Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

CXVIII

v̓bū tuū: lumē ſemitꝭ meis.Iuraui ſtatui: cuſtodire iudiciā iuſticię tuę. Hūiliatusf ſumr vſqꝫ quaqꝫ/ domine: viinuifica me ſcd̓m verbū tuum.

tuum/ in ore tuo erit ſicut mel. Qd̓ eſt contra eos qui ieiunāt habēt in ore amara verba. Ezech̓. iij. a. Comedi illud .ſ. volu: factū eſt in ore qͣſi mel. Et ſequit̉.. c. Abij amarus in indignatione ſpūs mei. Et ne quis credat ſolū ſtudiū eloquiadei intelligere: eorū dulcedinē deguſtare/ bn̄ ſubiūgit: a Amādatꝭ tuis intellexi: dic̄ mādataintellexi: ſed a mādatis: qꝛ qui mādata implet illumīat̉ ad intelligendū ſecreta. VndeEccͣi. j. d. Fili concupiſcēs ſapientiā/ ſeruaiuſticiā: et dn̄s p̨̄bebitillā tibi. Glo. Augꝭ. Faciēdo venit iſte ad altitudinē ſapientię:qꝛ niſi obſeruātiā mādatoꝝ non venit̉ ad ſapientiā occulto. Quāto aūt maiorē ꝑcipit dulcedinē ſapiētię: tanto magiscreſcit amor iuſticię: et cōſequēs deteſtatio omnis malitię.Unde ſubiūgit b Propterea odiui omnē viā iniquitatis. Propterea: qꝛ eam oderat: ſupra petebat: Uiā iniqͥtatis amoue a me: et.. Proba me deus ſcito cor meū interroga me et cognoſce ſemitas meas: et vide ſi via iniqͥtatis in meeſt: deduc me in via ęterna.Ucerna pedibꝰ meis. Nun. Superius dixit ſeq̨̄ſiuiſſe/ ītellexiſſe/ ex dilectiōe ſeruaſſe mādata: Hic docet hūilitatem: initiū ꝑfectionē bonoꝝ attribuenschriſto: quo illumināte/ mandata quęſiuit/ intellexit dilexit/fecit. Un̄ huic octonario p̨̄ponit̉. xiiij. lr̄a/ Nun: q̨̄ interp̄tat̉vnicꝰ vel paſcua: qꝛ ipſe chriſtꝰ cui attribuit bona ſua ē vnicus filiꝰ pr̄is verꝰ dauid: hūilis ī carne/ vt hūilitatē doceret:oues patris ſui ducēs ad paſcua ſcripturarū/ ẜm eas aduentūſuū ꝓbabat: cęteris fidei ſacramētis oues paſcebat: ſicut dedauid dicit̉. j. Regꝭ. xvj. b. Adhuc reliquꝰ ē paruulꝰ et paſcitoues. Et de chriſto/ Ioh̓. x. c. Ego ſū paſtor bonꝰ cognoſcooues meas ⁊cͣ. Recte ergo/ Nun littera p̨̄ponit̉: qꝛ iſte vnusa quo om̄e bonū habet initiū ꝑfectionē/ ſemꝑ debet haberi p̨̄oculis: et ſic reficit paſcit animā. Lucꝭ. x. g. Unū eſt neceſſariū. Ioh̓. x. b. Ego ſū oſtiū me ſi qͥs introierit ſaluabit̉: ingrediet̉/ cognitionē: egrediet̉/ orationē: paſcua īueniet/per cordis delectationē. Ei ergo attribuens ſupra dicta bonadicit: c Lucerna pedibꝰ meis/ ſpūalibꝰ erat: Uer tuū .i. filiꝰ: e Et lume ſemitis meis. Idē verbū eſt lucerna lumē: ſed lucerna nr̄o ore recenſet̉: in nobis em̄tanqͣꝫ in vaſe fictili lucet: in ſe ꝟo eſt lumen inextinguibile. Vellucerna ẜm veterē legē vbi erat oꝑta doctrina: lumē ẜm euangeliū/ vbi eſt aꝑta. Bn̄ etiā ordinat/ pͥus dicēs: Lucerna pedibus: poſtea lumē ſemitis: qꝛ ſi lucerna fuerit pedibusmētis .i. affectibꝰ: quocūqꝫ ꝑgis operū ſemitę lucent. Nec ſolūde ꝟbo increato: ſꝫ et de verbo creato pōt legi .ſ. de v̓bo euāgelicę p̨̄dicatiōis: c Lucerna pedibꝰ meis .i. affectibꝰ: ne intenebris huiꝰ mūdi offendāt ad ſcādala/ q̨̄ ponūt inimici ī via: bn̄ dr̄/ Ecc̄i .xxxvij. c. An̄ oīa v̓bū verax p̨̄cedat te .ſ. ſic̄ lucerna ī tenebrꝭ ambulātē. ij. Pet̓. j. d. Habemꝰ firmiorē ꝓpheticū ſermonē cui bn̄facitꝭ attēdētes qͣſi lucernę lucēti ī caliginoſo loco donec dies illuceſcat. Et bn̄ poſtqͣꝫ dixit: A mādatistuis intellexi: ſubiūgit de lucerna: qꝛ vt habet̉/ Prouer. vjc. Mandatū lucerna eſt lex lux. Un̄ adhuc ſubdit: e Et lu ſemitis meis .i. oꝑibꝰ. q. d. ſolū docet me bonū appetere interiꝰ: ſed oꝑari exteriꝰ. Eſa. lx. a. Ambulabūt gentes īlumīe tuo. Ioh̓. xij. e. Ambulate lucē habetꝭ. Ul̓ pedes/oꝑatiōes cōmunes: ſemitas oꝑa ꝯſilioꝝ poſſūt intelligi. Un̄bn̄ iūgit pedibus lucernā: ſemitis lumē: qꝛ qui ꝯſilia implētmaiori lumīe illuſtrant̉/ qͣꝫ qui tm̄ cōmunibꝰ p̨̄cęptis implēdisinſiſtūt. Mich̓. vij. c. Scd̓m tp̄us aſcenſiōis tuę de terra ęgypti oſtendā tibi mirabilia. Et cōgruū eſt vt dn̄s eis familiariꝰ ei adhęrēt/ maiora reuelet. Ioh̓. xv. b. Vos aūt dixi amicos: qꝛ oīa q̨̄ audiui a patre meo/ nota feci vobis. Qui autē ſicillumiat̉/ dicit facit qd̓ ſequit̉: f Iuraui ſtatui .i. firmiter qͣſi ſacramentū ſtatui. Quid? g Cuſtodire int̓ quęlibet ꝑicula aduerſa: h Iudicia iuſticię tuę .i. iuſta iudicia tua. Hoc fit fidē: dum ſub deo iuſto iudice nec bonū ſine

remuneratiōe nec malū ſine punitiōe p̨̄tereūdū credit̉: etiāquę in p̨̄ſenti fiūt tam in iuſtis qͣꝫ in impijs iuſte fieri credunt̉.Iſtū verſū ſemꝑ deberēt habere in corde reges et pͥncipes eiplati eccl̓ię. Hoc em̄ dic̄ dauid ad lr̄aꝫ rex erat: p̨̄latꝰ ppl̓odei. Et reges p̨̄lati anteqͣꝫ īungant̉ vel ꝓmoueant̉/ iurāt ſeſeruaturos ſtatuta eccleſię. ij. Parl̓. xxiij. c.Impoſuerūt ei diadema/ dederūtqꝫ ī manueius tenendā legē:ſtituerūt regē. Bn̄aūt coniungit: Iuraui et ſtatui: qꝛ multiiurāt non ſtatuunt .i. firmiter ſtatuūt qd̓ ſtatuūt: nec ſtabiliter tenēt qd̓ iurauerūt. Sicut ſedechias: de quo Ezech̓. xvij .ſ. Viuo ego qm̄ iuramentū qd̓ ſpreuit fędus qd̓ p̨̄uaricatus eſt/ ponā in caputeiꝰ. Sed debēt aduertere illi quoꝝ ē ſtatuta facere/ pͥusqͣꝫ aliqͥd ſtatuāt/ debēt oīa mala ſi poſſūt p̨̄ſcindere. Un̄ de ioſia rege dr̄. iiij. Regꝭ. xxiij. e. Phytones hariolos figuraſidoloꝝ īmūdicias abomīatiōes q̨̄ fuerāt in t̓ra iuda ī hieruſalē/ abſtulit ioſias vt ſtatueret verba legis. Et qꝛ oībꝰ cuſtodiētibꝰ iudicia iuſticię dei/ maxime regibꝰ p̨̄latis neceſſaria eſt hūilitas: bn̄ ſubiūgit̉: i. ¶Hūiliatꝰ ſū ⁊c̄. Sed an̄qͣꝫꝓſeqͣmur hūc verſū: notandū ē eſt iuratio mala: cōtingitpeccare iurādo ml̓tꝭ modiſ: Un̄ ꝟſus: Stulta/ doloſa/ placēs/mendax/ temeraria/ fruſtra: Deteſtans iterata/ ꝓcax/ ſuꝑ idolamēbra: ſine peccato eſt oīs iuratio talis. Stulta eſt/ quęfit de incognitꝭ. Gen̄. xxv. d. Iura mihi dixit iacob ad eſau:iurauit eſau vendidit pͥmogenita. Doloſa fuit iuratio herodis: Mar. vj. c. Iurauit illi: quia qͥcqͥd petieris dabo tibi.lacēs. Zach̓. j. c. Ipſi ꝟo adiurauerūt in malū. Eſa. viij. c.Quicqͥd loqͥt̉ ppl̓s iſte ꝯiuratio ē. Mēdax. Zach̓. viij. c. Iuramentū mēdax ne diligatis. Temeraria. Sap̄. xiiij. d. Periurāt cito. Sic iurauit ſaul retractauit.. Regꝭ. xiiij .ſ. Uiuitdn̄s: qꝛ ſi ionathā filiū meū factū eſt hoc: abſqꝫ retractatiōemoriet̉. Fruſtra. Ecc̄i. xxiij. b. Si in vacuū iurauerit iuſtificabit̉. Exo. xx. b. em̄ inſontē habebit dn̄s aſſūpſerit nomē dei ſui fruſtra. Deteſtās. Matth̓ .xxvj. g. Tūc cępitdeteſtari iurare: qꝛ nouiſſet hoīeꝫ. Iterata. Eccͣi. xxiij. b.Uir multū iurans replebit̉ iniqͥtate. Procax. Prouer. xxj. d.Uir impius ꝓcaciter offirmat vultum ſuū. Hiere. v. a. ſietiā viuit dominus dixerint: hoc falſo iurabunt. Ecc̄i. xx. a.Odibilis eſt qui procax eſt ad loquendū. Multo fortiꝰ ad iurandū. Super idola. Sap̄. xiiij. d. Iurauer̄t iniuſte in idolo.Matth̓. v. f. Reddes domino iuramēta tua. Super mēbra.Matth̓. v.ſ. Dico vobis non iurare oīno neqꝫ per cęlū neqꝫper terraꝫ ⁊cͣ. Et poſt: Neqꝫ per caput tuum. Iaco. v. c. Ante omnia fratres mei nolite iurare/ neqꝫ per cęlum/ neqꝫ perterrā/ neqꝫ per aliud qd̓cūqꝫ iuramentū. i Hūilatus ſū.Hoc legit̉ de hūiliatiōe virtutis: vel de humiliatiōe afflictionis. Qui enim cuſtodit iudicia: etiam qui alios iudicat/ neceſſe eſt vt ſe humiliet: Et tunc placet deo quod agit. Ecc̄i. iij.c. Quāto magnꝰ es .ſ. ſiue in vita ſiue in poteſtate hūilia te inomnibus: coram deo inuenies gratiā quoniā magna potentia dei ſolius ab humilibus honorat̉ .j. Pet̓. v. b. Humiliamini ſub potēti manu dei. Et bene addit: k Uſqꝫ quaqꝫ: id eſt ex toto: quod eſt contra hypocritas qui humiliant̉tm̄/ vel corpore/ vel veſte/ vel loco: et cor ſemper ſuperbū eſt.Eccͣi. xix. d. Eſt qui nequiter humiliat ſe: interiora eius plena ſunt dolo. Chryſoſtomꝰ. Corpꝰ quādoqꝫ recumbit in nouiſſimo loco: ſed cor ſedet in cornu. Et quia ſic humiliatusſum: ideo Domine viuifica me vita gratię: augendo in me gratia. Et hoc ẜm m Uerbū tuum: id eſt ſicut promiſiſti. Eſa. lxvj. a. Ad quē reſpiciaꝫ niſi ad pauperculum. Alia littera: Super quē requieſcet ſpiritus meus: niſiſuper humilē ⁊cͣ. Psͣ. Humiles ſpiritu ſaluabit. Iaco. iiij. b.et. j. Pet̓. v. b. Deus ſuperbis reſiſtit: humilibus autem datgratiam. Vel de humiliatione afflictionis legitur: Humiliatus ſum vſqꝫ quaqꝫ. Qui enim vult cuſtodire iuſticiama malis affligitur: ẜm quod dicitur Eſaię. lix. c. Qui receſſitmalo/ prędęa

Al̓. Fodiohabui

Al̓. Inimisal̓. vſqꝫ valde

ſPsͣ 138.

Peccat̉ iurādomultis modisUerſus

Psͣ .33.