Pſalmus
a Stantes erāt pedes nr̄i: inatrijs tuis hieruſalē. Hieruſalē q̨̄ ędificat̉ vt ciuitas: cūius ꝑticipatio eiꝰ in idipſū.s Illuc em̄ aſcender̄t tribus
h tribus dn̄i: teſtimoniū iſraelad ꝯfitēdū noīr dn̄i. Quial illic ſeder̄t ſedeſ ī iudicio: ſede̓s ſuꝑ domū dauid. Roogate q̨̄ ad pacē ſunt hierl̓m:
Ia ¶ Stantes erant ⁊cͣ. Poſſet quęri: vbi eras qn̄ illa audiſti/ vn̄ ſic lętoris qͣſi ſecurꝰ de peruentione in domū dn̄i: etqͣſi elatus gaudio/ ſupra loquēs ad ipſā domū vel ad illos qͥin ea ſūt: reſpondet dicēs: Stantes erāt pedes noſtri:qn̄ illa dicta ſūt mihi: b ¶ In atrijs tuis hieruſalē .i. inintroitu portaꝝ tuaꝝ.Per hoc exprimit̉ affectus ⁊ deſideriū iuſti tendentꝭ ad patriā:Nā qui feſtinat ad aliquem locū/ ita cogitatqͣſi iā ſit ibi: et reueraiā eſt ibi mente licꝫ nōcorpore: Et ꝑ hoc datur alijs ꝯſolatio: Sic̄ qn̄ multi vadunt ad ſanctū iacobū qͥfortior eſt inter illos conſolans alios dicit: ecce nos ſumusibi: nihil eſt vſqꝫ illuc. Ita dicit iuſtꝰ hic loquēs: a ¶ Stātes erāt pedes noſtri .i. affectus ⁊ cogitatiōes: b ¶ Inatrijs tuis .i. in penetralibus tuis/ hieruſalem: non quęoccidit ꝓph̓as ⁊ lapidat eos qui ad eā miſſi ſunt: Matth̓.xxiij. d. ſed q̨̄ ſurſū eſt libera/ q̨̄ eſt mr̄ nr̄a: Gal̓. iiij. d. Et dicit̉: ſtantes: qꝛ nihil tranſit vel cadit ibi. Ul̓ atria hieruſalēcęleſtꝭ/ ſūt diuerſi ſtatꝰ ī eccl̓ia militāte: vl̓ ꝟtutes vel tribulatiōes qͥbus itur in cęlū. Actꝭ. xiiij. d. Per ml̓tas tribulationes ⁊cͣ. Et ẜm hoc in verbo/ ſtandi/ notant̉ quinqꝫ q̨̄ debēt eſſe in viro iuſto. Primū eſt erectio ad ſuꝑna. Col̓. iij. a.Si ꝯſurrexiſtꝭ cū chriſto/ q̨̄ ſurſū ſunt quęrite. Secundū/ eſtpręparatio ad pugnā. Iob. vij. a. Militia eſt vita hoīs ſuꝑterrā. Tertiū eſt volūtas ſeruiendi vl̓ iuuādi alios. Un̄ ſtephanus vidit ieſū ſtantē: Actꝭ. vij. g. Quartū eſt cōſtantiamentꝭ intrepidę. Psͣ. Mane aſtabo tibi ⁊cͣ. Quintū eſt deſideriū ſeu voluntas vlterius ꝓcedendi: qꝛ de illis ꝓcedet īiſtā hieruſalē. Ezech̓. ij. a. Fili hoīs ſta ſuper pedes tuos.De iſtis atrijs dicitur. sͣ. Introite portas eius in ꝯfeſſioneatria eius/ in hymnis ꝯfitemini illi. Itē: Cōcupiſcit ⁊ deficit anima mea in atria dn̄i. Deinde oſtendit qualis ſit illahieruſalē ad quā tam lętanter feſtinat/ dicens: c¶ Hieruſalē quę ędificat̉: nō ſaxoꝝ molibus: ſed de viuis lapidibus. j. Pet. ij. a. Et vos coędificamini tāqͣꝫ lapides viui domos ſpirituales. Eſa. liiij. c. Sternā ꝑ ordinē lapides tuos:⁊ fundabo te in ſaphiris. d ¶ Ut ciuitas .i. ad ſimilitudinē ciuitatis/ q̨̄ habet diuerſos vicos .i. diuerſas manſiones.Ioh̓. xiiij. a. In domo patris mei māſiones multę ſūt. Itēvnā legē .ſ. charitatē vel vnitatē. Un̄ Psͣ. Lex tua veritas.Uel regē chriſtū. Eſa. xxxiij. c. Regem in decore ſuo videbūt. Uel fontē beatā virginē. Can̄. iiij. d. Fons hortoꝝ ⁊cͣ.Item duodecim portas .ſ. duodecim apl̓os. Apocꝭ. xxj. f.Duodecim portę/ duodecim margaritę ſūt ꝑ ſingulas/ ⁊ ſinulę portę erant ex ſingulis margaritis. Itē murū chriſtū .ſ.Eſa .xxvj. a. Saluator in ea ponetur murus et antemurale. Murus/ ẜm diuinitatē: antemurale/ ẜm humanitatem.Zach̓. ij. b. Ego murus in circūitu. Itē ciues .ſ. ſctōſ. Eph̓.ij. d. Iam nō eſtis hoſpites ⁊ aduenę: ſed eſtis ciues ſanctorū. e ¶ Cuius participatio eius in idipſū .i. cuiꝰ bonū cōmuniter ab om̄ibus ⁊ ſingulis totaliter ⁊ immutabiliter participat̉: qd̓ de nulla ciuitate corporali poteſt vere dici. Nec potuit expreſſius dicere ſtabilitatē ⁊ ꝯtinuitatē ⁊ cōmunitatē ciuitatis illius: ibi em̄ bonū ſinguloꝝ vnū erit: ⁊ idipſū oīm: nec mō hoc/ nec modo illud: ſed ſemꝑ in idipſum.Un̄ Iacob̓. j. c. Apud quē nō eſt tranſmutatio/ nec viciſſitudinis obumbratio. Actꝭ. iiij. f. Multitudinis credentiū eratcor vnū ⁊ anima vna: Multo fortius multitudinis videntiūerit cor vnum ⁊ aīa vna. Deinde qͣſi qͥs q̨̄ſiuiſſet: quō ſciuitꝙ ituri ſunt in domū dn̄i: reſpondet: f ¶ Illuc em̄ aſcēderunt/ iam in dei p̨̄ſcientia: tandē in rei exiſtentia. Uel iāſpe: tandē re. Vel cū dn̄o aſcendente: g ¶ Tribus: nō omnes: ſed/ tribus dn̄i. Et quę ſūt hę determinat: h ¶ Teſtimoniū iſrael .i. quibus eſt teſtimoniū dn̄i: qͦ cognoſcetur ꝙ ſunt iſruel ẜm veritatē. Qd̓ nūc nō poteſt fieri: qꝛ paleę mixtę ſunt granis: ⁊ qn̄qꝫ qd̓ eſt palea putat̉ granū/ ⁊ ecō
uerſo. Sed cū area dn̄i fuerit ventilata: tunc grana a paleisdiſtincte cognoſcent̉. j. Ioh̓. iij. a. Chariſſimi/ filij dei ſumꝰ:ſed nondū apparet qͥd erimus: ſcimus aūt qm̄ cū apparueritſimiles ei erimus. Vel f ¶ Illuc aſcenderunt tribustribus dn̄i .i. innocentes ⁊ pęnitētes: tertiā partē .ſ. in peccato manentes traxitdraco cauda ſua in infernū: vt dicit̉ Apoc̄.xij. a. Uel g ¶ Cribus tribus dn̄i .i.angeli ⁊ ſancti/ qui cūdomino aſcenderūt.Micheę. ij. d. Aſcendit pandens iter anteeos: diuident ⁊ tranſibūt per portā ⁊ egredient̉ per eam: ettranſibit rex eoꝝ corā eis: ⁊ dn̄s in capite omniū. Eſa. lxiij.a. Quis eſt iſte qͥ venit de edom/ in multitudine virtutꝭ ſueGen̄. xxxij. c. In baculo meo tranſiui iordanē iſtū: ⁊ nūc cūduabus turmis regredior. Et in his om̄ibus eſt / teſtimoniū iſrael .ſ. fides operās ꝑ dilectionē vl̓ finalis pęnitētia.Ezech̓. ix. c. Illos in quibus videritꝭ tau/ ne occidatꝭ. Taufigurā crucis habet: ⁊ ideo pęnitentiā ⁊ fidē ſignificat. Itemvltima littera eſt in alphabeto hebręoꝝ: ⁊ ideo perſeuerantiā deſignat. Vel g ¶ Tribus tribus dn̄i .i. perfecti qͥiudicabūt: ⁊ imperfecti qui iudicabunt̉. Deinde oſtendit adqͥd aſcēdūt/ dicēs: i ¶ Ad cōfitēdū noī dn̄i .i. ad laudādū dominū nominabilē. Eſt autē triplex ꝯfeſſio. Prima eſt ꝙꝯfeſſio pctī: quę facienda eſt hic. Psͣ. Dixi confitebor ad conuerſū me iniuſticiā meā dn̄o. Secūda fidei: q̨̄ ſimiliter faciē/ Pr̄da eſt hic. Ro. x. b. Corde credit̉ ad iuſticiā: ore aūt confeſſio fit ad ſalutē. Tertia laudiſ: q̨̄ fit hic ⁊ in patria. Psͣ. Cōfitebimur tibi deus/ in via: confitebimur tibi/ in patria. Ibiconfeſſio laudis erit continua ⁊ ſine labore. Un̄ Psͣ. Beatiqui habitant in domo tua dn̄e: in ſęcula ſęculoꝝ laudabuntte. Augꝰ de ciuitate dei in fi. Uacabimus ⁊ videbimus: videbimus ⁊ amabimꝰ: amabimus ⁊ laudabimꝰ. Ecce qͥd eritin fine ſine fine. Et quaſi quęſiuiſſet aliquis iterū: Quō ſcisꝙ ibitis in domū dn̄i: ⁊ ꝙ illuc aſcenderunt tribus/ tribꝰ domini? Reſpōdet: k ¶ Quia illic: in illa ciuitate: l Gederunt ſedes in iudicio .i. iuſti: in quibus ſedet dn̄s/ qͥiudicabūt mūdum. Sap̄. iij. b. Iudicabūt ſancti nationes.Iob .xxxvj. a. Iudiciū pauperibus tribuet. Eſa. iij. c. Dominus ad iudiciū veniet cū ſenioribus ppl̓i ſui. Matth̓. xix.d. Cū ſederit filius hoīs in ſede maieſtatis ſuę: ſedebitis etvos ⁊cͣ. Deinde q̨̄ ſint hę ſedes declarat/ repetēs: m ¶ Sedes ſuper domū dauid .i. iuſti viri: qͥ ſunt ſedes dn̄i: etſūt ſuper domū dauid .i. ī ſuꝑiori ſtatu eccleſię. Hi ſūtqui om̄ia ꝓpt̓ dn̄m reliquerūt: ⁊ nudū nudi ſecuti ſūt. Hi iudicabūt vt aſſeſſores: dn̄s aūt vt iudex. Ioh̓. v. d. Pater nōiudicat quēqͣꝫ: ſed om̄e iudicium dedit filio. n ¶ Rogate.Secunda pars: vbi aſcenſuros ſecū monet ad pacē: ſine quanō poteſt videri deus. Heb̓. xij. d. Sanctimoniā ⁊ pace ſequimini: ſine qͣ deū nemo videbit vnqͣꝫ. Ideo monens ſocios ſuos/ dicit: Rogate/ dn̄m/ vos qui vultis aſcendere addomū dei: vt det vobis ea: o ¶ Quę ad pace̓ ſūt hieruſalem .i. ſine quibus nō poteſt haberi pax ſupernę hieruſalē: vbi eſt pax ſūma: pax ꝯtinua: pax pulchra. Eſa. xxxij.d. Sedebit ppl̓us meus in pulchritudine paciſ. Tob̓. xiij. d.Beati om̄es qui diligūt te ⁊ gaudēt ſuꝑ pace tua. Et q̨̄ ſuntX illa q̨̄ ducūtUl̓ ſic: n ¶ Rogatę .i. īterrogate/ vos iudices: o Quęad pace̓ ſūt hieruſalē .i. qui fecerūt ea q̨̄ pertinent ad pacē hieruſalē .ſ. oꝑa miſericordię: q̨̄ qͥ fecerūt/ recipient̉ in hieruſalē: alij nō: Quia iudiciū ſine miſericordia fiet illi qͥ nō fecit miſericordiā: vt dicit̉ Iacob̓. ij. c. Un̄ Matth̓. xxv. d. ulis qͥ nō fecerūt oꝑa miſcd̓ię/ de qͥbus fit ibi diſceptatio/ dicet̉: Itē maledicti in ignē ęternū. Caueāt gͦ ſibi om̄es interrogandi/ ꝙ habeant ea q̨̄ pertinēt ad pacē hieruſalem .l. oꝑamiſericordię: alioquinUel ſic: n ¶ Rogate q̨̄ ad pacē ſūt hieruſalē .i. vt ha-
Lxv.Al̓. Qm̄
Ul̓. IInteri.rogate
lQuinqꝫ debēt ſeſſe ī viro iuſto
Psͣ .5.
Psͣ .743
Psͣ .83.
iPsͣ. 99. IPsͣ .83.
Psͣ .118.