Pſalmy.
gͦ Suꝑ om̄s docētes me intelclexi: qꝛ teſtimonia tua medid tatio mea ē. Supiſenes ītellexi: qꝛ mādata tuar q̨̄ſiui. Abē oͥmī via mala ꝓhibui pedes
meos: vt cuſtodiā v̓ba tua.A iudicijs tuiſ nō declinaui:qu̓ia tu legem pōſuiſti mihi.n Ꝙ dulcia fau̓cibꝰ meis elōo quia tua: ſuper meltori meo.
a Suꝑ oēs ⁊cͣ. q. d. bn̄ dico ꝙ ſuꝑ īimicos meos prudētē mefeciſti: qd̓ patet: qꝛ ſuꝑ ſapiētiores eorū .ſ. ſcribas ⁊ phariſęos:b ¶ Intellexi .i. ſuꝑ eos: de quibꝰ dr̄/ Matth̓. xxiij. a. Suꝑ cathedrā moyſi ſedert ſcribę ⁊ phariſęi ⁊cͣ. Et hͦ ideo: c. ¶ Quiateſtimonia tua meditatio mea eſt: vt ea ſpūaliter intelligā: non ſic̄ illi qͥ tm̄ lr̄ęadhęrēt: qͥ de teſtimonijs dn̄i falſa ſentiūt ⁊docēt: qͦs aūt dixerit/docētes/ determīat/cū ſubiūgit: d ¶ Super ſenes ītellexi.Quare? Quia mādata tua nō hoīm:ſic̄ illi qͥ tua trāſgrediūt̉/ q̨̄ſiui. Hęc ī ꝑſona noui ppl̓i legunt̉:qͥ chriſtū habēs meliꝰ intelligit qͣꝫ iudaicꝰ ſenior. Huiꝰ em̄ meditatio eſt ſpūs nō lr̄a. Magis aūt ꝓprie ad caput chriſtū ꝑtinent: qͥ ſolus ſuꝑ oēs ꝓph̓as docētes intelligit quē pater docuit: vt dr̄ Ioh̓. viij. d. Un̄ melius qͣꝫ illi teſtimonia d̓ ſe nouerat. Vnde ⁊ cū eſſet annoꝝ. xij. puer inter ſenes ſedebat ī templo: ⁊ ſuꝑ eos intelligebat: ſicut habet̉ Lucꝭ. ij. g. Un̄ ibidē ſequit̉: Stupebāt autē oēs qͥ eū audiebant ſuꝑ prudētia ⁊ rn̄ſiseiꝰ. Semꝑ aūt in ſacra ſcpͥtura aduertendū ē ꝙ chriſtꝰ ⁊ eccleſia ſūt vnꝰ: ẜm illud ſacramentū Gen̄. ij. d. Erūt duo in carnevna. Iſte ꝟo vnꝰ loquit̉ qn̄qꝫ q̨̄ mēbris/ ⁊ qn̄qꝫ q̨̄ capiti cōueniūt. Quę ꝟo ſequunt̉ meliꝰ corꝑi ꝯuenire vident̉. Ab omnivia mala. Hęc tn̄ quia magis vident̉ allegorice expoſita:poſſumꝰ moraliter exponere ſic: a ¶ Suꝑ omēs docētesme intellexi. Hoc poſſūt dicere multi ſimplices tā clerici qͣꝫlaici: ⁊ p̨̄cipue boni religioſi. Docētes em̄ ſunt ſacerdotes/ ep̄i⁊ alij p̨̄lati: qͥ alios habēt docere ex officio: int̓ qͦs ml̓ti magisſciūt ⁊ volūt docere canes ad venandū/ ⁊ aues ad volandū: qͣꝫſubditos ad bn̄ viuendū. Et ſuꝑ eos ītelligūt ſimplices: qꝛ deꝰdocet eoſ. Ioh̓. vj. e. Erūt oēs docibiles dei. Eſa. liiij. d. Ponā vniuerſos filios tuos doctos a dn̄o. Ecc̄i .xxxvij. c. Aīa viri ſancti enūciat aliqn̄ vera/ qͣꝫ ſeptē circūſpectores ſedentes inexcelſo ad ſpeculādū. Aliqn̄ etiā de ſcholaribꝰ cōtingit/ ꝙ diſcipulus ſuꝑat in ſciētia magiſtrū ſuū. Sil̓r ⁊ in ſcholis virtutū:qd̓ ſignificatū eſt. iiij. Regꝭ. ij. b. vbi dixit heliſęꝰ helię: Obſecro vt ſpūs tuus fiat duplex in me. Et vnde veniat iſta ꝑſpicacitas intelligētię/ ſubdit: c ¶ Quia teſtimonia tua meditatio mea eſt .i. qꝛ cogito iugit̉ quo bona oꝑa facere poſſim.Opera em̄ teſtimonia ferent de nobis corā iudice: Et ẜm eoꝝteſtimoniū retribuet nobis deꝰ. Psͣ. Scd̓m oꝑa manuū eorūtribue illis. Prouer .xxxj. d. Laudēt eā in portis oꝑa eius .ſ. inexitu huiꝰ vitę/ ⁊ ī ingreſſu futurę. Hęc aūt dicūt̉ teſtīonia magis dei qͣꝫ noſtra/ cū dicit/ tua: qꝛ ⁊ a deo ſunt bona oꝑa: ſicutdicit/ Eſa. xxvj. c. Oīa oꝑa nr̄a oꝑatus es in nobis dn̄e: ⁊ ipſeea examīabit. Un̄ Sap̄. vj. a. Data ē vobis poteſtas a dn̄o .ſ.bn̄faciēdi: ⁊ virtus ab altiſſimo: qͥ īterrogabit opera vr̄a quaſiteſtes/ ⁊ cogitatiōes ſcrutabit̉. De quibꝰ etiā Ro. ij. c. Teſtimoniū reddēte illis cōſciētia ipſoꝝ: ⁊ int̓ ſe inuicē cogitationūaccuſantiū/ aut etiā defendentiū in die cū iudicabit deꝰ occultahominū. d ¶ Super ſenes intellexi. Idē eſt ꝙ in p̨̄cedētiverſu. Senes em̄ ſunt p̨̄lati. Vnde p̄ſbyter gręce/ ſenex latine.Sūt mali ſenes qͥ nō intelligūt: de quibꝰ Daniel̓. xiij. a. Iniqͥtas egreſſa eſt de babylone a ſenioribꝰ iudicibꝰ qͥ videbant̉ regere populū. Hiere. xxiij. d. A ꝓph̓is hierl̓m egreſſa eſt pollutio. Suꝑ tales intelligunt ſimplices: qꝛ mādata dei q̨̄rūt. Illiquidē potius non intelligūt: qꝛ mādata dei trāſgredi ſatagūt.Un̄ ibi Daniel̓. xiij. a. Euerterunt ſenſum ſuū ⁊ declinauerūtoculos ſuos vt nō viderēt cęlū: neqꝫ recordarēt̉ iudicioꝝ iuſtorū. Ecce ꝙ ſicut corꝑe: ita ⁊ aīa ſenes erant ⁊ curui. Curuitasem̄ ſignū eſt ſenectutꝭ. Eſa. lj. g. Dicūt aīę: incuruare vt trāſeamus. Sequit̉: e ¶ Ab omī via mala ⁊cͣ. Supra de intellectu tractauit: hic de affectu ⁊ oꝑatiōe agit. Nō em̄ ſufficit intelligere bonū/ niſi affectu amplectat̉ ⁊ oꝑe impleat̉. Un̄ dicit:Ab omī via mala ꝓhibui pedes meos .i. affectꝰ: quiꝓhibendi ſunt qͣſi cū violentia/ eo ꝙ ꝓni ſunt ad malū. UndeEcc̄i. xviij. d. Poſt ꝯcupiſcētias tuas nō eas: ⁊ a volūtate tua
Sauertere. Gen̄. viij. d. Senſus ⁊ cogitatio hūani cordis ī malū ꝓna ſūt ab adoleſcētia ſua. Nō ꝓhibent pcdes a via malailli qͥ dicturi ſūt/ Sap̄. v. b. Laſſati ſumꝰ in via ꝑditiōis: ⁊ ambulauimꝰ vias difficiles. Et dic̄: ab omī: qꝛ ē triplex via mala. Lutoſa/ ꝑ luxuriā: petroſa ⁊ ſpinoſa ꝑ auariciā ⁊ cupiditatē: mōtuoſa/ ꝑ ſuꝑbiā.Et nō ſufficit ꝓhiberepedē ab vna vl̓ duabꝰniſi ab omī ꝓhibeat̉.Multi tn̄ vitātes viāluxurię/ intrāt viā auaricię. Vel ſi vitāt vtrāqꝫ inde ſuꝑbiētes/ peſſimā viā ſuperbię ingreunt̉. Hoc eſt qd̓ dr̄ Eſa. xxiiij. c. Qui fugerit a facie formidinis/ cadet ī foueā: ⁊ qͥ ſe explicuerit d̓ fouea/ tenebit̉ laqueo.f. ¶ Ut cuſtodiā v̓ba tua/ q̄ docēt declinare viam peccati.Deut̓. vij. b. Si poſtqͣꝫ audieris hęc iudicia ⁊ cuſtodieris ea ⁊feceris/ cuſtodiet tibi dn̄s deꝰ tuꝰ pactū ⁊ miſcd̓iā. Lucꝭ. xj. d.Beati qͥ audiūt verbū dei ⁊ cuſtodiūt illud. Prohibui/ dico pedes meos: ita ꝙ g AA iudicijs tuis non declinaui .i. a regula viuēdi quā cōſtituiſti nō deflexi iter meū: licꝫiuxta iter ſcandalū poſuiſſent mihi. Et bn̄ dico me hr̄e regulāviuēdi: h. ¶ Quia tu ipſe: nō moyſes nec aliꝰ: ilLegē euāgelicā: k¶ Poſuiſti mihi: Hęc eſt regula oīs chriſtiani ẜmquā viuere debet/ Gal̓. vlt̓. d. Quicūqꝫ hāc regulā ſecuti fuerint/ pax ſuꝑ illos ⁊ miſcd̓ia. Ul̓ ſic: e ¶ Ab oī via mala ꝓhibui pedes meos. Et hoc: qꝛ/ a iudicijs tuis nō declinaui .i. ea ſemꝑ timui ⁊ dilexi. Duo ſunt iudicia faciēda adn̄o. Unū ꝑticulare qd̓ fit cuilibet ī morte. Et alid̓ generaleqd̓ fiet omībꝰ ſimul ī reſurrectiōe. Et hęc iudicia nō declinātiuſti: ⁊ nō volūt declinare: qꝛ teſtē habēt cōſciētiā ꝙ iudicabit̉ꝓ eis: Vn̄ ſb̓dit: h ¶ Quia tu legē poſuiſti mihi: ſcribēseā in corde meo: vt nō ſicut ſeruꝰ timea: ſed vt filiꝰ diligā ⁊ cōfidā. Ro. viij. c. Nō accępiſtis ſpm̄ ſeruitutis iterū in timore:ſed accępiſtꝭ ſpm̄ adoptiōis filioꝝ dei: in qͦ clamamꝰ abba pr̄.Ipſe em̄ ſpūs teſtimoniū reddit ſpūi nr̄o: qm̄ ſumus filij dei.Si autē filij ⁊ hęredes. Ergo nō eſt talibꝰ iudiciū declinādū:in quo hęreditas eis adiudicāda eſt. Propter hͦ de iudicio dr̄Eccͣi .xlj. a. O mors bonū ē iudiciū tuū hoī indigenti. Et pꝰaddit: Noli metuere iudiciū mortis. Et de vtroqꝫ pōt ītelligiillud ſupra: Exultauerūt filię iudę ꝓpter iudicia tua dn̄e. Mali ꝟo libēter declinarēt ab his iudicijs: qn̄ dicent mōtibꝰ ⁊ petris: cadite ſuꝑ nos: ſic̄ habet̉/ Apocꝭ. vj. d. Oſee. x. c. Lucꝭ.xxiij. e. Hoc etiā debet dicere qͥlibet p̨̄latꝰ ⁊ iudex. g ¶A iulicijs tuis nō declinaui .i. iudicaui/ ſicut tu p̨̄cępiſti: hQuia tu legem poſuiſti mihi/ ẜm quā iudicare debeo.Deūt̓. j. c. Ita paruū audietis vt magnū: nec accipietꝭ cuiuſqͣꝫ ꝑſonā: dei em̄ iudiciū ē. ij. Paral̓. xix. b. Uidete qͥd faciatꝭ:nō em̄ homīs iudiciū exercetis/ ſed dei. Sed ecōtrario mō inmultis locis verificata eſt ꝓph̓ia illa/ Abacuk. j. b. Lacerata ēlex ⁊ nō ꝑuenit vſqꝫ ad finē iudiciū: qꝛ impiꝰ p̨̄ualet aduerſusiuſtū: ꝓpterea egrediet̉ iudiciū ꝑuerſū. Et hoc faciūt aduocati. Un̄ ibidē p̄mittit̉: Factū eſt iudiciū ⁊ ꝯtradictio potētior.Cū em̄ fit iuſtū iudiciū/ ſtatim aduocati ꝯtradicūt ⁊ appellāt:⁊ cōtradictio potentior eſt. l ¶ Ꝙ dulcia. Dixerat ſe nondeclinare a iudicijs dei: ſed ea diligere vt filiꝰ: Hic aūt on̄ditytantū diligebat ꝙ ea audire/ meditari ⁊ p̨̄dicare dulce e eſ.Unde dicit: Ꝙ dulcia .i. valde dulcia ſūt: m ¶ Faucibꝰmeis/ ſpiritualibꝰ ad deglutiendū: quod fit in audiēdo ⁊ meditando. n ¶Eloquia tua: quę ſunt et de miſericordia etde iuſticia tua. Sūt dulcia: o ¶ Suꝑ mel ori meo ad loquēdum. Nō dicit/ ſicut mel: ſed ſuꝑ mel. ſicut. sͣ. Suꝑ milia auri ⁊ argenti. Hęc enim licꝫ pręcipuū aliquid habere videant̉: ſpiritualibus tamē ęquari non poſſunt. Dicit ergo 1Ꝙ dulcia. Ecc̄i. xxiij. d. Nihil dulcius qͣꝫ reſpicere in mandatis domini. m ¶ Faucibus/ animę: q̨̄ ſaporant ſpiritualem dulcedinem. Iob. xij. b. Nōne auris verba dijudicat: etfauces comedentis ſaporē? o ¶uꝑ mel ori meo. Apocꝭ.x. d. Accipe librū ⁊ deuora illum ⁊ faciet amaricari ventremtuū: ⁊ in ore tuo
Allegorice
Triplex viamala
Al̓. NenioresAl̓: rexqͥſiui
1¶ Al̓. ret fauū
Psͣ. 135.
Hoxaliter
¶ Duo iudiciaciēda ſūt ad
Psͣ .56.
Psͣ .27.