a ⁊ abūdātia rdiligētibꝰ te. Fiꝰ aͦt pax ī v̓tute tua: ⁊ ābūdāetia ī turribꝰ tuis. Propt̉ fraf tres meos ⁊ ꝓxīos meoſ: los q̄bar pacē de te. Propt̉ do

hmū dn̄i dei rr̄i: q̨̄ſiu̓i bona tibi. ¶ Cāticū graduū. CXXIID tefleuaui ocl̓os meos: qͥ hitas ircęliſ. EcAcē̓ ſic ocl̓i ẜuoꝝ: ī ma-

℟ illa q̨̄ ducūt ad illā pacē/ ⁊ ſine qͥbus nō poteſt aliquis venireue ad illā? Multa ſūt. Primū/ eſt īterceſſio amicoꝝ: ſic̄ abigailcē pacificauit dauid iratū ꝯtra virū ſuū. j. Regꝭ. xxv. d. Et hen ſter aſſuerū iratū ꝯͣ ppl̓m iudaicū: Heſter. vij. a. Secūdū eſtemēda iniurię factę: Tertiū eſt ab iniuria ceſſare. De his dr̄Eſa .xxvij. b. Tenebofortitudinē meā: faciet pacē mihi: pacē faciet mihi. q. d. emēdabit vel ſaltē ceſſabit.Quartū/ eſt iuſticia.s Eſa. xxxij. d. Erit opꝰiuſticię pax. Iacob̓.iij. d. Fructus iuſticięin pace ſeminat̉. Quintū ē amor legꝭ diuinę. Psͣ. Pax multa diligentibꝰ legē tuā. Sextū eſt bona volūtas. Lucꝭ. ij. b.In terra pax hoībus bonę volūtatꝭ. Bona aūt volūtas/ vtdicit Gregꝰ in qͣdā homelia: eſt aduerſa alteriꝰ vt nr̄a pertimeſcere: de ꝓſꝑitate ꝓximi vt de nr̄o ꝓfectu gratulari: dāna alioꝝ nr̄a credere: lucra alioꝝ noſtra reputare: nulli qd̓ tibi ab alio nō vis fieri facere: nulli qd̓ tibi impendi iuſte deſideras negare: amicū nō ꝓpt̓ mundū ſed ꝓpt̓ deū amare: inimicū amando tolerare: ꝓximoꝝ neceſſitati ẜm vires ſuccurrere: ⁊ etiā vltra vires ꝓdeſſe velle.miſericordię: alioquin nō intrabūt. a ¶ Et rogate ea ꝑ quęeſt abundantia diligentibꝰ te o hierl̓m. Hęc ſūt oꝑaipſa miſcd̓ię: q̨̄ qͥ facit hic abūdabit ibi ī om̄i bono. Vn̄ Luc̄.xix. d. Om̄i habēti dabit̉ ⁊ abūdabit. Vel ipſa charitas eſt/ꝑ q̨̄ eſt oīs abūdātia: Qui em̄ ī alio amat bonū qd̓ nō habetiā habet illd̓ eo ipſo qd̓ amat ī illo. Un̄ Augꝰ: Habe charitatē/ ⁊ oīa tua ſūt. Itē Augꝰ. Attēde qͣꝫta eſt charitas: q̨̄ ſi deſit/ fruſtra habēt̉ cętera: ſi aūt aſſit habēt̉ oīa. Et Ambroſiꝰbeat pacē hieruſalē inferior .ſ. militās eccl̓ia: a ¶ Et: id eſtQui charitatē nō hꝫ: oē bonū amittit qd̓ hꝫ.abundātia diligētibuſ te o hierl̓m. Hi ſūt qͥ rogāt propace ipſiꝰ. Hiere. xxix. b. Quęrite pacē ciuitatꝭ ad quā trāſmigrare vos feci: ⁊ orate ꝓ ea ad dn̄m: qꝛ in pace illius eritpax vr̄a .j. Eſdre. ix. c. Deprecatio nr̄a ad dn̄m: vt det̉ paxilliꝰ in om̄i loco. Inter om̄ia q̨̄ ſeruāt pacē in eccl̓ia eſt pauꝑtas: qꝛ ꝓ ipſa habenda nullus litigat: nullus appellat: nullusguerrā facit. Eſt em̄: vt ait Seneca: quieta poſſeſſio. Sꝫ nullus rogat ꝓ ea: qꝛ eſt bonū odibile. Igit̉/ rogate oēs ciueshierl̓m: quę ad pacē ſūt hierl̓m .i. pauꝑtatē vt det̉ vobis: et abūdantia/ erit/ diligētibus te o hierl̓m nō ſe:Qui em̄ diuitias in eccl̓ia q̨̄rūt: nō ipſā/ ſꝫ ſe diligunt. Phil̓.ij. c. Oēs q̨̄ ſua ſūt q̨̄rūt: nō q̨̄ ieſu chriſti. Iā vener̄t illa tꝑa:de qͥbꝰ dic̄ apl̓s. ij. Timoth̓. iij. a. Hoc ſcito ꝙ ī nouiſſimis diebus inſtabūt tꝑa ꝑiculoſa: ⁊ erūt hoīes ſeſe amātes ⁊cͣ. Deinde vir iuſtus deſiderās ꝙ eccleſia pacē haberet: ⁊ ea quępacē ꝯſeruāt ⁊ faciūt .ſ. paupertatē ⁊ charitatē ⁊ pietatē: loquēs ad ipſā/ ait: b ¶ Fiat pax in v̓tute tua .i. in pauꝑtate/ pietate/ charitate tua. Hoc eſt: det tibi deꝰ pauꝑtatē/ pietatē/ charitatē: et habebis pacē. c ¶ Et / ꝑ hoc fiat vl̓ erit.abundantia/ meritoꝝ vel pręmioꝝ: d ¶ In turribustuis .i. in ꝑfectis viris/ qͥ alios defendūt. Can. vij. b. Collūtuū ſicut turris eburnea. Eſa. v. a. Plantauit dn̄s vineā electā: ⁊ ędificauit turrim in medio illius. Perfectꝰ vir nūqͣꝫ indiget/ ſed ſꝑ abundat: qꝛ pauꝑtatē quā ꝓ deo habet diuitiaſcōputat. Tob̓. v. d. Nūqͣꝫ fuiſſet illa pecunia ꝓ qͣ miſimꝰ eū:ſufficiebat nobis pauꝑtas nr̄a vt diuitias cōputaremus. ij.Corꝭ. viij. a. Altiſſima pauꝑtas eoꝝ abundauit in diuitiasſimplicitatis eorū. Et qꝛ charitas nō q̨̄rit q̨̄ ſua ſūt: ſed magis q̨̄ ſt̓ alioꝝ: vt dr̄. j. Corꝭ. xiij. b. ideo vir iuſtꝰ ne ſuā vtilitatē q̨̄rere videat̉/ ſb̓iūgit: e ¶ Propt̓ frēs meos ⁊ ꝓximos meos .i. ꝓpt̓ oēs hoīes aſtringēdos eccl̓ię vincl̓o charitatis ⁊ pacꝭ: f ¶Loq̄bar pace̓ de telo hierl̓m .i. p̨̄dicabā pacē tuā alijs: vt allecti amore tui venirēt ad te. Eſa. lij.b. Ꝙ pulchri ſuꝑ montes pedes annūciantꝭ ⁊ p̨̄dicantꝭ pacē. Col̓. iij. c. Suꝑ om̄ia charitatē habete: q̨̄ eſt vinculū ꝑfectiōis. Deinde repetit idē/ dicēſ: g ¶ Propt̓ domū dn̄i

dei nr̄i: qͣſi nō ꝓpt̓ me vt hęretici faciūt: qui gl̓iaꝫ ⁊ ꝓpriūcōmodū q̨̄rūt: ſed ꝓpt̓ eccl̓iaꝫ ędificandā ⁊ augmentandā etglorificandā: h ¶ Quęſiui bona tibi .i. optaui bona tibi o tu hierl̓m: tā militāſ/ qͣꝫ triūphās. Tob̓. xiij. d. Bn̄dictierūt qͥ ędificauerint te: tu aūt lętaberꝭ ī filijs tuis: qm̄ om̄esbn̄dicēt̉ ⁊ ꝯgregabūt̉ad dn̄m: beati oēs quidiligūt te/ ⁊ qͥ gaudētſuꝑ pace tua. Bonahuiꝰ domꝰ ſt̓ diuitię ⁊gl̓ia: ſicut dicit Psͣ.Gl̓ia ⁊ diuitię in domo eius. Itē pax etabundantia et reqͥes.Eſa. xxxij. d. Sedebit ppl̓us meꝰ in pulchritudine pacꝰ/ intabernaculis fiducię/ in requie opulēta. Et oīa bona q̨̄ poſſūt: īmo q̨̄ nō pn̄t excogitari. j. Corꝭ. ij. c. Oculꝰ nō vidit/ etauris nō audiuit: ⁊ ī cor hoīs nō aſcēdit q̨̄ p̨̄parauit deꝰ hisqͥ diligūt eū. Oculꝰ nō vidit tantā pulchritudinē: auris nōaudiuit tātā melodiā: cor nō ſenſit tātā dulcedinē qͣꝫta ē illa.Psͣ. Ꝙ magna multitudo dulcedinis tuę: quā abſcōdiſti timentibꝰ nomē tuū dn̄e.¶ Expoſitio Psͣ. CXXII.¶p̄cedētes: Nā pͥmus ē exire a malis ſęculi/ ſiue mūD te leuaui. Hic eſt quartꝰ gradus: qͥ recte ſequit̉dū relinquere: Secūdus/ diuinū auxiliū implorare:Tertiꝰ/ de ꝑuentiōe ꝯfidere: Hic qͣrtꝰ eſt inter qͣſlibet anguſtias de dn̄o ꝯſtanter ꝯfidere. Titulus ⁊ intētio eadē/ q̨̄ ſup.Modus. Biꝑtitꝰ eſt pſalmus. Primo dicit ſe in deo tm̄ cōfidere ⁊ nō ī alijs. Scd̓o p̄cat̉ vir iuſtꝰ miſericordiā dei: ibi:Miſerere nr̄i. Et vide ꝓgreſſū aſcēdētꝭ. Qui ſupͣ ad mōtes .i. ad ſctōs: nūc ad ipſū dn̄m: qd̓ maiꝰ eſt/ oculos leuat: ⁊ideo recte gradus cantici dicit̉. Igit̉ vir iuſtus ſicut ſeruusſapiēs: qͥ flagellatus imperio dn̄i ad ſolū dn̄m intendit/ donec iubeat parcere/ ait: i ¶ Ad te: Diſcretiue ponit̉: quaſinō ad aliū nec ad aliud: k ¶ Leuāui/ fide ⁊ ſpe: quaſi duabus manibus: l ¶ Oculos meos/ interiores .ſ. affectionē⁊ intentionē: m ¶ Qui habitas in cęlis/ materialibusꝑ apparentiā eſſentię/ ſapientię/ ⁊ bonitatis tuę: q̨̄ tria in cęlorū factione magis elucent. Itē/ in cęlis/ ſpūalibꝰ .i. in angelis ⁊ ſanctis animabus ꝑ gratiā: qui dicunt̉ cęli ea rōne qͣcupidi dicunt̉ terra/ ꝓpter nimiū amorē qͦ vniunt̉ ipſi. Velꝓpter hoc: qꝛ ſūt alti / ꝑ vitę eminentiā: clari / ꝑ vitę mundiciam: volubiles/ ꝑ obedientiā: cōcaui / ꝑ humilitatē: domꝰ deiꝑpietatē: ſtellati/ per virtutū varietatē: quia inde venit pluuia/ p̨̄dicatiōis: tonitrua/ cōminatiōis: fulgura/ miraculorū.Ad iſtū ſūt leuandi oculi de tribulatione. Primo tanqͣꝫ adadiutorē. Supͣ. Auxiliū meū a domino ⁊cͣ. Deut̓. xxxiij. d.Aſcenſor cęli/ auxiliator tuus. Secūdo/ vt ad exēplax. Exo.xxv. d. Inſpice ⁊ fac ẜm exemplar qd̓ tibi in mōte monſtratū eſt. Tertio/ vt ad librū: qꝛ ip̄e eſt liber ꝯtinēs om̄ia. Ecc̄j.xxiiij. c. Eſt em̄ liber vitę/ et teſtamentū altiſſimi/ et agnitioveritatis. Itē ē liber ſcriptꝰ intus ⁊ foris: Ezech̓. ij. d. Iob.xxxj. d. Librū ſcribat ip̄e qͥ iudicat: vt in humero portē illū.Ad hunc librū deberet qͥlibet homo emendare librū ſuū: qꝛꝑ ipſū formabit̉ iudiciū generale. Apocꝭ̓. xx. d. Libri aperti ſunt: ⁊ alius liber aꝑtus eſt qui eſt vitę: ⁊ iudicati ſūt mortui ex his quę ſcripta erant ī libris. Quarto/ vt ad theſaurū:Ipſe em̄ eſt theſaurꝰ omniū bonoꝝ: ⁊ ideo libenter ⁊ frequēter deberet qͥlibet leuare oculos ad ipſū. Matth̓. vj. c. Ubieſt theſaurꝰ tuus: ibi ē ⁊ cor tuū. Deūt̓. xxxiij. d. Oculi iacob in terra frumenti vini ⁊ oīei. Quinto vt ad viam. Ioh̓.xiiij. a. Ego ſum via ⁊cͣ. Sexto/ vt ad ſpeculū: in quo viderepoteſt quilibet maculas ⁊ defectus ſuos. Sap̄. vij. d. Candor eſt lucis ęternę: ⁊ ſpeculū ſine macula. Septimo/ vt filius ad patrem/ qui dat ei de pane: vel ſicut ſeruus ad dominū/ expectans mercedē ſuā. Et de hoc ſubiungit̉: n ¶ Ecceſicut oculi ſeruoꝝ/ ſūt defixi ⁊ attēte aſpiciētes: o ¶ Inmanibꝰ dn̄oꝝ ſuoꝝ: vt dent eis de pane: vel reddant eismercedē ſuā: vel vt iubeant domini parci eis. Qn̄ em̄ ſeruiflagellant̉ / leuāt oculos ad dn̄m ſuū: vt iubeat eis parci. Et-

ulta ſūt queucunt ad pacēuitatꝭ hierl̓m

at. rhis qͥ diiptte

Al̓. rmei

at. ī ꝓpinquos

Al̓. ſdn̄eAl̓. IceloPsͣ .1ii.

Psͣ .118.

Psͣ. 30.

2

Partitiopſalmi

c R

Celi dicūt̉ angeli vel ſancti

Leuādi ſūt oculi ad deū multꝭde cauſisPsͣ .120.

Aa 3