C XXI
Ut ſpeculator. Eſa. xxj. c. Cuſtos qͥ de nocte:cuſtos qui de nocte.Vt defenſor. Gen̄. xxviij. d. Si fuerit dn̄s meDn̄scū ⁊ cuſtodierit me in via ⁊cͣ.Vt oſtiariꝰ: vt hic. Et Ioh̓. x. a. Huic oſVt medicus. Lucꝭ. x. f. Alligauit (apeAngelꝰ. Eſa. lxij. b. Suꝑ muros tuos hierl̓m ꝯſtivulnera eius ⁊cͣ.Pręlatꝰ. Can̄. v. b. Inuener̄t me cuſtodes ⁊cͣ. (z ⁊cͣMercēnarius. Can̄. j. b. Poſuerūt me cuſtodē vineis.Quilibet homo. Prouer. iiij. d. Om̄i cuſtodia ſertCODiabolus. Apocl̓. xviij. a. Babylon magna (facta eſt habitatio dęmonioꝝ: ⁊ cuſtodia om̄is ſimmundi ⁊cͣ.xpoſitio Pſalmi. (Ętatꝰ ſū ⁊cͣ.Tertius graicumdus hic eſt: qͥiſatis elegant̉ tertio lotus ſūco ponit̉: Nā primuseſt exire a malis ſęculi. Secūdus diuinū auxiliū implorare cōtra impedimenta.Tertiꝰ eſt confidere de ꝑuentione in domū dn̄i quo aſcēdit.Et primū cāticū fuit gaudiū de exitu a mūdo. Secūdū fuitgaudiū de impetrato diuino auxilio. Tertiū eſt gaudiū deſpe perueniendi in locū quo aſcendit. Hęc ſunt cantica graduū/ vl̓ gradꝰ cāticoꝝ: qͥbus vir iuſtus aſcendit vſqꝫ ad domū dei. Et intātū iam ꝓfecit aſcendens ꝙ dn̄s ipſū clamātem exaudiuit in primo cantico/ ⁊ factus eſt cuſtos eius etprotector: In ſecūdo cuſtos quidē in bonis/ ꝓtector a malis. In hoc autē cantico gaudet de diuino reſponſo ꝙ poſſitlibere ꝑuenire quo tendit: Scd̓m qd̓ dicitur Iob. xxxvj. d.Annunciat de ea amico ſuo ꝙ poſſeſſio eius ſit/ ⁊ ad eā poſſit aſcendere. Titulus. Canticū graduū: vt ſupͣ .i. exultatio mentis de aſcenſu ſiue ꝓfectu ſpirituali/ de quo hic agit̉:vt ſupra. Intētio/ monet ad aſcenſū ⁊ deſideriū cęleſtis hieruſalem: vt ſupͣ. Modus. Bipertitus eſt pſalmus. Primodicit ſe gaudere ſuꝑ certificatione diuina/ ꝙ ibit ī domū domini. Secundo aſcenſuros ſecū monet ad pacē: ibi: Rogate quę ad pacē ⁊cͣ. Quia igit̉ iſte aſcendens a multis audierat de loco ad quē feſtinat/ qualis ſit: ⁊ ꝙ poſſit libere peruenire/ gaudens ait: a ¶ Lętatus ſum in his .i. pro his/b ¶ Quę dicta ſunt mihi / a ſpirituſancto/ loquēte per inſpirationē: ⁊ a ꝓphetis ⁊ apoſtolis loquentibus in ſcripturisſuis: qui priores viderunt patriā/ ⁊ alios vt illuc currāt inuitant. Eſa. ij. a. Uenite aſcendamus ad montē dn̄i: et ad domū dei iacob. Hiere. lj. f. Recordamini ꝓcul domini: ⁊ hieruſalē aſcendat ſuper cor veſtrū. Iudicꝭ. xviij. c. dicunt filij dan poſt reditu de exploratione: Uidimꝰ terrā valde opulentā ⁊ vberē/ nolite negligere/ nolite ceſſare: eamus ⁊ poſſideamꝰ eā: nullꝰ erit labor: intrabimꝰ ad ſecuros in regionē latiſſimā: tradetqꝫ nobis dn̄s locū ī qͦ nulliꝰ rei eſt penuria eoꝝq̨̄ gignunt̉ ī terra. Heb̓. iiij. c. Feſtinemꝰ ingredi ī illā requiē.Ioh̓ .j. e. Rabbi vbi habitas? Dixit eis: Venite et videte.Deinde oſtendit qui ſunt illi rumores quos audiuit: Undelętat̉/ dicens: c ¶ In domū dn̄i ibimus. Augꝰ. Duobus pedibus charitatꝭ itur ad hanc domū: Amor nāqꝫ qualiſcūqꝫ ſit/ vacare nō pōt: Nā ſi terrenus eſt/ animā ad terrena inclinat: ſi ꝟo cęleſtis eſt ad celeſtia ſubleuat. Nota ꝙ eſtInferior Domus inferior eſt militās eccleſia/ q̨̄ adhucExterior ī mundo militat et laborat: De qua Eſa. lvj.Interior c. Domus mea domus orationis vocabitur¶ Suꝑiorᵐ ⁊cͣ. Et in Psͣ. Domū tuā dn̄e decet ſanctitudo. Domus exterior eſt ſacra ſcpͥtura: De qua dicit̉ in Psͣ.In domo dn̄i ambulauimꝰ cū ꝯſenſu. Domꝰ īterior/ eſt cōſcientia: De qua dicit̉ in Psͣ. Perambulabā in innocentiacordis mei: in medio domus meę. Domus ſuperior/ eſt triumphans eccleſia: De qua dicit̉ Ioh̓. xiiij. a. In domo patris mei manſi ones multę ſunt. In prima domo generat̉ etnaſcit̉ vir iuſtus. In ſecūda nutrit̉ ⁊ erudit̉. In tertia quieſcit ⁊ dormit: ⁊ etiā veſtit̉ ⁊ ornat̉. In quarta gaudet ⁊ lętat̉.
Et ideo qꝛ anima ad gaudiū creata eſt: ad hanc domū feſti 2dnat gaudens. Primo ꝓpter exilij terminationē: de cuius ꝓlongatione ſupra gemendo dixit: Heu mihi quia incolatusmeus ꝓlongatus eſt ⁊cͣ. Exiliū autē iuſtoꝝ eſt mundus iſte:de quo egrediens vir iuſtus/ lętat̉: ⁊ implet̉ in eo qd̓ dictūeſt ſupra: In exitu iſrael de ęgypto: domus iacob de populo barbaro: Facta eſt iudea ſanctificatio eius. Per iſrael cōtemplatiui: per domū iacob/ actiui: per ęgyptū/ mundus: ꝑpopulū barbarū/ mundani/ intelligunt̉: Iudęa ꝟo glorificatio interpretatur qua iuſti laudant ⁊ glorificāt: qm̄ de periculis mundi exierunt. Un̄ Deut̓. xxxiij. c. Lętare zabulonin exitu tuo. Secundo de vinculorū ruptione: quę ſunt peccata ⁊ mundanę ſollicitudines: quibus in mūdo vir iuſtus ligatus tenebat̉: ⁊ ideo cū exit de mūdo/ lętatur: Infra: Aīanoſtra ſic̄ paſſer erepta eſt: de laqueo ven his qu̓ęr dicta ſunt mihi. nantiū: Laqueus cōdomum domini ibimus tritus eſt: ⁊ nos liberati ſumus. Et iterū:Dirupiſti dn̄e vincula mea: ⁊ ideo/ tibi ſacrificabo hoſtiam laudis ⁊cͣ. Tertio demachinamentorū hoſtiū euacuatione. Nā dum in hoc mūdo viuit iuſtus multa contra eū machinantur dęmones cōſilia damnationis. Unde Psͣ. Super populū tuū malignauerunt conſilium. Et quia hęc euadit qui aſcendit ad patriam/ ideo gaudet. Eſa. xj. c. Non nocebunt neqꝫ occident invniuerſo monte ſancto meo: quia repleta eſt terra ſciētia domini. Itē Eſa. xxxv. d. Nō erit ibi leo: ⁊ mala beſtia nō aſcēdet per eam/ nec inueniet̉ ibi. Quarto/ quia ad propriā hęreditatē redit. Leuitꝭ. xxv. b. Reuertet̉ homo ad poſſeſſionēſuā: ⁊ vnuſqͥſqꝫ rediet ad familiā priſtinā: qꝛ annus iubileuseſt. Quinto/ quia domus ad quā vadit caret om̄i malo. Eſa.xxv. c. Pręcipitabit dn̄s in monte iſto faciem vinculi colligati ſuper om̄es ppl̓os .i. fomitē ⁊ telam quā orditus eſt ſuꝑvniuerſas nationes .i. miſeriā: p̨̄cipitabit mortē in ſempiternū: ⁊ auferet dn̄s omnē lachrymā ab om̄i facie: ⁊ opprobrium populi ſui auferet de vniuerſa terra. Sexto/ quia illa domus abundat omni bono. Eſa. xxxij. d. Sedebit ppl̓us meꝰin pulchritudine pacꝭ: in tabernaculis fiducię: in requię opulenta. Item Eſa. lj. b. Gaudiū ⁊ lęticia inueniet̉ in ea: gratiarūactio ⁊ vox laudis. De vtroqꝫ dicit̉ Ro. viij. d. Ipſacreatura .i. homo/ liberabit̉ a ſeruitute corruptionis: in libertatē glorię filiorū dei. Dicit ergo vir iuſtus: a Lętatusſum/ in via aſcenſionis: b ¶ In his quę dicta ſunt mi1/ a ſpirituſancto: qui hoc teſtificat̉ in cordibus iuſtorum.Un̄ Gal̓. iiij. a. Miſit deus ſpiritū filij ſui in corda nr̄a clamantē .i. clamare nos faciente: abba pater. Ro. viij. c. Ipſeſpiritus reddet teſtimoniū ſpiritui noſtro ꝙ ſumus filij dei:ſi aūt filij ⁊ hęredeſ. Hoc aūt teſtificat̉ ſpirituſſctūs quinqꝫmodis. Primo/ qn̄ pęnitētia dulcꝭ eſt homini. Deut̓. xxxiij.c. Inundationes maris quaſi lac ſugent. Prouerb̓. xxvij. a.Anima ſaturata calcabit fauū: anima eſuriens etiā amarū ꝓdulci ſumet. Secūdo/ qn̄ homo abominat̉ ⁊ fugit quicquidcredit deo diſplicere. Psͣ. Amandatis tuis intellexi: ꝓpterea odiui omnē viā iniqͥtatꝭ. Tertio/ qn̄ dolet vehement̓ demalis quę fiūt ab alijs. Psͣ. Exitus aquarū deduxerūt oculi mei: qꝛ nō cuſtodierunt legē tuā. Et iterū: Tabeſcere mefecit c̨elus meꝰ: ⁊ obliti ſūt ꝟba tua inimici mei. Quarto/ qn̄dolet de malo qd̓ infert̉ boniſ. iij. Regꝭ. xix. b. Zelo gelatusſum ꝓ dn̄o deo exercituū: altaria tua dn̄e deſtruxer̄t. Quinto/ qn̄ dolet ꝙ nō poteſt plus boni ꝓ dn̄o facere. Psͣ. Quisdabit mihi pennas ſicut columbę. Sequit̉: c ¶ In domūdn̄i ibimus: Quidā ꝑ viā innocētię: vt īnocēteſ: Alij ꝑ viāpęnitētię: vt pęnitētes. De pͥmis dr̄ ī Psͣ: Nō pͥuabit eosbonis qͥ ambulāt in innocētia. Btūs Bern̄. Neqꝫ eos dn̄eqͥ ambulāt ī pęnitētia. De ſecūdis dr̄ / Matth̓. vij. b. Arta ēvia q̨̄ ducit ad vitā: ⁊ pauci īueniūt eā. Dicit em̄ Ambroſiꝰꝙ plures ſūt qͥ īnocentiā ſeruauerūt qͣꝫ qͥ pęnitētiā verā fecerūt. De vtriſqꝫ dicit̉ in Psͣ. Trāſiuimꝰ ꝑ ignē pęnitētię vl̓martyrij: ⁊ aquā baptiſmi: ⁊ īduxiſti nos ī refrigeriū. Seqͥt̉:z Stātes erāt ⁊cͣ.
Aīa iuſtoꝝ gaudēs feſtinat addomū celeſtispatriePsͣ. .119.lPsͣ .113.
Aīa iuſtoꝝ gadēs feſtinat̉ adomū celeſtispatriePsͣ. 119.Psͣ .113.
Cuſtodit
Psͣ .123.
Al̓. ⁊dixerūt
Igcūdatꝰ. ſI. q. i. c. oībꝰ
Pgͣ. 115.
Psͣ. .82.
Partitiopſalmi
Quinqꝫ modisteſtificat̉ ſpirituſſctūs ꝙ ſumꝰfilij dei
Psͣ .118.Psͣ .118.
DomusPsͣ. .92.
Psͣ .54.
ſPsͣ. 54.Psͣ .100.
Psͣ .84.
Psͣ. 65.
Aa 2