Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a Cōagulatū ē ſicut lac cor eobrū: ego v̓o legem tuam medictatus ſum. Bōnū mihi quiahumiliaſti me: vt diſcā iuſtificatiōes tuas. Bonuꝫ mihi lex oͣris tui: ſuꝑ milia auri argenti.

Ioth ꝯfeſſio vel deſolatio.Anu̓s tuę fecerūt men Retrplaſmauerunt me:Adā mihi intellectū vtdiſcām mādata tua. Qui tio mēt te videbūt me ⁊ī lętabūt̉: qꝛ in verba tuar ſuꝑſperaui.

parauit cor ſuū ad intelligendū. q. d. nihil in corde ſuo alienūreliquit: Sicut parat̉ domꝰ/ oēs ſordes indecētia eijciunt̉.Itē bn̄ dicit/ ſcrutabor: quia ſcrutāda ſunt ꝓpt̓ vtilitatē quęinde ſeqͥt̉: vt dr̄ Ioh̓. xiiij. c. Qui habet mādata mea ſeruatea hic eſt diligit me: et ego diligā eum manifeſtabo ei meipſū. De inde cauſamet modum multiplicatiōis iniqͥtatis ſuꝑborum ſubiūgit/ dicens:a Coagulatū ē ſicut lac cor eorum.Lac ex adiūctione fermēti coagulat̉: ſic cormalorū ex adiūctionevitiorū vel ex ſocietate vitioſorū indurat̉ etareſcit inuidiā vt debono alterius doleat.. Mons coagulatꝰ mons pinguis. q. d.illi ſunt diuites potētes habēt cor coagulatū. Cōtrariū dicit ſpōſa: Cantꝭ. v. b. Aīa mea liquefacta eſt. Et Iob. xxiij. d.Deus molliuit cor meū. Itē dicit hic b Ego v̓o legemtuā meditatꝰ ſum: vt .ſ. cor meū ad igne verbi tui molliret̉ liq̄fieret. s. Beatꝰ vir non abijt ⁊cͣ. ſed in lege dn̄i volūtaseius: ī lege eiꝰ meditabit̉ die ac nocte. Et qꝛ hoc mihi ex humiliatiōe quā mihi ītuliſti ꝓuenit: Ergo/ c Bonū ē mihiqꝛ hūiliaſti me: vt diſcā iuſtificatiōes tuas: qꝛ quihūiliant̉/ legē dei meditant̉: ſic̄ dicit̉ in Psͣ. In labore hominū ſunt: hominibꝰ non flagellabunt̉: ideo tenuit eosſuperbia ⁊cͣ. Et poſt pauca addit: Cogitauerūt locuti ſūt nequiciā. Et alibi: Noluit intelligere vt bene ageret: iniquitateꝫmeditatꝰ eſt in cubili ſuo/ aſtitit om̄i vię bonę. Iob. xxviij.b. inuenit̉ in terra ſuauiter viuētiū. Ecōtra de humiliatisdicit̉/ Eſa .xxviij. e. Tm̄modo ſola vexatio dabit intellectū auditui. Hiere. vj. b. ẜm aliā litterā: Per omne flagellū erudieris hieruſalē: Ubi littera noſtra habet: Audiet̉ in ea corā meſemꝑ infirmitas plaga: erudire hieruſalē: ne forte recedat aīamea a te. Hiere. xxxj. c. Caſtigaſti me eruditꝰ ſū. Dico ergo:bonū eſſe mihi: qꝛ hūiliaſti me: vt diſcā iuſtificationes tuas. Et ideo bonū/ qꝛ inde bonū acqͥrit̉: Un̄ ſubdit:d Bonū mihi ⁊cͣ. Et dic̄ bonū cōcretiue: vt magꝭ expͥmatbonitatē. e Mihi dicit ꝯtra eos qui alijs imponūt legemdei non ſibi. Matth̓. xxiij. a. Alligant onera grauia importabilia: imponūt in humeros hominū: digito autē ſuo noluntea mouere. f Lex dicit/ cōtra exleges: de quibus Oſee. x. a.Non timemꝰ dn̄m: quid faciet rex nobis? Lex aūt quęlibet: ſed lex g. Oris tui .i. euangeliū quod ore tuo ꝓtuliſti.Bonū/ dico/ h Suꝑ milia auri argenti .i. ſuꝑ omnibꝰdiuitijs: quia vt dicit̉ ī Glo. plus diligit charitas legem dei qͣꝫcupiditas milia auri argenti. Prouer. viij. b. Melior eſt ſapientia cunctis opibus. Sap̄. vij. a. Diuitias nihil eſſe dixi incōparatione illius: nec cōparaui illi lapidem p̄cioſum: quoniāomne aurum in cōparatione illius arena eſt exigua: et tanqͣꝫlutū ęſtimabit̉ argentū in cōſpectu illius.Anus tuę fecerūt me ⁊cͣ. Ioth. Supra petieratvir iuſtus iocunditatē mētis: Sed qꝛ videt ſe grauariduobꝰ modis .ſ. ignorātia quātū ad intellectū: pigricia ſiue accidia qͣꝫtum ad affectū: Ideo in iſto octonario petitilluminationē intellectꝰ intelligentiā mādatoꝝ: cōfortatio affectus diuinę miſericordię effectū. Primū petit cum dicit: Da mihi intellectū vt diſcā mādata tua. Secūdūpetit dicit: Fiat miſericordia tua vt cōſolet̉ me. Sꝫqꝛ hęc nemo impetrat niſi pctā cōfiteat̉: qd̓ maxime fit in aduerſis: ideo bene huic octonario p̨̄ponit̉ littera/ Ioth: quę interpretat̉ cōfeſſio vel deſolatio: qd̓ bn̄ cōuenit: qꝛ in deſolatiōepoſiti/ cōfiteri ſolent dei potentiā ſuā culpā: clamare ad dominū. Un̄.. Ad dominū tribularer clamaui. Sic etiā deſolatꝰ citius ſtatū a quo cecidit recognoſcit: qd̓ bn̄ cōpetit alijsinterp̄tatiōibꝰ tr̄ę/ Ioth: q̨̄ aliter interp̄tat̉ ſciētia vl̓ pͥncipiū.Poſt hūiliationē de qua p̨̄miſerat anteqͣꝫ intellectꝰ illumīatione petat: quaſi cauſā motiuā quę iudicem mouere debeat:recte prioris intelligētię quę fuit in homīe/ principiū repetit/

creatiōis ſuę dignitatē rememorat/ dicēs/ i Manus tuefecerūt me: ẜm animā ad imaginē tuā. k Et plalmauerūt me: ẜm corpꝰ. Poſita aūt motiua/ incipit formare petitionē. Primo petēs illumīationē intellectꝰ. Vnde dicit: Domihi ītellectū. Et det̓mīat fine petat/ dicēs: Ut diſcamādata tua. Poſtea oſtēdit quę vtilitasinde ſequet̉: Un̄ dic̄:Qui timent te videbunt me lętabunt̉: ſpūali lęticia īdn̄o. Lętabūt̉: dicode: Quia ī verbatua ſuꝑſperaui. Etpoſtea on̄dit meritohoc petat .ſ. merito fidei cognitionis. Vn̄dic̄: Cogͦui dn̄e qꝛ ęqͥtas iudicia tua. Itē merito hūilitatis: Un̄ addit: Et ī veritate tua hūiliaſti me. Rememorās principiū ſuū dignitatē hoīs/ dicit: i Manꝰ tuefecerūt me plaſmauerūt me. Primū quo ad corpus:ſecūdū ad aīam. Idē Iob. x. b. Manꝰ tuę dn̄e fecer̄t meplaſmauerūt me totū ī circūitū. Ubi dicit Gregꝰ. Vt digniorp̨̄ cęteris ꝯditio hoīs on̄dat̉/ manibꝰ dr̄ factꝰ. Eſa. lxiiij. c. Etnūc dn̄e pr̄ nr̄ es tu .ſ. ad aīaꝫ: nos ꝟo lutū: fictor nr̄ tuad corpꝰ: oꝑa manuū tuarū om̄s nos/ ad vtrūqꝫ. Et Eſa.lxvj. a. Oīa manꝰ mea fec̄. Manꝰ dei ſt̓ ſapiētia benignitas. De pͥma/ Psͣ. Omīa in ſapiētia feciſti. De ſecūda/ Psͣ.Aperiēte te manū tuā omīa implebunt̉ bonitate. manꝰtuę me fecerūt ⁊cͣ. Ergo oꝑa manuū tuaꝝ ne deſpicias: Sedl Da mihi intellectū reſtituēdo mihi ītellectꝰ ꝑſpicacita quā pctm̄ pͥmi parētꝭ amiſi. Tu da/ ꝓmiſiſti ī Psͣ.Intellectū tibi dabo. Et hoc Ut diſcā mādata tua inanes ſciētias. ergo dicit pͥmo/ Manꝰ tuę fecerūtme: eſt cōtra ingratos: qui recognoſcūt in ſe bn̄ficiū dei.Psͣ. Uenite adoremꝰ ꝓcidamꝰ ante deū: ploremꝰ corā dn̄o fecit nos ⁊cͣ. autē addit: Et plaſmauerūt me arguitſuꝑbos: recognoſcūt in ſe vilitatē materię. Vnde moneteccleſia: Memēto homo quia cinis es in cinerē reuerteris.Eccͣi. x. b. Quid ſuꝑbis t̓ra et cinis? Q dic̄: Da mihi intellectū eſt cōtra cōfidentes de ꝓprio ingenio. Ecc̄i. v. c. Eſtomāſuetꝰ ad audiēdū verbū dei vt intelligas. Ut diſcādata tua: contra curioſos ꝑſcrutatores. ij. Timoth̓. iij. b.Ducunt̉ varijs deſiderijs/ ſemꝑ diſcētes nūqͣꝫ ad ſciētiā veritatꝭ ꝑueniētes. Eccͣs. vij. a. Quid neceſſe ē homī maiora ſeq̨̄rere? Dico des ītellectū: inde ſequet̉/ n QQui timētte videbūt me/ aſſecutū qd̓ peto: o Et/ inde lętabūt. q.d. ideo libentiꝰ debes mihi dare qd̓ poſtulo: vt eos te timētlętifices.. Uidebūt iuſti lętabunt̉: omīs iniqͥtas opilabitos ſuū .i. oēs iniqͥ quibꝰ odioſus ē iuſtꝰ grauis ad vidēdū: ſicut dr̄ Sap̄. ij. c. Et nota dicit in p̨̄ſenti: qui timēt: in futuro/ videbūt: qꝛ timor eſt tm̄ in p̨̄ſenti: viſio autē eſt in p̨̄ſenti in futuro: ſed ꝑfectior erit in futuro: qn̄ ꝑfecta charitasforas mittit timorē: timor pęnā habet: ſic̄ dicit̉ .j. Ioh̓. iiij.d. Un̄ notandū eſt triplex viſio. Exterior: de Matth̓. v.b. Uideāt oꝑa vr̄a bona et gl̓ificēt patrē vr̄m. Interior: deIoh̓. xiiij. b. Qui videt me videt patrē meū. Suꝑior: de. Corꝭ. xiij. d. Tūc aūt facie ad faciē/ ſupple videbimꝰ. Scd̓mhāc triplicē viſionē timēt deū/ videbūt iuſtū/ lętabunt̉: qꝛinde ē eis lęticia: qꝛ vidēt bona oꝑa: qꝛ vidēt cogͦſcūt bonamentē: tandē multo magꝭ gaudebūt: qꝛ videbūt eoꝝ gloria.Eſa. lx. a. Tūc videbis afflueſ mirabit̉ dilatabit̉ cor tuū. Quia in v̓ba tua .i. in ea bona q̨̄ ꝓmiſiſti: tm̄ ſꝑaui:ſed q ¶Suꝑſperaui .i. ſupra merita mea ſꝑaui: ſciēsſūt cōdignę paſſiōes huiꝰ tꝑis ad futurā gloriā quę reuelabitin nob̓. Uel ſuꝑſperaui .i. plus qͣꝫ ꝓmiſiſti ſꝑaui. Plus em̄dat deꝰ qͣꝫ ꝓmittat: etiā qͣꝫ roget̉: etiā qͣꝫ tollat. Un̄ ꝟſus:Plꝰ dare qͣꝫ tollat/ rogitet̉ polliceat̉: Iob ſalomone deꝰ virgaflorēte ꝓbat̉. Iob em̄ in duplo reddit̉ plꝰ qͣꝫ amiſerat: Iob̓.vlt̓. c. Salomoni aūt petijt tm̄ ſapiētiā/ dedit ſapiētiā/ diuitias/ gloriā: ſic̄ habet̉. iij. Regꝭ. iij. b. De ꝟga aūt aaronmiſit tm̄

Al̓. Ifinxeri.

3Al̓. HBona

al̓. FiocūdabAl̓. zſperaui

1Psͣ. 67. I

Psͣ .1.

Psͣ. 72.

Psͣ .35.

Psͣ .103.IbidemPsͣ. 137.

Psͣ. 31.

Psͣ .94.

Psͣ.106.

Triplex viſio

Ro. 8. d.

Psͣ. 119.

Ler js