C XX
a thabitaui cū habitantibꝰ cebdar: mu̓ltumr incola fuit aīac mea. Cū his qͥ dderūt pacē8e̓rā pacificꝰ: cūt lōq̄bar illis
rimpugnabāt me gratꝭ.¶ Canticū graduū. CXX.Euaui ocl̓os meosn¶ Irad mōteſ: vnde ve-
Duodecimo ꝓpter malorū ⁊ infideliū multitudinē. Eccͣs .j.d. Stultoꝝ infinitus eſt numerꝰ. Iob. xxx. d. Frater fui draconū ⁊ ſocius ſtruthionū. Ezech̓. ij. c. Increduli ⁊ ſubuerſores ſūt tecū: ⁊ cū ſcorpionibus habitas. Et de hoc ſubiūgithic qͣſi aſſignās cauſā: a ¶Habitaui cū habitātibuscedar: vel in tabernaculis cedar. icū malis ⁊ inqͥetis hominibus/ ſignificatꝭ ꝑcedar: qͥ īterpretat̉ tenebrę: et fuit filiꝰ hiſmaeliſ ꝑſecutorꝭ iſaacPer eū ſic̄ ꝑ hiſmaelſigͣnt̉ mali ⁊ carnales/ qͥ ꝑtinēt ad vetꝰ teſtamētū: ꝑſequētesbonos ⁊ ſpūales ſignificatoſ ꝑ iſaac ꝑtinētes ad nouū: vt dr̄Gal̓. iiij. d. Deinde ne videret̉ cōqueri de corꝑali ꝑegrinatione/ ſubdit: b Multū. q. d. nō eſt mirū ſi doleo ⁊ gemo:qꝛ multū incola fuit aīa mea/ in hoc mūdo/ vbi eſt peregrina qͣꝫdiu eſt ibi. ij. Corꝭ. v. b. Dū ſumꝰ ī hoc corꝑe peregrinamur a dn̄o. Verū tn̄ anima quę de deo cogitat ⁊ deūamat ⁊ in eo ſperat ⁊ mundū ſpernit/ iā qͦdā mō ē cū deo: ſicut dicit apl̓us Phil̓. iij. d. Cōuerſatio nr̄a in cęlis eſt. Sedilla q̨̄ de mūdo cogitat ⁊ mundū amat: illa reuera peregrinaeſt a deo. Un̄ Augꝰ. Sicut corpꝰ ꝑegrinat̉ locis: ita aīa affectibus: ſi deū amat/ aſcēdit ad deū: ſi terrā amat ꝑegrinat̉a deo. c ¶ Cū his. q. d. nō ſolū cū carnalibꝰ habitaui: īmoetiā cū diſcholis ⁊ ſchiſmaticꝭ/ qͥ ſcindūt catholicā vnitatē: ⁊ideo graue ē mihi volēti ſeruare pacē: Et hoc ē cū his qͥoderūt pacē: ⁊ iō turbabāt alios: di Erā pacificus: ferens maloſ. Ita ſeruat̉ pax: qn̄ .ſ. mali patient̓ ſuſtinent̉ a bonis. Ro xiiij. c. Quę pacis ſūt ſectemini. e ¶ Cū loq̄barill̓ admonēdo ⁊ corrigēdo: f¶ Impugnabāt me ꝟbiſ ⁊factꝭ: g ¶ Gratꝭ .i. ſine cā vl̓ ſine adeptiōe cōmodi/ vl̓ vitatiōe īcōmodi: Sic ⁊ iudęi chriſtū. Un̄. sͣ. Principes ꝑſecutiſunt me gratis.¶ Expoſitio Pſalmi. CXX.Euaui ⁊cͣ. Hic eſt ſecūdus gradus .i. ſecūdꝰ pſal1 Imus gradualis: in qͦ vir iuſtus diuinū petit auxilium. Primus gradus eſt exire de malis ſęcl̓i. Secūdus eſt petere diuinū auxiliū. Congrue igit̉ ſequit̉ iſte gradus pręcedentē: nā de mundo exeunti occurrūt pericula: etideo neceſſe habet diuinū auxiliū implorare: Sicut olim filij iſrl̓ de ęgypto exeuntes vidētes ęgyptios ꝑſequētes: addn̄m clamauer̄t/ auxiliū poſtulātes. Uir gͦ iuſtus/ qui ſupragemebat inter maloꝝ inſidias: hic ꝯtra eos orat iuuari: ⁊ ſicpatet ꝯtinuatio pſalmi. Titulus autē eſt qui ſupͣ .ſ. Cāticūgradus .i. exultatio mētis de aſcēſu ſpūali .i. de ꝓfectu virtutū. Intentio etiā eadē .ſ. monere ad ꝓfectū ſiue ad aſcēſūſpiritualē. Modus. Bipertitus eſt pſalmus. Primo orat.Secūdo qd̓ orauit affirmat: oſtēdens virtutē auxilij impetrati: ibi: Dn̄s cuſtodit. Primo ergo ad ſcōs qͣſi ad baliuos dirigit orationē/ dicēs: h ¶ Leuaui .i. ſurſum direxi:i ¶ Oculos meos interiores .i. deſideria ⁊ cogitationes:k ¶ Ad montes/ ſpirituales .i. ad ſanctos: Qui dicunt̉ mōtes ꝓpter eminentiā vitę: ꝓpter ꝯſtantiā patientię: quia priusradios ſolis recipiūt: qꝛ ab eis ros ⁊ lux ad valles deſcēdit.Suꝑ hos montes fundata eſt eccl̓ia. Un̄ Psͣ. Fundamenta eius in montibus ſanctis. Sed pͥmus mons ſuꝑ quē primo fundata eſt eccleſia eſt chriſtus. Eſa. ij. a. Erit in nouiſſimis diebus pręparatus mōs domus dn̄i in vertice montiū.Matth̓. v. b. Nō poteſt abſcondi ciuitas ſuꝑ montē poſita.Un̄ ab hͦ ⁊ his montibꝰ dicit̉ eccl̓ia/ terra montuoſa. Deut̓.xj. b. Terra inquit ad quā ingredimini poſſidendā nō eſt ſicut terra ęgypti de qua exiſti: vbi iacto ſemine in hortorummorem aquę ducunt̉ irriguę: ſed montuoſa eſt ⁊ campeſtrꝭ:de cęlo expectans pluuiā. Dicunt̉ aūt montes/ dęmones ethomines ſuperbi. Eſa. lxiiij. a. Vtinā inquit dirūperes cęlos⁊ deſcenderes: a facie tua montes defluerent. Ad hos nō ſūtleuandi oculi: qꝛ tales nō ſunt orandi nec imitandi nec in auxiliū inuocandi. Sed ad pͥores montes debemꝰ leuare oculos. Primo/ vt viſa eorū rectitudine/ noſtrā rectitudinē cog-
noſcamus: qꝛ oppoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcūt. Iob.xxxiij. d. Reſpiciet homines .ſ. ſanctos/ ⁊ dieet: peccaui ⁊ vere deliqui: et vt erā dignus nō recępi. Secūdo/ vt viſa eorūſanctitate/ erubeſcamus: ⁊ bona ꝯfuſiōe ꝯfundamur. Ezech̓.xliij. c. Fili hoīs oſtende filijs iſrl̓ templū: ⁊ confundant̉ abiniqͥtatibꝰ ſuiſ. Tertiovt acuamur ad pugnā ⁊ patiētiā. j. Machab̓. vj. d. OſtendeLrūt elephantis ſanguinē vuę ⁊ mori .i. chriſti ⁊ ſanctorū: ad acuendū eos in pręlium.Oſee. ix. c. Quaſi vuas in deſerto inueni iſrl̓: qͣſi prima poma ficulneę in cacumine eius vidi patres eoꝝ. Gregꝰ. Si facta antiquoꝝ patrū ad memoriā reuocamus: nō erūt grauiaq̨̄ toleramus. Quarto/ vt ī eis legamus quid agere ⁊ qͣliterviuere debeamꝰ. Iob. xxxj. d. Librū ſcribat ipſe qͥ iudicat:vt ī humero meo portē illū. Liber eſt chriſtꝰ: liber eſt qͥlibetſctūs. Gregꝰ. Uiua lectio ē vita ſctōꝝ. Eſa. xxxiiij. a. Plicabunt̉ qͣſi liber cęli. Quinto vt bonū ꝯcipiamus ex aſpectueoꝝ. Gen̄. xxx .ſ. Poſuit iacob virgas in canalibus vn̄ effūdebat̉ aqua: vt cū veniſſent greges ad bibendū/ ante oculoshaberent virgas: ⁊ ī aſpectu eaꝝ ꝯciperēt. Sexto vt eorumgloriā admiremur ⁊ deſideremꝰ: ſicut regina ſaba gloriā ſalomonis. iij. Regꝭ. x. a. Eſa. xxxviij. c. Attenuati ſt̓ ocl̓i meiſuſpiciētes ī excelſo. Septīo/ vt deo gratias referamꝰ: ſic̄ vigītiqͣttuor ſeniores/ Apocꝭ. iiij. d. dicēteſ auditꝭ qͣttuor aīalibus: Dignus es dn̄e deꝰ noſter accipere gloriā ⁊ honorē ⁊virtutē. Octauo/ vt inde auxiliū recipiamus: Et hoc eſt qd̓ſequit̉: l ¶ Unde .i. a quibus ſanctis: m ¶ Ueniet auxiliū mihi: ſicut a montibus humoris ⁊ ſplēdoris beneficiū deſcendit ad valles: Vt. sͣ. Suſcipiāt mōtes pacē ppl̓o:⁊ colles iuſticiā. Et nota ꝙ leuare ocl̓os qn̄qꝫ accipit̉ in malo. Eſa. iij. c. Pro eo ꝙ eleuatę ſt̓ filię ſiō ⁊ ambulauer̄t collo extento ⁊ nutibꝰ oculoꝝ ⁊cͣ. Eccͣj .xxvj. b. Fornicatio mulieris ī extollētia oculoꝝ. Qn̄qꝫ ī bono: vt hic: Et. ij. Paral̓.xx. c. Cū ignoremus qͥd agere debeamᵇ hoc ſolū habemusreſidui/ vt oculos nr̄os dirigamus ad te. Sil̓r declinare oculos qn̄qꝫ accipit̉ in malo: Un̄. sͣ. O culos ſuos ſtatuerūt declinare in terrā. Prouer. xvij. d. Oculi ſtultoꝝ in finibꝰ terrę. Qn̄qꝫ in bono. Lucꝭ. xviij. c. de publicano/ qͥ defixis oculis in terrā orabat. Itē ꝑ montes poſſūt intelligi duo teſtamēta: vetꝰ .ſ. ⁊ nouū: ad qͦꝝ cōꝑationē alię ſcientię dicūt̉ valles. Et de his dicit̉ in Psͣ. Inter mediū montiū ꝑtranſibūtaquę: de medio petraꝝ dabūt voces. Ad hos montes aſcēdit maria/ concępto ieſu: Lucꝭ j. d. .i. aīa viſitata ſpirituſancto. Ad hos montes fugit loth vt ſaluaret̉: Gen̄. xix. f. Super hos montes reqͥeuit arca poſt diluuiū: Gen̄. viij. a Miſunt montes garicim ⁊ hebal: Deut̓. xxvij. b. Garicim īterpretat̉ diuiſio vel abſciſio: Hoc eſt nouū teſtamentū: docēsdiuiſionē ⁊ abſciſionē a peccato et mūdo. Hebal interp̄tat̉vetus vorago: vel aceruus lapidū: Hoc eſt vetus teſtamentū: Qd̓ recte dicit̉ vorago ꝓpter ꝓfunditatē iudicioꝝ ⁊ obſcuritatē figuraꝝ: Et aceruus lapidū/ ꝓpt̓ multitudinē cōminationū ⁊ duriciā iudicioꝝ. Ad hos mōtes leuādi ſūt oculi:qꝛ inde venit lumen verę cognitiōis. Gen̄. xviij. a. Cū leuaſſet abraā oculos apparuerūt ei tres viri ſtantes ꝓpe eū. Pertres viros/ tres perſonę intelligunt̉: quarū viſio ſiue cognitio datur illis qui ad hos montes oculos ſuos leuant. Dicit ergo vir iuſtus: h ¶ Leuaui oculos meos interiores .ſ. intellectum et affectū: k ¶ Ad montes videndos ⁊cognoſcendos: l ¶ Unde veniet auxiliū mihi .i. multiplex cognitio: q̨̄ auxiliat̉ ad glorię aſſecutionē/ ⁊ gehēnę euitationē. Cognitis em̄ ꝓmiſſionibus ⁊ cōminationibus q̨̄ fiunt in duobus teſtamentis: multū iuuamur ad fugā mali etamorē boni. Sed ne crederet aliquis ꝙ ſancti vel ſcripturahoc haberet ex ſe: vt .ſ. iuuare poſſet: ⁊ ita poneretur ſpes ineis: oſtendit ꝙ omne auxilium a domino eſt: qui auxiliatur per eos: et ipſi ꝙ iuuant a domino habent. Et hoc eſt/
Al̓. rdebellabant
tihabitauitabernacl̓is (al̓. jperegri 1nata eſt
Al̓. rin
al̓. Noquerer
Psͣ .118.
Psͣ. 71.Leuare oculos⁊ declinare ī bonā ⁊ malā partē accipit̉
Psͣ. 16.
Per montespn̄t intelligiduo teſtamētsaPsͣ. 101.
Partitiopſalmi
Sctī dicūtur mōtes
Psͣ. .86.