Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

CXVIII

gnō trādas mercalūniantibꝰc me. Sūſcipe ſeruū tuū īrbo: ca̓lūnient̉ me ſuꝑbi.g Oculi mei defecer̄t ī ſalutare

h tuū: in eloͦquiū iuſticię tuę.Fac ſeruo tuo ẜm miſericordiā tuā: iuſtificatiōes tu mas doce me. Seruꝰ tu̓ꝰ ſū ego

ciā: ītelligēdū eſt/ feci oꝑa iuſticię: Et ideo/ a tradasme: ẜm aīaꝫ: ſi ẜm corpꝰ b Calūniātibꝰ me dęmonibus vl̓ malis hoībꝰ: qͥbꝰ traderet̉ / ſi timēdo pati mala crederet cederet inimicis vt faceret mala. Orat vt dedit vincerecarnē ne volūtate trahat̉: det etiā pati ne dolore frāgat̉. Dico tradas ⁊cͣ. Sedc Suſcipe ſeruūtuū in bonū. Beniuolētiā captat ẜuūſe nomīat. Et hocipſūnomē liberatiōis ē indiciū: Seruus em̄tm̄ a ſeruiēdo: ſꝫ a ſeruādo dr̄/ eo captꝰ ab īminēti ſeruat̉ interitu. Me ſeruūalteriꝰ: ſed tuū/ ſuſcipe/ vt patronꝰ bonꝰ dn̄s in bonū:qꝛ illi impellūt ī malū. Ideo ſuſciꝑe: vt/ d. calūnient̉me ſuꝑbi. Ex gręco venit iſte modꝰ loquēdi nobis inuſitatꝰ:ſed .ſ. calūnient̉ qd̓ eſt non calūniādo capiāt me. Suꝑbiſūt/ vt dicit Augꝰ in Glo. gētiles iudęi/ hęretici/ ſchiſmatici: qͦſoēs ſuꝑbia corꝑe chriſti p̨̄cidit. Habēt aūt ſinguli ꝓprias ꝯͣhūilitatē chriſtianā calūnias: qͣꝝ maxīa eſt dicūt nos mortuū colere: ſic̄ dicit apl̓us. j. Corꝭ. j. d. Nos p̨̄dicamꝰ chriſtūcrucifixū iudęis quidē ſcādalū: gētibꝰ aūt ſtulticiā. Sꝫ qd̓ hisē ad ſcādalū ruinā nob̓ ē ad ꝓfectū ad medicinā. Un̄ additapl̓us: Ipſis aūt vocatis iudęis atqꝫ gręcis chriſtū dei virtu dei ſapientiā. Eodē hic poſt calūniā ſuperboꝝ/ ex eo ex quo ſummā ſumūt calūniā/ iuſtus ſe oſtēdit certitudinēmedelā ſuſcepiſſe dicēs: f Oculi mei defecerūt in ſalutare tuum .i. in chriſtum. q. d. vt a morſibus calumniātiū timeā/ ſerꝑentē ęneū reſpicio: ſic̄ Numeri. xxj. c. p̨̄ſignatūeſt. Et in eloquiū iuſticię tuę .i. in ꝟba euāgelica ipſiꝰchriſti / quē iuſti efficimur. Dicit aūt oculos corꝑiſ: ſꝫ aīę.Et pluraliter dicit/ oculi mei: quia iuſtus in aīa duos habetoculos/ dextrū ſiniſtrū. Dexter eſt videt chriſti gratiā iamnobis factā et p̨̄uidet faciēdam. Siniſter/ qui malorū ſuppliciaa chriſto iudice inferēda ītuet̉. Unde dexter oculꝰ dicit̉ gratię:ſiniſter pęne. Hos in chriſtū dic̄ defeciſſe: qꝛ licꝫ ardēter intueant̉ in: tn̄ poſſūt ad plenū gratiā iuſticiā ipſiꝰ videre.Diſcretiōis vel p̨̄uiſionis: vt hic. Et Prouer. iiij. d. Oculitui recta videant ⁊cͣ.Dilectiōis. Cantꝭ. iiij. c. Uulneraſti cor meū ſoror mea ſpōIntentiōis. Lucꝭ. xj. e. Si oculꝰ tuus ſimplex fue­ (ſa ⁊cͣ.rit/ totū corpꝰ tuū lucidū erit.Prouiſionis. Iob. xxix. c. Oculꝰ fui cęco pes claudo. EtMatth̓. xviij. b. Si oculꝰ tuus ⁊cͣ.Cōcupiſcētię. Gen̄. iij. b. Aperti ſunt oculi amboꝝ.¶Corꝑalis. Threū. iij .ſ. Oculꝰ meꝰ dep̨̄datꝰ ē aīaꝫ meā.X iudiciū iuſticiā/ pōt dicere dn̄o: a tradas mecalūniātibꝰ me .ſ. dęmonibꝰ qͥbꝰ tradent̉ pctōres. Psͣ. Tradent̉ in manꝰ gladij ꝑtes vulpiū erūt. His tradas me:ſed c¶Suſciꝑe ſeruū tuū ad te reuertentē in bonū: vtſcꝫ des mihi gratiā bn̄ oꝑandi: qui p̨̄cępiſti: Declina a malo etfac bonū. Et qꝛ ſcio pharao ꝯtēptꝰ ſurgit ī ſcādala: diabolus: qui vt ait Gregoꝰ: illos pulſare negligit quos quieto iurepoſſidere ſe ſentit: expulſus ſit pęnitētiā de corde meo dicit illud Lucꝭ. xj. c. Reuertar in domū meā priorē: Ideo rogo/ d calūnient̉ me .i. calūniā ſuā me capiant:e Suꝑbi .i. dęmones: qͦs ille pͥus fuit expulſꝰ/ ſecū adduxitad fortiꝰ me tēptandū: ẜm qd̓ dr Lucꝭ. xj. d. Tūc vadit aſſumit ſeptē alios ſpūs ſecū neqͥores: ingreſſi habitāt ibi: fiūtnouiſſima homīs illius peiora prioribꝰ. Ergo ne mihi ſil̓e accidat: ſuſciꝑe me in cuſtodiā: p̨̄cipue/ qꝛ ſeruū tuū: ne fiamſeruus diaboli: ſi forte me ſuſcęptū/ tradas calūniātibꝰ. Hoc etiā facias: qꝛ int̓ anguſtias tēptationū totā fiduciāmeā pono in te. Hoc eſt qd̓ ſequit̉: f Oculi mei defecerūt / deſiderio reſpiciētes: g In ſalutare tuū/ in chriſtūvidelicꝫ: vt ab eo mihi veniat auxiliū. ij. Paral̓. xx. c. ignoremus quid agere debeamus hoc ſolū habemꝰ reſidui vt adte noſtros oculos dirigamus. Psͣ. Ad te leuaui oculos meos.Duo ſūt oculi in anima .ſ. intentio in affectu: cognitio ī intel-

lectu. De pͥmo/ Lucꝭ. xj. e. et Matth̓. vij. c. Si oculꝰ tuꝰ fuerit ſimplex ⁊cͣ. De ſecūdo/ Eſa. lxiiij. b. Oculꝰ vidit abſqꝫte q̨̄ p̨̄paraſti expectātibꝰ te. Iſti oculi deficiūt/ in ſalutaredei: h Et in eloquiū iuſticię tuę/ ſicut vult reſpicerevltra magnū mare deficiūt oculi eiꝰ: ita hoī deſiderāti ꝯtēplanti oculus vidit nec auris audiuit:j. Corꝭ. ij. c. In ſalutare tuū: hoc qͣꝫtumad oculū affectus. Etin eloquiū iuſticiętuę: hoc qͣꝫtū ad ocu intellectꝰ. Et qui dignior eſt p̨̄ponit̉. Scd̓m aūt pͥmā ſecūdā expoſitionē congrue ſubiūgit: i Fac ſeruo tuo: dicit qͥd fieri ſibipetit: ſꝫ ex p̨̄cedēti on̄dit̉. em̄ dixerit: Defecer̄t oculi mei⁊c̄. et ſtatim ait/ Fac: idē ē ac ſi dicat/ fac vt clare videā illudſalutare ī qd̓ defecerūt oculi mei. Lucꝭ. xviij. g. Quid vis vtfaciam tibi? Dn̄e vt videā. Quid em̄ aliud peteret cęcꝰ qͣꝫ vtvideret? Ideo qꝛ hoc ſolū volebat/ dn̄s a quo petebat qͥdvellet/ ſciebat: oportuit vt expͥmeret qͥd ſibi fieri petebat.Psͣ. Unā petij a dn̄o hāc requirā. Et ſequit̉: Vt videā volūtatē dn̄i ⁊cͣ. Ioh̓. xiiij. a. Dn̄e oſtēde nobis patrē ſufficit nobis. Si oculos intelligamꝰ: quos ẜm primā expoſitionē diximus/ dextrum ſiniſtrū/ ſiue gratię pęnę/ cum dicit: Facſcd̓m miſcd̓iam: primū qui eſt dexter ſiue gratię petit illumīari. aūt dicit: Et iuſtificatiōes tuas doce me:ſiniſtrū qui eſt pęnę: reſpicit iudiciū futurū illumīari petit:ẜm illud Ecc̄i. xviij. c. Ante iudiciū para iuſticiā. Si aūt ẜmaliā expoſitionē ſumamꝰ oculos: eodē/ dicit: Facſeruo tuo ẜm miſcd̓iā tuā: primū eſt affectꝰ petit illuminari. Cum ꝟo dicit: Et iuſtificatiōes tuas doce me:ſecūdū eſt intellectꝰ illumīari petit. Primꝰ illumīat̉ amo: ſecūdus apprehēſionē. De pͥmo/ Eccͣi. ij. b. Qui timetisdn̄m diligite illū: illumīabunt̉ corda vr̄a. De ſecūdo/ Eſaięlx. a. Surge illumīare hierl̓m. De vtroqꝫ ſimul. Psͣ. Dn̄s illumīatio mea ⁊cͣ. autē dic̄/ Fac: dei potentiā ſuā ꝓpriāimpotentiā confitet̉. q. d. ego facere non poſſum. Ioh̓. xv. a.Sine me nihil poteſtis facere. Et Phil̓. ij. b. Deꝰ ē qui oꝑat̉in vobis velle ꝑficere. ꝟo dicit:/ ſe cooperatorē deirecognoſcit. em̄ applicationem liberi arbitrij/ debet deocooꝑari/ totū deo dimittere: ſic̄ illi dicūt: Si deꝰ daretmihi volūtatē ego facerē hoc vel illud. j. Corꝭ. iij. b. Dei adiutores ſumꝰ. Exēplū de ruſtico flēs rogabat dn̄m vt ſaccūſuū ceciderat releuaret. Cui dixit qͥdā trāſiēs: ſtulte conareleuare ſaccū: applica humerū tuū ad ſaccū: et tūc iuuabit tedn̄s ad leuādū. Propt̓ hoc bn̄ dic̄: Fac ſeruo tuo: .ſ.qͣntū ī eo ē ꝑatꝰ ē ſeruire. Sꝫ qꝛ nec hoc dei auxiliū ſe mererireputat iuſtꝰ/ addit: k Scd̓m miſericordiā tuā: dic̄ẜm merita mea: Et ſic dicēdo īfinitū petit. Ecc̄i. ij. d. Scd̓mmagnitudinē illius: ſic miſericordia ipſius ipſo eſt. Hocetiam dicens: Scd̓m miſericordiā tuā: ſuā confitet̉ miſeriā/ mercedē ſperat indebitā. Tria autē quę ſequunt̉ ſunt exparte dei. l Iuſtificatiōes Ecce largitas dei iuſtificatimpios: et ſolē ſuū facit oriri ſuꝑ bonos malos: Matth̓. v..m Tuas/ Ecce potētia. Ro. viij .f. Deus qui iuſtificat. nDocē Ecce ſapiētia. Matth̓. xxiij. a. Vnꝰ eſt magiſter veſter. Et ſic tāgit̉ hic trinitas. Dixit: Fac ſeruo tuo. Etpoſſet quęrere dn̄s: Quis eſt ſeruꝰ meus? Vnde reſpōdetſubiungit: o Seruꝰ tuus ſū ego: et ideo da mihi intellectū vt ſciā teſtimonia tua. Qd̓ opus eſt ꝯͣ ſuꝑboscalūniātes. Dicit itaqꝫ: Seruꝰ tuus ſū ego .ſ. ꝯditione/ neceſſitate hūilitatꝭ charitate. Vnde Rich̓. de ſancto Uictore.Quoſdā ſeruos effecit ipſa natiuitas: quoſdā belli neceſſitas:quoſdā hūilitatis charitas. Seruiā igit̉ creatori meo iureditionis/ obſequar regi meo ex reuerētia maieſtatis/ ſubijciarſaluatori ex feruore charitatis: Fortit̉ ſe vendicat a ſeruitutepeccati: ſe dubitat nominare ſeruū dei: p Tuus/ nonbaal: ſicut illi de quibꝰ. iiij. Regꝭ. x. e. Proferte veſtimēta ſeruis baal: ẜm illud Matth̓. xj. a. Ecce mollibꝰ veſtiunt̉ in do

X

Al̓. nell̓. rnocētibꝰAl̓. Excipeal̓. ībono: vt

Psͣ .26.

Psͣ .26.

Itē eſtoculus

liter in ꝑſoa pęnitentisPsͣ. 62.

Psͣ .36.

Psͣ. 122.