Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmy.

Suꝑ om̄s docētes me intelclexi: qꝛ teſtimonia tua medid tatio mea ē. Supiſenes ītellexi: qꝛ mādata tuar q̨̄ſiui. Abē oͥmī via mala ꝓhibui pedes

meos: vt cuſtodiā v̓ba tua.A iudicijs tuiſ declinaui:qu̓ia tu legem pōſuiſti mihi.n dulcia fau̓cibꝰ meis elōo quia tua: ſuper meltori meo.

a Suꝑ oēs ⁊cͣ. q. d. bn̄ dico ſuꝑ īimicos meos prudētē mefeciſti: qd̓ patet: qꝛ ſuꝑ ſapiētiores eorū .ſ. ſcribas phariſęos:b Intellexi .i. ſuꝑ eos: de quibꝰ dr̄/ Matth̓. xxiij. a. Suꝑ cathedrā moyſi ſedert ſcribę phariſęi ⁊cͣ. Et ideo: c. Quiateſtimonia tua meditatio mea eſt: vt ea ſpūaliter intelli: non ſic̄ illi tm̄ lr̄ęadhęrēt: de teſtimonijs dn̄i falſa ſentiūtdocēt: qͦs aūt dixerit/docētes/ determīat/ ſubiūgit: d Super ſenes ītellexi.Quare? Quiadata tua hoīm:ſic̄ illi tua trāſgrediūt̉/ q̨̄ſiui. Hęc ī ꝑſona noui ppl̓i legunt̉: chriſtū habēs meliꝰ intelligit qͣꝫ iudaicꝰ ſenior. Huiꝰ em̄ meditatio eſt ſpūs lr̄a. Magis aūt ꝓprie ad caput chriſtūtinent: ſolus ſuꝑ oēs ꝓph̓as docētes intelligit quē pater docuit: vt dr̄ Ioh̓. viij. d. Un̄ melius qͣꝫ illi teſtimonia ſe nouerat. Vnde eſſet annoꝝ. xij. puer inter ſenes ſedebat ī templo: ſuꝑ eos intelligebat: ſicut habet̉ Lucꝭ. ij. g. Un̄ ibidē ſequit̉: Stupebāt autē oēs audiebant ſuꝑ prudētia rn̄ſiseiꝰ. Semꝑ aūt in ſacra ſcpͥtura aduertendū ē chriſtꝰ eccleſia ſūt vnꝰ: ẜm illud ſacramentū Gen̄. ij. d. Erūt duo in carnevna. Iſte ꝟo vnꝰ loquit̉ qn̄qꝫ q̨̄ mēbris/ qn̄qꝫ q̨̄ capiti cōueniūt. Quę ꝟo ſequunt̉ meliꝰ corꝑi ꝯuenire vident̉. Ab omnivia mala. Hęc tn̄ quia magis vident̉ allegorice expoſita:poſſumꝰ moraliter exponere ſic: a Suꝑ omēs docētesme intellexi. Hoc poſſūt dicere multi ſimplices clerici qͣꝫlaici: p̨̄cipue boni religioſi. Docētes em̄ ſunt ſacerdotes/ ep̄i alij p̨̄lati: alios habēt docere ex officio: int̓ qͦs ml̓ti magisſciūt volūt docere canes ad venandū/ aues ad volandū: qͣꝫſubditos ad bn̄ viuendū. Et ſuꝑ eos ītelligūt ſimplices: qꝛ deꝰdocet eoſ. Ioh̓. vj. e. Erūt oēs docibiles dei. Eſa. liiij. d. Po vniuerſos filios tuos doctos a dn̄o. Ecc̄i .xxxvij. c. Aīa viri ſancti enūciat aliqn̄ vera/ qͣꝫ ſeptē circūſpectores ſedentes inexcelſo ad ſpeculādū. Aliqn̄ etiā de ſcholaribꝰ cōtingit/ diſcipulus ſuꝑat in ſciētia magiſtrū ſuū. Sil̓r in ſcholis virtutū:qd̓ ſignificatū eſt. iiij. Regꝭ. ij. b. vbi dixit heliſęꝰ helię: Obſecro vt ſpūs tuus fiat duplex in me. Et vnde veniat iſta ꝑſpicacitas intelligētię/ ſubdit: c Quia teſtimonia tua meditatio mea eſt .i. qꝛ cogito iugit̉ quo bona oꝑa facere poſſim.Opera em̄ teſtimonia ferent de nobis corā iudice: Et ẜm eoꝝteſtimoniū retribuet nobis deꝰ. Psͣ. Scd̓m oꝑa manuū eorūtribue illis. Prouer .xxxj. d. Laudēt in portis oꝑa eius .ſ. inexitu huiꝰ vitę/ ī ingreſſu futurę. Hęc aūt dicūt̉ teſtīonia magis dei qͣꝫ noſtra/ dicit/ tua: qꝛ a deo ſunt bona oꝑa: ſicutdicit/ Eſa. xxvj. c. Oīa oꝑa nr̄a oꝑatus es in nobis dn̄e: ipſeea examīabit. Un̄ Sap̄. vj. a. Data ē vobis poteſtas a dn̄o .ſ.bn̄faciēdi: virtus ab altiſſimo: īterrogabit opera vr̄a quaſiteſtes/ cogitatiōes ſcrutabit̉. De quibꝰ etiā Ro. ij. c. Teſtimoniū reddēte illis cōſciētia ipſoꝝ: int̓ ſe inuicē cogitationūaccuſantiū/ aut etiā defendentiū in die iudicabit deꝰ occultahominū. d Super ſenes intellexi. Idē eſt in p̨̄cedētiverſu. Senes em̄ ſunt p̨̄lati. Vnde p̄ſbyter gręce/ ſenex latine.Sūt mali ſenes intelligūt: de quibꝰ Daniel̓. xiij. a. Iniqͥtas egreſſa eſt de babylone a ſenioribꝰ iudicibꝰ videbant̉ regere populū. Hiere. xxiij. d. A ꝓph̓is hierl̓m egreſſa eſt pollutio. Suꝑ tales intelligunt ſimplices: qꝛ mādata dei q̨̄rūt. Illiquidē potius non intelligūt: qꝛ mādata dei trāſgredi ſatagūt.Un̄ ibi Daniel̓. xiij. a. Euerterunt ſenſum ſuū declinauerūtoculos ſuos vt viderēt cęlū: neqꝫ recordarēt̉ iudicioꝝ iuſto. Ecce ſicut corꝑe: ita aīa ſenes erant curui. Curuitasem̄ ſignū eſt ſenectutꝭ. Eſa. lj. g. Dicūt aīę: incuruare vt trāſeamus. Sequit̉: e Ab omī via mala ⁊cͣ. Supra de intellectu tractauit: hic de affectu oꝑatiōe agit. em̄ ſufficit intelligere bonū/ niſi affectu amplectat̉ oꝑe impleat̉. Un̄ dicit:Ab omī via mala ꝓhibui pedes meos .i. affectꝰ: quiꝓhibendi ſunt qͣſi violentia/ eo ꝓni ſunt ad malū. UndeEcc̄i. xviij. d. Poſt ꝯcupiſcētias tuas eas: a volūtate tua

Sauertere. Gen̄. viij. d. Senſus cogitatio hūani cordis ī ma ꝓna ſūt ab adoleſcētia ſua. ꝓhibent pcdes a via malailli dicturi ſūt/ Sap̄. v. b. Laſſati ſumꝰ in via ꝑditiōis: ambulauimꝰ vias difficiles. Et dic̄: ab omī: qꝛ ē triplex via mala. Lutoſa/ luxuriā: petroſa ſpinoſa auariciā cupidita: mōtuoſa/ ſuꝑbiā.Et ſufficit ꝓhiberepedē ab vna vl̓ duabꝰniſi ab omī ꝓhibeat̉.Multi tn̄ vitātes viāluxurię/ intrāt viā auaricię. Vel ſi vitāt vtrāqꝫ inde ſuꝑbiētes/ peſſi viā ſuperbię ingreunt̉. Hoc eſt qd̓ dr̄ Eſa. xxiiij. c. Qui fugerit a facie formidinis/ cadet ī foueā: ſe explicuerit fouea/ tenebit̉ laqueo.f. Ut cuſtodiā v̓ba tua/ docēt declinare viam peccati.Deut̓. vij. b. Si poſtqͣꝫ audieris hęc iudicia cuſtodieris eafeceris/ cuſtodiet tibi dn̄s deꝰ tuꝰ pactū miſcd̓iā. Lucꝭ. xj. d.Beati audiūt verbū dei cuſtodiūt illud. Prohibui/ dico pedes meos: ita g AA iudicijs tuis non declinaui .i. a regula viuēdi quā cōſtituiſti deflexi iter meū: licꝫiuxta iter ſcandalū poſuiſſent mihi. Et bn̄ dico me hr̄e regulāviuēdi: h. Quia tu ipſe: moyſes nec aliꝰ: ilLegē euāgelicā: Poſuiſti mihi: Hęc eſt regula oīs chriſtiani ẜmquā viuere debet/ Gal̓. vlt̓. d. Quicūqꝫ hāc regulā ſecuti fuerint/ pax ſuꝑ illos miſcd̓ia. Ul̓ ſic: e Ab via malahibui pedes meos. Et hoc: qꝛ/ a iudicijs tuis declinaui .i. ea ſemꝑ timui dilexi. Duo ſunt iudicia faciēda adn̄o. Unū ꝑticulare qd̓ fit cuilibet ī morte. Et alid̓ generaleqd̓ fiet omībꝰ ſimul ī reſurrectiōe. Et hęc iudicia declinātiuſti: volūt declinare: qꝛ teſtē habēt cōſciētiā iudicabit̉ eis: Vn̄ ſb̓dit: h Quia tu legē poſuiſti mihi: ſcribēs in corde meo: vt ſicut ſeruꝰ timea: ſed vt filiꝰ diligāfidā. Ro. viij. c. accępiſtis ſpm̄ ſeruitutis iterū in timore:ſed accępiſtꝭ ſpm̄ adoptiōis filioꝝ dei: in clamamꝰ abba pr̄.Ipſe em̄ ſpūs teſtimoniū reddit ſpūi nr̄o: qm̄ ſumus filij dei.Si autē filij hęredes. Ergo eſt talibꝰ iudiciū declinādū:in quo hęreditas eis adiudicāda eſt. Propter de iudicio dr̄Eccͣi .xlj. a. O mors bonū ē iudiciū tuū hoī indigenti. Et pꝰaddit: Noli metuere iudiciū mortis. Et de vtroqꝫ pōt ītelligiillud ſupra: Exultauerūt filię iudę ꝓpter iudicia tua dn̄e. Mali ꝟo libēter declinarēt ab his iudicijs: qn̄ dicent mōtibꝰ petris: cadite ſuꝑ nos: ſic̄ habet̉/ Apocꝭ. vj. d. Oſee. x. c. Lucꝭ.xxiij. e. Hoc etiā debet dicere qͥlibet p̨̄latꝰ iudex. g ¶A iulicijs tuis declinaui .i. iudicaui/ ſicut tu p̨̄cępiſti: hQuia tu legem poſuiſti mihi/ ẜm quā iudicare debeo.Deūt̓. j. c. Ita paruū audietis vt magnū: nec accipietꝭ cuiuſqͣꝫ ꝑſonā: dei em̄ iudiciū ē. ij. Paral̓. xix. b. Uidete qͥd faciatꝭ: em̄ homīs iudiciū exercetis/ ſed dei. Sed ecōtrario inmultis locis verificata eſt ꝓph̓ia illa/ Abacuk. j. b. Lacerata ēlex ꝑuenit vſqꝫ ad finē iudiciū: qꝛ impiꝰ p̨̄ualet aduerſusiuſtū: ꝓpterea egrediet̉ iudiciū ꝑuerſū. Et hoc faciūt aduocati. Un̄ ibidē p̄mittit̉: Factū eſt iudiciū ꝯtradictio potētior. em̄ fit iuſtū iudiciū/ ſtatim aduocati ꝯtradicūt appellāt: cōtradictio potentior eſt. l dulcia. Dixerat ſe nondeclinare a iudicijs dei: ſed ea diligere vt filiꝰ: Hic aūt on̄ditytantū diligebat ea audire/ meditari p̨̄dicare dulce e eſ.Unde dicit: dulcia .i. valde dulcia ſūt: m Faucibꝰmeis/ ſpiritualibꝰ ad deglutiendū: quod fit in audiēdo meditando. n ¶Eloquia tua: quę ſunt et de miſericordia etde iuſticia tua. Sūt dulcia: o Suꝑ mel ori meo ad loquēdum. dicit/ ſicut mel: ſed ſuꝑ mel. ſicut.. Suꝑ milia auri argenti. Hęc enim licꝫ pręcipuū aliquid habere videant̉: ſpiritualibus tamē ęquari non poſſunt. Dicit ergo­ 1 dulcia. Ecc̄i. xxiij. d. Nihil dulcius qͣꝫ reſpicere in mandatis domini. m Faucibus/ animę: q̨̄ ſaporant ſpiritualem dulcedinem. Iob. xij. b. Nōne auris verba dijudicat: etfauces comedentis ſaporē? o ¶uꝑ mel ori meo. Apocꝭ.x. d. Accipe librū deuora illum faciet amaricari ventremtuū: in ore tuo

Allegorice

Triplex viamala

Al̓. NenioresAl̓: rexqͥſiui

1 Al̓. ret fauū

Psͣ. 135.

Hoxaliter

Duo iudiciaciēda ſūt ad

Psͣ .56.

Psͣ .27.