Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

ꝓuocat miſericordiā.. Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmus ſum.Et ſaluꝰ ero: Ecce ſpes ſalutis et cōfidētia de poteſtate ſaluatoris. Psͣ. Qui ſaluos facis ſperātes ī te. Et meditabor:Ecce deuotio. In iuſtificatiōibꝰ tuis.. In ęternū obliuiſcar iuſtificationes tuas: qꝛ in ipſis viuificaſti me. Semꝑ:Ecce ꝑſeuerātia: q̨̄ ſola coronat. Apocꝭ̓. ij.c. Eſto fidelis vſqꝫ admortē et dabo tibirōnaꝫ vitę. Dixi: adiuua me vt .ſ. poſſimfacere qd̓ tibi placet.Et neceſſe habeo adiuuari: Quia a Spreuiſti oēs diſcēdētes ⁊cͣ. Vel ſic: Dico meditabor iniuſtificatiōibꝰ tuis ſꝑine .ſ. qn̄ diuertā a iuſtis oꝑbꝰ: et ſicveniā in ꝯtēptū corā ocl̓is tuis: Quia/ a Spreuiſti om̄sdiſcedētes a iudicijs tuis. Et ē graue malū homī ſpernia deo. Eccͣs. vij. b. Cōſidera oꝑa dn̄i nemo poſſit corrigerequē ille deſpexerit. aūt ſpreuiſti: b Quia īiuſta eſt cogitatio eoꝝ: qꝛ iuſtꝰ dn̄s iuſticias dilexit. Et ecōuerſo odiiniuſticiā. Psͣ. Odiſti oēs oꝑant̉ iniqͥtatē. Vel ideo/ ſpreuiſti diſcedētes: qꝛ īiuſta eſt cogitatio eoꝝ. Cogitantem̄ forſitan excuſare pctā ſua naturę īfirmitatē. Et eſt ſufficiēs cauſa diſcedēdi cogitatio iniuſta: quia eſt fons radix oīspeccati. Vn̄ Matth̓. .xv. b. ponit̉ qͣſi principiū cauſa aliorū dicit: De corde exeūt cogitatiōes male homicidia/ adulteria/ fornicatiōes/ furta ⁊cͣ. Sap̄. j. a. Peruerſę cogitatiōes ſeparāt a deo. Sūt autē quattuor dei iudicia: a quibꝰ diſcedētesſpernunt̉ a deo: videlicet iudiciū cōfeſſiōis/ iudiciū ꝯſciētię/ iudiciū eccleſię/ iudiciū correctiōis. A iudicio ꝯfeſſiōis diſcedūtrecidiuātes: de Iob. xxxiiij. b. Nūquid non amat iudiciūſanari pōt? A iudicio ꝯſciētię recedūt negligētes j. Corꝭ. xj.g. Si noſmetipſos dijudicaremꝰ vtiqꝫ iudicaremur. A iudicio eccl̓ię recedūt cōtumaces inobediētes/ dicētes illud Act̉.xxv. c. Cęſarē appello. A iudicio correctiōis diſcedūt impatiētes accidioſi. Iob. v. d. Increpationem dn̄i ne reprobes. j.Pet̓. iiij. d. Tempꝰ eſt vt incipiat iudiciū a domo dei. Ab hisiudicijs dei magꝭ diſcedūt maiores qͣꝫ minores: ſic̄ dr̄ Hiere.vj. g. Omēs iſti pͥncipes declinātiū .i. ſūt de numero declinātiū. Ideo dn̄s ſpernit multos eoꝝ: ſic̄ dr̄/ Iob. xij. d. Effunditdeſpectionē ſuꝑ pͥncipes. Quare? Solutio. In Psͣ. Quia effuſa ē ꝯtētio ſuꝑ pͥncipes: errare fecit eos ī inuio in via. ſic aūt deſpicit ꝑuulos: qꝛ ſic declināt. Un̄ ī Psͣ. ſubiūgit: Et adiuuit pauperē de īopia. Et alibi: Et vinctos ſuos deſpexit. Et iterū: Qui hoībꝰ placēt ꝯfuſi ſūt/ qm̄ deꝰ ſpreuit eos. c Pręuaricātes: qͣſi bn̄ dico/ diſcēdētes: qꝛ/ p̨̄uaricātes ſūt. Qualeſ­ d ¶ęputaui oēs pct̄ōres t̓ręCōtinuatio huiꝰ ꝟſus ad p̨̄cedentē/ bn̄ habet̉/ Gal̓. ij. d. Si gdeſtruxi/ hęc iterū ędifico: p̨̄uaricatorē me ꝯſtituo. Eſt aūt qdruplex p̨̄uaricatio ꝯtra qͣdruplicē legē. Oīs em̄ p̨̄uaricatio ꝯͣaliquā legē eſt: ſic̄ dr̄ Ro. iiij. c. Ubi eſt lex nec p̨̄uaricatio.Eſt aūt lex naturę/ lex moyſi lex euāgelij/ lex voti. Cōtra iſtāquadruplicē legem eſt quadruplex p̨̄uaricatio: q̨̄ exprimit̉ ſiuetangit̉ Eſa. xxiiij. c. Pręuaricantes p̨̄uaricati ſunt p̨̄uaricatione trāſgreſſorū p̨̄uaricati ſunt. Oēs peccatores terrę ſuntp̨̄uaricātes aliqua iſtarū p̨̄uaricationū. lege voti ſe nūqͣꝫaſtrinxer̄t/ legē ſcriptā ſiue nouā chriſtū/ ſiue veterē moyſen minime recęperūt: ſaltē legē naturę quę dicit eis in cordibꝰſuis illd̓ Tob̓. iiij. c. Qd̓ ab alio oderis tibi fieri/ vide ne tu aliqn̄ alteri facias. Paruuli etiā ſic̄ in patre ſūt pctōres: ita et p̨̄uaricatores. Peccatores terrę/ dicit: ad differentiā peccatorū cęli: q̨̄ magna eſt: qꝛ adā peccauit in terra veniā cōſecutus eſt: Lucifer in cęlo/ diabolꝰ factus eſt. Sic differūt peccata laicoꝝ clericoꝝ qui in eccleſia peccare formidāt. Un̄j. Machab̓. .j. d. dr̄ de hierl̓m .i. de eccl̓ia. Facta ē illis in arcē: poſuerūt illic gentē peccatricē viros iniquos. Clerici ſuntquaſi peccatores cęli: in domo dei peccant. Un̄ admiratiuecoquerit̉ dn̄s/ Hiere. xj. c. Quid ē dilectꝰ meꝰ in domo meafacit ſcelera ml̓ta? Et Oſee. vjͣ. d. In domo iſrl̓ vidi horrēdū:

ibi fornicatiōes ephraim cōtaminatꝰ eſt iſrl̓. e Ideo .ſ. qꝛalij p̨̄uaricati ſūt: f Dilexi teſtimonia tua .i. legē grę. Et ſępe ꝯtingit: quāto magꝭ mali a deo recedūt: tāto magiboni ei adhęrent. Prouer. xxviij. a. Qui derelinquūt legē laudant impiū: qui cuſtodiūt legem ſuccendent̉ cōtra eum. Psͣ.Duꝫ ſcꝑbit impiꝰ/ incendit̉ pauper. Sciēsautē de carne p̨̄uaricatio ꝓuenit: cognita gratia quę liberat ap̨̄uaricatiōe / orat ait:g Cōfige timorecaſto: qui foras mittittimorē ſeruilē: vt dicit̉3. iiij. d. h Carnes .i. carnales cōcupiſcētias: vt chricōfixus ſim cruci: vt dicit̉ Gal̓. ij. d. Timor ſeruilis ī legeceſſit tanqͣꝫ pędagogus/ qui ducit ad caſtū timorē: ſed tn̄cōfigit carnalē cōcupiſcētiā: quia ſub eo viuit peccādi volunas: ex qua ſequeret̉ opus ſi ſperaret̉ impunitas. Et de ſubt: i A iudicijs em̄ tuis timui. q. d. nūc peto vt timore tuo qui ꝑmanet in ęternū/ carnes meas cōfigas. Etenimolim lex mihi pęnā minaret̉: timui a iudicijs tuis: quotimore minime ſunt carnes cruci cōfixę. A iudicijs .ſ. mortis gehēnę. Ecc̄i. xlj. a. O mors qͣꝫ amara eſt memoria tuahoī iniuſto. Timui. Iob. xxxj. c. Semꝑ qͣſi tumētes ſuꝑ mefluctꝰ timui deū: Glo. Gregꝭ. Tumētes fluctus extremā poteſtatē dicit: qn̄ cōmotis oībꝰ elemētis ſuꝑnus iudex veniensfinē omniū apportabit.Eci iudiciū ⁊cͣ. Eyn. Sup̄ dixit ſe iniquos odiohabere. Sed quia iniqͥtas poteſt deſtrui niſi aduentū chriſti. Ideo hic agit de aduentu chriſti. Propter qd̓ huic octonario p̨̄ponit̉. .xvj. littera/ Eyn: quę interpretat̉ oculus: qꝛ contra aduentū chriſti ad iudiciū vigilandūeſt ſagaciter agēdum: ẜm qd̓ monet dn̄s/ Matth̓. xxiiij. d.Uigilate quia neſcitis qua hora dn̄s veſter venturus ſit. EtLucꝭ. xij. e. Beati ſunt ſerui illi quos venerit dn̄s/ inuenerit vigilātes. Iſto oculo iuſtus p̨̄uidens illū aduentū et iuſtūiudiciū quo nemo bonꝰ perit: nemo malus euadit/ bona fretꝰconſcientia/ dicit: k Fęci iudiciū: qͣſi ſupra dixi a iudicijs tuis timui: Sꝫ tantū timui deſperarē/ ſꝫ ſperaui: eo teſte ꝯſcientia aliquid meriti habui: quia cōfixis timoretuo carnibꝰ meis: vt ſupra petierā: Fęci iudiciū in diſcernendo. l Et iuſticiā in oꝑando. Iudiciū ipſo noīe rectūiudicat̉: qꝛ tamē rectū aūt prauū iudiciū ſolet dici: bene addit̉iuſticia: quę eſt virtꝰ animi / quā qui habet recte iudicat. Sedhāc facit in homīe niſi deus: Et ideo dicit: Feci iuſticiā intelligendūUel in ꝑſona pęnitētis pōt legi a pͥncipio: vt dicat: k Feciiudiciū iuſticiā tradas me calūniantibus me.Dęmones ſunt calūniantes peccatorē: de iure repetūt ani eius exit de corꝑe/ niſi pͥus ęgerit pęnitētiā. Vndenitens allegans pęnitentiam ſuam/ dicit: Dn̄e/ feci iudiciū.in cōtritione/ diſcutiens examinās cauſam meā: in cōfeſſion dando ſententiā cōtra me. Et iuſticiā/ in ſatiſfactione. Hęc tria facit bonꝰ iudex animę ſuę. Primo diſcutit inueſtigat. Iob. xxix. c. Cauſam quā neſciebam diligentiſſimeinueſtigabam. Pauci habent in ꝓmptu cauſam ſuam quomovixerunt ſemper: Vnde cum dolore diligentia ea recogitari neceſſe eſt: ſicut dicit̉ Eſa. xxxviij. c. Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine animę meę. Secūdo contralatrones malefactores profert ſententiā .ſ. cōtra peccata: qd̓ſit in cōfeſſione. Psͣ. Lingua eius loquet̉ iudiciū. Tertio ſententiā mandat excutioni/ faciendo iudiciū/ et ſuſpendendo latrones: quod fit in ſatiſfactione. Eſa xxvj. d. Iuſticiam nonfecimus in terra: ideo non ceciderūt habitatores eius .ſ. homicidę latrones: de quibus Iob. xix. b. Uenerunt ſimul latrones eius fecerunt ſibi viam per me. Et Eſa. j. f. Iuſticia habitauit in ea .ſ. olim: nūc autē homicidę. Peccata ſunthomicidę: quia interficiunt hominē ſpiritualiter. Ecc̄i. xxj. a.Quaſi rhomphęa bis acuta om̄is iniqͥtas. Qui ergo ſic fecitX iudiciū iuſticiā

Psͣ .16.

Psͣ .9.

Al̓. riuſtificationibus

Al̓. xclauis i

Al̓. ⁊deputauiAl̓. propterea

Psͣ .10.Psͣ .5.

Quattuor iudicia dei a qͥbꝰdiſcedentes.ſpernuntur

Pāͣ 106.

Psͣ. 68. 1Psͣ. 52. I

Aliter in ꝑſena pęnitēti

Quadruplexp̄uaricatiotra quadruplicem legē

Tria facit boiudex anime

Psͣ .36.