CXVIII

a Cognoui dn̄e qꝛ ręqͥtas iudibcia tua: ⁊ in veritate tua hūicliaſti me. Fiātᶠ miſcd̓ia tua vtdrcōſolet̉ me: ẜm reloͦquiū tuūē ſeruo tuo. Ueniāt mihi miſef ratiōes tuę ⁊ viuā: qꝛ lex tuag meditatio mea ē. Cōfundāt̉h ſuꝑbir qꝛ īiu̓ſte iniqͥtatērfeceirūt ī me: ego aūt exercebor ī

krmādatꝭ tuis. Cōuertant̉ mihi timētes te: ⁊ qͥrnoͣuerūt teI ſtimonia tua. Fiāt cor meūpīmaculatū: in iu̓ſtificatiōibꝰq tuis: vt noͣn cōfundar.¶ Caph incuruatus.Efecit in fſalutare tuūdi aīa mea: ⁊ in verbumtuum ſuperſperaui.

miſit tm̄ ꝙ germīaret: ⁊ ip̄a germīauit ⁊ floruit/ ⁊ folia ⁊ fructūattulit: ſic̄ habet̉ Nūeri. xvij. c. Sūt aūt pl̓imi ſtulti/ qͥ ab hacſpe cadūt ꝓpt̓ flagella dei q̨̄ eis infligūt̉/ deſꝑātes: Un̄ ꝯſequēt̉on̄dit ſe talē nō eē: ſꝫ cogͦſcere ꝙ dn̄s iuſte flagellat ſuos. Hoc ēqd̓ ſb̓iūgit: a Cogͦui dn̄e qꝛ ęqͥtas/ ſt̓ iudicia tua: qͥbꝰ īp̨̄ſenti flagellas oēm filiū quē recipis: ſic̄ diHeb̓. xij. b. Prouerb̓.xvj. b. Pōdꝰ ⁊ ſtathera iudicia dn̄i ſt̓. b Ett ī v̓itate tua hūilianſti me .i. iuſte me ⁊ alos qͣntūcūqꝫ iuſtos aflixiſti. Ul̓ ſic: In veritate tua hūiliaſtime .i. ꝑ talia iuſta iudicia me feciſti hūilē:Un̄ ea mihi eſſe vtiliarecogͦſco. Iob. vj. a.Sagittę dn̄i ī me ſt̓ .i. tribulatiōes affligūt: qͣꝝ īdignatio ebibitſpm̄ meū .i. ſpūoſitatē ⁊ ſuꝑbiā. Propt̓ hͦ dic̄ petrꝰ. j. Pet̓. v. b.Hūiliamī ſub potēti manu dei: q̨̄ .ſ. flagellat. Et qꝛ int̓ tribulatiōes ⁊ flagella etiā iuſtos tēptat accidia ⁊ triſticia: iō cōſequēt̉petit ꝯſolationē/ q̨̄ fit ꝑ dei miſcd̓iā: ſic̄ tribulatio ꝑ eiꝰ iuſticiāUn̄ dic̄: c Fiat miſcd̓ia tua ⁊cͣ. q. d. in ꝟitate tua hūiliaſtime: Sed ne ī hūiliatiōe deficiā: qꝛ vniuerſę vię tuę miſcd̓ia etveritas: fiat miſcd̓ia tua/ mihi/ ſeruo tuo: non vt tribulationem auferat/ q̨̄ eſt ad purgationē ⁊ ꝓfectū meū: ſed vt cōſolet̉ me. Hęc aūt miſcd̓ia fit: cū deꝰ aīę tribulati fidē/ ſpeꝫ ⁊charitatē infundit: vel iā infuſas adauget ⁊ cuſtodit: ⁊ ꝑ effectꝰon̄dit: qͣs qn̄qꝫ accidia/ vel deſtruit/ vel refrigeſcere ⁊ languerefacit. Qd̓ ſignificatū ē Neemię. iiij. vbi dr̄/ ꝙ neemias qͥ interp̄tat̉ cōſolator: reꝑauit muros hierl̓m .i. virtutes aīę: qͦs nabuchodonoſor deſtruxerat: qͥ interp̄tat̉ ſedēs ī anguſtia: ⁊ ſignificat accidiā. De hmōi cōſolatiōe. sͣ. Scd̓m multitudinē doloꝝmeoꝝ ī corde meo: ꝯſolatiōes tuę lętificauerūt aīaꝫ meā. Fiatdico/ d Scd̓m eloquiū tuū .i. ſic̄ ꝓmiſiſti. Eſa. lj. a. Cōſolabit̉ dn̄s ſion ⁊ ꝯſolabit̉ oēs ruinas eiꝰ. On̄ſ aūt ꝯſolat̉ nō tm̄vt dictū ē ꝑ ſe .ſ. virtutes ⁊ ꝯſolationē infundēdo: ſꝫ etiā ꝑ angelos ⁊ ꝑ hoīes. Per angelos. Un̄/ Lucꝭ. xxij. e. habet̉ ꝙ apparuit angelꝰ dn̄i de cęlo ꝯfortās eū. Et Act̉. xij. a. Ecce angelꝰdn̄i aſtitit et lumē refulſit in hītaculo. Itē ꝑ hoīes. Un̄/ Heb̓.vlt̓. d. Rogo vos fratres vt ſufferatis v̓bū ſolatij. Sic gͦ habemꝰ ꝙ miſcd̓ia dei ꝯſolat̉ ī tribulatiōe p̨̄ſenti. Qd̓ aūt ml̓to maius eſt ſaluabit in futuro: Un̄ illū effectū miſcd̓ię poſtulās ſubdit: e¶ eniāt mihi ⁊cͣ. q. d. fiat miſcd̓ia tua ī p̨̄ſenti: ſed ī futuro veniāt mihi miſeratiōes tuę et viuā. Nō addit qͣvita: et ideo intelligit̉ ęterna: q̨̄ ſola vera ⁊ ſine additamēto drvita: in cuiꝰ cōꝑatiōe hęc q̨̄ dr̄ vita mors eſt. Un̄ cātat eccl̓ia:Media vita in morte ſumꝰ. ij. Regꝭ. xiiij. c. Oēs morimur: etqͣſi aquę dilabimur ī t̓rā. Propt̓ hͦ dies mortis ſanctoꝝ vocat̉natalis eoꝝ: qꝛ tūc pͥmo naſcunt̉ ad verā vitā. Et merito mihidebēt miſeratiōes tuę venire: f¶ Quia lex tua meditatiomea eſt .i. ita eā deſidero ꝙ non cogito niſi legē tuā: vt ẜm eāfaciā volūtatē tuā. sͣ. Et meditabar ī mādatis tuis quę dilexi.g Cōfundant̉. q. d. dixi. sͣ. Qui timēt te videbūt me ⁊ lętabunt̉: Et mō dixi / ꝙ ꝑ miſeratiōes dei viuā: ſꝫ ecōtrario ſuꝑbi cōfūdant̉: bona ꝯfuſione/ optat vt ꝯfūdant̉. Ul̓ vt ſit nōoptatio: ſꝫ ꝓph̓ica p̨̄nūciatio: cōfūdant̉/ ęt̓na ꝯfuſiōe. Et notādū ꝙ ſignāter dicit ⁊ ꝯiūgit: (ōfūdant̉ ſuꝑbi: qꝛ ꝓ gl̓iahabebūt ꝯfuſionē. Phil̓. iij. d. Gl̓ia eoꝝ ī ꝯfuſiōe. Oſee. iiij. b.Gl̓iā eoꝝ ī igͦminiā cōmutabo. Iob. xl. b. Reſpice cūctos ſuꝑbos ⁊ cōfūde eos. Et hͦ h Quia īiuſte iniqͥtatē fecerūtī me .i. ꝯͣ me: Sic̄ ſupͣ dictū eſt: Suꝑbi iniq̄ agebāt vſqꝫ quaqꝫ.Et ſic̄ ibi ſeqͥt̉: A lege aūt tua nō declinaui: ita ⁊ h̓ ſubiūgit̉: i¶ Ego aūt exercebor ī mādatis tuis nō reddēs iniqͥs mala ꝓ malis: ſꝫ bn̄faciēs inimicis: ſic̄ mādaſti: Matth̓. v. g. Egoaut dico vobis: diligite inimicos vr̄os/ bn̄facite his qͥ oderūtvos. Sed qꝛ habēti verā charitatē nō ſufficit ſui ſoliꝰ ꝑfectio:Ideo hāc ꝑfectionē ī alijs eſſe deſiderās: ⁊ eos ad hoc exhortans/ ſubiūgit: k Cōuertant̉ mihi: vt exēplo meo ſimiliter

exerceāt̉ ī mādatis tuis. l Timētes te .i. īcipiētes: qͥ adhucſeruilit̓ timēt: vt .ſ. cū īimicos ꝑfecte dilexerint/ ꝑfecta charitasforas mittat timorē. m ¶ Et qͥ nouer̄t: licꝫ adhuc nō oꝑent̉:n ¶ TTeſtionia tua d̓ chriſto ꝑ ꝓph̓as p̨̄dicta/ ⁊ ī eo mōſtrataꝑ miracl̓a. Hoc dicere ꝓprie ꝯuenit capiti chriſto ad quē ꝯuertunt̉ timētes: Et ſic exponit Glo. Notandūaūt ꝙ hic monet duogenera hoīm ad cōuerſionē .ſ. timētes ⁊ ſciētes: videlicet laicos etclericos. Timētes qͣſiſemꝑ cōuertūt̉: ſciētesraro. Qd̓ bene oſtēdit̉Ioh̓. .vij. g. vbi dicit̉:Nūqͥd ex pͥncipibꝰ aliquis credidit ī eū autex phariſęis? ſed turba hęc q̨̄ nō nouit legēmaledicti ſūt: qꝛ .ſ. credūt ī eū. Lucꝭ. vij. e. Oīs ppl̓us audiēs⁊ publicani iuſtificauerunt deū bapticati baptiſmo iohānis:phariſęi aūt ⁊ legiſꝑiti cōſiliū dei ſpreuerūt in ſemetipſos: nōbapticati ab eo. Vt aūt īpetret ſuꝑ dicta/ orat: o ¶ FFiat cormeū īmaculatū. q. d. nō audeo dicere ꝙ ſit cor meū īmaculatū: ẜm illd̓ Prouer. xx. b. Quiſ pōt dicere: mūdū ē cor meū⁊cͣ. Sꝫ oro vt/ fiat īmacl̓atū: nō meis meritꝭ: ſꝫ/ p ¶ In iuſtificatiōibꝰ tuis .i. vt tu iuſtifices me: ⁊ ſic mūdꝰ ero. Psͣ.Oēs īiqͥtates meas dele: cor mūdū crea ī me deꝰ. Et hͦ fiat: ꝙ̄¶ Ut ſuꝑbis ad correctionē/ vel etiā ad dānationē cōfuſis: egono ꝯfundar: ſꝫ glorier ī mūdicia cordis mei. Psͣ. Lętam īin dn̄o ⁊ exultate iuſti: ⁊ gl̓iamī om̄s recti corde. ij. Corꝭ. j. c.Gl̓ia nr̄a hͨ eſt: teſtīoniū ꝯſcīę nr̄ę. Et nota ꝙ h̓ petit mūdiciācordis: qd̓ ē ꝯͣ hypocritas qͥ ext̓iora tm̄ mūdāt. Un̄ Matth̓.xxiij. c. Uę vob̓ ſcribę ⁊ phariſęi hypocritę: qͥ ſil̓es eſtis ſepulchris dealbatꝭ q̨̄ a forꝭ apparēt hoībꝰ ſpecioſa: intꝰ aūt plena ſt̓oſſibꝰ mortuoꝝ ⁊ oī ſpurcitia: Sic ⁊ vos a foris quidē paretꝭhoībꝰ iuſti: intꝰ aūt pleni eſtis hypocriſi ⁊ iniqͥtate. Et qꝛ cordis mūdiciā nō q̨̄rūt: ſꝫ tm̄ exteriorē/ vt habeāt gl̓iā corā hoībꝰ: iō cū veniet iudex qͥ reuelabit abſcōdita cordiū ꝯfūdēt̉ vęhemēt̓: qꝛ nō intellexer̄t opprobriū ſēpit̓nū ⁊cͣ. Eꝯͣrio ꝟo: iuſtꝰnō ꝯfūdet̉ qn̄ apꝑebit cor eiꝰ īmacl̓atū: qꝛ beati mūdo corde:qm̄ ipſi deū videbūt: Matth̓. v. a. Et ī Psͣ. Nouit dn̄s diesīmaculatoꝝ: ⁊ hęreditaſ eoꝝ ī ęt̓nū erit: nō ꝯfūdēt̉ ī tꝑe malo.Efecit. Caph. Suꝑ petierat ꝓph̓a ſe reduci ad ſuūd pͥncipiū ꝑ reꝑationē intellectꝰ ⁊ affectꝰ: Sed qꝛ videthͦ nō poſſe fieri ſine chriſti aduētu: iō deſiderat ⁊ hicdeſiderare ſe on̄dit chriſti aduētū: primū/ ẜm antiqͦs: ſecūdū/ẜm modernos. Et qꝛ interī ml̓tis tribulatiōibꝰ p̄ſſus ex dilatione aduentꝰ deſiderati iā laſſatꝰ ē: iō huic octonario p̨̄ponit̉lr̄a/ Caph: q̨̄ īterp̄tat̉ incuruatꝰ: qꝛ lōga militia feſſi īcuruariſolēt. Qd̓ bene qͣꝫtū ad antiqͦs expectātes pͥmū aduentū ꝯuenit: qui incuruati poterāt dici ab onere legis. Hiere. xxvij. b.Quicūqꝫ nō curuauerit collum ſuū ⁊cͣ. Ecc̄i. xxxiij. d. Iugū⁊ lorū curuāt collū durū. Un̄ dixit Petrꝰ/ Act̉. xv. c. Nūc gͦqͥd tēptatis deū īponere iugū ſuꝑ ceruicē diſcipuloꝝ: qd̓ neqꝫnos/ neqꝫ pr̄es nr̄i portare potuimꝰ? Itē modernis oībꝰ ml̓tꝭmiſerijs p̄ſſis hͦ ꝯuenit: qͥ adhuc pōdere corꝑis qd̓ corrūpit̉ ⁊grauat aīaꝫ/ quodāmo incuruāt̉ velint nolint ad hęc īfima.Un̄. sͣ. Miſer factꝰ ſū ⁊ curuatꝰ ſū vſqꝫ ī finē .i. vſqꝫ ad mortē.Sic incuruari dicebat ſe apl̓us/ Ro. vij. c. Ego aūt carnal̓ ſūvęnūdatꝰ ſub pctō. Et iteꝝ: Video aliā legē ī mēbris meis repugnātē legi mētis meę: ⁊ captiuātē me ī lege pctī q̨̄ ē in mēbris meis. Un̄ ⁊ ſtatī qͣſi coactꝰ clamat: Infęlix ego hō: qͥs meliberabit d̓ corꝑe mortꝭ huiꝰ? Et rn̄det. Gr̄a dei ꝑ ieſū chriſtūdn̄m nr̄m. Quā liberationē expectās/ dic̄/ Phil̓. iij. d. Saluatorē expectamꝰ dn̄m nr̄m ieſū chriſtū ⁊cͣ. Hāc igit̉ liberatōeꝫ⁊ hāc gr̄aꝫ ⁊ ſaluationē vir iuſtꝰ expectās ⁊ ardēter deſiderāsdicit: ⁊ Defecit aīa mea/ p̨̄ deſiderio. Psͣ. Cōcupiſcit etdeficit anima mea: tendēs/ s ¶ In ſalutare tuū .i. in chriſtūfiliū tuū ſaluatorē nr̄m. Gen̄. xlix. c. Salutare tuū expectabodn̄e. Et qͣſi exponēdo/ ſb̓dit: t Et ī v̓bū tuū ſuꝑſꝑaui .i.

i. Ioh̓. 4. d.

Al̓. riuſta

Dl̓. xp̄ceptisAl̓. fad me qͥtimentAl̓. cognoſcūt

Al̓. rnūcll̓. rexhortet̉Al̓. xverbum

al̓. yſalutari tud

iAl̓. rgeſſerūt

Al̓. ⁊ſperaui

Ps. .24.

d 50.1 Psͣ. .31.

9.Psͣ .31.

Ps. 93.

Cōſolat̉ deꝰper angelosneset ho-

1. Corꝭ. 4. a.Hiere. 20. c.Psͣ. 36.

Sap̄. 9. c.Psͣ. 37.

Psͣ .83.

ī tuū ſui5 2

ꝑaui. i.in filiū.