CXVIII
Sāmech audi vel firmamētūaNiquos odio habui:b ¶e̓t legē tuā dilexi. Add iu̓tor ⁊ ſuſcęptor mefes tu: ⁊ ī verbū tuū ſuꝑſpe̓raui. Declinate a me mali-
kgni: et ſcrutābor mādata dein mei. Suſcipe me ẜm elo̓qͥuꝫI tuū et viu̓ā: etˣ non cōfūdasme ab expectatiōe mea. Adhͦ iuua me ⁊ ſaluꝰ ero: ⁊ mēditaIbor ī iuſtificatiōibꝰ tuiſ ſemꝑ.
Niquos odio habui ⁊cͣ. Samech. Hęc eſt. xv.littera: quę interpretat̉ audi vel firmamētū: qd̓ bn̄ cōuenit: qꝛ ille ſolus firmat̉ in bono/ qui auribus mentisdiligēter audit quid ſequi debeat/ quid vitare. In hoc autemꝙ hęc lr̄a huic octonario p̨̄ponit̉ monemur vt diligēter cōſideremꝰ q̨̄ hic dicunt̉. Loquit̉ em̄ hic pͥmo de odio iniqͦrū/ dicens: a ¶ Iniquos odio habui: qd̓ diligēter aīaduertendū eſt: vt .ſ. odio habeant̉: nō inquātū hoīes ſꝫ inquātū iniqͥ:vt .ſ. odio habęamꝰ in eis vitia ⁊ amemꝰ naturā. De dilectiōenaturę p̨̄miſerat/ cumdixit: Inclinaui cormeū ad faciēdas iuſtificatiōes tuaſ. Qd̓ expoſituꝫ eſt de oꝑibuspietatis ex charitatefactis circa neceſſitates proximoruꝫ: Hicautem de odio vitioꝝdicit: Iniqͦs odiohabui .i. illos qͥ ęqͥtati legis dei aduerſant̉: Vel contradicēdovt hęretici ⁊ iudęi: de quibus. jͣ. Appropinquauerūt ꝑſequētesme iniqͥtati: a lege autē tua longe facti ſunt. Vel cōtrarie oꝑando: ſic̄ illi de quibꝰ Titū. j. d. Cōfitent̉ ſe noſſe deū: factis aūtnegāt. Et hͨ expoſitio ex gręco habet̉: vbi ſic ē lr̄a: Exlegesodio habui. b Et .i. quia/ legeꝫ tuam dilexi. Nota ꝙtria ſūt genera iniquoꝝ: qui odibiles ſūt: Et notant̉/ Ecc̄i. l. d.Duas gentes odiuit aīa mea: tertia aūt non eſt gens quā oderim: qui ſedēt ī monte ſeir .ſ. auari: ⁊ philiſtqjm/ potione cadentes .i. luxurioſi: qui ꝑ vinū inflāmant̉ ad caſū: ⁊ ſtultꝰ populꝰ qͥhabitat in ſichimis .ſ. ſuꝑbi: qͥ nō ſūt gentes: ſꝫ leones. Vel aIniqͦs odio habui .i. denarios iniuſte acqͥſitos. Prouer.xxviij. c. Qui odit auariciā: longi fiēt dies eiꝰ. Prouer. xv. d.Qui odit munera viuet. b ¶ Et legē tuā dilexi. Prouer.xiij. c. Lex ſapiētis .i. chriſti: fons vitę vt declinet a ruina mortis. De dilectiōe legis ſatis dictum eſt ibi: Quō dilexi. Etideo ſequētia ꝓſequantur. d ¶ Adiutor. q. d. quia legemtuā dilexi: ideo/ adiutor meus ad bona facienda. e ¶ Etſuſcęptor meus ad mala fugiēda: f ¶ Es tu. Eſa. xlj. c.Auxiliatus ſum tibi: ⁊ ſuſcępit te dextera iuſti mei. g Et inverbū tuū .i. in ꝓmiſſionē tuā: h ¶ Suꝑſperaui .i. magisac magis ſperaui: ſicut filiꝰ ꝓmiſſiōis .s. Memor eſto ꝟbi tuiſeruo tuo: in quo mihi ſpē dediſti. Vel ſic/ d. . Adiutor/ dādogratiā: e Et ſuſcęptor/ gratā habēdo meā operationē: Qd̓fit quādo nō eſt polluta per peccatū: et quādo in hūilitate facta eſt. De primo Eſa. j. d. Cum extenderitis manus veſtrasauertaꝫ oculos meos: manus enim veſtrę ſanguine plenę ſūt.De ſecūdo/ Daniel̓. iij. d. In aīa cōtrita ⁊ ſpū hūilitatis ſuſcipiamur a te: et ſic fiat ſacrificiū noſtrū in cōſpectu tuo vt placeat tibi. Uel d ¶Adiutor reducēdo ad pęnitētiā: e Et ſuſcęptor/ recipiēdo pęnitentē. De primo dicit Augꝰ. de filioꝓdigo. Nec illā volūtatē redeundi habuiſſet/ niſi eaꝫ pius pater inſpiraſſet. De ſecūdo/ Hiere. iij. a. Tu fornicataʳ es cumamatoribꝰ multis: tamē reuertere ad me dicit dominꝰ. Et aliqͥlibri habēt: Et ego ſuſcipiā te. Uel ſic ẜm Glo. vnā: d AAōiutor meus/ ꝑ legē: e ¶ Suſcęptor/ ꝑ euāgeliū. Quos em̄lege iuuiſti / ꝑ incarnatione ſuſcępiſti: g Et in verbū tuū .i.in filiū/ h ¶ Suꝑſperaui: de quo Ioh̓. j. Et in Pͣsͣ. Miſitv̓bū ſuū ⁊ ſanauit eos. Et qꝛ ita ſpero ⁊ deū adiutorē ⁊ ſuſcęptorem habeo: ¶ Declinate a me maligni: quia ipſo meadiuuāte/ aduerſum me ꝑualere non poteſtis. Psͣ. Dominusmihi adiutor: nō timebo qͥd faciat mihi homo. Ideo etiā/ declinate a me: quia iniquos odio habui: ⁊ cōſortiū veſtrū renuo. Psͣ. Nō habitabit in medio domus meę qui facitſuꝑbiā. Ecc̄i. xiij. c. Quę cōmunicatio ſctī ad canē? Psͣ. Odiui eccleſiā malignātiū ⁊ cū impijs nō ſedebo. Malignos autēvocat oēs malos homīes: ⁊ p̨̄cipue hęreticos ⁊ cōtentioſos: qͥꝯtentiōe ſcpͥturas lacerāt. Et ne tanqͣꝫ phariſęus ſuā mūdiciāſuꝑbe iactaſſe videat̉/ cur hͦ dixerit/ ſubiungit: k Et ſcrutabor mādata dei mei. Nō dixit/ ⁊ faciā: ſed/ ⁊ ſcrutabor:Maligni em̄ ſuis ꝑſecutiōibꝰ bonos exercēt ad faciēda mādata: ſꝫ tn̄ a ſcrutādis eis eoſ auertūt: qꝛ eos alijs ītēdere cogūt.
Quia corrūpūt fidē. Hiere. ij. d. Filij mēpheoſ⁊ thaneos cōſtuprauerū t te vſqꝫ ad verticē.Quia bonos mores corrumpūt. jͣ. Corꝭ. xv. d.ādiCorrūpūt mores bonos colloquia mala.Quia ſępe boni puniunt̉ iuxta eos. Nūeri .xvj.d. Recedite a tabernaculis impioꝝ ⁊ nolite ⁊cͣ.Quia retrahūt a bono ſtudio: vt hic. Et Oſee.ij. c. Loquar ad cor eiusQuia cōfundunt̉ ⁊ ſic emēdant̉. ij. Theſſal̓. iij.d. Si quis nō obedierit verbo noſtro ⁊cͣ.Uel maligni/ ſūt dęmones: qui cum quisvult ſcrutari legē dei īſtudio vel in orationeoccurrūt ei ꝓijcientesin cor eius puluerē vanarū aut etiā noxiarūcogitationū: q̨̄ ſtudijet oratiōis effectū impediāt: ſicut dr̄/ Eccͣs. x. a. Muſcę morientes perdūt ſuauitatē vnguenti. Et qꝛ ita faciāt homines:exemplū habet̉/ Iob. j. b. vbi dicit̉: Quadaꝫ die cū veniſſentfilij dei vt aſſiſterēt corā domino affuit inter eos etiā ſathan.Unde talibꝰ dicendū eſt: Diſcedite a me maligni: ſicut dixitdn̄s/ Matth̓. iiij. b. Uade retro ſathanas. Et Lucꝭ. xiij. f.Diſcedite a me oēs oꝑarij iniqͥtatis. Cantꝭ. iiij. d. Surge aqͥlo ⁊ veni auſter. kEt ſcrutabor mādata dei mei. Perhoc qd̓ dic̄/ ſcrutabor/ arguunt̉ illi qͥ ꝑfunctorie trāſcurrūtſcpͥturā. Et cū poſſint habere totū fructu vl̓ magnā ꝑtē fructꝰqͥ ē ī agro dn̄i: paucas ſpicas colligūt. Eſa. xvij. b. Quaſi ſpicas legens in raphaim. l ¶ Suſcipe me. Dixit: adiutoret ſuſcęptor meꝰ es tu: et qͣſi ex obliquo aduerſarijs impediētibꝰ colloquiū ſuū cū deo/ qͣſi indignās īcrepādo interpoſuerat: Declinate ⁊cͣ. Nūc aūt ad ſuū colloquiū cū deorediēs or̄onē ꝯtinuat: ⁊ a ſuſcęptore ſe ſuſcipi ab adiutore ſeadiuuari poſtulat/ in hoc ⁊ in ſequēti verſu. In hoc dic̄: Suſcipe ⁊cͣ. In ſequēti. Adiuua me ⁊cͣ. Dicit gͦ/ Suſcie me tu qui vel qꝛ es ſuſcęptor .i. magis ac magꝭ/ ſuſcipe.Et hͦ modis om̄ibꝰ exponi pōt/ quibꝰ expoſitū eſt illud Suſcęptor meꝰ. Et hͦ m SScd̓m eloquiū tuū. q. d. de oībus illis ſuſcęptiōibꝰ facta eſt ꝓmiſſio in ſcriptura. n ¶ Et viuā in p̨̄ſenti vita gratię: ⁊ in futuro vita glorię/ quā deſideroquā expecto. Et ideo cū tu ꝓmiſeris/ ⁊ ego ſpem habēs ī tuaꝓmiſſiōe ſecurus expectē: o ¶ Nō cōfundas me ab expectatiōe mea: de qͣ Prouer. x. d. Expectatio iuſtoꝝ lęticia. Et qͣſi ſi rn̄deret dn̄s: Fruſtra expectat vitā ⁊ lęticiā ęternā: qͥ hic ꝑ bona oꝑa eā nō meret̉: ẜm qd̓ in Psͣ. dicit̉: Expecta dn̄m ⁊ cuſtodi viā eius. Et ẜm qd̓ dicit̉: Spes ē certa expectatio futurę beatitudinis ex meritis p̨̄cedētibꝰ ⁊ gr̄a ꝓueniēſ: Iſte vidēs ſe ex ſe nō ſufficere: adiutorē īuocat vt eū adiuuet ad oꝑa meritoria faciēda/ dicēs: p ¶ Adiuua me: Etſic ꝑ auxiliū gratię tuę: ¶ ¶ Salūꝰ ero: nō ꝑ ſufficiētiā opeꝝmeoꝝ: Quia nō ex oꝑibꝰ iuſticię q̨̄ fecimꝰ nos: ſꝫ ẜm ſuā miſericordiā ſaluos nos fecit: ſic̄ dicit aplus Titū. iij. b. Vel ſic cōtinua: Dixerat: Nō cōfūdas me ⁊cͣ. Nūc aūt ac ſi tacitern̄derit dn̄s: Si nō vis ꝯfundi ab expectatiōe tua: non intermittas meditari iuſtificatiōes meas: Iſte ſciens meditatiōesfrequēter aīę languoribꝰ impediri/ ait: ꝑ ¶ Adiuua me ꝯͣlāguores aīę: ſic̄ medicꝰ adiuuat ęgrū. q Et ſalu ero. Et ſicr MHeditabor in iuſtificatiōibꝰ tuis: memoriter tenēsqͣliter me iuſtificauerꝭ. Et hͦ nō ad horā: ſꝫ/ semꝑ .i. qͣꝫdiuviuaꝫ in hac vita: ⁊ poſtmodū in ęterna de hͦ cū angelis laudes cātabo. Itē ſic pōt exponi: p Adiuua me ꝯͣ inimicosqͥ me volūt ꝑdere. Hoc fit per fidē. j. Ioh̓. v. a. Hęc ē victoria q̨̄ vincit mūdū/ fides noſtra. q ¶ Et ſaluꝰ ero/ ꝑ ſpē. Ro.viij. e. Spe ſalui facti ſumꝰ. r¶ Et meditabor ī iuſtificatiōibꝰ tuis/ ꝑ charitatē: ẜm qd̓ dicit̉ in Pͣsͣ. In meditatiōemea exardeſcet ignis. j. Ioh̓. v. a. Hęc ē charitas dei vt mādata eiꝰ cuſtodiamꝰ. Et bn̄ dicit: s Semꝑ/ quātū ad charitatē: qꝛ charitas nūqͣꝫ excidit. j. Corꝭ. xiij. c. Itē h̓ notāt̉ pl̓esꝟtutes: Adiuua me Ecce hūilitas ⁊ ꝯfeſſio infirmitatis/ q̨̄ꝓuocat miſericordiā
Al̓. mne
Al̓. rmeusgi
Al̓. rmeusAl̓. ⁊ſperarj
Tria generauorū
Psͣ .36.
Psͣ. .106.
Psͣ. 117.
Psͣ .100.Psͣ .25.
Psͣ. 38.