CXVIII

a Omīar mādata tūa veritas:riniqui ꝑſecuti ſūt me adiu̓ua me. Paulominꝰ cōſumf mauerūt me in terra: ego aūtnō dereliqui mandata tua.g Scd̓m miſericordiā tuā vih uifica̓ me: et cuſtodiam teſti-

monia oris tui.Lameth: cor/ vel ſeruio/ vl̓cor ſeruitutis.N ęternū dn̄e: verbūItuū ꝑmanet ī cęlo. Innn gēneratiōe ⁊ generationē vig tas tua: fūdaſti t̓rā ⁊ ꝑmanet.

dabit gratiā. Psͣ. Lex dn̄i īmaculata cōuertens aīas. A fabulatiōibus volebat apl̓us vt fideles auditū auerterēt: ſicut dicitj. Timoth̓. j. a. Rogaui te vt remaneres epheſi cum irem inmacedoniā: vt denūciares qͥbuſdā ne alit̓ docerēt: neqꝫ intenderēt fabulis ⁊ genealogijs ītermīatis. In lege aūt dn̄i nō ſūtfabulationes: ſed totūveritas. Unde ſubdit:a Omīa mandatatua vitas: Et ideomagis delectāt cor bn̄diſpoſitū qͣꝫ fabulationes. Intellectꝰ enimt pelectat̉ in veritate/ etaffectꝰ ī bonitate. Ueritas/ vt in auctore.Ioh̓. xiiij. a. Ego ſuꝫꝟitas. Et ī oꝑe. Ioh̓.iiij. d. Eos qui adorāt eum in ſpū et veritate oportet adorare.Et in cognitiōe. Ioh̓. viij. d. Cognoſcetis veritatē: et veritasliberabit vos. Ioh̓. xvij. c. Sermo tuꝰ ꝟitas eſt. Et qꝛ hͨ ꝟitasdelectat me: ideo/ b. Iniqui ꝑſecuti ſūt me. Sil̓e. sͣ. Quiretribuūt mala ꝓ bonis detrahebāt mihi qm̄ ſeq̄bar bonitatē.ij. Timoth̓. iij. c. Oēs qͥ pie volūt viuere in chriſto ꝑſecutionēpatiunt̉. Sed quia ipſi me ꝑſecuti ſunt: Tu dn̄e/ c Adiuuame. Psͣ. Adiutor in tribulatiōibꝰ. Eſa. l. c. Dn̄s deꝰ auxiliator meꝰ: et iō nō ſolū ꝯfuſus. Et neceſſe ē ꝙ tu adiuuēs me: qꝛdiPaulominꝰ .i. fere. e Cōſūmauerūt me in terra:q. d. tere in nihilū redęgerūt me. j. Eſdre. ix. d. Nūquid iratuses nobis vſqꝫ ad cōſummationē? Huic aūt q̨̄ſtioni rn̄det dn̄s/Hiere. iiij .ſ. Deſerta erit oīs t̓ra: ſed tn̄ cōſūmationē nō faciā.Ul̓ eſt vox eccleſię: q̨̄ videns ſtragē martyrū/ timebat qn̄qꝫ ſein nihilū redigi: ẜm illud. iij. Regꝭ. xix. c. Altaria tua deſtruxerūt ⁊ ꝓph̓as tuos occiderūt: ⁊ relictꝰ ſum ego ſolus: et quęrūtanimā meā. Sed ibi ſequit̉ cōſolatio: Adhuc reliqͥ mihi ſept.milia viroꝝ ⁊cͣ. Hoc ē quod hic ſubdit̉: f ¶ Ego aūt: Quaſifere ad nihilū redęgerūt: ſed tamē nō ex toto: quia/ ego nondereliqui mandata tua. Psͣ. Et cuſtodiui legē tuā ſemꝑ.Sed ne ſibi vel ſuis meritis hͦ attribuere videat̉/ bn̄ ſubiungit:gSScd̓m miſcd̓iā tuā nō ẜm meritū meū. h ¶ Uiuificame. q. d. illi volūt me facere terrā ⁊ interficere: ſꝫ tu dn̄e viuifica me .i. viuidū ⁊ fortē fac cōtra tribulatiōes. i Et ſic/ cuſtodiā teſtimonia oris tui .i. te ꝯfitebor corā regibꝰ ⁊ pͥncipibꝰ ſic̄ tu docuiſti. Et ſi eſt qͥ velit inferre/ ꝓ te ſuſtinebo martyria. ij. Paral̓. vlt̓. Indignū ſaluabis me ẜm magnā miſericordiā tuā ⁊ laudabo te: Ecce idē qd̓ hic. Pōt etiā hͦ legi ī ꝑſona pctōris petētis veniā ⁊ ꝓmittētis ſatiſfactionē dicentis: gScd̓m miſcd̓iaꝫ tuā: qꝛ nō vis mortē pctōris. h ¶ Uiuifica ꝑ gr̄aꝫ: me mortuū ꝑ pctm̄. Ezech̓. xviij. g. Nolo mortēmoriētis dic̄ dn̄s: reuertimī ⁊ viuite. Poſt hͦ aūt dꝫ ſeqͥ: i Etcuſtodiā teſtimōia oris tui: qꝛ nō ſuffic̄ reſurgere a pctōniſi poſtmodū hō ꝑſeueret in pęnitētia. Lucꝭ. ix. g. Nemo mittēs manū ad aratrū ⁊ reſpiciēs retro: aptꝰ ē regno dei. Pęnitētię aūt oꝑa ſūt teſtimonia oris dei: quia chriſtꝰ qͥ eſt os pr̄isore ſuo p̨̄dicauit ea ⁊ teſtificatꝰ eſt/ ꝙ qͥ in eis ꝑmāſerit/ habebitvitā ęternā. Matth̓. iiij. c. Cępit ieſus p̨̄dicare et dicere: Pęnitentiā agite: appropinquabit em̄ regnū cęlorū.N eternū dn̄e. Lameth. Supra petierat vir iuſtus feſſus ī expectādo finiri dies ſuos vt eſſet cū chriſto qn̄ dixit: Quot ſunt dies ſerui tui. Sed ne forſitanrecuſare laborē videat̉ hic oſtēdit ſe ẜm dei voluntatē paratūeſſe/ manere adhuc in carne ⁊ ſubire laborē: ẜm qd̓ dicit apl̓usPhil̓. j. d. Coartor ē duobꝰ deſideriū hn̄s diſſolui ⁊ eſſe cumchriſto: ml̓to magis meliꝰ/ ꝑmanere aūt in carne neceſſariū eſtꝓpt̓ vos. Et beatꝰ Martinꝰ dicebat: Dn̄e iā ſatis ē ꝙ hucuſqꝫcertaui: ſed quoad ipſe iuſſeris militabo: Si adhuc ppl̓o tuo ſūneceſſariꝰ/ nō recuſo laborē: fiat volūtas tua. Propt̓ hoc huicxij. octonario bn̄ p̨̄ponit̉. xij. lr̄a/ Lameth: q̨̄ interp̄tat̉ corvel ſeruio/ vel cor ſeruitutis: qꝛ mādata dei in qͥbꝰ ſeruiendū ēei/ ⁊ prudēter intelligēda ſunt/ ⁊ ſollicite cuſtodiēda. Eloquijsem̄ dn̄i caſtis/ nihil eſt adulterina interp̄tatiōe miſcēdū. Qui gͦ

ſupra dixerat: Paulominꝰ cōſummauerūt me in terra: Nuncadmirans dei potentiā ⁊ bonitatē qui nō ꝑmiſit ipſū cōſumi:ſic incipit loqui: k In ęternū dn̄e verbū tuū ꝑmanetin celo ⁊cͣ. q. d. ꝑatus ſū tibi ſeruire cui oīa ⁊ cęleſtia et terreſtia ſeruiūt ⁊ obediūt. Et exponit̉ hoc pͥmo ad litterā: quiav̓bū/ dn̄i/ ꝑmanet īcęlo in ęternū .i. ordo cęleſtiū ſtatutorūnō mutat̉. Annus em̄labit̉ ꝑ mēſes ⁊ dies: ⁊eiſdē viciſſitudinibꝰ redit cōuerſio ſolis ⁊ lunę: ⁊ hmōi: ita ꝙ nihilreꝑit̉ in cęlo qd̓ dei ordinationi nō obediat:ſolꝰ em̄ ſathanas in cęlo fuit/ in qͦ verbū nomāſit: et ideo de cęlo cecidit. Ut nūc ẜm cętera q̨̄ ab aſſignatoordine nō recedūt ſimplicit̓ ⁊ abſolute dicat̉: l¶ Uerbū tuūꝑmanet ī cęlo: ⁊ hoc nō in ſęcula/ ſꝫ in ſęculū: qꝛ ipſū cęlūp̨̄teribit: verūtamē qꝛ ⁊ in cęlo locꝰ eſt vitijs: ſicut ī cadētibꝰpatet: meliꝰ videt̉ de ꝟ̓tutibꝰ cęli .i. de angelis ⁊ de ſctīs exponendū qͣꝫ de cęli elemēto. De cęlo gͦ .i. de angelis dr̄: ꝙ in cęlo ꝑmanet verbū/ dei in ęternū: qꝛ iā nihil poſſūt facereaut velle niſi qd̓ deꝰ ordinat ⁊ vult: Un̄ vt ⁊ nos eiꝰ volūtatatē oīno faciamꝰ ſic petimꝰ: Fiat volūtas tua ſic̄ in cęlo ⁊ interra: vt .ſ. ſicut angeli in cęlo ſunt cōformes volūtati diuinę:ita ſint ⁊ hoīes in terra. Vel de ſanctis qͥ ſunt cęli: qͥ enarrantgloriā dei pōt legi: in qͥbꝰ ¶ Uerbū dei .i. obſeruātia mādatoꝝ ipſiꝰ ꝑmanet in ęternū: qꝛ nūqͣꝫ ab ea ꝑ trāſgreſſionērecedūt. Ecc̄i .xxxvij. c. Ante oīa ꝟbū verax p̨̄cedat te. Poſtcęlum vero terrā intuens/ ſubdit: n ¶ In generatiōe ⁊ generationem .i. in omī generatiōe: eſt/ veritas tua. Nūqͣꝫem̄ generationi alicui defuerūt ſancti in qͥbꝰ eſſet veritas deꝰ.Uel in generatiōe ⁊ generationē .i. in duobꝰ ppl̓is legꝭet euāgelij: vel iudeoꝝ ⁊ gentiū: eſt veritas chriſtꝰ: quia in eotanqͣꝫ duo parietes in angulari lapide ſūt cōiuncti: ſicut dicit̉Eph̓. ij. c. Qui fecit vtraqꝫ vnū ⁊cͣ. Et cur hͦ: ſubiūgit: o Fūdaſti terrā .i. eccleſiā in fide chriſti. p ¶ Et/ in ea ꝑmanet.Nō em̄ ad litterā de terra intelligēdū eſt/ q̨̄ mouēda eſt: quiacelū ⁊ terra trāſibūt: Chriſtꝰ autē ⁊ fides q̨̄ eſt in eū/ fundamētū eſt p̨̄ter qd̓ nemo pōt aliud ponere. j. Corꝭ. iij. c. In quohi qui nō ſūt ancillę filij: ſed liberę/ ꝑmanēt in ęternū: ſic̄ dicit̉M Ioh̓. viij. e. Filiꝰk ¶ In ęternū dn̄e ⁊cͣ. Poſſūt hęc alit̓ exponi etiā magismoralit̓. Sed pͥmo ſciēdū ꝙ in his tribꝰ ꝟſibꝰ tangit̉ trinitas.In pͥmo filiꝰ expͥmit̉/ cū dic̄: Uerbū tuū ⁊cͣ. In ſecūdo pr̄cū dic̄: In generatiōe ⁊ generationē veritas tua. Intertio ſpūſſanctꝰ/ cū dic̄: Ordinatiōe tua ⁊cͣ. ¶ Uerbūgͦ patris .ſ. chriſtꝰ: m ¶ Permanet in ęternū in cęlo. i. inaīa ſancta. Eſa. vlt̓. a. Cęlū mihi ſedes eſt. Et dicit in ęternū: quia licꝫ qn̄qꝫ deꝰ expellat̉ ꝑ pctm̄: tn̄ quātū in eo ē ſemꝑvellet ibi manere: nō tm̄ filiꝰ/ ſed tota trinitas. Ioh̓. xiiij. c. Siqͥs diligit me ⁊cͣ. Et addit: Et ad eū veniemus ⁊ māſionē ⁊cͣ.Cū aūt ibi ꝑmanet verbū/ ī aīa/ generat cognitionē ⁊ amorē.Hęc ē duplex generatio: de qͣ ſubdit: n In generatiōe ⁊generatione v̓itas tua. Generatio cognitiōis ſiue ſcīę eſtī rōnabili: Generatio amoris ſiue ꝟ̓tutꝭ ē ī ꝯcupiſcibili. Et invtraqꝫ neceſſe ē vt ſit ꝟitas dei: Vtrāqꝫ em̄ ꝯtīgit adulterari:Generationē ſcīę / ꝑ vanitatē: generationē ꝟ̓tutis/ ꝑ hypocriſim. Gl̓ioſi em̄ adulteriū cōmittūt cū ſcīa. Cōtra qd̓. ij. Corꝭ.ij. d. Nō ſumꝰ ſic̄ plurimi adulterātes v̓bū dei: ſꝫ ex ſinceritate⁊cͣ. Hypocritę aūt cōmittunt adulteriū cū ꝟ̓tute. ij. Timoth̓.iij. a. Habētes ſpeciē pietatꝭ/ ꝟtutē aūt eiꝰ abnegātes. Sꝫ illiqͥ vere hūiles ſūt/ nō ita faciūt: de quibꝰ bn̄ ſubdit̉: o ¶ FFundaſti terrā .i. eos qͥ ſe terrā ⁊ conculcādos reputant/ fundaſti in baſe hūilitatis. Et ideo/ p ¶ Permanet nō vento mota. Psͣ. Qui fundaſti terrā ſuꝑ ſtabilitatē ſuā nō inclinabit̉ inſęculū ſęculi. Vel fundaſti/ in fide: q̨̄ eſt fundamētū ſalutis.j. Corꝭ. iij. b. Vt ſapiēs architectꝰ fūdamētū poſui. Quia hu-

Psͣ .18.

Al̓. ſp̄ceptaAl̓. riniuſti

Al̓. jreliqui

1Psͣ. 37.

Psͣ .45.

Matth̓. 6. b.

Alit̓ moraliter

Psͣ .103.