CXVIII
g Bonitatē ⁊ diſciplinā ⁊ ſcidentiā doce me: qꝛ mandatisē tuis credidi. Prius qͣꝫ hūilif arer ego deliqͥ: ꝓpterea elogͦ qͥuꝫ tuū cuſtodiui. Bo̓nꝰ es
h tu: et īrbonitate tua doce mek iuſtificatiōes tuas. Ml̓tiplica̓ta ē ſuꝑ me iniqͥtas ſuꝑboRrum: ego autē in toto cordeo meo ſcrutabor mādata tua.
bone ⁊ fidel̓. Cū ẜuo criminis fac̄ deꝰ bonitatē vocādo et recipiendo eū ad pnīaꝫ. Ro. ij. a. An diuitias bonitatꝭ et patiētię⁊ lōganimitatis cōtēnis? Ro. xj. c. Uide bonitatē ⁊ ſeueritatedei. Cū ſeruo timorꝭ fac̄ deꝰ bonitatē/ faciēdo eū de ẜuo filiū.De ſeruo timoris ſeruū amoris: vt dictū eſt/ Sap̄. j. a. Sentite de dn̄o in honitateq. d. in amore nō in tiē more. Cū ſeruo amoris facit bonitateꝫ: qn̄de valle huius miſeriętrāſfert eū ad ſtolā glogrię: ⁊ dat ei illud qd̓ deſiderabat: ſcd̓m quoddicit̉ Prouerb̓. xj. c.Deſideriū iuſtoꝝ om̄e bonū. Et quodlibet hoꝝ/ ẜm verbūuū. Triplex eſt em̄ verbū. Inſpiratiōis .ſ. charitas. Vn̄ fre-uēter dicit̉ in ꝓphetis: Factū eſt verbū dn̄i ad me dicēs. Eſtet verbū promiſſiōis. Vn̄. sͣ. Memor eſto ꝟbi tui ẜuo tuo: inquo mihi ſpē dediſti. Eſt etiā verbū generatiōis: qd̓ erat ī pͥncipio apud deū: ſicut habet̉/ Ioh̓. j. a. Cōmēdat aūt h̓ deū inbonitate/ cū dicit: Bonitate. A iuſticia/ cū dicit: Cū ſeruotuo. A ꝟitate/ cū dic̄: ẜm verbū tuū. Itē h̓ tangit̉ trinitas.Per bonitatē/ ſpūſſāctꝰ. Per feciſti/ pr̄: qͥ eſt auctor oīm.Per verbū/ filiꝰ. Cōmemorās aūt q̨̄ iā accępit: iterū ea ſibidari ⁊ augeri petit/ dicēs: a ¶ onitatē et diſciplinā etſcientiā doce me. Bonitate docet eū cui charitatē īſpirat:vt ſic̄ iā dictū ē: nō ex timore oꝑet̉: ſed ex amore tāto vt patiēt̓ſuſtineat tribulatiōis flagellū. Un̄ ſtatim addit: b ¶ Et diſciplinā / ꝑ patiētiā. Bonitas em̄ nō docet̉ niſi amādo: nec diſciplīa niſi patiēt̓ ſuſcipiēdo. Ne aūt hō d̓ hiſ ſuꝑbiat q̨̄ ꝓ amoreſuſtinet: neceſſe ē vt ⁊ defectꝰ ſuos ⁊ dei circa ſe bn̄ficia cogͦſcat.Un̄ ſubdit: c ¶ Et ſcientiā/ illā videlicet quā q̨̄rebat Augꝰ.dicēs: Dn̄e nouerim te/ nouerī me. Sciētia etiā diſcretiōis nes ceſſaria eſt amāti ⁊ patiēti: vt ne qͥd nimis/ ne qͥd minꝰ qͣꝫ oporteat/ faciat. Un̄ Eph̓. v. a. cū dixiſſet: Ambulate ī dilectiōe ſic̄⁊ chriſtꝰ dilexit nos et tradidit ſemetipſū ꝓ nob̓ ⁊cͣ. Poſtea. d.ſubiūgit: Uidete quō caute ambuletꝭ: nō qͣſi inſipiētes: ſed vtſapiētes. Bern̄. Nō habet callidꝰ hoſtis machinam entū efficacius ad tollendū de corde noſtro charitatē: qͣꝫ ſi efficere poſſit vt in ea incaute ⁊ nō cū diſcretiōe ambulemꝰ. Proterea etad Ro. xij. a. cū de amore ſiue de bonitate ⁊ diſciplina pͥmiſiſſet: Obſecro vos ꝑ miſericordiā chriſti vt exhibeatꝭ corꝑa veſtra hoſtiā viuente ⁊cͣ. etiaꝫ de diſcretione ſubiūxit: Rationabile ſit obſequiū veſtrū. Glo. id ē cū diſcretione: ne quid nimisſit: ſed cū temperātia. Plures aūt hanc diſcretionē amittūt tāminus faciēdo qͣꝫ nimis. Iam em̄ nemo carnē ſuā odio habet:⁊ plurimi nimis ei parcūt. Et notandū ꝙ ſicut in p̨̄cedenti ꝟſudictuꝫ eſt: ꝙ tangebat̉ ibi trinitas in deo: ita in iſto tangit̉ trinitas in anima. Bonitatē in cōcupiſcibili. Et diſciplināī iraſcibili. Et ſcientia/ in ratiōabili. Sil̓e/ Eph̓. v. c. Fructꝰlucis eſt in bonitate ⁊ iuſticia et in ꝟitate. Hęc aūt p̨̄miſſa haberi nō poſſūt ſine fide: Un̄ fidē ſuā allegās/ addit: d Quiain mādatis tuis credidi. q. d. ꝓpter hoc doce me/ ſupradicta: qꝛ credidi mādata eſſe tua: licꝫ ꝑ hominē ea mādaueris.Eſa. vij. b. ẜm. lxx. Niſi credideritꝭ nō intelligetꝭ. Ecc̄i. xxxiija. Hō ſenſatꝰ credit legi dei. e ¶ Priuſqͣꝫ. q. d. credidi: ⁊ inhac fide ꝑ diſciplinā dn̄i ſū hūiliatus: quā tn̄ diſciplinā ꝓpterpeccatū pͥmi hoīs mihi iuſte inflictā eſſe cognoſco. Hoc eſt:Priuſqͣꝫ hūiliarer ego deliqui in adā ī quo vitiatꝰ eſtomīs homo: ⁊ ideo vanitati ſubiectus. Et f ¶ Proptereane iterum hūiliarer f ¶ Eloquiū tuū cuſtodiui. Ecce inhoc verſu confitet̉ ꝙ vbi nō eſt hūiliatio ſeu correctio eſt delictū: ſicut in vulgari dicit̉: Ubi nō eſt catus mures ſe oſtēdūt.Un̄ Iob. xxj. b. de qͥbuſdā dicit̉: Domꝰ eoꝝ ſecurę ſūt ⁊ pacatę: nō eſt virga dei ſuꝑ eos. Et poſtea ſubiūgit̉: Tenēt tympanū ⁊ citharā: ducūt in bonis dies ſuos: ⁊ in puncto ad infernadeſcēdūt. Cōfitet̉ etiā ꝙ ꝓpter hūiliationē cuſtodiuit eloquiū:qꝛ vt dicit̉ ī vulgari: Aduſtꝰ timet aquā calidā. Prouer. xx. d.Liuor vulneris abſterget mala. Eſa. xxvj. b. Cū fecerꝭ iudiciaī t̓ra iuſticiā diſcēt habitatores orbis. Exēplū habemꝰ d̓ ma-
naſſe. ij. Paral̓. xxxiij. In ꝓſꝑitate ſua deliquit/ ⁊ in afflictiōedn̄o obediuit. Un̄ ibi dr̄: ꝙ factꝰ rex fecit malū corā dn̄o iuxtaabomīatiōes gentiū. Et ml̓ta alia mala ibi enarrant̉ de ipſo:⁊ ī fine dr̄: Idcirco ſuꝑinduxit dn̄s ei pͥncipes ⁊ exercitꝰ regisaſſyrioꝝ: qͥ poſtqͣꝫ coanguſtatꝰ eſt/ orauit ad dn̄m deū ſuū etęgit pęnitētiā valde corā deo. Hoc aūt ītelligendū ē de electis nōde reprobis qͥ obſtinati ſūt: ⁊ quāto plus flagellant̉: tanto peiorisvolūtatis fiunt. Prouer xxvij. d. Si cōtuderis ſtultū in pila qͣſitiſanas faciente deſuꝑ pilo: nō auferet̉ ab eo ſtulticia eiꝰ. Hiere. v. a. Percuſſiſti eos ⁊ non doluerūt: attriuiſti eos ⁊ renuerūt acciꝑe diſciplinā indurauerūt facies ſuas ſuꝑ petrā: et noluerūt reuerti. De electis gͦ tm̄ dr̄: ¶ Propterea eloquiūtuū cuſtodiui. Quō? Per ꝯtemptu mūdi ⁊ carnis. Deut̓.xxxiij. a. Qui dicit patri ſuo ⁊ matri ſuę/ neſcio vos: ⁊ fratribꝰſuis igͦro illos/ ⁊ neſcierunt filios ſuos: hi cuſtodierūt eloquiūtuū. In hoc verſu captat beniuolentiā iudicis a ſua ꝑſona cōfitendo peccatū ſuū/ dicēdo hūiliationē ⁊ correctionē q̨̄ ſecuta eſt: vn̄ dicit ſe cuſtodiſſe eloquia dei. Cōſequēter captat beniuolentiā a ꝑſona ipſius iudicis/ cū ſubiūgit: Bonꝰ es tu⁊cͣ. Tertio a ꝑſona aduerſarioꝝ/ cū addit: Multiplicataeſt ⁊cͣ. Dicit gͦ g ¶ Bonꝰ es tu. q. d. ego deliqui: ſed o tudn̄e bonus es naturalit̓ ⁊ ꝓprie: Et ideo/ h ¶ In bonitatetua/ non in legis acerbitate/ doce me iuſtificationes tuas. Ꝙ aūt h̓ dic̄: g ¶ Bonꝰ es tu eſt ꝯͣ manicheū qͥ dic̄ malū pͥncipiū. Dicit̉ aut bonū triplicit̓ .ſ. vtile/ iocūdū / honeſtū.Et deꝰ his tribꝰ modis bonꝰ eſt. Eſt em̄ bonus .i. vtilis dn̄s.Thren̄. iij. c. Bonꝰ dn̄s ſperātibꝰ in eū aīę quęrēti illū. Itē ēbonꝰ .i. vtilis iudex eo ꝙ abſoluit reū ꝯfitentē crimē ſuū. Un̄in Psͣ. Cōfitemini dn̄o qm̄ bonꝰ. Itē bonꝰ miles eſt. i. vtilis.Eſa. lxiij. a. Propugnator ſū ad ſaluādū. Itē bonus medicꝰ.Psͣ. Qui ſanat cōtritos corde ⁊cͣ. Itē bonꝰ magiſter: Lucꝭ.xviij. d. Magiſter bone ⁊cͣ. Eſa. xlviij. c. Ego dominꝰ docēste vtilia. Itē eſt bonus cōſolator. Naū. j. b. Bonus dn̄s ⁊ cōfortans in die tribulatiōis. Itē eſt bonꝰ .i. iocūdus ⁊ delectabilis omni ſenſui. Primo viſui. Hiere. xxxj. e. Bn̄dicat tibidn̄s pulchritudo iuſticię. Psͣ. Specioſus forma p̨̄ filijs hominū. j. Pet̓. jͣ. c. In quē deſiderāt angeli ꝓſpicere. Itē iocūdus eſt auditui. Un̄ Cantꝭ. v. b. Aīa mea liquefacta eſt vtdilectus locutꝰ eſt. Itē guſtui. Ioh̓. vj. e. Ego ſum panis viuus qͥ de cęlo deſcendi. Bern̄. Chriſtus mihi mel in ore: melos in aure: iubilꝰ in corde. Psͣ. Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauisedn̄s. Itē tactui. sͣ. Suauis dn̄s ⁊ mitis. ij. Regꝭ. xxiij. a. Ip̄oeſt qͣſi tenerrimꝰ ligni vermiculꝰ. Itē odoratui. Ecc̄i. xxiiij. b.Sicut cinnamomū et balſamū aromaticās odorē dedi. Tertio mō dicit̉ deus bonꝰ .i. honeſtus. Heb̓. j. a. Qui cū ſit ſplēdor glorię. Prouer. x. a. Gloria patris filiꝰ ſapiēs. In hac gͦmultiplici bonitate/ i ¶ DDoce me iuſtificatiōes tuas .i.oꝑa iuſticię: nō ī t̓rore ⁊ auſteritate: ſicut docuiſti legē veterē:ẜm illd̓ Heb̓. xij. e. Moyſes dixit: exterritꝰ ſū ⁊ tremebūdus.Psͣ. Beatꝰ hō quē tu erudieris dn̄e ⁊cͣ. Et neceſſe habeo ꝙdoceas me iuſtificatiōes: qꝛ callidi hoſtes volūt me ſeducere⁊ trahere ad īiuſticias. Hoc ē qd̓ ſequit̉: kMultiplicataeſt ſuꝑ me ⁊cͣ. .i. iniqͥ ſuꝑbi/ tā dęmones qͣꝫ hoīes vi ⁊ numero multiplicati ſunt cōtra me. Pͣsͣ. Dn̄e qͥd multiplicati ſūt qͥtribulāt me. Vel ipſa iniqͥtas eorū multiplicata eſt ſuper me:qꝛ vidētes bonū ꝓpoſitū meū/ eo ipſo ꝓuocant̉ ⁊ iniquiꝰ mouent̉ ꝯͣ me: ẜm qd̓ de diabolo dicit Gregꝰ. Illos pulſare negligit: qͦs quieto iure poſſidere ſe ſentit. Ezech̓. iij. c. Aſſūpſitme ſpūs ⁊ eleuauit me ⁊ audiui poſt me vocē cōmotiōis magnę. Et licꝫ abūdauerit ꝯͣ me l ¶ Iniqͥtas ſuꝑborū nō tn̄refrigeſcet in me charitas. m ¶ Autē/ pro ſed n ¶ Ego intoto corde meo ſcrutabor/ vel/ ſcrutabar. oMādata tua/ vt ea ſciā ⁊ faciā. Et bn̄ dicit: in toto corde: vt nonaliud ī corde qͣꝫ dei mādata habeamꝰ. .j. Eſdre. vij. b. Eſdrasarauit cor
Al̓. ⁊ ſuauitate
uitaſict eruditionē -
Il. PSuauisis domine
Nota triplex ꝟbū
Triplex bonū:et his tribꝰ modis deꝰ dr̄ bonꝰ
De ſciētiadiſcretiōis
Psͣ. 117.Psͣ .146.
Psͣ. .146.
Psͣ. .44.
Psͣ .33.Psͣ .85.
Psͣ .93.
Psͣ .3.