Pſalmus
a Ordinatiōe tua ꝑſeuerat dibes: qm̄ fōīa ſeruiūt tibi. Niſic ꝙ lex tua meditatio mea eſt:tuncˣ forte pērijſſeꝫ ī hūilitaf te mea. In ęternū non oblig uiſcar iu̓ſtificatiōes tuas: qꝛ
in ipſis viu̓ificaſti me. Tuusſū ego ſaluū me fac̄: qm̄ iuſtiinficatiōes tuas exqͥſiui. Me̓expectauerūt pctōres vt ꝑdeIrēt me: teſtimonia tua intelpͦ lexi. Oīs ꝯſūmatiōis vidi fi-
Ioh̓. viij. e. Filiꝰ manet in domo in ęternū. Ita em̄ ordinauitdn̄s: Un̄ ſubdit: a Ordinatiōe tua ꝑſeuerat dies. Hęcem̄ oīa .ſ. ꝙ verbū in cęlo/ ꝙ veritas ī generatiōe ⁊ generationē/ ⁊ ꝙ terra fundata eſt: ſūt dies quā fecit dn̄s: cuiꝰ ſol iuſticięchriſtꝰ nunqͣꝫ excidit. Uel diē vocat ſanctos: qͥ in medio prauę ⁊ ꝑuerſę natiōis lucent: vt dicit̉ Phil̓. ij.b. Et Eph̓. v. b. Eratꝭaliqn̄ tenebrę/ nūc aūtlux in dn̄o. Uel diemvocat claritatē ęt̓naꝫ:cuiꝰ ſil̓r ſol chriſtꝰ eritet eſt. Zach̓. xiiij. b.Erit dies vna q̨̄ notaē dn̄o. Quocūqꝫ iſtortriū modorū accipiat̉ dies: perſeuerat ordinatiōe tua/ odeus: qꝛ deꝰ oīa ſuo nutu diſponit. Un̄ cauſā ſubiūgit/ dicēs:b QQm̄ oīa ſeruiūt tibi .i. obediūt tuę voluntati abſolute.Psͣ. Oīa q̨̄cūqꝫ voluit dn̄s fecit ī cęlo ⁊ ī t̓ra: ī mari ⁊ in oībꝰabyſſis. Hęc ſatis moralit̓ expoſita ſūt/ ẜm Glo.X militas etiā ſine fide nō valet: Sine fide em̄ impoſſibile ēplacere deo: Heb̓. xj. b. Et hāc ꝯſequēt̉ vocat̉ diē: qꝛ mētē illuminat: Vn̄ dic̄/ a ¶ Ordinatiōe tua ꝑſeuerat dies .i. luxfidei q̨̄ ꝑſeuerat ordinatiōe dei: qn̄ ſuꝑordinat charitatē. Cātꝭ.ij. a. Ordinauit in me charitatem. Hęc .ſ. dies fidei/ ſignificat̉ꝑ pͥmā filiā iob: q̨̄ vocata ē dies: Secūda caſia: Tertia cornuſtibij. Sic pͥma filia dei ē fideſ q̨̄ illumīat: Secūda ſpes q̨̄ ī altū tēdit: Un̄ bn̄ ītelligit̉ ꝑ caſiā. Caſia em̄ ſummꝰ deꝰ vel pͥncipiū dn̄i interp̄tat̉. Tertia ē charitas: q̨̄ ꝑ cornuſtibij intelligit̉:Stibiū em̄ vnguētū ē: ⁊ charitas ē vnctio q̨̄ docet de oībꝰ. j.Ioh̓. ij. d. Uere aūt fidei ⁊ charitatis ſigna ſūt oꝑa: Un̄ ſubdit: b Qm̄ oīa ſeruiūt tibi qn̄ .ſ. ſunt in hoīe: aliter nō eētibi fides ꝑſeuerās ꝑ ordinationē charitatis. Iaco. ij. c. Oſtēdemihi fidē ex oꝑibꝰ. Et iterū. d. Fides ſine operibꝰ mortua eſt.Et Gregꝰ dic̄: Probatio dilectiōis/ exhibitio ē operis. Augꝰ.Charitas oꝑat̉ magna ſi eſt: ſi aūt oꝑari renuit charitas noneſt. In bello aūt p̨̄cipue oportet diem iſtū ꝑſeuerare .i. longosmotꝰ/ ⁊ feruētes fidei eſſe in tēptatiōe ⁊ ī morte: qd̓ ſignificat̉Ioſue. x. c. vbi dicit̉: Nō fuit tā lōga dies ante ⁊ poſtea obediēte dn̄o voci hoīs. Ideo int̓ clauſtrales/ cū aliqͥs ē ī articulomortis ⁊ laborat in extremis/ oēs alij veniūt ad eum/ dicētes:Credo in deū: ac ſi dicāt: o fides ſuccurre ei in hͦ bello. In hͦ ꝙdicit: qm̄ oīa ſeruiunt tibi poſſet excipi: p̨̄ter hoīem. Ro.xvj. c. Dn̄o non ſeruiūt: ſed ſuo vētri. Nō tn̄ deberet homo ſeexciꝑe: ſed magis qͣꝫ alia creatura ſeruire. Un̄ iſte volēs ẜuiredei bn̄ficiū circa ſe factū cōmemorat/ vt ſic ad ſeruiēdū deuotiꝰ ⁊ ardētiꝰ aīet̉: Un̄ ſubdit: e¶ Niſi ꝙ lex tua meditatiomea ē nō tm̄ vt eā ſciā: ſꝫ vt eā faciā. d ¶ Tūc. i. qn̄ paulominꝰ ꝯſūmauer̄t me ī terra: vt dictū eſt. sͣ. e ¶ Perijſſē in hūilitate .i. in deiectiōe ⁊ afflictiōe/ mea. Vel tūc .i. qn̄ nō meditarer in lege. Exercemur em̄ ī meditatiōe legꝭ diuinę/ ne tēptatio nos inueniat imꝑatos et ignaros. Sed de ipſa legis meditatiōe ꝯͣ tēptatiōes arma ſumamꝰ: Sic̄ dn̄s/ Matth̓. iiij. a. auctoritatibꝰ legis/ a triplici tēptatiōe diaboli ſe defendit/ dicēs:Scriptū eſt ⁊cͣ. Lex em̄ dei armat aīam in meditatiōe ⁊ in ſermone. In meditatiōe: vt h̓ dicit̉: et. j. Pet̓. iiij. a. Chriſto igit̉ īcarne paſſo: ⁊ vos eadē cogitatiōe armamī. In ſermone: vt. ij.Machab̓. vlt̓. b. Singulos eoꝝ armauit nō clypei ⁊ haſtę munitiōe: ſꝫ ſermōibꝰ optimis ⁊ hortatiōibꝰ. Et qꝛ ita perijſſē niſieēt meditatio legꝭ: Iō f In ęt̓nū nō obliuiſcar iuſtificatiōes tuas ⁊cͣ. Iuſtificatiōes legis ſt̓ illa q̨̄ futura ſignificabāt: vt agnꝰ paſchalis: ⁊ hmōi/ q̨̄ ſūt pͥmordia fidei: ſine qͥbꝰnemo ꝑfecte gr̄aꝫ nouit. Hoꝝ ⁊ eoꝝ q̨̄ ſignificabāt .ſ. iuſtificationē q̨̄ facta eſt in noua lege: q̨̄ nō debemꝰ obliuiſci in ęternū:ſed qͣꝫdiu viuimus recolere: et in ęterna etiā vita liberationē etiuſtificationē nouę legis recolemꝰ: ⁊ inde gr̄as agemꝰ redēptori: ſicut ⁊ filij iſrl̓ in terra ꝓmiſſionis memores erāt liberatiōisſuę de ęgypto. Dicit gͦ In ęternū nō obliuiſcar. Iſte bonū cor habet/ qꝛ̓ v̓bū dei auditū retinet ⁊ auget: De qͦ Lucꝭ.viij. c. Hi ſūt qͥ ī corde bono ⁊ optimo ꝟbū dei retinēt ⁊ fructū
affer̄t ī patiētia ⁊cͣ. Sic̄ Iaco. jͣ. d. Cōſiderauit ſe ⁊ abijt ⁊ ſtatim oblitꝰ ē qͣlis fuerit. g ¶ Iuſtificatiōes tuas .ſ. ꝙ me iuſtū feciſti nō ego: qꝛ Iob. ix. c. Si iuſtificare me voluero/ osmeū ꝯdēnabit me. h ¶ Quia ī ipſis viuificaſti me. Iobx. c. Uitā ⁊ miſcd̓iā tribuiſti mihi. Ioh̓. vj. g. Verba q̨̄ ego loquor ſpūs ⁊ vita ſunt.Et quia viuificaſtime. i.. Tuꝰ ſū ego:nō duobꝰ dn̄is ſeruio:Matth̓. vj. c. Et quiatuꝰ ſū: k Saluū mefac: qꝛ dū meꝰ eē volui/ perij. Et debes ſaluum facere: l ¶ Qm̄iuſtificatiōes tuasexqͥſiui. Vel ſic: Ideo ſū tuꝰ: qm̄ iuſtificatiōes tuasexqͥſiui: nō meā volūtatē. Matth̓. vj. d. Primū q̨̄rite regnūdei ⁊ iuſticiā eiꝰ. In hͦ verſu videt̉ rn̄dere q̨̄ſtioni factę. j. Regū. xxx. c. vbi dicit̉: Cuiꝰ es tu/ vel vn̄/ ⁊ quo ꝑgis? Ita q̨̄ſiuitdauid. Et hęc tria q̨̄rit chriſtꝰ a nobis. Ad primū pͥmo rn̄detīcū dic̄: Tuꝰ ſū ego. Ad ſecūdū/ cū addit: Saluū me fac.q. d. ego ſū de t̓ra ſaluādoꝝ .ſ. ciuis hierl̓m. Cauſā vię vel finēppinquū on̄dit/ cū ſubiūgit: Qm̄ iuſtificatiōes tuas exq̄ſiui. Sed ille a quo quęſiuit dauid/ cōtrariū rn̄dit. Et multiſil̓r poſſunt rn̄dere. Dixit em̄: Puer ęgyptiꝰ ego ſum .i. fatuꝰmūdanꝰ: ẜuꝰ ſū viri amalechitę .i. diaboli lingētꝭ ſāguinē: exiuimꝰ ad auſtralē plagā .i. ad ꝓſꝑitatē mundanā. Dixi: Salnū me fac̄. Et neceſſe habeo vt ſaluū me facias: qꝛ/ m eexpectauerūt pctōres inſidiātes latēter vt ꝑderēt me faciēdo cōſentire pctō. Hic ꝟſus cantat̉ de beata agnete ꝟgine.Et poſſet eſſe thema in feſto illiꝰ: quā expectauer̄t pctōres .i.lenocinatores: qͥbus fuit expoſita ī lupanari: Sed angelꝰ dn̄iei affuit qͥ ꝯfortauit ⁊ liberauit eā. Pctōres hi/ ſunt dęmones/ motus carnales ⁊ mali hoīes: qͥ oēs expectāt iuſtū: vt eūꝑdant ad peccatū trahendo. De diabolo em̄ dicit̉/ Iob. xl. c.Abſorbebit fluuiū .i. diſſolutos/ ⁊ nō mirabit̉: ⁊ hꝫ fiduciam ꝙinfluat iordanis .i. vir iuſtꝰ ī os eiꝰ. Psͣ. Inſidiat̉ ī abſcōditoqͣſi leo ī ſpelūca ſua: īſidiat̉ vt rapiat pauperē. De ſecūdis .ſ.de carnalibꝰ motibꝰ. Abdias. e. Neqꝫ ſtabis ī exitibꝰ viaꝝ vtinterficias eos qͥ fugerīt. Hoc dr̄ idumęis .i. ſanguineis: ꝑ qͦsmotꝰ carnis intelligūt̉: qͥ mō īſidiant̉: qꝛ caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄. Sed veniet tp̄s qͦ hͦ ceſſabit .ſ. poſt mortē iuſti: qꝛ iuſtus ſi morte p̨̄occupatꝰ fuerit/ in refrigerio erit: Sap̄. iiij. b.De mal̓ hoībꝰ Thren̄. ij. e. Oēs īimici tui ſibilauer̄t ⁊ frēduerūt dētibꝰ ſuis/ ⁊ dixer̄t: deuorabimꝰ: En iſta ē dies quā exectabamꝰ/ inuenimꝰ vidimꝰ. Sed ꝯͣ oēs ſequit̉ medicina. n¶ Teſtimonia tua .i. martyria: o ¶ Intellexi i. intus legi.Martyria corꝑis inferūt mali hoīes: ſed martyriū cordis inferūt praui motꝰ ⁊ dęmones. Et qͥ exteriꝰ hͦ reſpicit/ cito ī ꝑditionē labit̉: Sed qͥ ītelligit .i. intꝰ legit: cogitās de p̨̄mio/ totūvincit. Sic ſtephanꝰ cū lapidaret̉ ītēdēs ī cęlū/ vidit gl̓iaꝫ dei⁊cͣ. Un̄ nō tm̄ martyriū corꝑis: ſed ⁊ cordis ſuꝑauit: cū flexisgenibꝰ ꝓ lapidantibꝰ orauit: Act̉. vij. g. Gregꝰ. Cōſideratiopmij minuit vim flagelli. Ro. viij. d. Nō ſūt cōdignę paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā q̨̄ reuelabit̉ in nobis. Hāc autēexpoſitionē ꝯfirmat/ cū ſubiūgit: p ¶ Oīs ꝯſūmatiōis vidi finē .i. oculos cordis/ ītellectū .ſ. ⁊ affectū ad ęternā gloriaꝯtēplandā ⁊ deſiderādā erexi: q̨̄ eſt finis ſine fine: ad quā oīsꝑfectio ⁊ ꝯſūmatio virtutis tēdit. Uel ipſe chriſtꝰ finis iſte: eteſt idē ſenſus. Et nota ꝙ ſic̄ eſt ꝯſūmatio virtutis ⁊ boni oꝑiscuiꝰ finis eſt vita ęterna vel deꝰ: ita eſt ꝯſūmatio malitię: cuiꝰfinis eſt gehēna. Et huiꝰ etiā ꝯſūmatiōis finē bonū ē ꝯſiderare. Vn̄ nō ſimplicit̓ dixit/ cōſūmatiōis: ſed adiūxit/ oīs: vtde oībꝰ intelligat̉. De hͦ fine/ Phil̓. iij. d. Inimicos crucꝭ chriſti/ Ecce ꝯſūmatio malicię. De cuiꝰ fine addit: Quorū finisīteritꝰ. Itē poſſumꝰ ita exponere/ ꝙ chriſtꝰ ē oīs ꝯſūmatio.i. oīm ꝯſūmatio. Ecc̄i. xliij. d. Cōſūmatio ẜmonū ip̄e ē. Hfinis tꝑalis fuit paſſio ⁊ mors: q̨̄ bonū eſt ꝯſiderare omī hoī:⁊ p̨̄cipue afflicto ⁊ tēptato/ ne deficiat ī tribulatiōe. Iaco. v. b.Fine dn̄i vidiſtꝭ ⁊cͣ. Heb̓. xij. a. Recogitate eū qͥ talē ſuſtinuit
Al̓. Diſpoſition tua ꝑmanetAl̓. ⁊ vniuerſa
Al̓. ⁊forſitan
Psͣ .134.Aliʳ yolita.
Ps. 134.t morauti
Psͣ. .9.
Gal̓. 5. c.