Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XVIII

a ī ęt̓nū dīa iudicia iuſticię tuę. Schin ſuꝑ vuln.p Rincipe̓s ꝑſecuti ſūtme gratis: ēt a verbisſ tuis formidauit cor meum.LLętabor ego ſuper eloquia

ktua: ſicut qui inuenit ſpoliamulta. Iniquitatē odio haI bui et abominatus ſum: lep gem autem tuam dilexi. Septies in die laudem dixi tis bi: ſuper iudicia iuſticię tuę.

a In ęternū oīa iudicia iuſticię tuę durabūt .ſ. qꝛ ſententiā datā/ ſiue de bonis/ ſiue de malis: nec tp̄us nec ratio necres vlla poterit ſubuertere vel īmutare.. Iuſticia tua ſic̄tes dei. Eccͣs. xj. b. Si ceciderit lignū ad auſtrū ſiue ad aquilonē: in quocūqꝫ loco ceciderit ibi erit. Itē In ęternū omnia iudicia iuſticiętuę .i. quibꝰ iuſticiā iudicas/ ſupple durabūtſine vlla īmutatione.Iaco. j. c. Apud quē ē trāſmutatio. Veliudicia iuſticię/ vocat p̨̄cępta q̨̄ hoīesiuſtificant̉. Et hęc ſūt/in ęternū .i. ad ęternitatem ducunt.Rincipes. Superius dixerat vir fidelis ſe ſuſtinereMulti ꝑſequunt̉ me tribulāt me. Et qꝛ poſſet pumultas tribulatiōes: habere multos ꝑſecutores: ibi:tari inuitꝰ dolens ſuſtinuiſſet eas: ideo in octonario dicittribulatiōes ſibi fore gratas: qꝛ ſunt medicamēta ꝯtra vulnerapeccatoꝝ/ tumorē reprimētia/ dolorē mitigātia/ ſaniē expellentia/ fracturā ꝯſolidātia: p̨̄ponit̉ ei hęc lr̄a/ Schin: q̨̄ interp̄tat̉ ſuꝑ vulnꝰ: qꝛ ſic̄ emplaſtꝝ a medico ponit̉ ſuꝑ vulnus vtſanet: ſic tribulatiōes a deo īmittunt̉ vt ſanent vulnera pctōꝝ.Un̄.. Da nobis dn̄e auxiliū de tribulatiōe. Iob. v. c. Increpationē dn̄i ne reprobes: qꝛ ipſe vulnerat medet̉: ꝑcutit manus eius ſanabunt. Ideo ipſemet iob. vj. b. dicit: Qui cępitip̄e me ꝯterat: ſoluat manū ſuā ſuccidat me: hęc mihi ſitſolatio vt affligēs me dolore parcat. Itē/ Schin īterp̄tat̉iuſticia: qꝛ iniuſte nec īmiſericordit̉ flagellat dn̄s: īmo iuſte.Un̄.. Iuſtus es dn̄e rectū iudiciū tuū. Continuat̉ lr̄a ſic:Multi ſunt ꝑſequūt̉ me tribulāt me: Nec tm̄ minores qͦrūꝑſecutio leuis eſſet: ſed etiā maiores quoꝝ ꝑſecutio maior eſt.Et eſt: b Principes .i. dęmones: malis homībꝰ pͥncipant̉: c Perſecuti ſūt me: ſe mala occulte ſuggerēdo/ etaꝑte qn̄qꝫ ſęuiēdo. Eph̓. vj. b. eſt nobis colluctatio aduerſus carnē ſanguinē/ tm̄ ſupple: ſꝫ aduerſus pͥncipes poteſtates: aduerſꝰ mūdi rectores tenebraꝝ haꝝ. j. Pet̓. v. b. Sobrijeſtote vigilate: qꝛ aduerſariꝰ vr̄ ⁊cͣ. Et qꝛ iuſte poſſentſequi: ſic̄ illi qui ꝑſequūt̉ latrones: ideo addit: d Gratis .i.ſine culpa mea/ ſine rōne ſua. Eſa. lij. b. In ęgyptū deſcēditppl̓s meꝰ vt colonꝰ eſſet ibi: aſſur abſqꝫ vlla cauſa calūniatꝰeſt. Item/ b Principes/ terreni/ c Perſecuti ſuntme rerū iniurijs verboꝝ cōtumelijs verberū moleſtijs affligēdo/ d Gratis .i. ſine vlla cauſa. Et hęc ꝑſecutio eſt ſuper vulnus .i. emplaſtꝝ: vel medicina vulneris peccatoꝝ: quiatalis ꝑſecutio ducit ad regnū. j. Pet̓. ij. c. Hęc eſt gratia ſipter cōſcientiā dei ſuſtinet quis triſticiā patiēs īiuſte: Quę em̄gratia ſi peccantes colaphizati ſuffertis? Sed ſi bene facientes patient̉ ſuſtinetꝭ: hęc eſt gr̄a apud deū. Itē/ b Principes .i. ſenſꝰ carnales: Perſecuti ſūt me vanitates hauriēdo d Gratis .i. ſine vtilitate. Propt̓ qd̓ dicit̉ Eccͣs. x. c. tibi terra cuiꝰ rex puer ē: id eſt ratio: cuiꝰ principes mane cōmedūt .i. in temporalibꝰ delectant̉. Et licꝫ multi magnime perſequant̉/ libenter ſuſtineo. e Et .i. quia: f A verbis tuis: non a flagellis hominū: g Formidauit cormeū: Et iam ſecurus ſum a flagellis: qꝛ qui timet deum/ nihilaliud timet: qui timet deū / omnia timet: vt dicit Auguſtinus. Prouer. xiiij. c. In timore domini fiducia fortitudinis:filijs eius erit ſpes. Hieronymꝰ. Magna ſecuritas eſt nihil timere p̨̄ter deū. Ideo dicit̉/ Matth̓. x. c. Nolite timere eosoccidūt corpus: animā autē non poſſunt occidere: ſed potiustimete eum qui poteſt animā corpus perdere in gehennā.Glo. Timor dei excludit timorē hominū. Licꝫ em̄ iuſtus expellat̉/ ꝓſcribat̉ occidat̉/ vigilijs torqueat̉/ ignibꝰ torreat̉/bris dilaniet̉: tamē plus timet verba dei qͣꝫ minas hominū: etſic vincit. Et hoc totū facit fides. Unde/ Heb̓. xj. f. Sanctifidem vicerūt regna. j. Ioh̓. v. a. Hęc eſt victoria quę vincitmundū fides noſtra. Et quia virum iuſtū in flagellis poſitum

eloquia domini conſolant̉: quia ꝓmittunt auxiliū certātibus vincentibus coronam: ideo ſequit̉: h Lętabor ego inter ꝑſecutiones: i Suꝑ eloquia tua/ me in tribulationecōſolantia: corona ſi vicero ꝓmittentia. Apocꝭ̓. iij. d. Quivicerit: dabo illi ſedere mecū in throno meo. ij. Timoth̓. ij. a.Non coronabitur niſi legitime certauerit.Iaco. j. b. Beatꝰ virqui ſuffert temptatio: quoniā cum ꝓbatus fuerit accipiet coronā vitę quā repromiſit deus diligentibꝰſe. k Sicut inuenit ſpolia multa: victis hoſtibus: Ubi eſt duplex gaudiū: Unū de victoriahoſtiū: alterum de inuentione ſpoliorum. Sic vir iuſtus perſeuerans in tribulationibꝰ per patientiā vincēs: duplex habebit gaudiū. Vnū: quia vicit ꝑſeuerando fortiter patiēdo.Alterum: quia infundit̉ ei cęlitus cōſolatio ſpei de corona habenda. Roma. v. a. Tribulatio patientiā operat̉: patiētia aūtꝑbationem: probatio ꝟo ſpem: ſpes autem non cōfundit: ſedinfundit: vt dicit beatꝰ Bern̄. Aliquādo etiā poſt tribulationes et ꝑſecutiones dat̉ intelligētia ſcripturarū patienti/ vndenaſcunt̉ ei lęticia cōſolatio. Eſaię. ix. a. Lętabunt̉ corā te ſic̄qui lętant̉ in meſſe: ſicut exultant victores capta pręda qn̄diuidunt ſpolia. Sequit̉ l Iniquitatē. Quia dixerat ſeformidaſſe a verbis dei: poſſet credi ex illa formidine odiret vir iuſtus verba dei: Multotiens em̄ quod timet̉/ oditur:Ideo oſtendit illa formido non fecit odiū/ ſed amorē: ſicuttimor quo filius timet patrem/ vxor virum: non facit odiūſed potius amorem: Immo talis timor ex amore eſt: vt dicitAuguſtinꝰ. Nam quē amat timet ne amittat. Vnde qd̓ dicit̉j. Ioh̓. iiij. d. Timor non eſt in charitate: de timore ſeruili intelligit̉. Et hic agit̉ de formidine filiali: qua non perit amorſed nutrit̉: vt dicit Auguſtinꝰ. Et hoc eſt: Iniquitatē. q. d.formidaui a verbis tuis: et ideo iniqͥtatē quā eloquia diuinadeteſtant̉ naturā/ m Odio hab̓ui: qd̓ eſt odiū perfectū: De quo.. Perfecto odio oderam illos .ſ. inimicos dei.n Et abominatꝰ ſum: ideo euomui/ relinquēdo/ confitendo/ fugiendo. Prouerb̓. xxix. d. Abominant̉ iuſti virū impiū: abominant̉ iniqui eos qui in recta ſunt via. o Lęgēautē tuam/ nouā qͣꝫ veterē/ dilexi: qꝛ docet fugere malūet facere bonū. Prouer. iij. a. Fili ne obliuiſcaris legis meę:p̨̄cępta mea cor tuū cuſtodiat. Itē eodē. c. Cuſtodi legē atqꝫconſiliū meū: erit vita aīę tuę gr̄a faucibꝰ tuis. aūt viriuſtꝰ iniquitatē odit legē dei diligit ſibi aſcribit ſed deo:quē ideo cōtinue laudat. Et hoc ē qd̓ ſequit̉: p ¶Septies .i.in omī tꝑe vitę meę qd̓ ſeptē diebꝰ agit̉. q In die .i. ī lucevirtutū poſitꝰ: r Laudē dixi tibi: cui attribuo iniqͥtatēodio habui/ legē tuā diligo. Vel Septiēs in die. i. ſeptiformi gr̄a ſpūs illuſtratꝰ. r Laudē dixi tibi: a ē om̄ebonū: Et ideo ſolꝰ laudādus es. Eſa. xlij. b. Gloriā meā alterinon dabo/ laudē meā ſculptilibꝰ. Itē/ p Seꝑties in die.i. ſeptē vicibꝰ: vt mos ē religioſis. r Laude dixi tibi: p̨̄ter laudes nocturnas. Verbi gr̄a. Laudes matutinales/ ſūmodiluculo: qꝛ tūc reſurrexit dn̄s. Poſtea pͥmā: qꝛ tūc traditusfuit pilato. Deinde tertiā: qꝛ tūc clamauerūt iudei crucifigatur. Poſtea ſextā: quia tūc fuit crucifixus. Poſtea nonā: quiatūc expirauit. Poſtea veſperas: qꝛ tūc depoſitꝰ fuit de cruce.Poſtea cōpletoriū: qꝛ tūc ſepultꝰ. Matutinas ꝟo nocturnales cātat eccleſia: ad deſignandū vigiliā domini/ diligentiāiudęorū in eius cuſtodia. Vel idcirco ſepties in die laudat eccleſia deum: vt ſeptem virtutes illi tribuat: quibus ſeptem vitia expellat: ſeptē beatitudines acquirat. Prouerb̓. xxiiij. b.Septies cadit iuſtus et reſurgit. Ioſue. vj. b. Cum ſeptimocircūitu clangerēt buccinis ſacerdotes ⁊cͣ. poſtqͣꝫ ī aures multitudinis vox ſonitus increpuit/ muri ilico corruerūt. Laudem dixi tibi dico/ s Super iudicia iuſticię tuę: ideſt ꝓpter flagella et verbera quibꝰ corrigis et iuſtificas filiostuos.. Exultauerūt

Nsͣ. 35.

Al̓. Iniuſticiā26. q. 7. c.affectum91. diſ. c. p̄ſbyt̉Al̓. Flaudaui te

il. j Exultabo

Psͣ. 59.

Psͣ .138.