Pſalmus
Defecerūt oculi mei in reloc quiū tuum: dicentes/ quādod cōſolaberis me. Quia factꝰē ſum ſicut vter in pruina: iuſtificatiōes tuas non ſum obli-
tus. Quot ſūt dies ſerui tui:hͦ quando facies de perſequētibus me iudicium. Narrauerunt mihi iniquiˣ fabulaltiones: ſed non vt lex tua.
īa ton. 4205.deū deficit muitiplici defectuAl̓. ⁊ verbūQm̄ factus ſūtamqͣꝫ vter ingelicidioPsͣ 38.
in filiū. Uel in verbū tuū .i. in ꝓmiſſionē tuā: ſuꝑſꝑaui .i.plus ſꝑaui me habiturū qͣꝫ dici poſſit vel cogitari. jͣ. Corꝭ. ij.c. Qd̓ oculus nō vidit nec auris audiuit nec in cor hoīs aſcēditq̨̄ p̨̄ꝑauit deus his qͥ diligūt illū. Dicēs ergo/ Defecit: notatmagnitudinē ſuę charitatis. Dicēs ꝟo ſuꝑſꝑaui: notat magnitudinē ſuę ſpei. Etnota ꝙ aīa tendens indeū multiplici defectul deficit. Primꝰ eſt defectus cōſūptiōis quēfacit hūilitas. Unde īPsͣ. Subſtantia meaſi nihilū an̄ te. Gen̄.xviij. d. Loqͣr ad dn̄mmeū cū ſim puluis ⁊ cinis. Eſa. xl. d. Oēs gentes quaſi nō ſintſic ſūt corā eo. Secūdus ē defectꝰ mutatiōis .ſ. qn̄ ex vęhemētia amoris deficit amās ab eo qd̓ naturalit̓ appetit ⁊ fluit ī voluntate amati. Sic exponit Glo. hic Defecit aīa/ a ſe .i. abaīalitatis appetitu .j. Corꝭ. vj. d. Qui adhęret deo vnꝰ ſpūsē. Tertiꝰ ē defectꝰ imbecillitatꝭ: ſic̄ dr̄ Ezech̓. ij. a. Uidi et cecidi ī faciē meā. Ibi dic̄ Gregꝰ. In qͣntā miſeriā cecidimꝰ/ qͥ bonū ferre nō poſſumꝰ ad qd̓ creati ſumꝰ. Quartꝰ eſt defectꝰ cognitiōis vel ſtupefactiōis. Act̉. ix. a. Circūfulſit eum .ſ. paulūlux de cęlo apertiſqꝫ oculis nihil videbat. Matth̓. xvij. a. Nubes lucida obumbrauit eos. Quītꝰ eſt ex tędio longę expectatiōis. Iob. x. a. Tędet animā meā vitę meę. Sextꝰ ē defectusab amore mūdi: qm̄ alteriꝰ vires ſubtrahit alter amor. Gregꝰ.Quanto creſcit amor ſpūaliū: tanto decreſcit amor tꝑaliū. Etnota ꝙ in loquēdo de aīa q̨̄ corpꝰ ſenſificat/ practicū ſe demōſtrat. Deinde oſtēdit ſe theoricū: de oculis ita dicēs: a¶ Defecerūt oculi mei. q. d. nō tm̄ aīa deſiderio laſſata defecit: ſꝫetiaꝫ oculi mei/ eadem deſiderij fortitudine/ defecerūt/ bIn eloquiū tuū .i. ī ꝓmiſſū tuū: ciDicētes hoc: qn̄ cōſolaberis me .ſ. mittēdo ſalutare tuū? Dn̄s rn̄det huic q̨̄ſtiōiEſa. vlt̓. d. Quō ſi cui mater blādiat̉: ita ego ꝯſolabor vos: etin hierl̓m cōſolabimī: videbitꝭ ⁊ gaudebit cor veſtrū. q. d. qn̄videbitis facie ad faciē deū in ęterna hierl̓m: tūc ꝯſolabimini.Oculi loqui nō ſolēt: ſed lingua: vn̄ hęc vox oculoꝝ gemitꝰ etoratio intelligit̉. Dicēs qn̄: morā ſignificat q̨̄ iō fit vt res dilata dulcior ſit. Et nota ꝙ pluralit̓ dicit/ oculi: ſed ſingularit̓/cōſolaberis me: qꝛ oculꝰ carnis ⁊ oculꝰ mētis vno fungentes deſiderij officio (ſic̄ ſupra dr̄: Sitiuit in te aīa mea qͣꝫ multipliciter tibi caro mea) vnꝰ oculꝰ fiūt .ſ. ꝑ vnanimē volūtatē:ſicut ⁊ alibi dicit̉. sͣ. Cor meū ⁊ caro mea exultauerūt in deūviuū. Et hęc cōcordia deo multū placet. Un̄ Cātꝭ. iiij. c. dr̄:Uulneraſti me ī vno oculoꝝ tuoꝝ .i. ī cōcordia carnal̓ ⁊ ſpūalis oculi. Uel ī ꝑſona eccl̓ię poteſt exponi ꝟſus iſte: a Defecerūt oculi mei. Oculi eccleſię ſūt clerici qͥ deficiūt hodie:b ¶ In eloquiū tuū/ dn̄e: qꝛ iā pauci ſūt qͥ ſciāt p̨̄dicare. Etqui ſciūt p̨̄dicare multotiēs deficiūt in oꝑatiōe. De pͥmo defectu/ Eſa. lvj. d. Speculatores eiꝰ cęci om̄s: neſcierūt vniuerſi:canes muti nō valētes latrare. Cauſā aūt ſubiūgit dicēs: Vidētes vana: dormiētes ⁊ amātes ſomnia. Uidēt em̄ vana/ cūſtudent ī ſęcularibꝰ ſciētijs: dormiūt/ cū delitijs torpēt: amantſomnia/ cū diuitias t̓renas diligunt. De ſecūdo defectu/ Eccͣi.xliij. d. Multa dicimꝰ ⁊ deficimꝰ in verb̓: qn̄ .ſ. id qd̓ dicimꝰ nōfacimꝰ: Sicut magi pharaonis defecerūt ī tertio ſigno. Triaem̄ ſigna debēt eſſe in p̨̄lato: videlicet ſciētia/ eloquētia ⁊ vita.Magi pharaonis .i. ſapiētes ſęculi/ bn̄ oſtēdūt duo pͥma: ſed ītertio deficiūt: c ¶ Dicētes qn̄ cōſolaberis me. q. d. nōeſt mirū ſi deficiūt in eloquiū diuinū: qꝛ de terra loquūt̉: dicētes/ qn̄ cōſolaberis me dando mihi p̨̄bendā vel bn̄ficiū.Et tamē dicit̉/ Lucꝭ. vj. d. Uę vobis diuitibꝰ qͥ h̓ habetis cōſolationē veſtrā. Sꝫ ip̄i ecōtrario dicūt illd̓ Gen̄. xxvij. b. Inme ſit iſta maledictio. Sꝫ in p̨̄miſſo ſenſu ꝓcedamꝰ: in qͦ cōſolationē diuinā reqͥrit. Scd̓m hͦ addit: d ¶ Quia factꝰ ſū.q. d. qn̄ ꝯſolaberis me? Et cōſolari debes: qꝛ carnales cōſolationes renuo. Hoc eſt/ qꝛ factꝰ ſum ſicut vter ī pruina.Uter qͥ fit de corio mortui aīalis/ ad pruinā poſitꝰ reſtringit̉:⁊ ſignificat illos qͥ corpꝰ qd̓ ē mortale caſtigāt/ ⁊ a noxijs deſiderijs reſtrīgūt: exponēdo illud pruinę .i. tribulatiōibꝰ ⁊ diſci
plinis. Et hͦ oportet facere hoīem qͥ cōſolationē dei vult habere. Vn̄ dic̄ beatꝰ Bern̄. Delicata ē diuīa ꝯſolatio: nec cōcedit̉ admittētibus alienā. Psͣ. Renuit ꝯſolari aīa mea .ſ. in histꝑalibꝰ. Et ſtatī ſequit̉: Memor fui dei ⁊ delectatꝰ ſū. Sciēdū ꝙ vter triplici de cā exponit̉ aeri. Vel ꝓpt̓ nouitatē ad reſtringendū: vt .ſ. bn̄ficio pruinę reſtringant̉pori ⁊ ꝯſolident̉ ad vinū retinendū. Vel ꝓpter vetuſtatē ad conculcandū. Uel ꝓpterduritiā ad mollificandū. Hoc habito breuiter / nota ꝙ ꝟſus iſteqͣdruplicit̓ exponit̉: ẜm Glo. Primo ꝑ vtrē intelligit̉ carnalitas: ꝑ pruinā gr̄a. Et ē ſenſus: Iō cōſolare: d Quia factꝰſū ſic̄ vter ī pruina .i. qꝛ caro mea mortificata eſt ꝑ gratiādei in me: Et ſic/ e IIuſtificatiōes tuas non ſū oblitꝰ.Pruina aūt vocat̉ gr̄a dei/ ꝓpter originē/ ꝓpt̓ candorē/ ꝓpterrefrigerationē. Gr̄a em̄ de cęlo ē/ ſicut pruina. Vn̄ Iaco. j. c.Om̄e donū ꝑfectū deſurſū eſt ⁊cͣ. Propt̓ candorē. Un̄ Ecc̄six. b. Om̄i tꝑe veſtimēta tua ſint cādida. Propt̓ refrigerationē. Un̄ Lucꝭ. j. d. Spūſſanctꝰ ſuꝑueniet in te: ⁊ virtꝰ altiſſimiobumbrabit tibi. Et ꝙ ꝑ pruinā ſignificet̉ gr̄a bene ſignificat̉Exo. xv. c. vbi dicit̉: ꝙ apparuit māna in ſimilitudinē pruinęſuꝑ t̓rā. Secūdo exponit̉ qͣſi ad lr̄aꝫ. Et ē ſenſus: Iō ꝯſolare:qꝛ factꝰ ſū ⁊cͣ .i. qꝛ h̓ int̓ hoīes abiectꝰ ſū ⁊ inutilis reputorſic̄ vter vetꝰ qͥ ꝓijcit̉: et tn̄ iuſtificatiōes tuas nō ſū oblitꝰ. Tertio ꝑ vtrē ītelligit̉ iuſtꝰ ꝯtinēs dei mādata ⁊ p̨̄cępta:ꝑ pruinā iniqͥ ī infidelitate ⁊ malicia algētes. Et ē ſenſus: Iōꝯſolare: qꝛ factꝰ ſū ſic̄ vter dei/ cōtinēs mādata ī pruina .i.int̓ iniqͦs: et tn̄ iuſtificatiōes tuas nō ſū oblitꝰ: ſic̄ dicit̉Phil̓. ij. b. Ut ſitis ſine q̄rela ⁊ ſimplices filij dei ſine rep̄hēſiōe in medio natiōis prauę ⁊ ꝑuerſę: inter qͦs lucetis ſic̄ luminaria ī mūdo v̓bū vitę ꝯtinēteſ. Quarto ꝑ vtrē qͥ fit de coriomortui aīalis: ſignificat̉ iuſtꝰ qͥ mortale corpꝰ caſtigat vt moriat̉ pctō: ꝑ pruinā mala ſęculi vel pctā q̨̄ talis vter nō ſentit.Et ē ſenſus: Ideo ꝯſolare: qꝛ factꝰ ſū ⁊cͣ .i. qꝛ mortē dn̄i incorꝑe meo circūfero: ⁊ tanqͣꝫ mortuus mala ſęculi vel peccatigelu nō ſentio: ſed tn̄ viuēs in chriſto/ iuſtificatiōes tuasnō ſū oblitꝰ. Et qꝛ ſcit huiꝰ mūdi mala et tēptatiōes qͣꝫdiumūdꝰ durabit nō eſſe finiēdas: ideo de fine mūdi q̨̄rit dicēs:f ¶ Quot ſūt dies ẜui tui? Nō ait/ qͦt ſūt āni: ſꝫ/ qͦt ſt̓ dies.Huiꝰ em̄ vitę celeritatē nō ānuas moraſ: ſꝫ diurnaſ ęſtimat eē.Et ꝙ dic̄/ g. ¶ Serui tui: ꝓ generali iuſto ſupponit. Et ne qͥseccleſiā aliqͦ tꝑe nō futurā ante iudiciū putet/ addit: h¶ Qnfacies de ꝑſequētibꝰ me iudiciū. Mouere pōt/ qͣre hͦq̨̄rat cū dicat dn̄s/ Act̉. j. a. Nō ē veſtrū noſſe tꝑa vel momēta q̨̄ pr̄ poſuit ī ſua poteſtate? Ad qd̓ dicendū ē/ ꝙ h̓ illā interrogationē diſcipuloꝝ ꝓph̓at: Uult aūt dies ſuos claudi vt aꝑſequētibꝰ liberet̉: et de illis iudiciū fieri: non tm̄ vt in futurodānet̉ diabolꝰ cū angelis ſuis: ſꝫ vt etiā hic cito ſub pedibꝰ coterat̉. Ul̓ diſtincte pōt legi: vt ꝑ pͥmā clauſulā: quot ſūt ⁊c̄.q̨̄rat d̓ bono: qd̓ faciēdū eſt ſibi ex dei miſcd̓ia. Per ſecūda .ſ.qn̄ facies ⁊cͣ. q̨̄rat de iudicio: qd̓ fiet impijs de iuſticia. Etē ſenſus: Seruo tuo/ qn̄ neceſſe ē fac ꝓ miſcd̓ia: impijs ꝟoiuſticia. Vel pōt legi: nō de generali iuſto: ſed de quolibetſingulari: qui dicit: e ¶ Iuſtificationes tuas non ſumoblitꝰ: quia neceſſe habeo cuſtodire eas: qꝛ pauci ſunt diesmei: hoc quod dicit: f ¶ Quot ſunt dies ſerui tui. q. d.pauci. Iob. x. d. Nunquid non paucitas dierum meorum finietur breui? Et iterum. xiiij. a. Breues dies hominis ſunt.h ¶ Quando facies de ꝑſequētibus me iudicium.Hęc ē vox martyꝝ. Apocꝭ. vj. c. Uſqꝫ quo dn̄e ſanctꝰ ⁊ vernō vindicas ſanguinē nr̄m ab his qͥ ſūt in t̓ra. sͣ. Ultio ſangulnis ſeruoꝝ tuoꝝ qͥ effuſus ē: introeat ī ꝯſpectu tuo gemitꝰ cōpeditoꝝ. Et bn̄ dico ꝑſequētibꝰ: nā vt ꝑſequerent̉. iM Narrauerūt mihi iniqͥ hęretici vel iudęi vel ſęculares philoſophi. k Gabulatiōes: alia lr̄a: delectatiōes: qd̓ bn̄ copetit: qꝛ fabulatiōes delectationē habēt. ¶ Sed tn̄ nō/ ita/ vl̓lex tua: q̄ plena ē gr̄a ⁊ pace. Prouer. xiij. c. Doctrīa bonadabit gratiā.
Psͣ .76.Uter triplicicā exponit̉ ac
Aīa tendēs indeū deficit multiplici defectuAl̓. j verbūQm̄ factus ſūtamqͣꝫ vter ingelicidioPsͣ 38.
Al̓. Idelectationes
Per vtrē quatuor ſignifica-
Pruina dicit̉gratia dei
Psͣ. .62.Psͣ .83.
De clericis
Exo. 7. e.
Psͣ. 48.