CXXIII
a nos. Cū iraſceret̉ furor eoy rumtin noͣs: forſitan aqua8t a̓b ſorbuiſſet nos. Torrētēs pertranſiuit anima noſtra:hͦ forſitan ꝑtranſiſſet aīa nr̄a
i aquāª intolerabilem? Benedictus dominus qͥ nō dekdit nos: ī⁊ captionē dentibꝰl eoꝝ. Aīa noſtra ſicut paſſerin ferepta ē: de̓ ⁊ laq̄o venātiū.
a ¶ Cū iraſceret̉ ⁊cͣ. Duobus modis fit ꝑſecutio ꝯtra iuſtos. Primo blandit̉ lingua doloſa: q̨̄ ſagittis ⁊ carbonibusvicta/ incipit poſtea aꝑte ſęuire: Et q̨̄ prius blandiebat̉ vt ſeduceret: poſtea minat̉ vt terreat. Sꝫ ſicut in pͥmo cantico dolus: ita in hoc furor ꝑ dn̄m vincit̉: Un̄ ait: Cū iraſcereturfuror eoꝝ: qͥ eſt ſineiudicio rationis/ ſicutinuidia. Un̄ Iob. v.a. Uirū ſtultū interficit iracūdia: et ꝑuulūoccidit īuidia. b ¶ Innoſ .i. ꝯtra nos innocētes/ ⁊ in qͥbus deuserat. c ¶ Forſitanaqua .i. ppl̓us pctōr: d ¶ Abſorbuiſſet nos: ſicut aquamaris abſorbuit ęgyptios: Exo. xiiij. g. Dicit̉ aūt ppl̓s peccator/ aqua/ ꝓpt̓ qͣttuor. Primo: qꝛ labit̉ ⁊ fluit ꝯtinue vnuspoſt aliū. Eccͣs. .jͣ. a. Generatio pręterit ⁊ generatio aduenit.Secūdo: qꝛ poſt fluxū nō redit. ij. Regꝭ. xiiij. c. Om̄es morimur: ⁊ qͣſi aquę q̨̄ nō reuertunt̉ dilabimur in terrā. Tertio:ꝓpt̓ copiā. Eccͣs. jͣ. d. Stultoꝝ infinitꝰ eſt numerus. Apocꝭ.xvij. d. Aquas qͣs vidiſti vbi meretrix ſedet/ ppl̓i ſūt ⁊ gētes⁊ linguę. Quarto/ qꝛ deſcendunt in mare inferni. Ecc̄s. j. b.Oīa flumina intrāt in mare. Itē ꝑ aquā poteſt intelligi carnalis voluptas/ q̨̄ ml̓tos abſorbet. Gen̄. xlix. a. Rubē effuſuses ſic̄ aqͣ: nō creſcas ⁊cͣ. Itē aqua ē diuitiaꝝ affluētia: q̨̄ multos abſorbet. Exo. j. d. Pręcępit pharao vt oēs maſcl̓i ꝓijcerēt̉ ī flumē. Psͣ. Diuitię ſi affluāt nolite cor apponere. Itēaqͣ/ tribulatio: q̨̄ ml̓tos abſorbet. Psͣ. Saluū me fac deꝰ qm̄ītrauer̄t aquę vſqꝫ ad aīam meā. Sꝫ qm̄ q̨̄libet iſtaꝝ aquaꝝcito trāſit/ licet cū īpetu ruat: ideo ſubiūgit̉: e ¶ Torretę .i.impetū tribulationū vl̓ temptationū inſurgentiū: f ¶ Pertranſiuit .i. ꝑfecte trāſiuit: vel ꝑ deū trāſiuit: g ¶ Animanra: licet corpus obrutū fuerit ad tp̄us. Hūc torrentē primo trāſiuit dn̄s: ⁊ ſic ſuis viā monſtrauit. Psͣ. De torrentein via bibet: ꝓpterea exaltabit caput. Abacuk. iij. d. Uiā feciſti in mari eqͥs tuis: in luto aquaꝝ ml̓taꝝ. Eſa. xliij. c. Hęcdicit dn̄s qͥ dedit in mari viā ⁊ in aqͥs torrentibꝰ ſemitā: quieduxit qͣdrigā ⁊ equū ⁊ robuſtū. Itē in eodē. a. Cū trāſierꝭꝑ aqͣs/ tecū ero: ⁊ flumina nō operiēt te. Hiere. xxxj. b. Adducā eos ꝑ torrentes aquaꝝ in via recta ⁊ nō inpingēt in ea:qꝛ factus ſū iſraeli pater. Hoc eſt qd̓ dicit̉ Actꝭ. xiiij. d. Permultas tribulatiōes oportet intrare in regnū dei. Quę aūtſit aqua hęc ꝑ quā trāſiuit/ diffinit ſubdēs: h ¶ Forſitā ꝑtranſiſſet aīa nr̄a aquā intolerabilē? Interrogatiuelegendū eſt. q. d. aīa nr̄a ꝑtranſiuit torrentē: qꝛ .ſ. dn̄s erat innob̓: ⁊ forſitan ꝑtrāſiſſet etiā ſi dn̄s nō eſſet ī nobis: qͣſi vtiqꝫnō feciſſet. Un̄ ī gręco/ loco li forſitā ponit̉ ꝙpo ara: qd̓ eſtnota dubitatiōis. Vn̄ ſenſus eſt: qρα .i. putas ne/ pertrāſiſſet aīa nr̄a aquā intolerabilē? q. d. manifeſtū eſt ꝙnō. Latini ponūt forſitan: ad oſtendendū periculoꝝ quātitatē/ ⁊ liberi arbitrij facultatē: q̨̄ neceſſaria eſt: qꝛ ſi hō vultpōt ꝑire: ſi vult ſe iuuare/ cū gr̄a dei pōt trāſire. j. Corꝭ. iij. b.Dei adiutores ſumꝰ. Psͣ. Si diceba motꝰ ē peſ meꝰ: miſcd̓iatua dn̄e adiuuabit me. Alia lr̄a vbi nos habemꝰ: Aquā intolerabilē: hꝫ: Aquā ſine ſubſtātia. Et vocat aquā ſine ſubſtātia/ voluptatē/ vel diuitiaꝝ/ vel etiā tribulationū/ vl̓etiā peccatoꝝ abūdantiā: triplici rōne. Primo: qꝛ cito tranſeunt/ nec ſubſiſtūt. Un̄ Psͣ. Uidi impiū ſuꝑexaltatū ⁊ eleuatū ſicut cedros libani: tranſiui et ecce non erat. Sap̄. v. b.Quid ꝓfuit nobis ſuꝑbia .i. dignitas ſęcl̓i/ vn̄ ſuꝑbit̉: aut diuitiaꝝ iactantia qͥd ꝯtulit nobis: tranſierūt oīa illa tāqͣꝫ vmbra/ ⁊ tāqͣꝫ nūcius p̨̄currenſ ⁊ tāqͣꝫ nauis q̨̄ ꝑtranſit/ aut tāqͣꝫauis q̨̄ tranſuolat in aere/ aut tanqͣꝫ ſagitta emiſſa in locū deſtinatum. Quinqꝫ ponit q̨̄ cito trāſeūt: ⁊ ſecundū citius qͣꝫ pͥmū: ⁊ tertiū qͣꝫ ſecundū: ⁊ quartū qͣꝫ tertiū: ⁊ quintū qͣꝫ qͣrtū:Sic ordinat/ vt velocē tranſitū iſtoꝝ oſtendat. Scd̓a ratioeſt: qꝛ nō ſatiāt habentē/ ſed exinaniūt. Un̄ Oſee. iiij. c. Comedēt ⁊ nō ſatiabunt̉. Ibi Glo. Voluptas inſatiabilis eſt: ⁊habita/ famē nō ſatietatē parit. Cōtra. Beati qͥ eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā: qm̄ ipſi ſaturabunt̉: Matth̓. v. a. Quia iuſticia
ſubſtātia eſt q̄ ſatiat: iniqͥtas nō habet ſubſtantiā: ⁊ ideo ventres deuorātiū vacuos relinquit. Totū eſt de Glo. Similit̓⁊ de diuitijſ ⁊ honoribꝰ: qꝛ nō ſatiāt. Eccͣs. v. b. Auarus nōīplebit̉ pecunia. Prouer. xiij. d. Iuſtꝰ comedit ⁊ replet animā ſuā: venter aūt īpioꝝ inſaturabiliſ. Prouer. xxx. c. Triaſūt inſatiabilia: ⁊ qͣrtūqd̓ nūqͣꝫ dicit ſufficit:infernꝰ / ſos vuluę/ terra/ et ignis .i. inuidialuxuria auaricia am Tbitio. Tertia ratio ē:qꝛ fidē ⁊ deū ⁊ verumeſſe auferūt: ⁊ ſine fructu ad infernū poſſeſſores ſuos nudos deducūt. Un̄ Psͣ. Ne timuer ꝭ cū diues factus fuerit hō/ ⁊ cū ml̓tiplicata fuerit gl̓ia domꝰ eiꝰ: qm̄ cū īterierit nō ſumet oīa: neqꝫ deſcēdet cū eo gl̓ia eiꝰ. Hoc patetin diuite epulone: Lucꝭ. xvj. f. Et in alio diuite qͥ horrea deſtruxit/ vt maiora faceret: Lucꝭ. xij. c. Qd̓ attēdēs dauid dic̄alibi: Propt̓ qͥd irritauit īpius deū? q. d. nihil eſt illd̓. Ideodicit Eccͣs. v. c. Eſt alia infirmitas peſſima quā vidi ſub ſole: diuitię conſeruatę in malū dn̄i ſui: pereūt em̄ in afflictiōepeſſima: generauit em̄ filiū qͥ in ſūma egeſtate erit: ſic̄ egreſſus eſt nudus de vtero mr̄is ſuę: ſic reuertet̉: ⁊ nihil auferetſecū de labore ſuo ⁊cͣ. Et Psͣ. alibi: Dormierūt ſomnū ſuūoēs viri diuitiaꝝ: ⁊ nihil inuenerūt in manibꝰ ſuis: qꝛ nihil inmanibꝰ pauperū poſuerūt. Sequit̉: ¶ Bn̄dictus. Secūda pars: vbi aſcendēs agit gr̄as de ſua liberatiōe/ ⁊ laq̄oꝝꝯfractiōe: Nō em̄ ſibi/ ſꝫ deo hoc attribuit. Un̄ dic̄: Bęnedictus/ ſit dn̄s: qͥ nō dedit nos/ ſeruos ſuos: k ¶ Incaptionē dentibꝰ eoꝝ .i. qͥ nō ꝑmiſit nos ab hoſtibꝰ deuorari: qui more ferarū frendentiū dentibꝰ lacerare nos volunt: vel more venantiū capere vt feras qͥ eſcā in muſcipiponūt. Hiere. v. f. Inuenti ſūt in ppl̓o meo impij inſidiantes qͣſi aucupes/ laqueos ponētes ⁊ pedicas ad capiēdos viros. Per hoc aūt ꝙ dicit: Qui nō dedit nos: innuit̉ ꝙ ⁊hō meruit: ⁊ ꝙ deꝰ potuit. Sūt duo genera hoīm a qͦꝝ dentibꝰ magnū eſt liberari .ſ. detractores ⁊ adulatores. De qͥbꝰdicit̉ Prouer. xxx. b. Generatio q̨̄ ꝓ dentibꝰ gladios habet:⁊ cōmādit molaribꝰ ſuis vt comedat inopes de terra: ⁊ pauperes ex hoībꝰ. Iohel̓. j. b. Dentes eiꝰ ut dentes leonis: etmolares eiꝰ vt catuli leonū. Detractio fit tribꝰ modis. Primo ꝑ falſi mali impoſitionē: Secūdo/ ꝑ veri mali ampliationē: Tertio/ ꝑ veri boni diminutionē. Similit̓ adulatio fittribꝰ modis. Primo ꝑ mali facti diminutionē: Secūdo/ perboni facti magnificationē: Tertio/ ꝑ falſi boni impoſitionē.Un̄ ſignificant̉ ꝑ ſecunda beſtiā/ Dan̄. vij. b. de qͣ dicit̉: ꝙ inparte ſtetit: ⁊ tres ordines dentiū erāt in ore eius. Prouer.xxv. c. Iaculū ⁊ gladius ⁊ ſagitta acuta homo qͥ loquit̉ cōtra proximū ſuū falſū teſtimoniū. l ¶ Anima nr̄a ſicutpaſſer erepta eſt: dn̄o faciente: m ¶ De laqueo venantiū .i. dęmonū vel maloꝝ hominū: qͥ bonos more venantiū ꝑſequunt̉. Thren̄. iij. e. Aꝑuerūt ſuꝑ nos os ſuū oēsīimici nr̄i: formido ⁊ laqueꝰ facta ē nob̓ vaticinatio ⁊ ꝯtritio.Et. jͣ .ſ. Venatiōe cęper̄t me qͣſi auē inimici mei gratꝭ. Nota paſſer auis modica ⁊ calida leuis/ agilis/ ⁊ pennata habitās ī petra: Sic aīa q̨̄ vult a laq̄o venātiū liberari/ debet eſſemodica per humilitatē: q̨̄ nō timet laqueos. Btūs Antonius vidit ꝑ reuelationē totū mūdū plenū laq̄is: ⁊ dixit: Dn̄oqͥs poterit euadere oēs laq̄os iſtos? Et rn̄dit dn̄s: Sola humilitas. Apocꝭ. iij. b. Ecce dedi corā te oſtiū aꝑtū qd̓ nemopoteſt claudere: qꝛ modicā v̓tutē habes. Ideo dr̄ .j. Corꝭ.xiiij. d. Malitia ꝑuuli eſtote. Matth̓. xix. b. Sinite paruulos venire ad me: taliū em̄ eſt regnū cęloꝝ. Itē debet eſſe calida/ ꝑ charitatē. Apocꝭ. iij. c. Utinā frigidꝰ eſſes aut calidꝰ:ſed qꝛ tepidus es/ nec frigidꝰ nec calidus/ incipiā te euomereex ore meo. Itē dꝫ eē leuis/ ꝑ abiectionē terrenoꝝ. Matth̓.xix. d. Ecce nos reliqͥmus oīa: ⁊ ſecuti ſumꝰ te. Itē debet eēagilis/ ꝑ obedientiā. Eſa. lx. d. Qui ſūt iſti qͥ vt nubes volant ⁊cͣ. Itē debet eſſe pennata varietate virtutū ⁊ bonorūmorū. Prouer. j. b. Fruſtra iacit̉ ręte an̄ oculos pennatoꝝ.Itē debet
Al̓. fine ſubſtantiaAl̓. ⁊ venationē
Al̓. ⁊ ſuꝑpeperſſſet
Al̓. Feruta¶ Al̓. ymuſcipulaP
sͣ .48.
ꝯctōr dr̄ aquater quattuor
Rsͣ.5.
ēꝑ aquā plialia poſſunttell-
Psͣ .75.
Psͣ. 61.Psͣ .68.
Psͣ. 109.
Detractio ⁊adulatīo fiūttribꝰ modis
Psͣ .93.
Aīa volēs liberari a laq̄o venātiū debet hr̄ecōditiōes paſIeris
ſPsͣ .36.
Aa 4