¶ XVIII

a nē: lātū mādatū tuūrnimis.Mem viſcera vel ex ipſisvl̓ ex intimis vel ignis.b q Uomō dilexi legē tuā

dn̄e: tōta die mēditatio meaē ē. Suꝑ inimicos meos ī prudentem me feciſtirmandatotuo: quia in ęternū mihi eſt.

aduerſꝰ ſemetipſū a pctōribꝰ ꝯͣdictionē vt nō fatigemī aīſ vr̄isdeficiētes. Et qͥ ſic finē chriſti tꝑalē: ⁊ ipſū chriſtū oīs ꝯſūmatiōis finē ſine fine oculis cordis viderit/ dicet qd̓ ſeqͥt̉: a ¶ Latū mādatū tuū nimis. q. d. licꝫ arta ſit via q̨̄ ducit ad vitā:tn̄ ꝑ gratiā huiꝰ viſiōis: mādatū tuū/ factū eſt mihi/ latū nimis: id ē facile factu.Hoc mādatū charitaſeſt qͣ nihil latiꝰ: cum etipſa vſqꝫ ad inimicosdiligendos extendat̉:Matth̓. v. g. Et ī ipſatota lex pēdeat ⁊ ꝓph̓ę:Mat. xxij. d. Et etiaꝫvniuerſa delicta operiat: ſic̄ dr̄ Prouer. x. b. Uniuerſa delictaoꝑit charitas. Vel etiā ita pōt legi lr̄a: Oīs ꝯſūmatiōis vidi finē. Quō? Latū mādatū tuū nimis. q. d. cognoui ꝙmādatū latū charitatꝭ finis ē/ ⁊ ꝑfectio oīs ꝯſūmatiōis: qꝛ oīaī charitate debēt fieri ⁊ ꝓ charitate .ſ. ꝓ amore dei. j. Timoth̓.jͣ. a. Finis p̨̄cępti ē charitas. Augꝰ. In oībꝰ qͥbꝰ vtit̉ trāſitorianeceſſitas/ ſuꝑemineat q̨̄ ꝑmanet charitas. Per hūc verſū qͣſiex aduerſo arguunt̉ qui bona q̨̄ incipiūt nō ꝯſūmāt: cōtra illd̓j. Machab̓. iiij .ſ. Cōſūmauerūt oīa oꝑa q̨̄ fecerāt. Ecōtra demultis pōt dici: Hic hō cępit ędificare ⁊ non potuit/ vel potiꝰnoluit cōſūmare: Luc̄. xiiij. .ſ. Et Gal̓. iij. a. Sic ſtulti eſtis vtcū ſpū cęperitis/ nūc carne cōſūmamini. Et nota ꝙ ml̓tipliciter dicit̉ cōſummatio.Lex noua. Eſa. x. f. Cōſūmatiōꝫ ⁊ abbreuiatiōꝫ faciet dn̄s.Oꝑis chriſti. Ioh̓ xvij. a. Opus ꝯſūmaui qd̓ dediſti mihiProphetiaꝝ. Ioh̓. xix .f. Cōſummatū eſt. (vt faciā.Eccleſię. Gen̄. vj. c. In cubito cōſūmabis eam.Sermonis. Ecc̄i. xliij. d. Cōſummatio ſermonū ipſe eſt.Pręceptoꝝ/ vt hic: Oīs cōſūmatiōis vidi finē.Finis mūdi. Matth̓. xxiiij. a. Qd̓ ſignū aduentus tui ⁊ cōMors hoīs. Ecc̄i. xvj. c. Interrogatio (ſūmatiōis ſęcl̓iꝫhoīs ī ꝯſūmatiōe ē. q. d. ī fine oportet eū reddere rationē.Timoris. Ecc̄i. xxj. b. Cōſūmatio timoris dei ſapiētia ⁊ ſenNumeratiōis. jͣ. Eſdre vlt̓. c. Cōſummati ſunt om­ (ſus.nes viri ⁊cͣ.Iudicij. Ecc̄i. xviij. c. Memēto irę in die ꝯſūmationis.Culpę. Gal̓. iij. a. Sic ſtulti eſtis vt cū ſpū cęperitis: nunc¶Damnatiōis. Sap̄. iij. d. Filij adulte/ (carne cōſūmamī.rorū in cōſummatione erunt.Uomō dilexi. Mem. Hęc eſt. xiij. lr̄a q̨̄ interp̄tat̉qviſcera vel ex ipſis vel ex intimis vel ignis: ꝑ quę oīacharitas intelligit̉/ q̨̄ tanqͣꝫ ex intimis medullis cordisaccēdit̉. Ipſa em̄ eſt de qͣ hieremias ſub hac lr̄a dicit Thren̄.j. e. De excelſo miſit ignē ī oſſibꝰ meis. Ubi etiā bn̄ addit: Eterudiuit me: qꝛ vnctio charitatꝭ q̨̄ docet d̓ oībꝰ/ facit ſuꝑ ſenesītelligere: ⁊ eloqͥa dei dulciora facit ſuꝑ mel ⁊ fauū: ſic̄ hic inferius dr̄. Cū gͦ de ſeruādis mādatis in p̨̄cedēti octonario p̨̄miſerit: recte de charitate legis ſupponit: vt intelligat̉ nō ex timoreſed ex amore ſeruire: vn̄ et illū octonariū finiuit in latū mādatū charitatis: vn̄ vt hęc viſcera intimę dilectiōis oſtēdat: vn̄ latū ſit on̄dit ab admiratiōe īcipiēs: ita: b QQuo dilexi legetuā dn̄e: Ecce ꝙ dilectio latitudo eſt mādati. Cū dic̄: Dn̄e.qͣſi teſtē ipſū oſtēdit quē diligēdo legē qͦꝫ ipſiꝰ diligit. Deindemodū exponit/ dicēs: ¶ Tota dię .i. cōtinue: d MPeditatio mea eſt .i. de ea ⁊ in ea meditor. Bn̄ aūt ꝓ tꝑe/ ait: dieqꝛ nouū teſtamētū meditāti ſemꝑ eſt dies/ ⁊ nox ignorāti. Bn̄etiā ait/ tota: qꝛ oīs ſancta actio legꝭ ē meditatio: vt dic̄ Augꝭin Glo. Quicqͥd ſancte agit̉/ meditari legē eſt. Et nota ꝙ notāter dixit: Quō dilexi. q. d. non timui/ vt iudęi: nec ſpreni/ vtpagani. Sed obijci pōt: quō diligit̉ lex q̨̄ hoī aduerſat̉: ſic̄ dr̄Matth̓. v. d. Eſto cōſentiēs aduerſario tuo cito .i. legi diuinę.Sol̓o habet̉ Prouer. ix. b. Argue ſapientē ⁊ diliget te. Sꝫ deſtulto ꝯͣriū dicit̉/ Prouer. xv. b. Nō amat peſtilēs eū qͥ ſe corripit. Bn̄ gͦ dicit/ dilexi legē: qꝛ lex diligibilis eſt/ eo ꝙ lumēp̨̄ſtat eūti: ẜm illd̓ Prouer. vj. c. Mādatū lucerna ē ⁊ lex lux.Sap̄. vj. d. Diligite lumē ſapīę oēs qͥ p̨̄eſtis ppl̓is. Debet aūtquilibet apud ſe quęrere ⁊ inueſtigare: quō dilexi legē tuā

dn̄e. Quidā em̄ diligūt eā mercēnarie: vt q̨̄ſtuoſi p̨̄dicatores.j. Timoth̓. vlt̓. b. Qui a ꝟitate pͥuati ſt̓ exiſtimātes q̨̄ſtū eē pietatē. Mich̓. iij. d. Sacerdotes eiꝰ ī mercede docebāt: ⁊ ꝓph̓ęeiꝰ in pecunia diuinabāt. Alij aūt diligūt legē curioſe/ q̨̄rētesibi philoſophicas q̨̄ſtiōes j. Mach̓. j. b. Edificauer̄t gymnaſiū ī hieroſolymis ẜmleges nationū: ⁊ faciebāt ſibi p̨̄putia. Gymnaſiū vbi erāt luctę/ adq̨̄ſtiōes ꝑtinet: p̨̄putiaad īmūdam vita. Un̄ibi ſeqͥt̉: Et receſſerūta teſtamēto ſctō. Hęccurioſitas nō debet eē ī lege dei. Un̄ Neemię. xiij. b. dicit neemias: Malū mihi viſū eſt valde: ⁊ ꝓieci vaſa domus tobięforas de gacophylacio. Tobias interp̄tat̉ ductꝰ ad luctū/ velꝯuerſꝰ ad vniuerſa: et ſignificat philoſophos. Vaſa domꝰ eiꝰſt̓ rōnes ⁊ aucͣtes ꝓph̓aꝝ: q̨̄ debēt ęmulatores legꝭ ꝓijcere degacophylacio .i. de ſacra ſcpͥtura. Alij aūt diligūt legē vane:j. ſ. inde inflant̉ .j. Corꝭ. viij. a. Scīa inflat. Prouerb̓. xxv. c.Mel īueniſti/ comede qd̓ ſufficit tibi/ ne forte ſatiatꝰ euomasilld̓. Tūc maxīe īflat mel qn̄ cū pane calido comedit̉: ſic ſcīacū inani gl̓ia. Alij legē diligūt luxurioſe .ſ. vt in ea delectent̉ſic̄ ī carmīe. Un̄ Ezech̓. xxxiij. g. Eſt eiſ qͣſi carmē muſicū qd̓ſuaui dulciqꝫ ſono canit̉. Alij ſimulatorie vt boni videat̉. Eſalviij. a. Me etem̄ de die in diē q̨̄rūt ⁊ ſcire vias meas nolūt.Alij neqͥter .ſ. vt alios poſſint ꝑuertere: ſic̄ hęretici. Psͣ. Et īeo ꝑaſti vaſa mortis .ſ. in actu ſacrę ſcripturę. His p̨̄dictꝭ modis nō ē diligēda lex: ſꝫ diligēda ē vt ſpōſa/ ⁊ vt ſoror/ ⁊ vt amica: Sap̄. viij. a. Quęſiui eā ſpōſā aſſumere ⁊ amator factꝰ ſūformę illiꝰ: Prouer. vij. a. Dic ſapīę: ſoror mea es: ⁊ prudētiāvoca amicā. Itē vt dilecta a dn̄o nr̄o. Sap̄. viij. a. Dn̄s oīmdilexit eā. Itē vt quędā lapidicina oīm bonoꝝ. Iob. xxviij. aHabet argentū venaꝝ ſuaꝝ pͥncipia. Et ſubiūgit: Glebę illiꝰaurū. Psͣ. Beati qͥ ſcrutant̉ teſtīonia eiꝰ. Itē ſic̄ miles diligitarma ſua: ſiue vt armatura. Heb̓. iiij. c. Uiuꝰ ē ẜmo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilior ⁊cͣ. Itē vt theſaurꝰ. Prouer. ij. a. Si q̨̄ſieris eā qͣſi pecuniā: ⁊ ſic̄ theſauros effoderis illā: tūc intelligestimorē dn̄i ⁊cͣ. Quia igitur ſic dilexi/ tota die meditatiomea ē: qꝛ/ Mattth̓. vj. c. Ubi ē theſaurꝰ tuꝰ: ibi ē ⁊ cor tuū.Tota die/ Ecce ꝑſeuerantia. Meditatio/ Ecce ꝯtēplatio.Psͣ. Oculi mei ſꝑ ad dn̄m. Et alibi: In lege eiꝰ meditabit̉ dieac nocte. Et qꝛ ita lex tua meditatio mea eſt: e. Suꝑ inimicos meos prudētē me feciſti. Vnde? Mādato tuo.Quare? Quia ī ęt̓nū mihi ē. Inimici generalit̓ pagani ⁊hęretici ſūt: qͥ legē/ vel nō intelligūt/ vel nō oꝑant̉. Iudęi etiā:qꝛ etſi c̨elū legꝭ habēt: nō tn̄ ẜm ſciētiā: qꝛ ſuā volūt ꝯſtituereiuſticiā: ſic̄ dr̄ Ro. x. a. Iſte ꝟo iuſtus longe prudentior ꝑ fidēchriſti iuſticiā q̨̄rit: Illi generati ī ẜuitute/ qͦs filijs agar apl̓scōꝑat/ Gal̓. iiij. d. ex dei mādato tꝑalia quęſierūt: ideo nō fuitillis in ęt̓nū: Iſte ꝟo ipſū mādatorē p̨̄miū vult hr̄e: vn̄ mādatū illi eſt ī ęternū. Hęc ē dilectio q̨̄ ī tabulis cordis ſcripta manebit ī ęt̓nū/ cuiꝰ p̨̄miū ē ipſe dilectꝰ. Habemꝰ aūt ⁊ alios inimicos .ſ. mūdū/ carnē/ diabolū: qͥ prudētiā ⁊ calliditatē multāhabēt/ ⁊ nitunt̉ vt nos decipiāt. Sed qͥ ī lege dei meditat̉ ſuꝑiſtos prudētior efficit̉. Prudētia mūdi ē cōgregare diuitias:prudētia carnis ſeqͥ delitias: prudētia diaboli/ ē exercere ſęuitias. De pͥma j. Corꝭ. iij. d. Nemo vos ſeducat: ſi qͥs int̓ vosvidet̉ eſſe ſapiēs in hͦ ſęculo: ſtultꝰ fiat vt ſit ſapiēs: Sapiētiaem̄ huiꝰ mūdi ſtulticia ē apud deū. Lucꝭ. xvj. b. Filij huiꝰ ſęculi prudētiores ſūt filijs lucis ī generatiōe ſua. Sed videt̉ hͦꝯͣriū ei ꝙ h̓ dicit̉: ſuꝑ inimicos meos prudētē me feciſti. Sol̓o habet̉ ꝑ hͦ ꝙ nō dic̄ ſimplicit̓/ prudētiores: ſꝫ reſtrīgit/ dicēs: In generatiōe ſua .ſ. ad malū faciendū: qꝛ vt habet̉Hiere. iiij .ſ. Sapiētes ſūt vt faciāt mala. Sꝫ qͥ ſūt de generatiōe filioꝝ regni celeſtis/ prudētiores ſūt ſimplicit̓ ſuꝑ illos: vth̓ dr̄ in textu. De prudētia carnis: Ro. viij. b. Prudētia carnis mors ē: prudētia autē ſpūs vita ⁊ pax. De prudētia diaboli/ Gen̄. iij. a. Sꝫ ⁊ ſerpēs erat callidior cūctis aīantibꝰ terrę. Un̄ apl̓us. ij. Corꝭ. ij. c. Non ignoramꝰ cogitatiōes eius.

Al̓. ⁊valde

Al̓. ſapereAl̓. rmandatūtuū: qm̄

Psͣ .7.

Dicit̉ em̄natio

Psͣ .24.Psͣ .1.

Qui dicāt̉inimici

Y 4