Pſalmus

a Multirqͥ ꝑſequunt̉ me ⁊ tribbulāt me: a teſtimonijs tuis? nō dēclinaui. Uidit p̨̄uaricāξͦ teſ ⁊ tabeſcēbā: quia eloquia

g tua nō cuſtodier̄t. Uide̓ qm̄h mādata tua dilexi dn̄e: in mii ſericordia tua viuifica me.F Principiū v̓boꝝ tuoꝝ v̓itaſ:

⁊ diſceptabo ibi cū eis. Psͣ. Nō intres in iudiciū cū ſeruo tuodn̄e. Hoc fiet cū dicet dn̄s: Eſuriui ⁊ nō dediſtis mihi māducare ⁊cͣ. Matth̓ .xxv. d. Suꝑ quē locū dicit Glo. Si tāta diſtrictiōe agit̉ cū illis qͥ nō ſūt largiti ſua: qͥd fiet ꝯͣ illos qui rapiūtaliena? Itē eſt iudiciū excitationis: de qͦ Ioh̓. ix. gͦ. In iudiciūego ī hūc mūdū venizvt qͥ nō vidēt videāt:ſ ⁊ qui vident cęci fiāt.Ioh̓. iij. c. Qui nons credit iā iudicatus eſt.Itē eſt iudiciū diſcretiōis: de qͦ Psͣ. Iudica me deus ⁊ diſcernecauſā meā. Itē ē iudiciū miſeratiōis. Psͣ. Deꝰ in noīe tuo ſaluū me fac: ⁊ ī virtute tua iudica me. Itē ē iudiciū retributiōisqd̓ fiet in futuro/ qn̄ reddet vnicuiqꝫ iuxͣ oꝑa ſua. Nec erit ſinemiſcd̓ia: qꝛ bonis ſupͣ meritū: malis citra meritū reddet: de qͦPsͣ. Iudicabit ppl̓os ī ęqͥtate. Un̄ vir iuſtꝰ ſciēs ꝙ nō fiet illd̓iudiciū ſine miſcd̓ia/ maxīe illis qͥ fecerūt miſcd̓iā: ꝯfidēter dic̄:ẜm iudiciū tuū viuifica me. Uel de iudicio miſeratiōispōt exponi ẜm Glo. Et ē ſenſus: Scd̓m iudiciū tuū quo īpn̄ti parcꝭ peccātibꝰ: viuifica me vita gr̄ę īſpirādo. Et poſſet aliqͥs q̨̄rere: qͣre petꝭ hͦ? Qꝛ a ¶l̓ti ſūt qͥ ꝑſequūt̉ meexteriꝰ: et tribulāt me īteriꝰ. sͣ. Ml̓tę tribulatiōes iuſtoꝝ.Hiere. xx. c. Audiui cōtumelias ml̓toꝝ ⁊ t̓rorē ī circūitū: ꝑſeqͥmī ⁊ ꝑſeqͣmur eū: ab oībꝰ viris qͥ erāt pacifici mei. Nota/ pͥmꝰꝑſecutor ⁊ tribulator iuſti ſpūs ē caro: q̨̄ ꝑſequit̉ blādiēdo ⁊ alliciendo. Gal̓. v. c. Caro cōcupiſcit aduerſus ſpm̄. Quę ꝑſecutio figurata ē Iudicꝭ. xvj. e. in dalila et ſamſone. Hęc illū crinibꝰ ſpoliauit in gremio recūbentē: et caro ſpoliat ſpm̄ v̓tutibꝰ⁊ ſctīs meditatiōibꝰ ſibi ꝯſentientē. Deinde tradidit philiſteis.i. dęmonibꝰ qͥ eū excęcāt .i. rōnis vſū ⁊ cęleſtiū contēplationēauferunt. Deinde ponunt eū ad molā .i. ad curā ⁊ ſollicitudinētꝑaliū. Ideo dicit/ Mich̓. vij. b. Ab ea quę dormit in ſinu tuocuſtodi clauſtra oris tui. Ecc̄i. ix. a. Nō des mulieri .i. carni poteſtatē aīę tuę: ne ingrediat̉ in virtute tua ⁊ cōfundaris. Secūdus ꝑſecutor eſt mūdus: q̨̄ ꝑſecutio figurata eſt/ Gen̄. xxxj. c.in laban: qͥ ꝑſecutꝰ eſt iacob fugientē tribꝰ diebꝰ. Laban eniminterp̄tat̉ candidatio: hic eſt mūdus qͥ in ſuꝑficie candidꝰ apparet: ſꝫ interiꝰ ſordidꝰ ē. Iacob interp̄tat̉ luctator vel ſupplātator: hic ē vir iuſtꝰ qͥ luctādo mūdū ⁊ carnē ſupplātat. Laban gͦ.i. mūdꝰ ſiue gl̓ia tꝑalis ꝑſequit̉ iacob: id eſt virū iuſtū qͥ ꝑegrinat̉ in mūdo. Iuxta illud/ Incola ego ſum apud te ⁊ ꝑegrinusſicut patres mei. Iacob gͦ fugientē cum liberis ſuis ⁊ vxoribꝰ:id eſt virū iuſtū a mūdo recedentē cū bonis oꝑbꝰ ſuis q̨̄ ī vitaactiua ⁊ ꝯtēplatiua genuit/ ꝑſeqͥt̉ mūdꝰ: Et hͦ ꝑ tres dies .ſ. peccatū cordis/ oris/ ⁊ oꝑis. Nā ſi qͣrta die ꝑſecutꝰ eſſet eū .i. peccato cōſuetudinis vix euaſiſſet. Sed liberat̉ vir iuſtꝰ ꝑ aceruūteſtimonij .i. ꝑ ſacrā ſcripturā. Tertiꝰ ꝑſecutor ē diabolꝰ: de qͦj. Pet̓. v. b. Aduerſariꝰ veſter diabolꝰ ⁊cͣ. Et figurat̉ iſta ꝑſecutio ī ꝑſecutiōe ſaulis ⁊ dauid. Siquidē ſaul ſola inuidia ꝑſeq̄bat̉ dauid: ſic diabolꝰ virū iuſtū. Sap̄. ij. d. Inuidia diaboliintrauit mors in orbē terrarū: imitant̉ aūt illū qͥ ſūt ex ꝑte illiꝰ.Eſa. lij. b. In ęgyptū deſcēdit ppl̓us meꝰ a pͥncipio vt colonꝰeſſet ibi: ⁊ aſſur abſqꝫ vlla cauſa calūniatꝰ eſt eū. Quartus ꝑſecutor ſunt parētes. Mich̓. vij. b. Inimici hominis domeſticieiꝰ. Hiere. ix. b. Unuſquiſqꝫ a ꝓximo ſuo ſe cuſtodiat ⁊ ī om̄ifratre ſuo nō habeat fiduciā: qꝛ oīs frater ſupplātans ſupplātabit: ⁊ oīs amicus fraudulēter incedet. Quinta ꝑſecutio eſt tyrānorū: qui bona eccleſię diripiūt ⁊ martyres occiderūt. Sextaeſt hęreticoꝝ: qui fidē eccleſię corrūpunt ⁊ confeſſores afflixerūt. Septima eſt falſorum fratrū qui mores ⁊ vitā eccleſię malis exemplis corrūpunt. Octaua eſt aduocatoꝝ qui pacē eccleſię ꝑturbāt. Ecc̄i. xxviij. c. Lingua tertia ml̓toſ cōmouit. Psͣ.Diſſipa gentes q̨̄ bella volūt. Nona ē p̨̄latoꝝ qͥ eccleſiā cōfūdūt: cōſāguineos ſuos d̓ t̓ra ſua/ ⁊ de parētela ſua ī ſuis eccl̓ijsꝓmouēdo. Cōtra quos dr̄/ Abacuk. ij. c. Uę qͥ ędificat ciuitatem in ſanguinibꝰ ⁊ p̨̄parat vrbē in iniquitate. His omnibꝰ adiūcti ſunt maligni ſpūs: qui ꝑ ſe ⁊ ſuos eccleſiā ⁊ filios eccleſięperſequunt̉. Unde/ Eph̓. vj. b. Induite vos armaturā dei vt

poſſitis ſtare aduerſus inſidias diaboli: qꝛ nō ē nob̓ colluctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē .i. aduerſus hoīes tm̄: dic̄ Gloſed aduerſus pͥncipes ⁊ poteſtates aduerſus mūdi rectorestenebrarū harū/ cōtra ſpiritalia neqͥcię in cęleſtibꝰ. De om̄ibꝰhis dicit̉. sͣ. Inimici aūt mei viuūt ⁊ confirmati ſūt ſuꝑ me ⁊ml̓tiplicati. Et licꝫ totſint: tn̄/ b. A teſtimonijs .i. ab obſeruātiamādatorū tuorū/ vel aſtudio teſtamentoꝝ: q̨̄tuę veritati perhibentteſtimoniū: c ¶ Nōdeclinaui/ quin ſꝑ etmādata facerē ⁊ in lege ſtuderē. Vnde. sͣ. In lege dn̄i voluntas eiꝰ: ⁊ ī lege eiꝰ meditabit̉ die ac nocte. Seqͥt̉. d idi.q. d. non tm̄ nō declimaui a teſtimonijs tuis/ inter tottribulationes ⁊ ꝑſecutiōes: īmo etiā tantū c̨elū habui tunc ꝙde inimicorum malitia dolui. Et hoc eſt/ Uidi p̨̄uaricantes .i. p̨̄cępta legis naturalis/ moſaicę/ euāgelicę tranſgrediētes. e ¶ Et tabeſcebā .i. prę dolore deficiebā. sͣ. Defectiotenuit me ꝓ peccatoribꝰ derelinquētibus legē tuā. Item tabeſcere me fecit c̨elus meus: quia obliti ſūt verba tua inimicimei. Sic phineēs Nūeri. xxv. b. Sic moyſes/ Exo. xxxij. d.quādo proiecit tabulas. Sic paulus. ij. Corinth̓. xj. g. Quisſcandalicat̉ ⁊ ego non vror? Et ſubiungit cauſam doloris ſui:f ¶ Quia eloquia tua nō cuſtodierūt .i. p̨̄cępta tua quęiō data ſūt vt ſeruent̉. sͣ. Tu mādaſti mādata tua cuſtodiri nimis. Pręcępta domini qn̄qꝫ dicunt̉ eloquia: quia aperte ſignificant/ et loquūt̉. Quādoqꝫ verba: quia ſūt notę ⁊ ſignificationes voluntatis dei ad hoīes. Quādoqꝫ teſtamēta: quiaꝓmiſſiones ⁊ legata dei ad amicos ſuos ꝯtinent. Qn̄qꝫ iuſtificationes: quia faciētes iuſtificant. Quādoqꝫ mirabilia: quiainſolita ⁊ noua pręcipiūt. Quādoqꝫ ęquitas: quia ęqualitatēhabēt. Quādoqꝫ veritas: quia dicūt res ſicut ſe habēt. Quādoqꝫ iuſticia: quia nihil iniuſtū vel inordinatū cōtinēt. Quādoqꝫ p̨̄cępta: quia vt fiant/ dant̉. Sequit̉: g ¶ Uide: id eſtte videre oſtende. h ¶ Quoniā mādata tua dilexi dominę .i. ex dilectiōe impleui. Prouer. iij. a. Fili mi ne obliuiſcaris legis meę: ⁊ pręcepta mea cor tuū cuſtodiat: longitudinē enim dierū ⁊ annos vitę ⁊ pacē apponēt tibi. Vnde ſequit̉:i ¶ In miſericordia tua viuifica me: vita gratię in p̨̄ſenti: ⁊ vita glorię in futuro: nō meritis meis. sͣ. Melior eſt miſericordia tua ſuper vitas. Sequit̉: k ¶ Principiū verborum tuorū: id eſt ea quę in principio ⁊ primo homini facienda et ſeruāda mādaſti: Vt: De ligno ſciētię boni ⁊ mali ne comedas ⁊cͣ. Sūt l ¶ Ueritas .i. ad veram gloriā cuſtodita:ducentia: vel ad verā pęnā neglecta. Vel Principiū verborū tuorū veritas .i. verba quę in principio pͥmis parētibꝰ dixiſti vera ſunt .ſ. Quacūqꝫ hora comederis morte morieris: quia ſicut dixiſti ita euenit. Ipſi reuera comederūt etmortui ſunt cū tota poſteritate tua .i. mortis neceſſitati addicti. Roma. v. b. Per vnū hominē in hunc mūdū peccatū intrauit: et ꝑ peccatū mors: et ita in om̄es homīes ꝑtranſijt: inquo om̄s peccauerūt. Item/ Principiū verborū tuoꝝ:id eſt primū verbū tuū a quo omnia verba formant̉ .ſ. filiꝰ eſtveritas. Ioh̓. xiiij. a. Ego ſum via/ veritas ⁊ vita. Et ideoneceſſe eſt vt oīa verba dei ſint vera: qꝛ a vero nō exit niſi verum: ſicut a bono nō erit niſi bonū. Item/ principiū verborū tuoꝝ eſt/ veritas .i. a pͥncipio verboꝝ tuoꝝ .i. ſcripturarū/ quod eſt Geneſis: vera dixiſti vſqꝫ in finē. Matth̓. v. c.Amē quippe dico vobis/ donec tranſeat cęlū ⁊ terra iota vnūaut vnus apex non p̨̄teribit a lege donec omnia fiant. Item/principiū verborū tuorū veritas: id eſt primū verbūqd̓ dixiſti ſcriptū ī euāgelio/ verū ē. Lucꝭ. iiij. c. Traditus eſtilli liber eſaię ꝓphetę: et vt reuoluit librū inuenit locum vbiſcriptum erat: Spiritus dn̄i ſuꝑ me ⁊cͣ. Hoc dixit quādo eratduodēnis: Vnde ante hoc non legit̉ aliquid dixiſſe voce humana. Item/ principiū verborū tuoꝝ veritas: id eſt averitate ꝓcedunt v̓ba tua: et ideo veracia ſūt ⁊ neminē fallūt:qꝛ ſicut promittis ita fit: ⁊ ſicut p̨̄dicis ita euenit. Un̄ ſequit̉:In ęternū oīa

Psͣ. 142.

Psͣ. 37.

Al̓. xꝑſequētesme et tribulāteſAl̓. FīſenſatosAl̓. rnō obſeruantes pactūPsͣ. 42.

Psͣ. i.

Psͣ. 977.

Psͣ .33.

Nouē ꝑſecutores iuſti ſpūs

Precepta dn̄idiuerſimodeappellantur

Psͣ. 62.

Psͣ .38.

Gen̄. 2. c.

Psͣ. 67.