū dn̄i ſui: pereūt em̄ in afflictiōepeſſima: generauit em̄ filiū in ſūma egeſtate erit: ſic̄ egreſſus eſt nudus de vtero mr̄is ſuę: ſic reuertet̉: nihil auferetſecū de labore ſuo ⁊cͣ. Et Psͣ. alibi: Dormierūt ſomnū ſuūoēs viri diuitiaꝝ: nihil inuenerūt in manibꝰ ſuis: qꝛ nihil inmanibꝰ pauperū poſuerūt. Sequit̉: Bn̄dictus. Secūda pars: vbi aſcendēs agit gr̄as de ſua liberatiōe/ laq̄oꝝꝯfractiōe: em̄ ſibi/ ſꝫ deo hoc attribuit. Un̄ dic̄: Bęnedictus/ ſit dn̄s: dedit nos/ ſeruos ſuos: k Incaptionē dentibꝰ eoꝝ .i. ꝑmiſit nos ab hoſtibꝰ deuorari: qui more ferarū frendentiū dentibꝰ lacerare nos volunt: vel more venantiū capere vt feras eſcā in muſcipiponūt. Hiere. v. f. Inuenti ſūt in ppl̓o meo impij inſidiantes qͣſi aucupes/ laqueos ponētes pedicas ad capiēdos viros. Per hoc aūt dicit: Qui dedit nos: innuit̉ meruit: deꝰ potuit. Sūt duo genera hoīm a qͦꝝ dentibꝰ magnū eſt liberari .ſ. detractores adulatores. De qͥbꝰdicit̉ Prouer. xxx. b. Generatio q̨̄ dentibꝰ gladios habet: cōmādit molaribꝰ ſuis vt comedat inopes de terra: pauperes ex hoībꝰ. Iohel̓. j. b. Dentes eiꝰ ut dentes leonis: etmolares eiꝰ vt catuli leonū. Detractio fit tribꝰ modis. Primo falſi mali impoſitionē: Secūdo/ veri mali ampliationē: Tertio/ veri boni diminutionē. Similit̓ adulatio fittribꝰ modis. Primo mali facti diminutionē: Secūdo/ perboni facti magnificationē: Tertio/ falſi boni impoſitionē.Un̄ ſignificant̉ ſecunda beſtiā/ Dan̄. vij. b. de dicit̉: inparte ſtetit: tres ordines dentiū erāt in ore eius. Prouer.xxv. c. Iaculū gladius ſagitta acuta homo loquit̉tra proximū ſuū falſū teſtimoniū. l Anima nr̄a ſicutpaſſer erepta eſt: dn̄o faciente: m De laqueo venantiū .i. dęmonū vel maloꝝ hominū: bonos more venantiū ꝑſequunt̉. Thren̄. iij. e. Aꝑuerūt ſuꝑ nos os ſuū oēsīimici nr̄i: formido laqueꝰ facta ē nob̓ vaticinatio ꝯtritio.Et. .ſ. Venatiōe cęper̄t me qͣſi auē inimici mei gratꝭ. Nota paſſer auis modica calida leuis/ agilis/ pennata habitās ī petra: Sic aīa q̨̄ vult a laq̄o venātiū liberari/ debet eſſemodica per humilitatē: q̨̄ timet laqueos. Btūs Antonius vidit reuelationē totū mūdū plenū laq̄is: dixit: Dn̄oqͥs poterit euadere oēs laq̄os iſtos? Et rn̄dit dn̄s: Sola humilitas. Apocꝭ. iij. b. Ecce dedi corā te oſtiū aꝑtū qd̓ nemopoteſt claudere: qꝛ modicā v̓tutē habes. Ideo dr̄ .j. Corꝭ.xiiij. d. Malitia ꝑuuli eſtote. Matth̓. xix. b. Sinite paruulos venire ad me: taliū em̄ eſt regnū cęloꝝ. Itē debet eſſe calida/ charitatē. Apocꝭ. iij. c. Utinā frigidꝰ eſſes aut calidꝰ:ſed qꝛ tepidus es/ nec frigidꝰ nec calidus/ incipiā te euomereex ore meo. Itē dꝫ leuis/ abiectionē terrenoꝝ. Matth̓.xix. d. Ecce nos reliqͥmus oīa: ſecuti ſumꝰ te. Itē debetagilis/ obedientiā. Eſa. lx. d. Qui ſūt iſti vt nubes volant ⁊cͣ. Itē debet eſſe pennata varietate virtutū bonorūmorū. Prouer. j. b. Fruſtra iacit̉ ręte an̄ oculos pennatoꝝ.Itē debet

Al̓. fine ſubſtantiaAl̓. venationē

Al̓. ſuꝑpeperſſſet

Al̓. Feruta Al̓. ymuſcipulaP

.48.

ꝯctōr dr̄ aquater quattuor

Rsͣ.5.

ēꝑ aquā plialia poſſunttell-

Psͣ .75.

Psͣ. 61.Psͣ .68.

Psͣ. 109.

Detractioadulatīo fiūttribꝰ modis

Psͣ .93.

Aīa volēs liberari a laq̄o venātiū debet hr̄ecōditiōes paſIeris

ſPsͣ .36.

Aa 4