Pſalmus
Paratꝰ ſū ⁊ non ſū turbatꝰ:vt cuſtodiā mādata tua. Fūneſ pctōꝝ circūplexi ſūt me:ē et legē tuā nō ſū oblitꝰ. Media nocte ſurgebā ad ꝯfitenf dū tibi: ſuꝑ iudiciariuſtificagtiōis tuę. Particeps ego ſū
oīm timētiū te: et cuſtodiētiūh mandata tua. Miſcd̓ia tuai dn̄e plena eſt terra: riuſtificatiōes tuas doce me. TethOnitātē fe (bonūI ciſti cū ſeruo tuo doimine: ẜm verbū tuū
Al̓ ⁊ legis tueꝯſ. dic. cº. prhytDe cele. miſ. c. iAl̓ τiuſticie
a ¶ Paratꝰ ſū .ſ. multa pati aduerſa. Sup̄. Qm̄ ego in flagella paratꝰ ſū. Et qd̓ plꝰ eſt. b ¶ Nō ſū turbatꝰ. Hiere.xvij. c. Nō ſū turbatꝰ te paſtorē ſequēs .i. imitās: qͥ .ſ. ex ſimplicitate factꝰ agnꝰ coram tondēte te obmutuiſti. Eſa. liij. c.Sic̄ ouis ad occiſionē ducet̉: ⁊ qͣſi agnꝰ coram tondēte ſe obmuteſcet ⁊ nō aperietos ſuum. j. Pet̓. ij. d.Chriſtꝰ paſſus ē ꝓ nobis vob̓ relinquēs exſe emplū ⁊cͣ. Et addit:t Qui cuꝫ malediceret̉.i nō maledicebat: cume pateret̉ nō cōminabatur. Paratꝰ ſū/ dico hͦ pati: c ¶Ut cuſtodiaꝫ mandatatua .i. ꝓpt̓ mādata paratꝰ ſū pati. j. Pet̓. iij. c. Sꝫ ⁊ ſi qͥd patimini ꝓpt̓ iuſticiā btī. Mat. v. a. Btī qui ꝑſecutionē patiuntur ꝓpt̓ iuſticiā. In hͦ gͦ ꝟſu notant̉ qͥnqꝫ q̨̄ cōpetūt obediētię.Paratꝰ ſū/ Ecce ꝓmptitudo: Et nō ſū turbatꝰ/ Eccehilaritas: Ut cuſtodiā/ Ecce ꝑſeuerātia: Mādata Eccediligētia: qͣſi nō tm̄ p̨̄cępta: ſꝫ et mīma mandata: Tua/ Eccediſcretio. Primū eſt ꝯͣ pigros. Secūdū ꝯͣ accidioſos ⁊ murmuratores. Tertiū ꝯͣ incōſtātes. Quartū ꝯͣ negligēteſ. Quintū ꝯͣ fatuoſ. De pͦ. ij. Corꝭ. ix. a. Parati ſitꝭ ne cū venerīt macedones: inueniāt vos imparatoſ. Macedones interp̄tat̉ cōburentes: et ſignificat angelos: quia dn̄s facit angelos ſuosſpiritus ⁊ miniſtros ſuos ignem vrentem. De ſecūdo .j. Paral̓. vltꝭ. d. In ſimplicitate cordis mei lętus obtuli vniuerſahęc. De ꝑſeuerātia Iob. xxvij. a. Nō recedam ab īnocentiamea: iuſtificationē meā quā cępi tenere nō deſerā. De mādatis / Mat. v. c. Qui ſoluerit vnū de mādatꝭ iſtis mīmis ⁊cͣ.De diſcretione dicit: tua. Non enim omni mādato debeturobedientia. Ecc̄j. iiij. d. Non ſubijcias te oī hoī ꝓ peccato.d ¶ Funes pctōꝝ ⁊cͣ. Supͣ dixit ſe paratū eſſe pati aduerſa: hic autē determiat q̨̄ patit̉/ dicēs: Funes pctōꝝ circūplexi ſūt me. Pctōꝝ pōt eſſe maſculini generꝭ vel neutri.Si ē maſculini: is ē ſenſus: Funes pctōꝝ .i. eoꝝ qͥ pctōresſūt: Hi ſūt dęmones ⁊ mali hoīes: quoꝝ funes duplicit̓ accipi pn̄t .ſ. qͥbꝰ ligāt ſctōs ī pęna: vel qͥbꝰ ligare quęrūt ī culpa.Primis funibꝰ circūplectunt̉ iuſti .i. ligant̉: Sic̄ ligatꝰ fuit petrus a nerone: ẜm ꝙ p̨̄dixerat ei dn̄s/ Ioh̓. vltꝭ f. Aliꝰ te cinget ⁊cͣ. Et ipſe ieſus ligatꝰ fuit his funibꝰ/ Ioh̓. xviij. b. Cōp̄hēderūt ieſum ⁊ ligauerūt eū. Secūdis funibꝰ .ſ. culpę/ circūplectunt̉ iuſti .i. obſident̉ ⁊ circūdant̉: ſed nō ligant̉: quiaProuer. j. b. Fruſtra iacit̉ ręte ante oculos pennatoꝝ. Mali aūt in illis ligant̉. Prouer. v. d. Iniqͥtates ſuę capiūt impium: ⁊ funibꝰ pctōꝝ ſuoꝝ qͥſqꝫ ꝯſtringit̉. Si aūt ſit neutri generis: tūc is ē ſenſus: Funeſ pctōꝝ .i. q̨̄ ſūt pctā: circūplexiſūt me. Scd̓m hͦ idē eſt ſenſus: vt. sͣ. vltimo expoſitū ē. Et hivt dictū ē circūplectunt̉ etiā iuſtū: qꝛ motꝰ ⁊ tēptatiōes pctīnō poſſunt vitare: ẜm ꝙ ꝯquerit̉ paulus/ Ro. vij. d. Infęlixego hō: qͥs me liberabit d̓ corꝑe mortis huiꝰ? Et poſt addit:Ego ipſe mēte ſeruio legi dei: carne aūt legi pctī. q. d. etſi lexpctī in ſenſualitate īpugnet: tn̄ ratio vincit/ in qͣ lex dei manet:Un̄ ⁊ hic eodē ſenſu ſubiūgit: ei Et legē tuā nō ſū oblitus: Nam etiam/ Media nocte/ ad litteram: ſurgebāad confitendum tibi. Tunc enim maxime ſurgendū eſt:quia illud tp̄s maxīe habile ē temptamētꝭ: qn̄ nullus ē teſtiserroris. Psͣ. Poſuiſti tenebras ⁊ facta ē nox: ī ipſa ꝑtrāſibūtomēs beſtię ſiluę. Lucꝭ. xxij ſ. Hęc eſt hora vr̄a ⁊ ptās tenebrarū. Et tūc ſurgēdo debilitamꝰ hoſtē nr̄m .ſ. hoīeꝫ exteriorem. Un̄ etiā hͦ tꝑe p̓genita ęgypti legimus eſſe ꝑcuſſa: Exo.xij. d. Per q̨̄ intelligunt̉ pͥmi motꝰ pctī. Vel mediā noctē vocat grauiorē tribulationē: in qͣ inquit: ſurgebā ad ꝯfitendū tibi: qꝛ nō ſic flagellabas vt deijcerer: ſed exercebas vtſurgerē ⁊ fortius ꝯfiterer/ de oībꝰ gr̄as agēs/ etiā d̓ aduerſis.Hoc ē qd̓ ſequit̉: f ¶ Suꝑ iudicia iuſtificatiōis tuę .i.de eo ꝙ me iudicabas flagellando vt iuſtificares. Thren̄.ij. f. Cōſurge lauda in nocte in pͥncipio vigiliarū. Psͣ. Exultauer̄t filię iudę .i. aīę ꝯfitētes laudē tuā: ꝓpt̓ iudicia tua dn̄e.
Iob .xxxv. c. Qui dedit carmina ī nocte. Nec ſoluſ ꝯfitebar.ſed cū angelis ⁊ hoībus. Quia g ¶ Particeps ego ſumoīm timētiū te. Particeps in eccleſia triūphāte: vbi omīacōmunia ſūt. Un̄ in Psͣ. Hieruſalē q̨̄ ędificat̉ vt ciuitaſ cuiꝰparticipatio eiꝰ in idip̄m. Particeps/ etiā in eccleſia militāte: cuiuſ bona ſpūaliacōmunia ſūt: ⁊ oīm eorū ꝑticeps ē hō q̨̄ ſibiplacēt. Apl̓s. j. Corꝭiij. d. Oīa vr̄a ſūt. Timentiū te/ corde: etcuſtodiētium/ oꝑemādata tua. Rectepꝰ timorē ſequit̉ cuſtodia mandatoꝝ: Quiavt habet̉ Eccͣs. vij. c.Qui timet deū nihil negligit. Itē hic ponit vnū donū ſpūſſctī .ſ. timorē: et vnā virtutē .ſ. obediētiā. Per timorē poſſumus intelligere oīa dona: ꝑ obediētiā/ oēs virtutes q̨̄ habentoēs iuſti: quorū oīm ꝑticeps ē quilibet iuſtus. Econtra malimaloꝝ ſūt participes qͥbꝰ ꝯſentiūt ⁊ de qͥbꝰ gaudēt. Prouer.j. b. Sortē mitte nobiſcū: marſupiū ſit vnū oīm nr̄m. Prouer. xxviij. d. Qui ſubtrahit aliqͥd a patre ſuo ⁊ matre: et dicit hoc nō eſſe peccatū: particeps homicidę eſt. Ne aūt ī ſuaiuſticia vel in participatiōe bonoꝝ alioꝝ nimis cōfidere ⁊ deeis p̨̄ſumere videat̉: Bn̄ ſubiūgit: h ¶ Miſcd̓ia tua domine plena ē terra: ad lr̄am .i. habitates ī terra: qꝛ omīadat nobis deus d̓ ſua miſcd̓ia. Vel terra .i. eccleſia. Eſa. vjb. Plena eſt oīs terra gloria eiꝰ. Terra etiā .i. pctōr: plenaeſt miſericordia dei: ẜm ꝙ dicit hieremias Thren̄. iij. c. Miſericordia dei eſt ꝙ nō ſumꝰ ꝯſumpti. Iterū ne temerarie demiſericordia dei in p̨̄ſumptionē degenerare videatur: addit:i ¶ Iuſtificatiōes tuas doce me: vt ſciam ⁊ faciā eas:et tunc de miſcd̓ia merito ſperare debebo: ẜm ꝙ. sͣ. habetur:Sacrificate ſacrificiū iuſticię ⁊ ſperate ī dn̄o. q. d. alit̓ nō ſperandū: Nō enī ſanant̉ vulnera ſauciati niſi infundat̉ ſimul vinū cū oleo: vt habet̉ Lucꝭ. x. f. Per oleū miſcd̓ia ſiue ſpes d̓miſcd̓ia. Per vinum/ pungens pęnitētia ⁊ timor de iuſticiadei. Ecc̄j. v. b. Ne dicas miſeratio dei magna ē: multitudiniſpeccatoꝝ meoꝝ miſerebit̉: miſericordia enī ⁊ ira ab illo citoproximat et in peccatores reſpicit ira illius.Onitatē feciſti. Teth. Supra dixit de ſpe ⁊ deſiderio qd̓ habebat de ęterna btītudine: Sꝫ qꝛ videtꝙ adhuc nō habet eam ī re: ſed multꝭ tribulatiōibꝰ inhac valle miſerię circūdat̉: petit hic iocūditatē mētꝭ quę facittribulatiōes lęto aīo tolerari. Et ꝓpt̓ hͦ huic octonario benepręponit̉/ Teth/ lr̄a: quę interp̄tat̉ bonū vel excluſio: quiaꝑ charitatē excluſo timore bonū ⁊ iocūdū eſt pati. Sꝫ anteqͣꝫpetat iocūditatē mentis ſiue patientiam/ reddit gratias de iaſibi collatis vt ampliora accipiat: et oſtendit quid ſibi feceritdominꝰ cum dicit: Bonitatem feciſti: Et cui/ cum addit:Seruo tuo dn̄e. Et quomodo/ cum ſubiungit: ẜm verbū tuū. Dico ergo/ k ¶ Bonitatē/ vl̓ iocūditatē/ vel ſuauitatē feciſti: O dn̄e cū ſeruo tuo. q. d. faciēdo me d̓ ſeruo filiū: ꝑ charitatē foras mittētē timorē ſeruilē/ iocūditatē infudiſti mēti meę. Et hͦ l SScd̓m ꝟbū tuū: qͦ dixiſti Ioh̓. xv. b.Iā nō dicā vos ſeruoſ: ſꝫ amicoſ. Et nota ꝙ ē lib̓tas ⁊ ſeruitꝰ.Culpę. Iob. xj. c. Uir vanus in ſuꝑbiā erigit̉.Naturę. Ecc̄j. xv. d. Appoſuit tibi ignē ⁊ aquā ⁊cͣEt iteꝝ: Ante hoīem vita ⁊ mors.Eiertas § Gratię. Ioh̓. viij. e. Si filiꝰ vos liberauerit: vereGlorię. Roma. viij. d. Creatura li (liberi eritꝭ.berabitur a ſeruitute.Culpę. Ioh̓. viij. d. Qui facit pctm̄ ſeruꝰ ē pctī.Pęnę. Ro. viij. d. Creatura liberabit̉ a ſeruituterde Eec¶ Aorea ero h. Cnortere dore rte(GlorięEt notandū ꝙ eſt ſeruitꝰ crimīs/ ſeruitꝰ timoris/ et ſeruitꝰ filialis amoris. De pͥma Ioh̓. viij. d. Qui facit pctm̄: ſeruuseſt pctī. De ſcd̓a: Ibidē. Seruꝰ non manet ī domo in ęt̓nū:filius manet in ęternū. De tertia. Matth̓. xxv. b. Euge ſeruebone et fidelis. Cū ſeruo
Psͣ. 37.
Rā. 121.
Al̓ ret
Al̓ ⁊ legis tueꝯiͣ. dic. c. pibyi.De cele. miſ. c. iAl̓ τiuſticie
Al̓. Suauli-
Quinqꝫ competunt obedientie
Ps̄ .193.
Psͣ .4.
Psͣ .103.
Psͣ .96.