Pſalmus
ꝓuocat miſericordiā. sͣ. Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmus ſum.Et ſaluꝰ ero: Ecce ſpes ſalutis et cōfidētia de poteſtate ſaluatoris. Psͣ. Qui ſaluos facis ſperātes ī te. Et meditabor:Ecce deuotio. In iuſtificatiōibꝰ tuis. sͣ. In ęternū nō obliuiſcar iuſtificationes tuas: qꝛ in ipſis viuificaſti me. Semꝑ:Ecce ꝑſeuerātia: q̨̄ ſola coronat. Apocꝭ̓. ij.c. Eſto fidelis vſqꝫ admortē et dabo tibi cōrōnaꝫ vitę. Dixi: adiuua me vt .ſ. poſſimfacere qd̓ tibi placet.Et neceſſe habeo adiuuari: Quia a ¶ Spreuiſti oēs diſcēdētes ⁊cͣ. Vel ſic: Dico ꝙ meditabor iniuſtificatiōibꝰ tuis ſꝑine .ſ. qn̄ diuertā a iuſtis oꝑbꝰ: et ſicveniā in ꝯtēptū corā ocl̓is tuis: Quia/ a ¶ Spreuiſti om̄sdiſcedētes a iudicijs tuis. Et ē graue malū homī ſpernia deo. Eccͣs. vij. b. Cōſidera oꝑa dn̄i ꝙ nemo poſſit corrigerequē ille deſpexerit. Iō aūt ſpreuiſti: b ¶ Quia īiuſta eſt cogitatio eoꝝ: qꝛ iuſtꝰ dn̄s ⁊ iuſticias dilexit. Et ecōuerſo odiiniuſticiā. Psͣ. Odiſti oēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē. Vel ideo/ ſpreuiſti diſcedētes: qꝛ īiuſta eſt cogitatio eoꝝ. Cogitantem̄ forſitan excuſare pctā ſua ꝑ naturę īfirmitatē. Et eſt ſufficiēs cauſa diſcedēdi cogitatio iniuſta: quia eſt fons ⁊ radix oīspeccati. Vn̄ Matth̓. .xv. b. ponit̉ qͣſi principiū ⁊ cauſa aliorūcū dicit: De corde exeūt cogitatiōes male homicidia/ adulteria/ fornicatiōes/ furta ⁊cͣ. Sap̄. j. a. Peruerſę cogitatiōes ſeparāt a deo. Sūt autē quattuor dei iudicia: a quibꝰ diſcedētesſpernunt̉ a deo: videlicet iudiciū cōfeſſiōis/ iudiciū ꝯſciētię/ iudiciū eccleſię/ iudiciū correctiōis. A iudicio ꝯfeſſiōis diſcedūtrecidiuātes: de qͦ Iob. xxxiiij. b. Nūquid qͥ non amat iudiciūſanari pōt? A iudicio ꝯſciētię recedūt negligētes j. Corꝭ. xj.g. Si noſmetipſos dijudicaremꝰ nō vtiqꝫ iudicaremur. A iudicio eccl̓ię recedūt cōtumaces ⁊ inobediētes/ dicētes illud Act̉.xxv. c. Cęſarē appello. A iudicio correctiōis diſcedūt impatiētes ⁊ accidioſi. Iob. v. d. Increpationem dn̄i ne reprobes. j.Pet̓. iiij. d. Tempꝰ eſt vt incipiat iudiciū a domo dei. Ab hisiudicijs dei magꝭ diſcedūt maiores qͣꝫ minores: ſic̄ dr̄ Hiere.vj. g. Omēs iſti pͥncipes declinātiū .i. ſūt de numero declinātiū. Ideo dn̄s ſpernit multos eoꝝ: ſic̄ dr̄/ Iob. xij. d. Effunditdeſpectionē ſuꝑ pͥncipes. Quare? Solutio. In Psͣ. Quia effuſa ē ꝯtētio ſuꝑ pͥncipes: ⁊ errare fecit eos ī inuio ⁊ nō in via.Nō ſic aūt deſpicit ꝑuulos: qꝛ nō ſic declināt. Un̄ ī Psͣ. ſubiūgit: Et adiuuit pauperē de īopia. Et alibi: Et vinctos ſuosnō deſpexit. Et iterū: Qui hoībꝰ placēt ꝯfuſi ſūt/ qm̄ deꝰ ſpreuit eos. c ¶ Pręuaricātes: qͣſi bn̄ dico/ diſcēdētes: qꝛ/ p̨̄uaricātes ſūt. Qualeſ d ¶ęputaui oēs pct̄ōres t̓ręCōtinuatio huiꝰ ꝟſus ad p̨̄cedentē/ bn̄ habet̉/ Gal̓. ij. d. Si gdeſtruxi/ hęc iterū ędifico: p̨̄uaricatorē me ꝯſtituo. Eſt aūt qdruplex p̨̄uaricatio ꝯtra qͣdruplicē legē. Oīs em̄ p̨̄uaricatio ꝯͣaliquā legē eſt: ſic̄ dr̄ Ro. iiij. c. Ubi nō eſt lex nec p̨̄uaricatio.Eſt aūt lex naturę/ lex moyſi lex euāgelij/ lex voti. Cōtra iſtāquadruplicē legem eſt quadruplex p̨̄uaricatio: q̨̄ exprimit̉ ſiuetangit̉ Eſa. xxiiij. c. Pręuaricantes p̨̄uaricati ſunt ⁊ p̨̄uaricatione trāſgreſſorū p̨̄uaricati ſunt. Oēs gͦ peccatores terrę ſuntp̨̄uaricātes aliqua iſtarū p̨̄uaricationū. Nā qͥ lege voti ſe nūqͣꝫaſtrinxer̄t/ ⁊ legē ſcriptā ſiue nouā ꝑ chriſtū/ ſiue veterē ꝑ moyſen minime recęperūt: ſaltē legē naturę quę dicit eis in cordibꝰſuis illd̓ Tob̓. iiij. c. Qd̓ ab alio oderis tibi fieri/ vide ne tu aliqn̄ alteri facias. Paruuli etiā ſic̄ in patre ſūt pctōres: ita et p̨̄uaricatores. Peccatores terrę/ dicit: ad differentiā peccatorū cęli: q̨̄ magna eſt: qꝛ adā peccauit in terra ⁊ veniā cōſecutus eſt: Lucifer in cęlo/ ⁊ diabolꝰ factus eſt. Sic ⁊ differūt peccata laicoꝝ ⁊ clericoꝝ qui in eccleſia peccare nō formidāt. Un̄j. Machab̓. .j. d. dr̄ de hierl̓m .i. de eccl̓ia. Facta ē illis in arcē:⁊ poſuerūt illic gentē peccatricē viros iniquos. Clerici gͦ ſuntquaſi peccatores cęli: qͥ in domo dei peccant. Un̄ admiratiuecoquerit̉ dn̄s/ Hiere. xj. c. Quid ē ꝙ dilectꝰ meꝰ in domo meafacit ſcelera ml̓ta? Et Oſee. vjͣ. d. In domo iſrl̓ vidi horrēdū:
ibi fornicatiōes ephraim cōtaminatꝰ eſt iſrl̓. e ¶ Ideo .ſ. qꝛalij p̨̄uaricati ſūt: f ¶ Dilexi teſtimonia tua .i. legē grę. Ethͦ ſępe ꝯtingit: ꝙ quāto magꝭ mali a deo recedūt: tāto magiboni ei adhęrent. Prouer. xxviij. a. Qui derelinquūt legē laudant impiū: qui cuſtodiūt legem ſuccendent̉ cōtra eum. Psͣ.Duꝫ ſcꝑbit impiꝰ/ incendit̉ pauper. Sciēsautē ꝙ de carne p̨̄uaricatio ꝓuenit: ⁊ cognita gratia quę liberat ap̨̄uaricatiōe / orat ⁊ ait:g ¶ Cōfige timorecaſto: qui foras mittittimorē ſeruilē: vt dicit̉3. iiij. d. h ¶ Carnes .i. carnales cōcupiſcētias: vt chricōfixus ſim cruci: vt dicit̉ Gal̓. ij. d. Timor ſeruilis ī legeceſſit tanqͣꝫ pędagogus/ qui ducit ad caſtū timorē: ſed tn̄ nōcōfigit carnalē cōcupiſcētiā: quia ſub eo viuit peccādi volunas: ex qua ſequeret̉ opus ſi ſperaret̉ impunitas. Et de hͦ ſubt: i ¶ A iudicijs em̄ tuis timui. q. d. nūc peto vt timore tuo qui ꝑmanet in ęternū/ carnes meas cōfigas. Etenimolim cū lex mihi pęnā minaret̉: timui a iudicijs tuis: quotimore minime ſunt carnes cruci cōfixę. A iudicijs .ſ. mortis ⁊ gehēnę. Ecc̄i. xlj. a. O mors qͣꝫ amara eſt memoria tuahoī iniuſto. Timui. Iob. xxxj. c. Semꝑ qͣſi tumētes ſuꝑ mefluctꝰ timui deū: Glo. Gregꝭ. Tumētes fluctus extremā poteſtatē dicit: qn̄ cōmotis oībꝰ elemētis ſuꝑnus iudex veniensfinē omniū apportabit.Eci iudiciū ⁊cͣ. Eyn. Sup̄ dixit ſe iniquos odiohabere. Sed quia iniqͥtas nō poteſt deſtrui niſi ꝑ aduentū chriſti. Ideo hic agit de aduentu chriſti. Propter qd̓ huic octonario p̨̄ponit̉. .xvj. littera/ Eyn: quę interpretat̉ oculus: qꝛ contra aduentū chriſti ad iudiciū vigilandūeſt ⁊ ſagaciter agēdum: ẜm qd̓ monet dn̄s/ Matth̓. xxiiij. d.Uigilate quia neſcitis qua hora dn̄s veſter venturus ſit. EtLucꝭ. xij. e. Beati ſunt ſerui illi quos cū venerit dn̄s/ inuenerit vigilātes. Iſto oculo iuſtus p̨̄uidens illū aduentū et iuſtūiudiciū quo nemo bonꝰ perit: nemo malus euadit/ bona fretꝰconſcientia/ dicit: k Fęci iudiciū: qͣſi ſupra dixi ꝙ a iudicijs tuis timui: Sꝫ nō tantū timui ꝙ deſperarē/ ſꝫ ſperaui: eo teſte ꝯſcientia aliquid meriti habui: quia cōfixis timoretuo carnibꝰ meis: vt ſupra petierā: Fęci iudiciū in diſcernendo. l ¶ Et iuſticiā in oꝑando. Iudiciū ipſo noīe rectūiudicat̉: qꝛ tamē rectū aūt prauū iudiciū ſolet dici: bene addit̉iuſticia: quę eſt virtꝰ animi / quā qui habet recte iudicat. Sedhāc nō facit in homīe niſi deus: Et ideo cū dicit: Feci iuſticiā intelligendūUel in ꝑſona pęnitētis pōt legi a pͥncipio: vt dicat: k Feciiudiciū ⁊ iuſticiā nō tradas me calūniantibus me.Dęmones ſunt calūniantes peccatorē: ⁊ de iure repetūt animā eius cū exit de corꝑe/ niſi pͥus ęgerit pęnitētiā. Vnde pęnitens allegans pęnitentiam ſuam/ dicit: Dn̄e/ feci iudiciū.in cōtritione/ diſcutiens ⁊ examinās cauſam meā: ⁊ in cōfeſſion dando ſententiā cōtra me. l¶ Et iuſticiā/ in ſatiſfactione. Hęc tria facit bonꝰ iudex animę ſuę. Primo diſcutit ⁊ inueſtigat. Iob. xxix. c. Cauſam quā neſciebam diligentiſſimeinueſtigabam. Pauci habent in ꝓmptu cauſam ſuam quomovixerunt ſemper: Vnde cum dolore ⁊ diligentia ea recogitari neceſſe eſt: ſicut dicit̉ Eſa. xxxviij. c. Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine animę meę. Secūdo contralatrones ⁊ malefactores profert ſententiā .ſ. cōtra peccata: qd̓ſit in cōfeſſione. Psͣ. Lingua eius loquet̉ iudiciū. Tertio ſententiā mandat excutioni/ faciendo iudiciū/ et ſuſpendendo latrones: quod fit in ſatiſfactione. Eſa xxvj. d. Iuſticiam nonfecimus in terra: ideo non ceciderūt habitatores eius .ſ. homicidę ⁊ latrones: de quibus Iob. xix. b. Uenerunt ſimul latrones eius ⁊ fecerunt ſibi viam per me. Et Eſa. j. f. Iuſticia habitauit in ea .ſ. olim: nūc autē homicidę. Peccata ſunthomicidę: quia interficiunt hominē ſpiritualiter. Ecc̄i. xxj. a.Quaſi rhomphęa bis acuta om̄is iniqͥtas. Qui ergo ſic fecitX iudiciū ⁊ iuſticiā
Psͣ .16.
Psͣ .9.
Al̓. riuſtificationibus
Al̓. xclauis i
Al̓. ⁊deputauiAl̓. ⁊ propterea
Psͣ .10.Psͣ .5.
Quattuor iudicia dei a qͥbꝰdiſcedentes.ſpernuntur
Pāͣ 106.
Psͣ. 68. 1Psͣ. 52. I
Aliter in ꝑſena pęnitēti
Quadruplexp̄uaricatio cōtra quadruplicem legē
Tria facit boiudex anime
Psͣ .36.