Pſalmus

Pax multa dilige̓ntibus lec gem tuā: ⁊ non eſt illis ſcanedalum. Expectabā ſalutaref tuū dn̄e: et mandata tua digͦ lexi. Cuſtodiuit anima meah teſtimonia tua: et dilexit eakrvęhemēt̓. Seruaui mādaſi ta tua ⁊ teſtimonia tua: quian oēs vię meę in ꝯſpectu tuor.

¶ Tau errauit vel conſummauit.Ppropinquetꝭ deprecatio mea in cōp ¶ſpe̓ctu tuo domine:iuxta eloquium tuum da mis hi intellectū. Intret poſtut latio mea in cōſpectu tuor:ẜm eloquiū tuum eripē me.

tuos. sͣ. Exultauerunt filię iudę propter iudicia tua domine.Item flagella dei dicunt̉ iudicia iuſticię: quia iuſte infligunt̉.Daniel̓. iij. d. Uniuerſa q̨̄ feciſti nobis dn̄e in vero iudicio tuofeciſti. a ¶ Pax multa. q. d. ideo legem tuam dilexi: quiapax multa eſt interius in mente licꝫ non exterius in mūdo.b ¶ Diligētibus legem tuam: id eſt examore eam facientibꝰ:⁊ ex amore in ea ſtudētibus: Quia vt dicitAmbroſius: charitaspellit oēs tribulationes: non vt non eueniant: ſed vt non noceāt:quia licꝫ exteriꝰ tribulationes inſurgant: tamē vir iuſtus interiusnon turbat̉: Prouer.xij. c. Non cōtriſtabitiuſtū quicquid ei acciderit. Ad litterā illi qui libēter ſtudent inlege dei/ pacem habent a mūdo: quia non curant de ipſo: et acarne: qꝛ ꝑ ſtudiū legis diuinę/ et amor mūdi ⁊ laſciuia carnisfrangitur. Vnde Hieronymus. Ama ſtudia litterarū: ⁊ carnis vitia non amabis. Ecc̄i. vlti. d. Modicū laboraui ⁊ inuenimihi multā requiem: Loquit̉ de labore ſtudij. Ecc̄i. vj. c. Innouiſſimis inuenies requiem in ea: ⁊ conuertet̉ tibi in oblectationem. c ¶ Et/ etiam/ non eſt illis ſcandalum/ licꝫ inquietudo: quia etſi exterius tribulent̉: ⁊ etiam aliquātulū moueant̉/ non tn̄ ꝑ ſcandalū offendūt̉: Sic arbor: etſi a vēto moueat̉: non tamē eradicat̉. Vel: Non eſt illis ſcandalum/ipſa lex: quia qui diligit legem dei / ſi quid eſt in ea qd̓ nō intelligat: illud tamē venerat̉ ⁊ honorat: ⁊ ſi quid in ea ſonare videtur abſurde iudicat magnū et difficile ⁊ ſe neſcire: et ideo nonſcandalizat̉. Exo. xij. b. Non remanebit ex eo quicqͣꝫ vſqꝫ mane: ſed ſi quid reſiduū fuerit/ igne cōburetis. d ¶ Expectabam. q. d. ideo iniquitatem odio habui ⁊ legem tuam dilexi:quia expectabam/ ſpe ſubnixus: e ¶ Salutare tuū domine: id eſt chriſtū: qui in primo aduentu ſaluauit animas: inſecūdo ſaluabit corpora. Phil̓. iij. d. Saluatorē expectamusdominū noſtrū ieſū chriſtū: qͥ reformabit corpꝰ hūilitatis noſtrę configuratū corpori claritatis ſuę. Thren̄. iij. c. Bonū eſtp̨̄ſtolari cū ſilētio ſalutare dei. f ¶ Et mādata tua dilexiꝑ q̨̄ ſalꝰ acqͥrit̉. Prouer. iij. a. Pręcępta mea cor tuū cuſtodiat:longitudinē em̄ dierū et ānos vitę ⁊ pacē apponēt tibi. NotaDeusDeus expectat ad miſerendum. Eſaię. xxx. d.Diabolꝰ Expectat vos deus vt miſereatur veſtri. ItemIuſtus Eſaię. v. b. Quid eſt quod debui vltra facere vi(Impiusᵈ neę meę et non feci? An ꝙ expectaui vt faceretvuas/ et fecit labruſcas? Diabolus expectat ad perdendum.Psͣ. Me expectauerūt peccatores vt perderent me. Thren̄.ij. e. En iſta eſt dies quam expectabamus inuenimus vidimus. Iuſtus expectat gaudium. Prouerb̓. x. d. Expectatioiuſtorum lęticia. Impius expectat ſuppliciū. Prouerb̓. xj. c.Deſideriū iuſtorum omne bonum: pręſtolatio impiorum furor. g ¶ Cuſtodiuit. q. d. dilexi mādata tua: et ideo cuſtodiuit anima mea: corde per iugem memoriā: et opere/ perefficientiam: h ¶ Teſtimonia tua: id eſt ſcripturas ſacrasquę de te teſtificant̉. i ¶ Et dilexit ea vęhemēter: id eſtmultū. Et ideo k Seruaui mādata tua/ de deo ⁊ ꝓximo diligēdo: ad quę omnia alia reducunt̉. Matth̓. xxij. d. Exhis duobꝰ mandatis tota lex ꝑendet ⁊ ꝓphetę: Diliges dominū deū tuum ⁊cͣ. ¶ ¶ Et teſtimonia tua: id ſacra eloquia: vtſupra: m QQuia omnes vię meę: id cogitationes meę etdeſideria ⁊ opera quibus itur vel ad cęlū vel ad infernū: ſunt/n ¶ In cōſpectu tuo: id eſt nō latent te. Prouer. xv. a. Inomni loco oculi domini contemplant̉ bonos et malos. Prouerb̓. xvj. a. Omnes vię hominū patēt oculis eius. Ideo caute agendum eſt. Boetius in fi. de cōſolatione: Magna nobisprobitatis neceſſitas indicta eſt/ niſi diſſimulare velimus: cumcuncta agamus ante oculos iudicis cuncta cernentis.

Ppropinquet deprecatio mea. In p̨̄cedentiMoctonario dixit vir iuſtus tribulationes ⁊ ꝑſecutioneskſibi fore gratas quas propter dominū ſuſtinuit fortiter et libēter: per quod reductus eſt ab errore ſuo ⁊ appropinquauit deo: De qua appropinquatione agitur in hoc octonario: cui p̨̄ponit̉ hęc littera Tau: quę interpretat̉ errauit vel cōſummauit: quia hic dicit vir iuſtus ſe olimerraſſe: ſed nunc velledeo appropinquare/ ꝑquod habet̉ cōſummatio. Continuat̉ ergoſic: Iniquitatem odiohabui: dicit vir iuſtꝰ:et legem tuam dilexi:ſepties laudem dixi tibi: cuſtodiui ⁊ ſeruauimandata tua et teſtimonia tua: idcirco o ¶ Appropinquet deprecatio mea/ vſqꝫ ad thronum miſeratiōis tue:id eſt me appropinquare faciat. Iob. xxiij. a. Quis mihi tribuat vt cognoſcam et inueniam illum ⁊ veniam vſqꝫ ad ſoliūeius? Eccͣi. xxxv. d. Oratio humiliātis ſe nubes penetrabit: ⁊donec appropinquet non conſolabitur. Deprecatio dicofacta/ p ¶ In cōſpectu tuo domine: id eſt in corde ſecreto: vbi ſolus deꝰ cōſpicit. Talis dep̄catio quę de corde naſcit̉non de ore tm̄: venit vſqꝫ ad deum. sͣ. Intret in cōſpectu tuooratio mea. Ibi Augꝰ. Magna eſt virtus purę oratiōis: quęquaſi ꝑſona quędā ad deum intrat: ⁊ ibi mandatū ꝑagit/ quocaro ꝑuenire nequit. Quę autē ſit iſta deprecatio oſtēdit/ ſubdens: q¶ Iuxta eloquiū tuū: id eſt iuxta ꝓmiſſum tuū.r ¶ Da mihi intellectu/ quo intus in ſcripturis ⁊ creaturiste legā. Qd̓ eſt illd̓ ꝓmiſſū? Supͣ. Intellectū tibi dabo. Ecc̄ixliij. d. Omnia dominꝰ fecit: ⁊ pie agentibus dedit ſapientiā.Uel ſic r¶ Da mihi intellectum/ quo ſapiā ⁊ intelligam:q ¶ uxta eloquū tuū: nō iuxta eloquiū philoſophorū: qd̓vanum et vacuū eſt: et ideo non replet nec reficit animas: necregit ad finē: et idcirco defacili errat̉ in eo: Sed verbū diuinum plenū ⁊ verum et certum: et ideo reficit ⁊ regit ſtudentēin eo. Vnde. sͣ. Rectum eſt verbū domini ⁊cͣ. Ecc̄i. xxiiij. c.Qui audit me nō cōfundet̉. Ideo dicit petrꝰ ad ieſum/ Ioh̓.vj. g. Verba vitę ęt̓nę habes: ad quē ibimꝰ? Caſſiodorꝰ. Petit vir iuſtꝰ vt iuxta eloquia dei ſapiat: ne ꝑ humanā prudētiāeuaneſcat. Sequit̉: s ¶ Intret poſtulatio ⁊cͣ. Gradatimꝓcedit vir iuſtꝰ. Priꝰ em̄ dixerat. Appropinquet dep̄catio: nūc dicit: Intret poſtulatio: qd̓ plꝰ eſt. Et nota ꝙdep̄catio hic eſt ꝓ adipiſcēdis bonis: poſtulatio de amouēdismalis: Cum tamē in multis locis econtrario ſumant̉ vocabula iſta. Dic̄ ergo/ Intret ad te: poſtulatio mea: id eſt oratio ꝓ amouendis malis/ tam culpę qͣꝫ pęnę. Poſtulatio/ dicō facta/ t ¶ In cōſpectu tuo: id eſt in corde vbi tu cōſpicis. Vel Intret poſtulatio mea in ꝯſpectu tuo: id eſtvſqꝫ ad ꝯſpectū tuū: vt .ſ. ꝯſpicias eā .i. exaudias. Ecc̄i. xxxv.c. Qui adorat deū ī oblectatiōe ſuſcipiet̉: ⁊ dep̄catio illiꝰ vſqꝫad nubes appropinquabit. v ¶ Scd̓m eloquiū tuū: id eſtꝓmiſſum quo ꝓmittis tribulatis auxiliū et liberationē et etlaglorificationē. sͣ. Cū ipſo ſum in tribulatione ⁊cͣ. x ¶ Erip̄emē/ a ꝑiculis. Vel Eloquiū/ dic̄ legē dei. Et ē ſenſus/ ẜmeloquiū tuū .i. ꝑ eloquiū tuę legꝭ: eriꝑe me a cōcupiſcētiacarnis: quę cōcupiſcit aduerſus ſpiritū: Gal̓. v. c. Nota proceſſū. Supra petijt vir iuſtꝰ ſibi dari intellectū iuxta eloquiūdei ad cognoſcendū ſuperna: hic ꝑ idem eloquiū petit a labecarnis ⁊ a ꝑiculis liberari. Et bene hęc duo cōiungunt̉ ⁊ ordinant̉: quia intelligētia ſuꝑnoꝝ defacili cauet terrenoꝝ perſcula laqueoꝝ. Vnde/ Prouerb̓. j. b. Fruſtra iacit̉ ręte ante oculos pennatorū. Ibi Glo. Facile euitat laqueos in terris: quiſꝑ habet oculos ī cęlis. Loquit̉ de oculis mētis: qͥ ſūt cogitatio ⁊ deſideriū. Quippe loca ſuꝑiora ſpacioſa ſūt: nec ponunt̉ibi laquei. Vnde aues ſuꝑius volātes nō timent laqueos quiſemꝑ circa terrā

Psͣ .96.

Al. joratio

Al̓. ⁊valdeAl̓. CuſtodiuilAl̓. ⁊ dn̄e ī

Al̓. rdn̄e

Psͣ. 87.

Psͣ. 31.

Psͣ 32.

Expectat.

Psͣ. .90.