Pſalmus
g Uolūtaria oris mei bn̄placicta fac dn̄e: et iudicia tua do-ce me. Aīa me̓a in manibusſꝫ rmeis ſꝑ: ⁊f lēgem tuā nō ſūꝫhͦ oblitus. Pōſuerūt pctōresi laqueū mihi: etta mandatis
k tuis non erraui. Hęrēditatel acqͥſiui teſtimonia tua ī ęterinnū: ⁊qꝛ exultatio cordis mein ſunt. Inclinaui cor meū ado faciēdas iuſtificatiōes tuash̓ ī ęternū: ꝓpter retributionē.
a malo/ pręde patuit. Huic expoſitiōi magis cōcordat alia lr̄aq̨̄ ſic habet: Afflictꝰ ſum vſqꝫ nimis/ viuifica me .i. viuidū ⁊ potentē me fac vt poſſim ſuſtinere ⁊ ſuꝑare. Et hoc/ ẜmverbū tuū .i. ẜm ꝓmiſſum tuū. sͣ. Cū ipſo ſum in tribulatiōeeripiā eū ⁊cͣ. j. Corꝭ. x. c. Fidelis deꝰ .ſ. ſoluēdo ꝓmiſſum: qͥ nōpatiet̉ vos tēptari ſupͣc. id qd̓ poteſtis: ſed faciet cū tēptatione etiāprouentū vt poſſitisſuſtinere. Oſtēdit aūtſe īter tribulatiōes nōdeficere: ſꝫ magis deūlaudare/ cum ſubiungit: Uolūtaria oriſmei ⁊cͣ. Humilitatēetiā ſuam in hoc on̄dit/ ꝙ nō beneplacita eſſe dicit ea: ſed petitvt fiāt bn̄placita. Eſt gͦ ſenſus / ac ſi dicat: Licet afflictꝰ ſim: tn̄a te viuificatus ſum: vnde tibi hoſtiā laudis offero. Sed quiame indignū mīſtrū reputo: ideo tu ipſam oblationē tibi faciasbn̄placitā. Hoc ē gͦ qd̓ dicit: a ¶ Uolūtaria oris mei .i. vitulos labioꝝ meorū .i. hoſtiā laudis: quā nō coactiōe neceſſitatis: ſed volūtate charitatis tibi offero. b ¶ Bn̄placita facdn̄e: Et/ cum tibi bene placuerint: iudiciā tua doce me:q̨̄ ſūt inſcrutabilia. Ro. xj. d. Ꝙͣͣ incōprehēſibilia ſunt iudiciaeius. Incōprehēſibilia ſunt: qꝛ nō ex toto cōprehēſibilia. Un̄licꝫ pͥus ſe ea accępiſſe ſępe dixerit: vnde ⁊ illa ſe cuſtodire iurauit: hic iterū petit ſe ea doceri: vt videlicꝫ eorū cognitio augeat̉ in ipſo. Vel alit̓ in ꝑſona pęnitētis: a Uolūtaria orismei. q. d. ſupͣ dixi: Uiuifica me qd̓ fit ꝑ ꝯtritionē: ī qͦ remittitur peccatū ⁊ gratia infundit̉: Nūc autē de cōfeſſione poſtulo/ quę ſequit̉ cōtritionē: vt ſic fiat quod tibi placeat. Hoc eſt:Uolūtaria oris mei bn̄placita fac dn̄e. Cōfeſſio enimdebet eſſe ex ore .ſ. aperta ⁊ volūtaria: non coacta vel extorta:ſicut in illis qui non cōfitent̉ niſi timore mortis in infirmitate.Ecc̄i. xvij. d. Uiuus ⁊ ſanus cōfiteberis. Psͣ. Volūtarie ſacrificabo tibi ⁊ cōfitebor nomini tuo dn̄e. c ¶ Et iudicia tuadoce me: vt ſciā meipſū iudicare. q. d. tūc erit tibi bn̄placitaꝯfeſſio/ ſi meipſum bene iudicauero: ẜm quod ſupra dictū eſt:Dixi cōfitebor aduerſum me iniuſticiā meā dn̄o: ⁊ tu ⁊cͣ. j. Corinth̓. xj. g. Si noſmetipſos dijudicaremus nō vtiqꝫ iudicare/mur. Propter hoc dicit̉/ Prouer. xxj. c. Gaudiū iuſto facereiudiciū. Hoc etiaꝫ pōt dici in ꝑſona clericorum ⁊ monachorū:a Uolūtaria ⁊cͣ. Sunt em̄ quędā volūtaria oris: quędā neceſſaria. Neceſſaria ſunt ea: quę ſūt ſub p̨̄cepto vel voto: ſicutsͣ horę canonicę. Volūtaria ſunt: q̨̄ ſuꝑerogant̉. Et ad hęc ꝓnior eſt homo qͣꝫ ad neceſſaria. Un̄/ Prouerb̓. xx. a. Multi virimiſericordes: viꝝ aūt fidelē quis inueniet? ij. Corinth̓. viij. a.Supra virtutē volūtarij fuerūt. Volūtaria autē iſta oris nonſunt deo beneplacita niſi ei ſoluant̉ ⁊ neceſſaria: nec volūtariūpōt ſolui ꝓ neceſſario. Vnde/ Matth̓. xv. a. Quare vos trāſgredimini mandatū dei ꝓpt̓ traditionē veſtrā? Leuitꝭ. xxij. c.Bouem ⁊ ouem aure ⁊ cauda amputatis volūtarie offerre potes: votū autē ex his ſolui nō poteſt. cEt iudicia tua docę me. Hoc etiā neceſſariū eſt clericis: qui habēt laicos iudicare. Propter hoc petijt ſalomon ſcientiā iudicādi. iij. Regꝭ.iij. b. Dabis gͦ ſeruo tuo cor docibile/ vt poſſit iudicare ppl̓mtuū: ⁊ diſcernere int̓ bonū ⁊ malū. d ¶ Anima mea ⁊c̄. q. d.doce me ⁊ potes: Non em̄ contradico ſermonibꝰ ſancti: vt dicit̉ Iob. vj. b. Quia aīa mea quę doctrinā debet ſuſcipere/ ēe ¶ In manibꝰ tuis ſemꝑ .i. tibi ſubiecta eſt volens. Sap̄.iij. a. Iuſtoꝝ animę in manu ſunt. Vel ſicut vſitatū eſt magis:e. In manibꝰ meis. q. d. doce me iudicia: qꝛ aīa mea parataeſt ad ſuſcipiendā doctrinā. Et hoc eſt: in manibꝰ meis: hoceſt ī mea poteſtate. Prouer. xxiij. a. Sume cultrū gutturi tuoſi tn̄ habes in poteſtate aīam tuā. Cultrū .i. diuinū ſermonē .ſ.gladiū ſpūs qd̓ eſt verbū dei .ſ. vt ſecet cor per cōpunctionē ⁊effundat ſanguinē pctī. Et ſic aīa ſuſcipiat doctrinā: qꝛ ī maliuolā aīaꝫ nō introibit ſapiētia: nec hītabit ī corꝑe ſubdito peccatis. Vel in manibꝰ .i. in oꝑibꝰ. q. d. quęcūqꝫ facio/ facio ꝓſalute aīę meę/ non ꝓ victu vel fauore hūano. Sic erat de illisquibꝰ dicebat apl̓us/ Phil̓. ij. b. Itaqꝫ chariſſimi ſic̄ ſꝑ obe-
diſtis: non in p̨̄ſentia mei tm̄: ſed multo magis nūc in abſentiamea: cū mētu ⁊ timore veſtrā ſalutē oꝑamī. j. Regꝭ. xix. a. dicit̉ de dauid: Poſuit aīaꝫ ſuā ī manu tua ⁊ ꝑcuſſit philiſteū .i.diabolū: qͥ ꝑcutit̉ cū pęnitētia agit̉. Iob. xiij. b. Quare lacerocarnes meas dētibꝰ meis: ⁊ aīaꝫ meā in manibꝰ meis portorHic netat opus pnīęcū dicit lacero carneſ:⁊ intētionē/ cum dicitanimā meā ⁊cͣ. f ¶ Etlegē tuam. q. d. ideoetiā doce me ampliusiudicia: quia etiā legētuā inquātū eā didici:g Nō ſuꝫ oblitus.Cōſuetudo enim boni magiſtri eſt/ ꝙ eū qui qd̓ audiuit bn̄ retinuit/ de alijs libēterdocet. Un̄ ⁊ a pueris lectio pͥus auſcultat̉ anteqͣꝫ eis alia tradat̉: Et cū primā bn̄ ſciūt: tūc eis alia tradit̉. Sic videt̉ dicere dn̄s/ Matth̓. xxv. c. Omī hn̄ti dabit̉ ⁊ abūdabit ⁊cͣ. Prouer. j. a. Audiēs ſapiēs ſapiētior erit: ⁊ ītelligēs gubernaculapoſſidebit. Et ꝙ nō ſit oblitꝰ legē dei/ ꝓbat ꝑ effectū/ dicens:h ¶ Poſuerūt pctōres laqueū mihi: et tn̄ a mandatis tuis nō erraui. q. d. in hoc ꝙ laqueos mihi poſitos vitaui: et a mandatis nō erraui bn̄ apparet ꝙ legem tuāq̨̄ eſt lux ⁊ laqueos facit videri/ nō ſū oblitus. Dicit ergoPoſuerūt pctōres .ſ. dęmones ⁊ mali homīes: i Laqueū mihi .ſ. illecebras ſęculi: de qͥbꝰ. j. Ioh̓. ij. c. Ome qd̓eſt ī mūdo: cōcupiſcētia oculoꝝ ē/ ⁊ cōcupiſcētia carnis/ ⁊ ſuꝑbia vitę. Hęc dicunt̉ laquei: qꝛ alliciūt et capiūt imprudētes.Ꝙ ꝯcupiſcētia oculoꝝ ſit laqueꝰ/ dicit apl̓us. j. Timoth̓. vj.b. Qui volūt diuites fieri incidūt in tēptationē ⁊ in laqueumdiaboli ⁊cͣ. Ꝙ ꝯcupiſcētia carnis ſit laqueꝰ. Ecc̄s. vij. d. Inueni amariorē morte mulierē: quę laqueꝰ venatoꝝ ē ⁊ ſagenacor eius. Ꝙ ſuꝑbia ſit laqueꝰ habet̉ ī Psͣ. Abſcōderūt ſuꝑbi laqueū mihi. Qui gͦ legis dei non eſt oblitꝰ his laqueis nōcapit̉/ vt erret a mādatis dei: quia in lege dei p̨̄cipue cōmendant̉ cōtraria iſtis .ſ. paupertas/ tribulatio ſiue anguſtia ⁊ humilitas. Unde ad hęc recolēda monet nos dn̄s Thren̄. iij. c.Recordare paupertatꝭ ⁊ trāſgreſſiōis meę: abſinthij ⁊ fellis.De pauꝑtate aperte expreſſit. Trāſgreſſio autē eius eſt excellens ⁊ quodāmodo nimia eius hūilitas: q̨̄ primū fecit nouiſſimū: ⁊ creatorem ſubdidit creaturę. In abſinthio ⁊ felle: q̨̄ ſibiſitiēti in cruce ꝓpinata ſūt: intelligit̉ carnis afflictio. Hęc debemus recolere: ⁊ in his ipſum imitari qͥ hęc ꝓ nobis pertulitieſum chriſtū: ſicut ⁊ iſte fecit qui ſubiūgit: ¶ Hęreditate .i. firma poſſeſſiōe: l ¶ Acqͥſiui teſtimonia tua .i. martyria: vt .ſ. iugit̉ ꝓ te ferendo pauꝑtatē/ cōtumeliā ⁊ corporisanguſtiā: teſtis efficiar paſſiōis tuę: ẜm qd̓ dicit apl̓s. ij. Corinth̓. iiij. c. Semꝑ mortificationē ieſu chriſti in corꝑe noſtrocircūferētes. Gal̓. vj. d. Stigmata dn̄i ieſu in corꝑe meo porto. Hęc gͦ debemꝰ acqͥrere hęreditate in ęternū: qꝛ chriſtꝰ nobis ea reliquit/ ſicut pat̓ filijs. Hęc em̄ cōpetebāt ei iure hęreditario ex ꝑte matris: regnū ꝟ̓o ex ꝑte patris. Et ſi volumꝰhabere hęreditatē ex parte patris: oportet pͥus vt acqͥramushęreditatē q̨̄ eſt ex ꝑte matris. Un̄ Ro. viij. c. Hęredes quidē dei/ cohęredes aūt chriſti: ſi tn̄ cōꝑatimur vt ⁊ ſimul glorificemur. Acquiſiui dico: m ¶ Quia exultatio cordismei ſūt: licꝫ ſint afflictio corꝑis. Un̄ Act̉. v. g. cum apl̓i cęſifuiſſent ꝓ noīe ieſu ibant gaudētes a ꝯſpectu ꝯcilij: qm̄ dignihabiti ſunt ꝓ nomīe ieſu cōtumeliā pati. Et ī hac exultatiōen ¶ Inclinaui cor meū/ vt humiliter ſeruirē: o ¶ Ad faciedas iuſtificatiōes tuas .i. opera bona/ q̨̄ a te ſūtſet aiuſtificant: ⁊ p̨̄cipue illa quę fiunt circa neceſſitates ꝓximoꝝ.Unde Lucꝭ. xj .ſ. Date elemoſynā ⁊ ecce oīa munda ſūt vobis. Psͣ. Diſꝑſit dedit pauperibꝰ: iuſticia eiꝰ manet in ſęculūſęculi. Et dicit: p ¶ In ęternū: nō qꝛ illa oꝑa ſecutꝰ ſit qͥs inęternū: ſed qꝛ charitas ex qͣ fiunt ⁊ remuneratio ꝓpt̓ quā fintmanebūt ī ęt̓nū. De qͣ etiā remuneratiōe/ ſubdit: q Propt̓retributionē .ſ. ęternā: nō ꝓpt̓ tꝑalē q̨̄ facit mercēnariū. Dehis iuſtificatiōibus/ et de retributione habet̉/ Matth̓ xxv. c.Eſuriui ⁊ dediſtꝭ mihi mādu. ⁊cͣ. Et poſt: Uenite bn̄dicti ⁊c̄.Iniquos odio
Psͣ .90.
20. q. 3. 5preſens
Al̓. rom
Al̓. ItuisAl̓. rlegis tue
Al̓. Ide
Oſee. 14. b.
De penitēte.
Psͣ .133.
Psͣ. 53.
Psͣ. 31.
De clericiset monachisUoluntaria etneceſſaria oris I
Psͣ. 1ii.
Sapͥ .1. a.