Pſalmus
? Sagittę potētꝭ acutę: cū carc bonibꝰᶠ deſolatorijſ. Hēurmid hi qꝛ incolatꝰ meꝰ⁊ ꝓlōgatꝰ ē:
0Al̓. IlonginquꝰAl̓. rme ꝙfactusMultis modisliberat dominꝰa linguisa malis
rū. Quarta eſt ſuperbię: quę ſemper de magnis ⁊ impertinentibus loquit̉. Psͣ. Diſperdet dominus vniuerſa labia doloſa⁊ linguam magniloquā ⁊cͣ. Quīta eſt lingua gulę: quę ſemꝑ loquit̉ de cibis ⁊ potibus ⁊ de differētijs eorū. Sexta eſt linguaperfidię .i. hęreticorū. Psͣ. Dilexiſti omnia verba p̨̄cipitationis lingua doloſa. Itē Poſuerunt in cęlūos ſuum: et lingua eorum trāſiuit in terra.Septima ē lingua fraudulentię .i. aduocatorum: de qua Ecc̄i. xxviij. b. Lingua tertia multos cōmouit ⁊ diſꝑſit illos de gente in gentē. Octaua eſt lingua diaboli: ideſt ſuggeſtio peccati: de qua Iob. xl. d.An extrahere poteris leuiathan hamo/ et fune ligabis linguāeius? Ab his linguis liberat multis modis. Primo facit vt homo nō audiat. Psͣ. Factus ſum ſicut homo nō audiens. Eſa.xxxiij. c. Qui obturat aures ſuas ne audiat ſanguinē: et clauditoculos ſuos ne videat malū: iſte habitabit ī excelſis. Secūdoquādo facit ꝙ homo non curat. j. Corinth̓. iiij. a. Mihi ꝓ minimo eſt vt a vobis iudicer aut ab humano die. Tertio quādofacit ꝙ non credit̉ illis. j. Ioh̓. iiij. a. Nolite credere om̄i ſpūi.Quarto qn̄ facit ꝙ tales ſpernūt̉ et vituperāt̉: Ecc̄i. xxviij. b.Lingua teſtificans adducet mortem: ſi ſufflaueris/ quaſi ignisexardeſcet: ⁊ ſi expueris ſuper illā/ extinguet̉. Quinto qn̄ facithominē confidere in ipſo deo .ſ. qui videt cōſcientiā eius. Iobxvj. d. Ecce in cęlo teſtis meus. Ibi Gregoriꝰ. Qui teſtem incęlo habet/ ſi rep̄hendat̉ ab hominibꝰ non curet. Sexto quādoreuocat ad memoriā ꝙ de chriſto mala dixerunt. Ioh̓. xv. c.Non eſt ſeruus maior domino ſuo ⁊cͣ. Septimo quādo facitcogitare ꝙ per hoc reuertitur ad deū. Gregoriꝰ. Qui per laudes a ſe exire potuit/ contumelijs compulſus ad ſe redit. Psͣ.Imple facies eorum ignominia: et quęrent nomen tuū domine. Octauo quando facit hominē cogitare ꝙ ipſe meruit: quiafrequenter de alijs maledixit. Eccͣs. vij. c. Cunctis ſermonibus qui dicunt̉ ne accōmodes cor tuū/ ne forte audias ſeruumtuū maledicentē tibi: Scit enim cōſciētia tua: quia ⁊ tu crebromaledixiſti alijs. Sequit̉: a Sagittę potentis ⁊cͣ. Poſſūt eſſe verba viri iuſti/ vel domini ſuę interrogatiōi reſpōdentis. q. d. tu quęris quod remediū poteris inuenire ne impediaris ab aſcenſu? Duo poteris habere .ſ. verba ſacrę ſcpͥturę exhortatoria ad ꝑſeuerantiam: et exempla ſanctoꝝ qui aliquādomali fuerunt/ ⁊ poſtea multū profecerūt in virtutibus: vt paulus/ matthęus/ maria/ dauid: ⁊ ml̓ti alij prius delicati: Et hoceſt/ Sagittę potentis acutę: id eſt verba ſacrę ſcripturędabunt̉ tibi in munimentū contra linguā doloſam. b ¶ Cumcarbonibus deſolatorijs/ vel vaſtatorijs: id eſt cū exemplis ſanctorū de morte peccati ad vitā gratię cōuerſorum.Et reſpondent hęc duo duobus verbis quę poſuerat in interrogatione .ſ. dari et apponi. Nam ſagittę dantur in arma: ⁊ carbones apponunt̉ in conſolationem vt alios accendant. Dicuntur autem verba domini ſagittę acutę. Primo: quia penetrantvſqꝫ ad cor. Heb̓. iiij. c. Viuꝰ ē ſermo domini ⁊ efficax ⁊ penetrabilior omni gladio ancipiti: ⁊ ꝑtingens vſqꝫ ad diuiſionemanimę ac ſpiritus. Eccͣs. xij. d. Verba ſapiētis quaſi ſtimuli/ ⁊quaſi claui in altum defixi. Secūdo: quia vulnerant ad ſalutem: id eſt ad mortē peccati. Eſa. xiij. d. Suſcitabo ſuper eosmedos qui argentum non quęrant/ nec aurum velint: ſed ſagittis paruulos interficient. Tertio: quia cito volant. Psͣ. Emittet eloquiū ſuū terrę: velociter currit ſermo eius. Et de prędicatoribus dicit̉ Eſaię. lx. b. Qui ſunt iſti qui vt nubes volant?Arcus vnde emittunt̉ iſte ſagittę/ eſt ſacra ſcpͥtura. Iob. xxix.d. Arcus meus in mauu mea inſtaurabit̉. Gen̄. ix. b. Ponamit arcum meū in nubibus cęli. Eſaię. vij. d. Cum ſagittis ⁊ arcuingredient̉ illuc. Huius arcus lignum durum/ eſt vetus teſtamentū: chorda mollis/ nouū teſtamentū. Dicūt̉ autē aliquādo ſagittę ipſi prędicatores. Vnde Psͣ. Sicut ſagittę in manū potentis: ita filij excuſſorum. Prędicatores filij apoſtolorum ⁊ ꝓphetarum: qui grana a paleis ſeparauerūt. Eſa. xlix.a. Poſuit me vt ſagittam electam. Item pęnalitates ſeu infirmitates dicunt̉ ſagittę. Iob. vj. a. Sagittę domini in me ſunt
3quarū indignatio ebibit ſpm̄ meū: id eſt ſuꝑbiā meā euacuat.Itē temptatiōes aperte ⁊ occulte. De aperta dicit̉ in Psͣ. A ꝙſagitta volāte in die. De occulta in Psͣ. Intēderūt arcū ſuū jjrem amarā vt ſagittent in occultis īmaculatū. Itē Psͣ. Parauerūt ſagittas ſuas in pharetra. Item mala exempla. Psͣ.Sagittę paruulorū factę ſunt plagę eoꝝ. ⁊Itē detractiōes. Hiere. ix. c. Sagitta vulnerans lingua eoꝝ. Exempla ꝟo ſanctoꝝdicūt̉ carbones deſolatorij vl̓ vaſtatorij:quia ꝑ applicationem inflammant ⁊ incendūt ad amorē dei: ⁊ vaſtant et deſolant̉ inſibi proximis carnalem affectionem / ⁊ ſecularem amorem. Eſaię. xlvij. d. Non ſunt prunę quibuscalefiant nec focus vt ſedeant ad eum. Ibi alia tranſlatio:Habens carbones ſedebis ſuper eos: hi erunt tibi in adiutorium. Et poſſet eſſe thema de beato Laurentio. Prouerb̓.xxv. c. Si eſurierit inimicus tuꝰ/ ciba illū: ſi ſitierit/ da ei aquābibere: prunas enim congregabis ſuper caput eius: id eſt exemplo tuo ad amorem prouocabis illum. c. ¶ eu mihi.Secūda pars vbi conquerit̉ vir iuſtus de permixtione malorum. Licꝫ enim accęptis ſagittis et carbonibus repulerit linguam doloſam: ⁊ iam gradum primum aſcenderit: tamē quiaadhuc triticū in aerea multitudine palearum premit̉: Et quāto magis vir iuſtus proficit: tanto amplius malos et eorumaſtutias cognoſcit. Et etiam euāgelica ſimilitudo docet/ quadicit̉: Cum creuiſſet herba ⁊ fructum feciſſet: tunc apparuerūtcicania: Matth̓. xiij. d. Iuſtus ergo dum proficit/ vidēs mala multa quę prius non nouerat/ clamat/ dicēs: Heu mihiinter malos poſito: d ¶ Quia incolatꝰ meus prolongatus eſt: id eſt huius ſęculi peregrinatio. Dum enim ſumꝰin hoc corpore/ peregrinamur a dn̄o: vt dicit̉. ij. Corinth̓. v.b. Et conquerit̉ vir iuſtus de ꝓlongatione incolatus. Primopropter deſiderium patrię ad quam anhelat intantū ꝙ breuetempus ex nimio deſiderio videtur ſibi longū. Unde ſupra:Sicut ceruus deſiderat ad fontes aqurum ⁊cͣ. Secūdo propter defectum bonorum. Tertio propter abundantiā malorū. Et de his duobus dicit̉/ Oſee. iiij. a. Nō eſt veritas ⁊ nōeſt miſericordia ⁊ non eſt ſcientia dei in terra: maledictū ⁊ mēdacium ⁊ homicidiū ⁊ furtum ⁊ adulterium inundauerunt/ etſanguis ſanguinem tetigit. Quarto propter defectum iuſticię: quia .ſ. maior opprinit minorem: Nec eſt qui ſuper hoc faciat iuſticiam. Abacuk. j. a. Quare non reſpicis ſuper iniqueagentes: ⁊ taces deuorante impio iuſtiorem ſe? Et facies hominis qͣſi piſces maris ⁊cͣ. Eccͣs. viij. b. Quia nō profert̉ citocontra malos ſententia: abſqꝫ timore vllo filij hominū perpetrant mala. Quinto propter inordinationem: quia frequētermali promouent̉: et boni deprimunt̉. Eccͣs. x. b. Eſt malumquod vidi ſub ſole: ⁊ quaſi per errorem egrediens a facie principis: poſitum ſtultum in dignitate ſublimi: et diuites ſederedeorſum. Sexto propter periculorum multiplicitatem: quęvix enumerari poſſunt: quia euitato vno cadit̉ in aliud. VndeEſaię. xxiiij. c. Formido et fouea ⁊ laqueus ſuper te qui habitator es terrę: et erit qui fugerit a voce formidinis cadet infoueam: ⁊ qui ſe explicuerit de fouea tenebit̉ laqueo. Septimo propter corporis grauitatem. Sap̄. ix. c. Corpus quodcorrumpit̉ aggrauat animā: et terrena inhabitatio deprimitſenſum multa cogitantem. Octauo propter mutabilitatem:quia hodie eſt homo ſanus/ cras infirmꝰ: modo lętus/ ſtatimtriſtis: hodie diues/ cras pauper: hodie eſt pax in terra/ crasguerra: hodie eſt calidum/ cras frigidū: hodie ſiccū/ cras pluuioſum: et ſic de alijs. Nono propter miſerię multiplicitate.Iob. xiiij. a. de his duobus: Homo natus de muliere breuiviuens tempore replet̉ multis miſerijs: qui quaſi flos egreditur ⁊ conterit̉: ⁊ fugit velut vmbra: et nunqͣꝫ in eodem ſtatuꝑmanet. Decimo propter temptationū aſſiduitatē. Iob. xxx.c. Qui me comedunt non dormiunt. Iob. vij. a. Temptatioeſt vita hominis ſuper terrā. Undecimo ꝓpter bonę ſocietatis defectū: quia pauci ſunt boni in mūdo. Ecc̄s. ix. d. Eſt cluitas ⁊ pauci ī ea viri. Thren̄. j. a. Quō ſedet ſola ciuitas ⁊cͣ.Duodecimo ꝓpter
Psͣ .11.
Psͣ.50.Psͣ. 63.Psͣ. 10.
Psͣ.51.
Al̓. ⁊ vaſtatorijſAl̓. flonginqūꝰAl̓. rme ꝙfactus
Exēpla ſctdicūt̉ carbooeidlaij.vaſtatorij
Multis modisliberat dominꝰa linguisa malis
Psͣ .82.
Uir iuſtus cōquerit̉ de prelongatcolatusPsͣ .41.
Psͣ .147.
Sagitte dicunªmultipliciter inſacra ſcripturaPsͣ .126.