Pſalmus

a iuſtificationes tuas non ſumb oblitꝰ. Iu̓ſticia tua iuſticia īS ęternū: ⁊ lex tua veritas. Triē bulatio ⁊ˣ anguſtia īuenerūtf me: mandata tua meditatio

minor ſub gratia. Iſte ętate ſequit̉: ſed fide p̨̄cedit: contemptꝰeſt/ ſicut ioſeph inter fratres: Gen̄. xxxvij. a. Et dauid int̓ ſuosj. Regꝭ. xvij. d. Et ideo maior factus eſt: qꝛ ꝯtemptibilia mūdi eligit deꝰ. j. Corꝭ. j. d. Reprobās eos qui ſuā iuſticiā volūtſtatuere: Ro. x. a. Iunior ꝟo iſte nō ſuā: ſꝫ dei iuſticiā ſtatuit:de qͣ ſubiūgit: b IIuſticia tua iuſticia īęternū: et lex tuaſpūalis eſt veritas:qꝛ ꝑ eā ē cognitio veritatis: ⁊ ipſa ē teſtimoniū iuſticię dei. Proipſa minor patit̉ a maiore: ſic̄ iacob ab eſau.Un̄ ſubdit: Tribulatio ⁊ anguſtia inuenerūt me.ſtabilē. Lucerna ſplēdens/ Ecce ſciētia. Suꝑ cādelabꝝ .i.ſuꝑ eccleſiā/ Ecce vita ſiue fama. Luc ꝭ. xj. e. Nemo accēdit lucernā ⁊ in abſcōdito ponit: ſed ſuꝑ cādebrū: vt qͥ ingrediunt̉ lumē videāt. Species faciei/ Ecce maturitaſ. Suꝑ ętatē ſtabilēEcce ętas ⁊ virilitas. Iob. xij. b. In antiquis ē ſapiētia. Ecc̄ixxv. a. Ꝙ ſpecioſa veteranis ſapiētia ⁊ glorioſus intellectus ⁊ꝯſiliū. Ecc̄i .xxxij. a. Loquere tu maior natu: decet em̄ te pͥmūverbū. Sꝫ nūqͥd adoleſcēs nūqͣꝫ loquet̉? Immo ſi p̨̄cipiat̉ vtobediat. Ecc̄i .xxxij. b. Adoleſcens loquere in tua cauſa vix cūneceſſe fuerit. Hiere. j. b. A a a dn̄e deus neſcio loqui: qꝛ puerego ſum. Et ſequit̉: Noli dicere: qꝛ puer ego ſum ⁊cͣ. Daniel̓.xiij. e. Suſcitauit dn̄s ſpm̄ pueri iunioris. Ecce ꝙ cum p̨̄cipit̉eis debēt obedire. Si aūt alit̓ loqui p̨̄ſumūt/ male faciūt ⁊ cōtemptibiles ſūt: ⁊ fructū impediūt quē tꝑe debito facturi erāt:ſic̄ qͥ colligit fructꝰ anteqͣꝫ ſint maturi. Sap̄. iiij. b. Fructꝰ eorūinutiles ⁊ acerbi ad māducandū. Eſa. xviij. c. Ante meſſem totus effloruit. Eſa. xvij. d. Mane ſemē tuū efflorebit: ablata eſtmeſſis ī die hęreditatis. Eſa xxviij. a. Erit flos decidēs gl̓ięqͣſi tēporaneū ante maturitatē autūni. a ¶ Iuſtificationestuas nō ſū oblitꝰ. q. d. licꝫ ꝓpter ętatē excuſer a p̨̄dicatiōe:nō tn̄ negligens in ſtudio ⁊ ſancta meditatiōe: ſed chriſtū ſemꝑhabeo in corde qͥ iuſtificat: qui etiā eſt iuſticia .j. Corꝭ. j. d. Factus ē nobis a deo ſapiētia ⁊ iuſticia ⁊cͣ. Un̄ bn̄ ſubdit: b¶ IIuſticia tua .i. chriſtꝰ iuſticia in ęternū. Heb̓. xiij. b. Ieſuschriſtus ⁊ ipſe heri ⁊ hodie: ipſe ⁊ in ſęcula. Sap̄. j. d. Iuſticiaꝑpetua ē ⁊ īmortalis. c¶ Et lex tua/ de hac iuſticia ꝓcedēs .ſ.euāgeliū: eſt/ d ¶ Uęritas. Ioh̓. xvij. c. Sermo tuꝰ veritasē. Ioh̓ .xviij. g. Oīs qui ē ex ꝟitate audit vocē meā. EcōtraProuer .xxvj. d. Lingua mēdax nō amat ꝟitatē. Lingua mēdax eſt lingua aduocati: q̨̄ omnē veritatē odit. Qui aūt diligitveritatē ꝓ ea patit̉ tribulationē: Un̄ ſubdit: e¶ Tribulatio⁊ anguſtia inuenerūt me. ij. Timoth̓. iij. c. Om̄s qui pievolūt viuere ī chriſto ꝑſecutionē patient̉. Hoc ē qd̓ dicit̉ a qͥbuſdā. j. Machab̓. j. b. Diſponamꝰ teſtamētū cū gentibꝰ quęcirca nos ſūt: qꝛ ex qͦ receſſimꝰ ab eis: inuenerūt nos mala multa. Dicit gͦ Tribulatio/ exterior/ et anguſtia interior/ inuenerūt me/ paratū ⁊ expectantē. sͣ. Ego in flagella paratꝰſū. Et nota ꝙ quidā inueniunt̉ a tribulatiōe .ſ. qͥ eā expectāt etpatiēter ſuſcipiūt. Alij inueniūt eā .ſ. qui eā quęrūt ⁊ ꝯͣ ſe ꝓuocant. sͣ. de vtraqꝫ: Pericula inferni inuenerūt me: tribulationē⁊ dolorē inueni. Sed ſunt quidā quos tribulatio quaſi ꝑatosad ſuſtinendū inuenit: ſed nimis ſęuiēs eos cito deijcit. Un̄ iſteſe nō deiectū oſtēdēs ſubiūgit: fMādata tua meditatiomea eſt. q. d. nō ꝓpter tribulationē dimitto bonā volūtatē implēdi mādata: ſed cogito quō meliꝰ ea valeā adimplere. Sil̓ehabet̉. sͣ. Ego aūt cū mihi moleſti eſſent induebar cilicio: ⁊ humiliabā in ieiunio animā meā. Ipſa etiā meditatio mādatorūꝯͣ tribulatiōes eſt remediū: ſic̄ dicit̉ in Glo. Et hoc innuit cumſubiūgit: gEquitas teſtimonia tua. q. d. cogitādo ⁊ meditādo mādata/ ſolatiū ꝯͣ tribulatiōes inueni: aduertens/ ꝙ teſtimonia tua .i. martyria q̨̄ fiūt ꝑ tribulatiōes/ ſunt ęqͥtas.h ¶ In ęternū .i. ſemꝑ iuſta ſunt. Et vt magis expͥmeret: nondixit/ ęqua: ſꝫ ęqͥtas. Ecce cōcludit qd̓ ī pͥncipio ꝓpoſuerat: Iuſtus es dn̄e ⁊ rectū iudiciū tuū. Vel ſic Teſtimonia tua .i.martyria ⁊ tribulatiōes: ſūt ęqͥtas in ęternū .i. cauſę ęternę

iuſticię: qꝛ iuſtificāt hominē vt ī ęternū iuſtꝰ ſit. Hoc ē qd̓ dicit̉/ Act̉. xiiij. d. Per multas tribulatiōes oportet nos intrarein regnū cęloꝝ. Et qͥ hͦ aduertit ⁊ intelligit/ de tribulatiōibꝰ nōtriſtat̉. Un̄ petit/ Intellectū da mihi/ vt intelligam idqd̓ in p̨̄ſenti eſt momētaneū ⁊ leue tribulatiōis nr̄ę ſupra modū in ſublimitate ęternū glorię pondꝰ oꝑait̉ ī nobis: ſicut dicit̉j. Corꝭ. iiij. d. Et vietiam intelligā: qm̄ nōſunt cōdignę paſſiōeshuiꝰ tꝑis ad futurā gloriam quę reuelabit̉. innob̓. k Et ꝑ hūc inellectū viuā .i. ipſa tribulatio erit mihi ad vitā: nō ad mortē.Ad mortē qͥdē ē tribulatio: qn̄ inde hō murmurat ⁊ triſtat̉. ij.orꝭ. vij. c. Triſticia ſęculi mortem operat̉. Iob. iiij. d. Quianullus intelligit/ in ęternū peribūt.c Iſtulauit ꝓph̓a ſibi dari intellectū vt viueret: quo habiLamaui in toto corde ⁊cͣ. In p̨̄cedēti verſu poto vult oꝑari: Nā ad opus ordinat̉ intelligētia: iuxtaillud: Memores ſunt mādatoꝝ ipſiꝰ ad faciendū ea. Et iteꝝ:Intellectꝰ bonꝰ oībꝰ faciētibꝰ eū. Sed qm̄ quāto magis vulthō bona oꝑari: tanto plus diabolus conat̉ ſeducere ⁊ a bonoauertere. Qd̓ ſignificat̉/ Exo. xiiij. vbi pharao cū toto exercitu ſuo ꝑſequit̉ filios iſrl̓ d̓ ęgypto fugiētes ad terrā ꝓmiſſionis ꝓperātes. Ubi dicit Glo. Pharao cōtēptꝰ ſurgit in ſcādala. Propt̓ qd̓ dr̄ Ecc̄i. ij. a. Fili accedēs ad ſeruitutē dei ſtaī iuſticia ⁊ timore: et p̨̄ꝑa aīam tuā ad tēptationē. Pręponit̉aūt huic octonario hęc littera/ Ruphi q̨̄ interp̄tat̉ cōcluſio:qm̄ diabolꝰ iuſtos ex omni ꝑte conat̉ cōcludere ne poſſint adbona exire. Vnde Thren̄. iij. b. Cōcluſit vias meas lapidibꝰquadris. Cōcludit em̄ a ſuꝑiori/ per ambitionē dignitatū: abīferiori ꝑ cōcupiſcētiā voluptatū: ab anteriori/ ꝑ cōcupiſcētiāoculoꝝ: a poſteriori / ꝑ reminiſcētiā pctōꝝ: a ſiniſtris/ ꝑ aduerſa: a dextris/ ꝑ ꝓſpera. Un̄ Ecc̄s. ix. d. Ciuitas parua ⁊ pauciin ea viri: venit ꝯͣ eā rex magnꝰ ⁊ vallauit eā: extruxit munitiones ꝑ gyrū ⁊ ꝑfecta ē obſidio. Qd̓ attēdēs ſalomon .ſ. hoīemſic cōcluſū dicit Prouer. iiij. d. Omī cuſtodia ſerua cor tuū.Sed qm̄ vir fidelis nō p̨̄ſumit d̓ ſuis viribꝰ: ſciens a ſolo dn̄opoſſe liberari ad eū ſolū recurrēdū elegit: ſic̄ cuſtos caſtri obſeſſi/ ad dn̄m caſtri mittit nūcios ꝓ ſuccurſu: qꝛ vt dr̄. jͣ. Niſidn̄ſ cuſtodierit ciuitatē/ fruſtra vigilat qͥ cuſtodit eā. Proph̓agͦ in ꝑſona generalis iuſti vndiqꝫ obſeſſi/ ⁊ qͣſi infirmi/ minimede ſua virtute cōfidētis dicit: l Clamaui ad deū ſicut obſeſſus ad dn̄m ſuū/ petēs auxiliū: ſicut ęgrotꝰ ad medi cū petens ꝯſiliū: ſic̄ infantulꝰ ad nutricē/ petēs eduliū. Baruch. iij.a. Et nūc dn̄e deꝰ iſrl̓ aīa in anguſtijs ⁊ ſpūs anxiꝰ clamat adte. Sed qꝛ multi clamāt ad dn̄m qͥ nō exaudiunt̉: qꝛ nō bn̄ clamāt. Un̄. sͣ. Clamauer̄t nec erat qͥ ſaluos faceret: ad dn̄m necexaudiuit eos. Ideo ꝓpheta modū clamādi oſtēdit/ dicens:m In toto corde. q. d. nō tm̄ ore: ſed corde. Nec corde diuiſo: qꝛ mens diuiſa nō impetrat: vt dic̄ Caſſiod̓. Sed toto:qd̓ eſt/ qn̄ aliūde nō cogitat̉: vt dicit Caſſiod̓. Eſt aūt clamorcordis: vt dicit Augꝰ: magna intentio cogitatiōis: qͥ clamor qͣſit cogitationū ſublimitate ꝯtentuqꝫ virtutū: qͥ etiā ſilēte corporis voce/ ſꝑ a deo audit̉. Un̄. sͣ. Clamor meꝰ ī ꝯſpectu eiꝰ. i.ī corde/ vbi ipſe ꝯſpicit: ītroiuit ī aures eiꝰ. Talis fuit clamormoyſi/ Exo. xiiij. d. Et ānę vxoris elimelech. j. Regꝭ. j. b. Etſuſannę/ Daniel̓. xiij. e. Et nota ꝙ ē clamor p̨̄dicatiōis. Eſa.xl. b. Clama. Et dixi: qͥd clamabo? Oīs caro fęnū. Psͣ. Laboraui clamās ⁊cͣ. Et eſt clamor accuſatiōis. Gen̄. xviij. c. Clamor ſodomoꝝ ⁊ gomorreoꝝ multiplicatꝰ eſt: deſcēdā ⁊ videbo vtrū clamorē qͥ venit ad me oꝑe cōpleuerint. Et ē clamorquerimonię. Gen̄. iiij. b. Vox ſanguīs fratris tui abel clamatad me de t̓ra. Iaco. v. a. Ecce merces oꝑarioꝝ vr̄oꝝ qͥ menuerūt regiōes vr̄as q̨̄ fraudata ē a vobis clamat: ⁊ clamor eoꝝī aures dn̄i ſabaoth ītroiuit. Et ē clamor or̄onis. Psͣ. Vocemea ad dn̄m clamaui. Psͣ. Ad te dn̄e clamaui ⁊ mane oratiomea p̨̄ueniet te. Ec ē clamor timorꝭ. Matth̓. xiiij. c. Uidēteseum ſupra mere

Al̓. IIuſticia

Al̓. Ineceſſitas

Ro. 8. d.

Psͣ. 102.t Psͣ .110.

¶ Diabolus cōcludit iuſtosex om̄i parte

Psͣ. 125.

Psͣ .17.

Psͣ. 37.

Psͣ .114.

ClamorPsͣ .68.

Psͣ. 34.

P8 14 1.Psͣ .57.