¶ XVIII

a meo exaudi me dn̄e: iuſtificatiōes tuasˣ requirā. Clamauitͦ ad te ſaluū me fac̄: ret cuſtogdiam mādata tua. Pręue̓nih rimmaturitate et clamaui: qꝛikīrve̓rba tua ſuꝑſpaui. Pręuener̄t oculi mei adite dilu-

culo: vt mēditarer elo̓quiah̓ tua. Uocē meamr audi ẜmr miſericordiā tuam domine:⁊ ẜm iudicium tuum viuificav me. Appropinquauerūt ꝑx ſequētes meriniquitati: a lēge autē tua longe facti ſunt.

eum ſupra mare ambulantē turbati ſunt/ dicentes: quia phantaſma eſt: et prę timore clamauerunt. Et eſt clamor doloris.Matth̓ .xxvij. f. Ieſus autē clamans voce magna emiſit ſpiritū. Et eſt clamor admirationis. Matth̓. xxvij. e. Circa horānonā exclamauit ieſus voce magna/ dicens: Heli heli lāma ⁊cͣ.q. d. mirandū ē. Quidaūt clamauerit/ ſb̓dit:a ¶ Exaudi me. i. adexitū audi. b ¶ Dn̄equi potes. Dominusem̄ nomen eſt poteſtatis: vt dic̄ Ambroſiꝰ.Et poſſet aliquis quęē rere: quid facies cumfueris exauditus/ nū-quid ocioſus eris? Reſpondet ꝙ non: īmo inbonis oꝑbꝰ exercebor: Vnde ſequit̉: c ¶ Iuſtificationestuas requirā/ ad faciendū/ non tm̄ ad ſtudendū. Iuſtificationes autē dicunt̉ mandata: quę facientes iuſtificant et etiamviuificāt. Vnde/ Matth̓. xix. c. Si vis ad vitam ingredi/ ſeruamādata. Sequit̉: d ¶ Clamaui ad te. Repetitio clamorisnota eſt magnę affectiōis et cōtinuatiōis. Taliter em̄ et tā diuclamādū ē donec exaudiamur. Eſaię. lviij. a. Clama ne ceſſes.Ionę. ij. b. Clamaui ad dominū de tribulatione mea et exaudiuit me. Quid aūt petat clamādo ſubiūgit: e ¶ Saluū mefac ī p̨̄ſenti ſalute gratię: de qua Roma. viij. e. Spe ſalui factiſumꝰ. Et in futuro ſalute glorię: de qua Hiere. xvij. b. Saname domine ⁊ ſanabor: ſaluum me fac ⁊ ſaluus ero. De vtraqꝫdicit̉ ſupra: Domine deus ſalutis meę: in die clamaui ⁊ noctecoram te. Interim autē .i. inter illas duas ſalutes/ debent ſeruari mādata: quia ꝑ hęc ſeruat̉ gratia ⁊ venit̉ ad gloriā. Prouerb̓. iij. a. Pręcępta mea cor tuū cuſtodiat: longitudineꝫ em̄dierum ⁊ annos vitę ⁊ pacem apponent tibi. Iō ſequit̉: f¶ Etcuſtodiā mandata tua: corde ⁊ opere. Ambroſiꝰ. In hocquod dicit̉/ clamaui: notat̉ promptitudo affectus. In hocautē quod ſequit̉: cuſtodiā mandata tua/ ſedulitatis obſequiū: ad quod eſt oīs homo. Unde/ Eccͣs vlt̓. d. Deum time⁊ mandata eius obſerua: Hoc eſt omnis homo. Sequit̉: g¶ Pręueni immaturitate. Quinqꝫ modis exponit̉ hoc inGlo. de quadruplici īmaturitate. Primo dicit ꝙ clamore mētis p̨̄uenit horā humanis actibus oportunā. Unde ſenſus eſt:Pręueni/ tempus aptū ad operandū: i ¶ Et clamauiclamore mētis .ſ. magno orādi affectu: vt dicit Glo. h ¶ Immaturitate .i. in nocte anteqͣꝫ ſit tempus operandi. Eſt em̄īmaturitas: vt dicit Auguſtinus: nox intempeſta .i. humanisactionibus importuna. Vnde alia tranſlatio habet: Pręueniintemꝑeſta nocte. Thren̄. ij. ſ. Cōſurge lauda in nocte inprincipio vigiliarū. Eſa xxvj. b. Aīa mea deſiderabit te in nocte: ſed ⁊ ſpiritu meo in p̨̄cordijs meis de mane vigilabo ad te.In ſecūda expoſitiōe dicit̉ ꝙ p̨̄uenit diem iudicij ī nocte huiꝰſęculi clamādo ad dominū. Vnde Auguſtinꝰ. Nox eſt totū ſęculū: in quo clamamus/ p̨̄ueniētes diem in quo merces dabit̉.Eſt igit̉ ſenſus: g ¶ Pręueni/ diem iudicij. i Et clamauicorde ⁊ ore. h ¶ Immaturitate ſeu ītēpeſta nocte: id ētoto hoc ſęculo: Qd̓ nocti cōparat̉: Primo ꝓpt̓ ſomnolentiāj. Theſſal̓. v. b. Qui dormiūt nocte dormiūt. Secūdo ꝓpterferarū frequentiam. Psͣ. Poſuiſti tenebras ⁊ facta eſt nox: inipſa ꝑtranſibunt omnes beſtię ſiluę: dęmones hęretici/ latrones. Tertio ꝓpter ignorantiā: quia oīa modo ſunt incerta: infuturo ꝟo quaſi in luce manifeſta erunt. j. Corinth̓. iiij. a. Nolite ante tempus iudicare quoaduſqꝫ veniat dominus qui illuminabit abſcondita tenebrarū: ⁊ manifeſtabit conſilia cordiū.In tertia expoſitiōe dicit̉ ꝙ pręuenit tempus gratię deſiderādo aduentū chriſti: ⁊ ꝓphetando de eodem. Vnde ſenſus eſt:g ¶ Pręueni/ tempus gratię: i ¶ Et clamaui/ deſiderandoaduentū chriſti ⁊ ꝓphetando de ipſo: h ¶ Immaturitateſiue/ intemꝑeſta nocte: id eſt toto tempore quod fuit anteaduentū chriſti: qd̓ reſpectu tēporis gratię dicit̉ nox. Roma.xiij. d. Nox pręceſſit/ dies autē appropinquauit. Thren̄. iij. c.

Pars mea dominus: dixit aīa mea: ꝓpterea expectabo eū.In quarta expoſitiōe dicit̉ ꝙ p̨̄uenit horā aliaꝝ actionū: id ēanteqͣꝫ aliud faceret clamabat ad dominū: iuxta illud Matth̓.vj. d. Primū quęrite regnū dei. Vnde ſenſus eſt: g ¶ Preueni horā aliarū operationū: i.¶ Et clamaui/ corde ⁊ ore:iuxta illud .j. Corinth̓xiiij. c. Orabo ſpirituorabo ⁊ mēte. h Immaturitate .i. mature .i. in pͥncipio totiusoꝑationis: Ac ſi diceret: pͥmū opꝰ meū fuitclamare ad dn̄m. Ethęc expoſitio concordat gręce trāſlationiq̨̄ ſic habet: Pręueniante horā et clamaui.sͣ. Media nocte ſurgebā ad cōfitendū tibi. In quīta expoſitione dicit̉ ꝙ p̨̄uenit ſenilē ętatē/ in puericia ſenilē grauitatemtenēdo. Unde ſenſus ē: g ¶ Preueni immaturitate .i. ętate īmatura/ maturitatē ętatis .i. ſenectutē grauiter ⁊ mature inannis puerilibꝰ cōuerſando. Sap̄. iiij. b. Senectꝰ venerabiliseſt nō diuturna neqꝫ numero annorū cōputata: Cani em̄ ſuntſenſus homīs ⁊ ętas ſenectutis vita īmaculata. Caſſiodorus.Magnū eſt ⁊ laudabile ſi in feruore ętatis ſint homīes tēperati vt reluctantē caruē coerceāt rōnis imꝑio: parcaqꝫ frugalitate caſtigēt ⁊ ſeruituti redigant/ ne effrenata libertate luxuriet. Propter qd̓ dicit̉/ Thren̄. iij. c. Bonū eſt viro cū portauerit iugū dn̄i ab adoleſcentia ſua. Prouer xxij. a. Adoleſcēsiuxta viam ſuam etiā cum ſenuerit nō recedet ab ea. Sequit̉:k Quia in verba tua ſuꝑſperaui .i. ſuꝑ oīa alia/ vel ſuꝑomnes alios ſperaui/ credens firmiter ⁊ ſperās ꝙ potes facecere qd̓ ꝓmittis. Ioh̓. xvij. c. Sermo tuꝰ veritas eſt. l ¶ Pręuenerūt oculi mei/ interiores intellectꝰ cogitādo ſiue meditando: ⁊ affectus deſiderando: directi ad te cognoſcendū ⁊diligendū: n¶Diluculo tꝑis vel virtutis. Tūc em̄ eſt bona hora meditādi ⁊ orādi. sͣ. Qm̄ ad te orabo dn̄e: mane exaudies vocē meā: mane aſtabo tibi ⁊cͣ. Augꝰ. Pudor ē ſi radiusſolis ī ſtrato ocioſū te īueniat. Primitias gͦ cordis ⁊ vocis tota die deo ſacrifica: ⁊ tūc nox vertet̉ tibi ī lucē nō tꝑis: ſꝫ gr̄ę.Prouer. viij. b. Ego diligētes me diligo: ⁊ qͥ mane vigilāt adme īueniēt me. Ul̓ ſic/ ¶ Preuener̄t oculi mei/ exterioreſhorā vigiliaꝝ vl̓ alioſ ſurgētes: m ¶ Ad te laudādū: nDDiluculo tꝑis vel v̓tutis. Ad qͥd? o Ut meditarer illa hora: p EEloqͥa tua ad intelligēdū ⁊ faciēdū ea. Vel ſic ī ꝑſona eccl̓ię: ¶¶ Pręuenerūt oculi mei .i. p̨̄dicatores/ m eAdte cōfitendū ⁊ p̨̄dicādū: n ¶ Diluculo ꝟtutis vel ętatis: veletiā tꝑis qͣ hora chriſtꝰ reſurrexit: Ideo boni. p̨̄dicatores talihora ſurgūt. Ad quid? o Ut meditarer in eis: eloquiatua: Quę meditatio ē inflāmatio amorꝭ: iuxta illd̓: In meditatiōe mea exardeſcet ignis. Sequit̉: q Uocē meā audi:q. d. ita ſtudioſe vigilo ⁊ clamo ad te: nō tamē in hͦ cōfido: ſedmagis in miſcd̓ia tua: Ideo vocē meā audi .i. oſtēde te audiſſe faciēdo qd̓ peto. SScd̓m miſcd̓ia tuā dn̄e/ q̨̄ ſemꝑꝑata eſt iuuare petētes. Un̄. sͣ. Si dicebā motꝰ eſt pes meꝰ:miſcd̓ia tua adiuuabat me. Daniel̓. ix. e. Nō in iuſtificatiōibꝰnoſtris ꝓſternimꝰ p̄ces ante faciē tuā: ſed in miſeratiōibꝰ tuismultis: Exaudi dn̄e/ placare dn̄e/ attēde ⁊ fac̄. Hęc eſt virtusor̄onis: vt nō ex merito orātis: ſꝫ ex miſericordia illiꝰ qui orat̉vires ſumat. Ecc̄i. xxxv. d. Or̄o hūiliantis ſe penetrabit nubes. s Et ẜm iudiciū tuū: nō qͦ ī futuro iudicab̓: ſꝫ qͦ ſupplicibꝰ parcꝭ: ⁊ ſe dānātes clęmēt̓ abſoluis: vt dic̄ Caſſiodorꝰ.t ¶ Uiuifica me mortuū lege peccati: de qͣ morte dr̄ Sap̄.ij. d. Inuidia diaboli intrauit mors in orbē terraꝝ. Et poſſetaliqͥs q̨̄rere: Quare ita clamas? Quia/ v Appropinquauerūt perſequētes me iniquitati: id eſt ꝓfectui ⁊ effectui ⁊ augmento iniquitatis ſuę: Nam ꝑ hoc auget̉ iniquitaseorum ⁊ elōgant̉ a charitate. Vnde ſequit̉: x ¶Alege aūttua longe facti ſunt: de qua dicit̉ Gal. vj. a. Alter alterius onera portate: ⁊ ſic adimplebitis legem chriſti. Sequit̉:4Prope es tu dn̄e

al̓. rexquirāAl̓. rvt

Al̓. rexaudi

al̓. tītempe-ta nocteAl̓. cverbis.tuis ſperauiI. rmatutinū

Al̓. rinique

Psͣ. 87.

Psͣ .5.

Psͣ .38.

Psͣ. .93.

hoc ſeculū cōparatur noctiPsͣ. .103.