Pſalmus
a Greſſus meos dirige ſcd̓my elo̓quium tuū: et non domienet̉ mei omīsr īiuſticia. Redime me a calūnijs hominū:f vt cuſtodiam mandata tua.
Faciē tuā illumīa ſuꝑ ſeruūh tuū: ⁊ doce me iuſticationesktuas. Exitu̓s aquarūˣ dedulxerunt oculi mei: quia nō cuſtodierūt legem tuam.
ſa ¶ Greſſus meos dirige: quia ego non poſſum eos dirigere: quia vt habet̉ Hiere. x. d. Nō eſt hominis via eius: necviri eſt vt ambulet. Prouerb̓. xvj. b. Domini eſt dirigere greſſus. Greſſus autē ſunt animę volūtates ⁊ motus. Gregorius.Uelle aliquid iā mente ire eſt. Et hoc/ b Scd̓m eloquiūtuū .ſ. vt recte incedāſicut docet eloquiumtuū. Cantꝭ. vij. a. Ꝙͣpulchri ſūt greſſus tuis in calciamētis filia pͥncipis: id ē o anima deifilia. Deut̓. xxxiij. d.Ferrū et ęs calciamētum eius. Ideo ſecure⁊ cōſtanter tranſit ſpinas et lapides ⁊ lutū: ẜm ꝙ dicit̉ Lucꝭ.x. c. Ecce dedi vobis poteſtatē calcandi ſuꝑ ſerpentes et ſcorpiones/ ⁊ ſuper omnē virtutē inimici. Et hoc eſt quod ſequit̉:c ¶ Et non dominet̉ mei omnis iniuſticia. Eph̓. vj. c.Calciati pedes in p̨̄parationē euāgelij pacis. Gregoriꝰ. Nulla nocebit aduerſitas/ ſi nulla dominet̉ iniquitas. Et bene dicit: Nō dominet̉/ non vt nō ſit: quia ex toto caueri non poteſt: ſed dominiū eius vitari poteſt. Gen̄. iiij. a. Subter te eritappetitus tuus: ⁊ tu dominaberis illius. Et dicit/ omnis: Etlicꝫ negatio p̨̄cedat hoc ſignū vniuerſale: tamē vniuerſalis negatiua eſt: In theologia em̄ frequēter ęquipollent/ omnis nō:⁊ nō omnis. Hic ergo vniuerſaliter negat̉ dominiū omnis iniquitatis: quia nō ſufficit omnia peccata pręter vnum vitare/ ſivnū regnet: ſicut dicit Iaco. ij. b. Si quis totā legem ſeruauerit: offendat autē in vno: factus eſt omniū reus. d ¶ Iniuſticia: id eſt peccatū per qd̓ iniuria fit deo: et ideo amittitur hęreditas quę tenet̉ ab eo .ſ. hęreditas ęterna. Propt̓ quod dicitapoſtolus/ Eph̓. v. b. Om̄is fornicator/ aut īmūdꝰ/ aut auarnō habet hęreditatem in regno chriſti et dei. Sap̄. j. d. Iniuſticia mortis eſt acquiſitio .ſ. mortis ęternę. Uel omnis iniuſticia dicit̉ fomes a quo omnis iniuſticia habet ortū. Dico: dirige greſſus meos: Sed qꝛ multa ſunt impedimētain via: e¶ Redime me a calūnijs hominū .i. a falſis impoſitiōibus eorum erue me ne terroribus vincar. Et dicit hominū/ non dęmonū: quia quādoqꝫ grauius ꝑſequūt̉ homīesqͣꝫ dęmones: qꝛ vt dicit Hieronymꝰ: nulla peſtis efficacior adnocendū qͣꝫ familiaris inimicus. Propter hoc diabolus temptare volens euā nō in propria forma venit: ſed formā ſerpentis aſſūpſit: qui mulieri ſimilis videbat̉. Redime/ ergo/ mea calūnijs hominū: vt cuſtodiā mādata tua: quę nōfacile cuſtodiūt oppreſſum calūnia. Idem ſupra petijt/ dicens.Suſcipe ſeruū tuū in bonū: non calūnient̉ me ſuperbi. Huncverſum poſſunt ⁊ deberent dicere p̨̄lati quos oportet tota dieītereſſe litibꝰ/ et calūnijs det̓minādis .ſ. Rędime me a calūnijs ⁊cͣ. Ezech̓. xxij. g. Populi terrę calūniabant̉ calūniam ⁊rapiebant violenter. Et bene dicit: redime: quia ſerui ſolentredimi/ ⁊ pręlati ſe fecerūt ſeruos calūniarū. Oſee. xiij. d. Demorte redimā eos. Lites autem dicunt̉ mors. Ecc̄i .xxvj. a. Atribus timuit cor meū: ⁊ in quarto facies mea metuit: delaturāciuitatis: ⁊ collectionē populi: ⁊ calūniam mēdacē: ſuper mortem autē omnia grauia. f ¶ Ut cuſtodiā mandata tua:de dilectiōe ꝓximi ⁊ cura animarū. Psͣ. Quāta mandauit patribus noſtris nota facere ea filijs ſuis. Patres noſtri ſunt pręlati: quibus mandauit dominꝰ multa nota facere filijs .i. ſubdi.tis. Sed qui litibus ⁊ cauſis ⁊ hmōi temporalibus occupant̉/eius mādata non poſſunt cuſtodire: Nam ſpiritualia totū vendicant pręlatū. Unde ⁊ Petrus alios cōſtituit ad dirimendūlites/ ſi quę orirent̉: vt totus verboꝝ p̨̄dicationi deditus eſſet:ſicut habet̉ in itinerario Clementis. Sic etiā dixerūt apoſtoliAct̉. vj. a. Non eſt ęquum nos derelinquere verbū dei et miniſtrare mēſis ⁊cͣ. Et Exod̓ xviij. c. dixit ietro moyſi: Stultolabore cōſumeris. Et poſt: Eſto tu populo in his quę ad deūꝑtinent ⁊cͣ. Sed quia etiā amotis calūnijs hominū/ nō poteſtquis cuſtodire mandata ſine auxilio dei et doctrina interiori.ſubiungit: gͦ Faciem tuam illumina ſuper ſeruumtuū: id eſt opitulando tuā manifeſta p̨̄ſentiā. h ¶ Et doce
me dādo vnctionē quę docet de om̄ibꝰ. jͣ. Ioh̓. ij. d. uſtificatiōes tuas/ vt faciā eas. Vel g Gaciē tua illumina ⁊c̄. id eſt filiū mitte ī carnem: qui nos doceat/ iuſtificationes tuas/ et fulgore gratię nos illuſtret. Filius enimdicit̉ facies patris: quā illuminari petebat. sͣ. O ſtēde faciemtuā ⁊ ſalui erimus. Ethoc deſiderabat ⁊ qͣſinportunus petebat:Ęſaias. lxij. a. dicens:Propter ſion non tacebo: ⁊ ꝓpter hieruſalem nō quieſcā donecegrediat̉ vt ſplendoriuſtus eius ⁊ ſaluatoreius vt lampas accendat̉ ⁊cͣ. Uel ſic moraliter: g Faciemtuam illumina ſuper ſeruum tuū. Homo factus eſt adimaginem ⁊ ſimilitudinē dei. Ad imaginē in naturalibus: adſimilitudinē in gratuitis. Specioſa igitur eſt anima in qua facies dei depingit̉ et illuminat̉: Cui diabolus inuidēs acceditad eam cum ſuo carbone: id ē cum deformi peccato: ⁊ niſi cōſpūat ī eum: ⁊ eum reſpuat ipſam denigrat/ ⁊ eius pulchritudinē tollit: ſed nō imaginē: quia vt ſupra dicit̉: In imagine ꝑtranſit homo. Iohel̓. ij. b. Omnes vultus redigent̉ in ollam.Eſa. xiij. b. Facies combuſtę vultus eorum. Quid igitur talifaciendū eſt? Eūdum eſt ad illuminatorē chriſtum. Et primooportet ſurgere. Eſa. lx. a. Surge illuminare hieruſalē: quiavenit lumen tuū. q. d. iacens non potes illuminari. Eph̓. v. d.Surge qui dormis: et exurge a mortis/ ⁊ illuminabit te chriſtus. Secūdo poſtqͣꝫ ſurrexerit debet ire. sͣ. Accedite ad eum⁊ illuminamini ⁊ facies veſtrę non cōfundent̉. q. d. delebit̉ earum turpitudo. Tertio rogandus eſt illuminator: vt dicat̉:Deus miſereat̉ noſtri ⁊ benedicat nobis: illuminet vultū ſuūſuper nos. Et tandē poterimus dicere: Signatū eſt ſuꝑ noslumē vultꝰ tui domine ⁊cͣ. Prouerb̓. xxix. b. Pauper ⁊ creditor obuiauerūt ſibi: vtriuſqꝫ illuminator eſt dominꝰ. Paupereſt peccator: creditor ſacerdos. Hi ſibi obuiant in cōfeſſione.Et vtrūqꝫ illumīat dominꝰ. Peccatorē/ dādo veniā ⁊ infundendo gratiā: Confeſſorē/ ampliādo gratiā. Itē maria interpretat̉ illuminatrix: qd̓ bene cōpetit: qꝛ ad p̨̄dictā illuminationem impetrandā multū iuuat peccatorē. Poſtea autē ſequidebet ſatiſfactio. Unde bene ſubdit: Et doce me iuſtificationes tuas. Scd̓m autē quālibet iſtarū expoſitionū/ beneſubiūgit: k Exitus aquarū deduxerunt oculi mei:q. d. non repellas orationem meā/ qua oro. Faciē tuā illumina ⁊cͣ. ꝓpter p̨̄cedentia peccata mea: quia de his doleointantū ꝙ exitus aquarū: id eſt copioſam effuſionem lachrymarū: deduxerūt: id ē de corde interiꝰ cōtrito eduxerūt: oculi mei: ꝑ qͦs ad cor intrauit peccatū: ſic̄ dicit Hiere.ix .ſ. Docete filias vr̄as lamētū: et vnaquęqꝫ ꝓximā ſuā planctū: qꝛ aſcēdit mors ꝑ feneſtras veſtras. Ideo/ deduxerūt:¶ QQuia non cuſtodierūt legem tuā/ ipſi oculi: quā nōcuſtodire dicunt̉: qn̄ ſūt occaſio vt lex nō cuſtodiat̉: Sūt em̄portę exteriores ciuitatꝭ dei/ q̨̄ deberēt claudi vt intꝰ in cordelex dei eſſet īmaculata et imꝑturbata ab hoſtibꝰ exterioribꝰ:Sicut. sͣ. Lex dei eiꝰ in corde ipſiꝰ: ⁊ nō ſupplātabunt̉ greſſuseiꝰ. Qn̄ aūt īcaute aꝑiunt̉ iſtę portę ⁊ ſubintrat hoſtis .ſ. diabolꝰ ⁊ peccatū: tūc oculi nō cuſtodiūt/ ſꝫ potiꝰ deſtruūt legē:Sic̄ in ꝑſona peccatoꝝ deplorat/ Hiere. Thren̄. iij. .f. Oculꝰmeꝰ dep̨̄datꝰ eſt aīaꝫ meā ī cūctis filiabus vrbis meę. Vel vtfletꝰ iſte non tā cōtritiōis qͣꝫ cōꝑaſſionis dicat̉: ſic poteſt legi:Quia nō cuſtodierūt legē tuā ipſi p̨̄uaricātes: De qͥbꝰſupra habitū eſt. Et eſt ſenſus: Facere debes qd̓ deprecor:quia peccatis proximorū ⁊ inimicorū intantū comꝑatior ꝙexitus aquarū deduxerūt oculi mei: quia non cuſtodierūt legem tuā. Gregoriꝰ. Apud deū perfecte diluitꝓpria qui pie plangit aliena. jͣ. Timoth̓. iiij. c. Pietas ad oīavtilis eſt ꝓmiſſionē habēs vitę q̨̄ nūc eſt ⁊ futurę. Hos exitꝰaquarū petebat: ⁊ ſic cōpatiebat̉ Hieremias. ix. a. dicens:Quis dabit capiti meo aquā: ⁊ oculis meis fontē lachrymarum: et plorabo die ac nocte ſuꝑ interfectos filię populi mei.
Psͣ. 75.
ſAl̓. riniqͥtas
Al̓. ⁊ deſcēdeAl̓. xtrāſierūt
Psͣ. .38.
Psͣ 33.
Psͣ. 66.Psͣ. .4.
Psͣ .36.
Psͣ. 77.